The Dark and Hollow Places

Okładka książki The Dark and Hollow Places autora Carrie Ryan, 0385738595
Okładka książki The Dark and Hollow Places
Carrie Ryan Wydawnictwo: Delacorte Press Cykl: Las Zębów i Rąk (tom 3) fantasy, science fiction
374 str. 6 godz. 14 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Cykl:
Las Zębów i Rąk (tom 3)
Data wydania:
2011-04-07
Data 1. wydania:
2011-04-07
Liczba stron:
374
Czas czytania
6 godz. 14 min.
Język:
angielski
ISBN:
0385738595
Średnia ocen

8,1 8,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup The Dark and Hollow Places w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki The Dark and Hollow Places

Średnia ocen
8,1 / 10
7 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce The Dark and Hollow Places

avatar
560
367

Na półkach:

8/10⭐

Przynajmniej widziałam że mam tu spodziewać się innej głównej bohaterki ale powiązanej z poprzednimi bohaterami. Annah widać że jest nieco inna, dorastała w ciężkim otoczeniu, walcząc o każdy dzień wraz z Eliasem. Potem on odszedł a ona musiała radzić sobie sama.

To poznajemy z jej przeszłości, w teraźniejszości Annah jest już doroślejsza. Co można połączyć, spotkamy tu również Gabrielle i Eliasa oraz Cathera, głównie Cathera. Nawiązuje relacje z Annah, oboje mają złamane serca ale czy mogą pomóc sobie nawzajem?

Jako zakończenie historii całkiem w porządku ale myślałam że spotkamy jeszcze Mary albo chociaż będzie rozdział jakiś czas potem , czy faktycznie udało się bohaterom zrealizować wcześniejszy plan. Niemniej jednak cała trylogia bardzo mi się podobała.

8/10⭐

Przynajmniej widziałam że mam tu spodziewać się innej głównej bohaterki ale powiązanej z poprzednimi bohaterami. Annah widać że jest nieco inna, dorastała w ciężkim otoczeniu, walcząc o każdy dzień wraz z Eliasem. Potem on odszedł a ona musiała radzić sobie sama.

To poznajemy z jej przeszłości, w teraźniejszości Annah jest już doroślejsza. Co można połączyć,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
69
41

Na półkach: ,

Książka pięknie napisana. Bohaterowie ciekawi, pełni emocji, głęboko zcharakteryzowani.

Książka pięknie napisana. Bohaterowie ciekawi, pełni emocji, głęboko zcharakteryzowani.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1025
119

Na półkach: , ,

Nie przyszła góra do Mahometa, to przyszedł Mahomet do góry - skoro nie wydano tej książki po polsku i nie zapowiada się na to, musiałam przeczytać oryginał.

Od ponad roku gnębiło mnie pytanie jak skończy się trylogia rozpoczęta tomem ,,Las Zębów i Rąk". ,,Śmiercionośne fale" kończą się w takim momencie, że czytelnik ma ochotę natychmiast otworzyć kolejną część i dowiedzieć się jak dalej potoczyły się losy Gabry, Eliasa, Catchera, Mary i Harry'ego oraz zapoznać się z Anną.

To właśnie Anna - bliźniaczka Gabry jest główną bohaterką ,,Miejsc ciemnych i pustych". Przyznaję, że w mojej opinii jest najlepiej skonstruowaną postacią z tych wszystkich trzech bohaterek trylogii: łączy w w sobie delikatność Gabry i siłę Mary, a jednocześnie jest osobą, która tęskni za miłością, twierdząc, że na nią nie zasługuje.

Carrie Ryan w ostatnim tomie w naprawdę interesujący sposób splotła na nowo losy dwóch rozdzielonych wcześniej sióstr oraz Eliasa, a także związała postacie Anny i Catchera. Ten ostatni zresztą - w drugim tomie mocno irytujący, w tej części nabiera wyrazu, autorka poświęca mu więcej uwagi, dzięki czemu poznajemy go lepiej. W efekcie Catcher staje się najciekawszą (i najsympatyczniejszą) męską postacią w trylogii. Nawet ci, którzy za nim wcześniej nie przepadli, czytając tę część musieli trochę zmienić zdanie.

