Znów czytamy mniej. Czytelnictwo wróciło do stanu sprzed pandemii

W moim rodzinnym domu się czytało i teraz też się czyta. Książki się walają... nie, jednak w miarę porządnie stoją na półkach. Moje dzieci, kiedy budowaly w minecraft domy, to w każdym pokoju wstawiały łóżko, dywanik przed łóżkiem i regał z książkami  😁 Niestety, dopóki w szkole będzie się czytało W pustyni i w puszczy oraz Kamienie na szaniec, przeplatane żywotem i myślami Wojtyły i Wyszyńskiego, to odsetek czytających się nie zmieni. Lektura szkolna powinna być czymś, czego dziecko samo prawdopodobnie nie wzięłoby do ręki, i powinna być wymagająca intelektualnie, ale odejdźmy już od tych narodowo-wyzwoleńczych i martyrologicznych ramot.
Biblioteki są świetne, zupełnie inne niż to, co pamiętamy z PRL i lat 90-tych, ale trzeba jeszcze do nich zabłądzić... 

W moim rodzinnym domu się czytało i teraz też się czyta. Książki się walają... nie, jednak w miarę porządnie stoją na półkach. Moje dzieci, kiedy budowaly w minecraft domy, to w każdym pokoju wstawiały łóżko, dywanik przed łóżkiem i regał z książkami  😁 Niestety, dopóki w szkole będzie się czytało W pustyni i w puszczy oraz Kamienie na szaniec, przeplatane żywotem i myślami...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Kiedyś inaczej patrzyłem na takie statystyki, teraz mnie troszkę irytują.

Raz, że czytanie nie jest obligatoryjnym hobby - to jest jakaś forma spędzania wolnego czasu, uważam że warto czytać, ale tak samo warto uprawiać sport czy dokształcać się przez całe życie, ale ile z nas to robi.

Druga sprawa - argument o nieczytaniu bo książki drogie: to jest argument, ale tylko w miejscowościach gdzie nie ma bibliotek, albo jest jedna, niedofinansowana; w miastach i w dużych miastach można sobie wsadzić w buty takie usprawiedliwienie, a jak ktoś czyta tylko nowości to już jest jego czy jej problem.

Wreszcie jak już się czyta, to jeszcze fajnie jakby to było wartościowe; argument że "trzeba czytać, nieważne co", do mnie nie przemawia. Owszem, czytam głupoty, ale przynajmniej staram się je przeplatać czymś wartościowszym, a i te głupoty staram się czytać różnorodne.

A, i jeszcze akcje promujące czytelnictwo - fajnie że są, ale kończą się na takich wpisach jak ten, albo plakatach w bibliotekach, albo jakichś akcjach w księgarniach, więc trafiają do tych którzy i tak czytają, czyli trafiają kulą w płot, co najwyżej my, czytający, możemy sobie podnieść samoocenę.

Kiedyś inaczej patrzyłem na takie statystyki, teraz mnie troszkę irytują.

Raz, że czytanie nie jest obligatoryjnym hobby - to jest jakaś forma spędzania wolnego czasu, uważam że warto czytać, ale tak samo warto uprawiać sport czy dokształcać się przez całe życie, ale ile z nas to robi.

Druga sprawa - argument o nieczytaniu bo książki drogie: to jest argument, ale tylko w...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Moja znajoma nauczycielka opowiadała, że kiedś zasugerowała jednej z matek, aby sama przeczytała lekturę swojemu dziecku, które miało problem z samodzielnym czytaniem, ale za to wysłuchany tekst pamiętało w najdrobniejszych szczegółach. Matka stwierdziła, że woli, aby dziecko dostało jedynkę. 

Moja znajoma nauczycielka opowiadała, że kiedś zasugerowała jednej z matek, aby sama przeczytała lekturę swojemu dziecku, które miało problem z samodzielnym czytaniem, ale za to wysłuchany tekst pamiętało w najdrobniejszych szczegółach. Matka stwierdziła, że woli, aby dziecko dostało jedynkę. 

