Łacińskie "multum in parvo" ("wiele w niewielu" w znaczeniu dużo treści w niewielu słowach) obrazuje "Alefa" idealnie. Ta antologia kilkunastu opowiadań, gdzie niektóre mają objętość zaledwie kilku stron to literatura piękna, która aż onieśmiela- zarówno formą, wycyzelowaniem każdego zdania, pojedynczego słowa, jak i bogactwem treści. Borges żongluje pojęciami takimi jak nieśmiertelność, tożsamość, nieskończoność, powtarzalność. Bohaterowie jego opowiadań pojawiają się w różnych czasach, kontekstach, miejscach, mając swoich duchowych sobowtórów, swoje labirynty snów i okoliczności, przyczyn i skutków. Jednostka to tutaj tylko jedno z włókien wszechrzeczy i nieskończoności w ciągłym procesie powtarzalności człowieczej egzystencji i dziejów świata. Całość spowija egzotyczny klimat i egzotyczny smak popijanej w zadumie nad jednostkowym ludzkim losem yerba mate.
.
"Alef" wrzuca nas w świat intertekstualności. Ilość nawiązań - do miejsc, postaci historycznych, starożytnych i średniowiecznych woluminów świadczy o niezwykłej wprost erudycyjności Borgesa, gdzie obok wiedzy filozoficznej, historycznej, ogólnie- humanistycznej jest ta łatwość i lekkość poruszania się między historią, a wyobraźnią, między różnymi doktrynami, koncepcjami, poglądami, pojęciami, przyswajanie ich na potrzeby własnej pisarskiej fantazji. Ciekawe są też wątki, gdzie pojawia się autotematyzm, a Borges czyni siebie samego jednym z bohaterów swoich opowiadań. Filozofia, religie, mitologia, historiozofia, refleksja nad pamięcią, pojęciem czasu, determinizmem, językiem- zespolone są w taki sposób oraz podane nam w takiej literackiej formie, by mimo tej głębokiej refleksyjności nie raniło to naszej duszy w jej "najbardziej intymnej głębi" "nieuleczalną i czarną melancholią". Stąd także humor, który równoważy te intelektualne wędrówki przez labirynt wszechrzeczy, gdzie na każdym kroku potykamy się o kolejne filozoficzne zagadnienia oraz poszukujemy prawdy na temat tego, gdzie jest ta granica między światem rzeczywistym, a jego lustrzanym odbiciem.
.
Szaleństwo, rozpacz, chęć zemsty, działanie ukrytych niewytłumaczalnych sił- to napędza fabułę poszczególnych opowiadań i sprawia, że stają się one nie tylko literacką ucztą, ale też ogólnie angażującymi opowieściami, gdzie miesza się okrucieństwo, chaos, realność, iluzja, symbolizm oraz boskość.
Bardzo polecam.
Szukamy ofert...
Opinia
Skoro zaczynasz czytać tę opinię, to prawdopodobnie kochasz książki. Jeśli tak jest, to zastanów się chwilę, czy potrafiłbyś tę miłość wyrazić w pięknych i niezwykłych słowach. Zamknąć w rzeczywistości między jawą a snem; między chaosem a pedantycznym porządkiem; między sercem, a duszą. W taki właśnie świat zabiera czytelnika Borges. Rzuca go na wodę niezwykłych doznań dając mu jedynie garść symboli i busolę doświadczeń, którą każdy z nas chowa w sercu i na jej podstawie odczytuje świat. Najpierw na horyzoncie gdzieś w oddali widzisz ogród o rozwidlających się ścieżkach. Nieco się boisz, ale wciąga Cię ten nieznany świat. Idziesz przed siebie, nagle zauważając, że ten ląd składa się z wielu tysięcy książek. Co więcej Ty właśnie, poznając to miejsce, rozpoczynasz kolejną unikalną treść, która posłuży tym, którzy zajrzą tu po Tobie, bo właśnie wydeptujesz swoją własną drogę poznania. Nie dziwi cię to, że „Tlon, Uqbar, Orbis Tertius” nie zostały jeszcze do końca odkryte, bo to Ty chcesz dojść do prawdy. Po chwili ze zdziwieniem patrzysz w oczy Don Kichota, który jest taki sam a jednak inny od tego, którego znasz. Przed Tobą jakieś koliste ruiny i człowiek, który jakby był częścią Ciebie. Zastanawiasz się czy nie zaryzykować i nie zagrać w loterii o śmierć i życie, ale już przed oczami Masz niebotyczną „Bibliotekę Babel”. W końcu docierasz w samo serce ogrodu Przesiadywałbyś tu wieki, ale przygoda wzywa.
Podążasz dalej i spotykasz wielu ludzi o różnych doświadczeniach, którzy chcą właśnie Tobie opowiedzieć swoją historię. Zaskoczą Cię nie tylko wyznania człowieka z blizną, ale też wielu innych. Każdy rozmówca zostawi po sobie niezapomniany ślad.
Nagle otwierasz oczy i znów jesteś w swoim domu w ciepłych kapciach. Jest tylko jedna różnica w porównaniu do chwili, kiedy zasiadłeś w fotelu. Skończyłeś właśnie czytać „Fikcje”, czyli dzieło, choć krótkie, to niezapomniane, które zabrało Cię w nieznane miejsca, których nigdy nie zapomnisz mój drogi Czytelniku.
Skoro zaczynasz czytać tę opinię, to prawdopodobnie kochasz książki. Jeśli tak jest, to zastanów się chwilę, czy potrafiłbyś tę miłość wyrazić w pięknych i niezwykłych słowach. Zamknąć w rzeczywistości między jawą a snem; między chaosem a pedantycznym porządkiem; między sercem, a duszą. W taki właśnie świat zabiera czytelnika Borges. Rzuca go na wodę niezwykłych doznań...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to