Ogromnym plusem powieści osadzonej tym razem w Mrocznym Mieście, które zalewa horda zbudzona przez Gabry i Catchera, jest dynamika wydarzeń. Akcja wręcz pędzi. Nawet w momencie, w którym bohaterowie pozornie znajdują schronienie i wydawać się może, że wszystko powinno być już w porządku, autorka nie zwalnia. Każdy rozdział jest naładowany solidnym ładunkiem emocjonalnym i zwrotami akacji, które nie pozwalają się nudzić.

Nieco rozczarowujące może być to, że w powieści tej nie otrzymujemy wyjaśnienia tego czym spowodowany był Powrót (choć tym prawdopodobnie autorka zajęła w prequellu - Hare Moon) oraz nieco naiwne zakończenie, które nie do końca pasuje do wielu brutalnych scen i ogólnego katastrofizmu powieści. Nawet jeśli sposób na ucieczkę, który wymyśliła autorka ma w sobie niezwykły urok i może się podobać, to jednak trzeba obiektywnie przyznać, że jest trochę naciągany, podobnie jak finalne zakończenie historii Anny. (Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że dla wielu osób, to właśnie finał historii stanowi największą zaletę cyklu).

Duży minus z kolei należy się za zawieszenie historii Marry i Harry'ego. Autorka w tym tomie tylko o nich wspomina, pozostawiając u czytelników niedosyt. Stanowczo nie lubię ucinania wątków, na które autorzy nie mają dalszego pomysłu.

W ogólnym podsumowaniu książka wypada dobrze. Myślę, że spodobałaby się fanom cyklu i mam nadzieję, że kiedyś będzie go mogła przeczytać większa ilość polskich fanów - w naszym rodzinnym języku.

Nie przyszła góra do Mahometa, to przyszedł Mahomet do góry - skoro nie wydano tej książki po polsku i nie zapowiada się na to, musiałam przeczytać oryginał.

Od ponad roku gnębiło mnie pytanie jak skończy się trylogia rozpoczęta tomem ,,Las Zębów i Rąk". ,,Śmiercionośne fale" kończą się w takim momencie, że czytelnik ma ochotę natychmiast otworzyć kolejną część i...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

846 użytkowników ma tytuł The Dark and Hollow Places na półkach głównych
  • 775
  • 71
58 użytkowników ma tytuł The Dark and Hollow Places na półkach dodatkowych
  • 18
  • 10
  • 8
  • 7
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki The Dark and Hollow Places

Inne książki autora

Okładka książki Trapper Road Rachel Caine, Carrie Ryan
Ocena 0,0
Trapper Road Rachel Caine, Carrie Ryan
Okładka książki Slasher Girls & Monster Boys Stefan Bachmann, Leigh Bardugo, Kendare Blake, A.G. Howard, Jay Kristoff, Marie Lu, Jonathan Maberry, Danielle Paige, Carrie Ryan, Megan Shepherd, Nova Ren Suma, McCormick Templeman, April Genevieve Tucholke, Cat Winters
Ocena 0,0
Slasher Girls & Monster Boys Stefan Bachmann, Leigh Bardugo, Kendare Blake, A.G. Howard, Jay Kristoff, Marie Lu, Jonathan Maberry, Danielle Paige, Carrie Ryan, Megan Shepherd, Nova Ren Suma, McCormick Templeman, April Genevieve Tucholke, Cat Winters
Okładka książki Dark Futures Kami Garcia, Melissa Marr, Carrie Ryan
Ocena 0,0
Dark Futures Kami Garcia, Melissa Marr, Carrie Ryan
Carrie Ryan
Carrie Ryan
Amerykańska autorka, której książki notowane są na najbardziej prestiżowej liście bestsellerów New York Timesa i tłumaczone na kilkanaście języków. Jej debiutancka powieść "Las Zębów i Rąk" została uznana za jedną z najlepszych książek roku w kategorii powieści dla młodzieży. Prawa wydawnicze zostały sprzedane do 20 krajów, a powieść ma zostać niebawem sfilmowana. Carrie Ryan jest z wykształcenia prawnikiem, ale po wielkim sukcesie "Lasu Zębów i Rąk" postanowiła skoncentrować się na pisarstwie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kostka Iza Korsaj
Kostka
Iza Korsaj
W pewien sposób fascynują mnie historie o ludziach zaburzonych psychicznie. Kryminały będące studium psychiki mordercy należą do moich ulubionych. Jest w nich coś oburzająco wciągającego. Niegodziwość budząca ogromny, naturalny sprzeciw, a jednocześnie rozkosz i dreszczyk emocji bezkarnego podglądacza. Tego tez spodziewałam się po "Kostce" idąc śladem wydawniczej noty oraz kilku recenzji z akcji promocyjnej. I niestety dość znacząco się rozczarowałam. Pomysł nosił w sobie spory potencjał, który nie został ostatecznie wykorzystany, a dodatkowo luki fabularne załatano niczym PRL-owski blok z wielkiej płyty - piachem, wodą i gazetami. Akcja była nierówna - od wciągających bez tchu fragmentów po kilkunastostronicowe nużące dłużyzny bez logicznego sensu. Podobna sytuacja tyczy się głównych bohaterów - przedobrzonego i niedorobionego. Chirurg naprawy został zdetalizowany do absolutnej nierealności, zaś ofiara jest postacią tak niejasną, że ciężko zrozumieć dlaczego tą ofiarą się staje. Wyraźny brak równowagi. Jedyny ukłon należy się za postać Dzikusa, któremu autorka poświęciła uwag w sam raz, co czyni go wartym zapamiętania. Również miejsce akcji swym nieistnieniem odrobinę zaburzało mi całość, ale to przyznaję, już moja wyższa fanaberia. Pod względem jakości pióra powieść jest zwięzła i przyzwoita, aczkolwiek do wyjątkowego smaku czegoś mi brak. Nie potrafię jednak zdefiniować źródła goryczki, zatem uwagę tę można uchylić. Książka ogólnie jest dość dobra. Może gdybym w tym przypadku spodziewała się trochę mniej, lepsze byłoby końcowe wrażenie. Z przykrością po raz kolejny doświadczyłam, że rozbuchana promocja i kilka pochlebnych recenzji wielkiej książki nie czynią.
Kanclerz - awatar Kanclerz
ocenił na69 lat temu
Zakaz Anna Niedbał
Zakaz
Anna Niedbał
„Zakaz” Anny Niedbał to książka, która od pierwszych stron stawia na tempo, ale niestety kosztem budowania głębi świata, w którym toczy się akcja. Brak wprowadzenia do uniwersum sprawia, że czytelnik zostaje wrzucony w sam środek wydarzeń, co może budzić pewne zagubienie. Bohaterka, Angelika, natrafia na zjawiska nadprzyrodzone – multiwersa, teleportacje, morderstwa – z taką łatwością, jakby były one codziennością. Choć mogłoby to wprowadzać ciekawy kontrast, w tym przypadku staje się to jednym z głównych minusów powieści. Reakcje bohaterki na tak poważne wydarzenia są zdumiewająco łagodne, a jej postać wydaje się przez to nieco naiwna i pozbawiona głębi. Brak wprowadzenia do świata sprawia również, że trudno się z Angeliką utożsamić. Zamiast budować więź z bohaterką, czytelnik czuje się bardziej obserwatorem jej życia, niż jego uczestnikiem. Nie ma tu miejsca na refleksje czy chwilę wytchnienia, by lepiej poznać motywacje Angeliki czy jej sposób postrzegania świata. Wszystko dzieje się zbyt szybko i bez wyjaśnień, co utrudnia emocjonalne zaangażowanie w jej losy. Relacje między Angeliką a Oscarem są dość dziwne i chaotyczne. Z jednej strony bohaterka wydaje się mieć uczucia do Oscara, niemal podkochuje się w nim, z drugiej – nie może go znieść. Ich interakcje przepełnione są napięciem – raz irytuje ją jego chłodny i zdystansowany sposób bycia, innym razem odczuwa zazdrość, gdy widzi go w towarzystwie innych osób. Tego rodzaju sprzeczne emocje mogą z jednej strony dodać postaciom realizmu, pokazując ich wewnętrzne konflikty, ale z drugiej strony sprawiają, że relacja staje się niejednoznaczna i trudna do zaakceptowania dla czytelnika. Ciągłe zmiany nastrojów bohaterki sprawiają, że trudno jednoznacznie zrozumieć, co naprawdę łączy tych dwoje, co może wpływać na odbiór całej historii. Mimo tych niedociągnięć, książka ma potencjał. Początek zapowiadał się naprawdę dobrze – historia wkracza w mroczny klimat, który mógłby wciągnąć. Niestety, fabuła zbacza w stronę zbyt wielu niezrozumiałych wydarzeń i braku konsekwencji w budowaniu napięcia. Mimo że książka nie rozwija wszystkich obiecanych wątków w sposób satysfakcjonujący, to jednak przyciąga i wciąga na tyle, by chciało się poznać, co wydarzy się dalej. Motyw wampirów, wilkołaków i innych nadprzyrodzonych istot jest w książce traktowany jak coś, co jest po prostu częścią życia, co – choć ciekawie wpleciono w fabułę – nie do końca pozwala się w tym świecie zatracić. Zabrakło nieco większego zrozumienia dla rządzących nim zasad, przez co trudno w pełni poczuć się częścią tej historii. „Zakaz” to powieść, która pozostawia niedosyt, ale także daje nadzieję, że w kolejnych tomach autorka rozwinie swój pomysł na fabułę i głębiej zbuduje zarówno postacie, jak i świat, w którym się poruszają. Pomimo pewnych niedociągnięć, książka potrafi przyciągnąć uwagę, a dla fanów mrocznych historii z elementami nadprzyrodzonymi może okazać się wciągającą lekturą.
Cezar Kolcz - awatar Cezar Kolcz
ocenił na61 rok temu
Anomalia Massimiliano Pieraccini
Anomalia
Massimiliano Pieraccini
Massimiliano Pieraccini to moje ostatnie odkrycie. Napisał doskonały thriller, świetnie wpasowany w środowisko naukowców - fizyków. Zaskakuje, uczy, zadziwia. I trzeba przyznać, że jest napisany na bardzo wysokim poziomie, ze znawstwem tematu. Zagadnienia fizyki kwantowej są dla mnie czarną magią, jednak powieść "Anomalia" otworzyła mi oczy na wiele tematów - nie dość, że otrzymałam świetny thriller, to jeszcze nabyłam trochę wiedzy i ciekawostek z dziedziny nauk ścisłych. W Erice odbywa się sympozjum naukowe poświęcone zagadnieniom zagrożeń na Ziemi. Pojawiają się tam czołowi światowi naukowcy, sama elita - nie każdy jest zaproszony do uczestnictwa w tym wydarzeniu. To impreza zamknięta, na której wykład ma wygłosić profesor Massimo Redi. Naukowiec przybywa na miejsce i zdziwiony spotyka tam swojego asystenta i studenta, Fabio Moebiusa. Razem udają się na miejsce konferencji, gdzie okazuje się, że Fabio nie ma zaproszenia.... Massimo załatwia mu wejście i razem udają się na spotkanie z naukowcami. Są tam same światowe sławy. Fabio jest pod wielkim wrażeniem, z ciekawością słucha opowieści ukraińskiego naukowca, Alexandra Kaposki o anomaliach Catta. Massimo nie jest zachwycony, kiedy wśród uczestników dostrzega swoją dawną studentkę i kochankę. Wracając wieczorem do pokoju, panowie znajdują w otwartych drzwiach pokoju obok, zwłoki Alexandra Kaposki. Są poproszeni o dyskrecję ze względu na planowany przyjazd na konferencję samego Ojca Świętego, który pojawia się w Erice następnego dnia. Niestety, jego wizytę zakłóca kolejne morderstwo - tym razem w jednym z pokojów zostaje znaleziona martwa kobieta. Renomowana konferencja zmienia się w miejsce zbrodni, a Massimo i Fabio zostają wplątani w aferę o zasięgu ogólnoświatowym. "Anomalia" to specyficzny i bardzo oryginalny thriller, misternie uknuty i przemawiający do czytelnika. Pierraccini stworzył wręcz naukowy thriller, utkany jak pajęczyna, z niesamowitą wręcz dokładnością. Sceny układają się w jedną całość jak cząsteczki puzzli, łącząc wątek sensacyjny z naukowym. Efekt jest po prostu niesamowity! Fakty przemawiają do czytelnika i sprawiają, że cała opowieść jest niezwykle realna i tym samym przerażająca. Na uwagę zasługuje świetna znajomość tematu i zagadnień naukowych oraz znakomita kreacja bohaterów. Autor zadbał o szczegóły, zarówno dotyczące samej fabuły, jak i swoich bohaterów. Czytałam z ogromną ciekawością i zafascynowaniem - świetna książka! http://markietanka-mojeksiazki.blogspot.com/2014/12/anomalia-massimiliano-pierraccini.html
Anna-mojeksiążki - awatar Anna-mojeksiążki
ocenił na711 lat temu
Wyścig Jenny Martin
Wyścig
Jenny Martin
Recenzja książki Jenny Martin: Wyścig Na kontrolowanej przez korporacje planecie Castra uliczne wyścigi samochodowe to nie tylko dochodowa rozrywka, ale i walka o znacznie wyższą, polityczną stawkę. 17-letnia Phoebe van Zant należy do najlepszych kierowców w stawce, nic więc dziwnego, że każdy chciałby ją widzieć w swoim zespole. Dziewczyna musi się dobrze zastanowić nad wyborem, ale decyzji nie ułatwiają jej ani sercowe rozterki, ani świadomość, że każdy nierozważny krok może doprowadzić do kosmicznej wojny. Czy młoda bohaterka poradzi sobie w skorumpowanym świecie międzyplanetarnej polityki? -------------------------------------------------------- Książka obiecuję połączenie Gwiezdnych Wojen i Szybkich i wściekłych. I ma rację. Miejscem akcji jest inna planeta bo ziemia została zniszczona i jest to trochę jak Gwiezdne Wojny ale mi kojarzy się też trochę z książką "Andromeda Martwe Niebo". No i oczywiście wyścigi samochodowe - a że od niedawna jestem większym fanem samochodów - czyli żywcem Szybcy i Wściekli. Idealne połączenie, świetnie opisane wyścigi i genialne postacie. Chyba nie ma tu postaci, której bym nie lubił. Są bardzo realne, jak żywe takie z krwi i kości. Autorka ma świetny styl pisania. Oczywiście ubolewam bo jest to 1 tom a oczywiście 2 nie wyszedł w Polsce więc tyle z poznaniem całej historii. W książce jest masa śmiesznych scen, genialnych zwrotów akcji i zapierających dech momentów. Kolejna książka, która wywołała u mnie te i wiele innych emocji. Jak dla mnie ta książka ma wszystko za co kocham czytanie i spędziłem z nią naprawdę miło czas. Jednak przeczytałem ją również szybko jak szybko jeździ główna bohaterka. Polecam. Moja ocena 5/5 ⭐⭐⭐⭐⭐ I obyście zawsze wierzyli w rzeczy niemożliwe! #bookstagrampl #książki #books #book #książka #czytambolubie #książkoholik #maniakksiążkowy #recenzjaksiążki #książkiżyciem #książkomania #dobraksiążka
Nemo_BookFish - awatar Nemo_BookFish
ocenił na91 rok temu
Pies Miha Mazzini
Pies
Miha Mazzini
„Boimy się tylko tego, co jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, a wierzymy tylko w to, co potrafimy zrozumieć”. Kto by pomyślał, że tak głęboka myśl może zrodzić się w tak brzydkim mężczyźnie. Przecież żył w społeczeństwie, którego oczekiwania w stosunku do pojedynczych osobników sprowadzały się do jednego – „głupi mają być brzydcy mężczyźni i piękne kobiety”. Główny bohater był brzydki. Bardzo brzydki. No dobrze, nie będę delikatna – ohydny i odrażający. Jego widok zawsze przyciągał ciekawski wzrok, by po chwili zamienić się w wyraz obrzydzenia. Ewidentnie zakłócał poczucie estetyki patrzącego. Każde spojrzenie na niego „wyrażało zdziwienie, jak może istnieć coś tak potwornie szkaradnego i dlaczego t o stoi przed nim, psując mu widok”. W jego pracy brzydota była jednak atutem. Należał do świty Maestra. Miejscowego mafiosa świata przestępczego. Człowiekiem niezastąpionym w wymuszaniu długów i haraczy. Wystarczyło, że stanął pod drzwiami lokalu dłużnika i chwilę popatrzył, by natychmiast otrzymać żądaną kwotę. To pozwalało mu na prowadzenie niezależnego, ustabilizowanego życia z dala od ludzi, w którym rutyna była tym, co cenił sobie najbardziej. Aż do nietypowego zlecenia. Maestro powierzył jego pieczy młodą kobietę Hanę. Bardzo ważnego świadka będącego alibi dla szefa. Miał opiekować się nią i pilnować do rozprawy sądowej. Tylko tydzień i aż tydzień! Relacjonowany przez głównego bohatera, dzień po dniu i godzina po godzinie, przypominający formą narracji dziennik, stał się historią przemiany bezwzględnego, brutalnego, cynicznego, pełnego nienawiści do ludzi autsajdera w człowieka, który odkrył w sobie pozytywne uczucia. Wśród nich największe – miłość do swojego pracodawcy. Kochał go tak, jak pies swojego właściciela. Tej dramatycznej, a momentami komicznej, przemianie towarzyszył koktajl emocji przeżywanych i opisywanych przez głównego bohatera, który bardzo mało mówił i tylko, kiedy musiał, ale za to bardzo dużo myślał. Jego wewnętrzne monologi, komentarze, wnioski, wspomnienia z przeszłości stanowiły swoistą mieszankę filozofii, sarkazmu, ironii, moralizatorstwa i czarnego humoru przez łzy, by ostatecznie pozostawić mnie z myślami pełnymi goryczy. Dotyczącymi współczesnego społeczeństwa. Tak naprawdę ta opowieść o losach jednego człowieka wyrzuconego przez ostracyzm na margines społeczny była pretekstem do zawarcia w niej krytyki ludzkiego systemu wartości hołdującemu urodzie, konsumpcjonizmowi, globalizacji i wychowującemu jeden pożądany model obywatela – niezauważalnego. „Człowieka, który nie będzie się głośno śmiał, płakał, skakał, nie będzie hiperaktywny, tylko będzie siedział na jednym, odgórnie przydzielonym miejscu i robił swoje. Niewzruszony lub – jak zwykło się to określać – kulturalny i dobrze ułożony. Niczym nie wolno mu się wyróżniać”, za to żyć długo i płytko. Miał być wierny jak pies. Tylko takim przeciętniakom, miernym, biernym, ale wiernym, społeczeństwo daje szansę wolności wyboru. Problem w tym, że tacy ludzie nie potrafią z niej korzystać, bo gdyby potrafili, nie byliby przeciętni. Wielu tkwi w tej społecznej pułapce tak, jak tytułowy pies i jak pies traktowanych. Cokolwiek by nie zrobili dla swojego pana. naostrzuksiazki.pl
Maria Akida - awatar Maria Akida
oceniła na76 lat temu

Cytaty z książki The Dark and Hollow Places

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki The Dark and Hollow Places