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam

Trzeba przyznać, że jest kilka czynników, które ten spadek tłumaczą. Ceny książek i ebooków są często za wysokie - autorzy twierdzą, że dostają grosze, więc wychodzi na to, że to chciwość wydawnictw i pośredników. Po drugie abonamenty na ebooki i audiobooki są również za wysokie i zbyt bardzo zróżnicowane w różnych planach cenowych. Wydaje mi się, że 20zł/mc za dostęp do pełnej biblioteki audioboków i ebooków przyciągnie znacznie więcej ludzi niż za 40zł/mc- większość jest już cyfrowa i nagrana, więc zarabia się tylko na udostępnieniu, ale wychodzi na to, że podział z zysków jest nierówny skoro tyle kosztuje dostęp- autor chce na przykład dychę to wydawnictwo bierze 40, bo 30 dla siebie. Z wielu opinii wiem, że sporo ludzi by słuchało podczas jazdy autem czy pociągiem/autobusem, ale 40zł to za dużo, bo przeważnie przez miesiąc idzie przesłuchać 4-5 książek (1-2 godziny dziennie). Taniej po prostu wypożyczyć z biblioteki, na którą składają się i tak wszyscy aktywni podatnicy.
Dzieci trudno zachęcić do czytania skoro nawet streszczenia lektur nie chce się im przeczytać. Też nie lubiłem czytać lektur, bo nie interesowały mnie dawne dzieje czy nudne lata minionych epok.
Miałem cztery godziny jazdy dziennie do pracy, więc zamiast słuchania tej samej muzyki wybrałem książkę, żeby ten czas urozmaicić. Poznałem wiele wspaniałych powieści, które oszlifowały moje wymagania dotyczące dobrej książki.
Jeżeli przeczytam jakąś ciekawą pierwszą część wypożyczoną z miejskiej biblioteki to przeważnie kolejne czytam dopiero po nabyciu własnej i tak powstała moja biblioteka domowa. Severski, King, Larsson, Clancy i inne pojedyncze egzemplarze stanowią moją kolekcję po to, żebym mógł wrócić do nich po czasie i w każdym momencie.  

Trzeba przyznać, że jest kilka czynników, które ten spadek tłumaczą. Ceny książek i ebooków są często za wysokie - autorzy twierdzą, że dostają grosze, więc wychodzi na to, że to chciwość wydawnictw i pośredników. Po drugie abonamenty na ebooki i audiobooki są również za wysokie i zbyt bardzo zróżnicowane w różnych planach cenowych. Wydaje mi się, że 20zł/mc za dostęp do...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Myślę, że jeśli dziecka z książką się nie zapozna, nie przyzwyczai, nie zobaczy ono co jest w książkach, o czym mogą mówić, jakie różnorodne ciekawe światy, postacie, historie opowiadać to tacy późniejsi dorośli raczej po książkę nie sięgną dla przyjemności.

W badaniu widać, że jedno co łączy ludzi o słabej kondycji finansowej z tymi o świetnej kondycji to rozmijanie się z książkami, tylko w mniejszym lub większym stopniu. I podejrzewam, że ci lepiej zarabiający raczej idą w kierunku samodokształcania ze względu na pracę, a nie wielkich przyjemności obcowania z literaturą. Na pewno człowiek mniej wypchany pieniędzmi odczuwa przyjemność tak samo jak ten, któremu kabza kieszeń wypycha. Nie dziwi jednak, że kiedy człowiek z trudem dopina domowy budżet to nie myśli o książkach poza tymi niezbędnymi do edukowania siebie lub dzieci. Ludzie nie garną się jednak do bibliotek, gdzie wszystko jest za darmo, a więc wracamy do pierwszego akapitu.

Znaczącej różnicy pomiędzy poziomem wykształcenia a wpływem na obycie, zdolność odczuwania empatii,  kulturę wypowiedzi, uprzejmość, chęć niesienia pomocy, uśmiech - nie zauważyłem. Ja, sam osobiście, nie zauważyłem, na co dzień żyjąc między ludźmi - może jakieś badania co innego by wykazały. I wykształcony i ten ledwie po podstawówce może być chamem do kwadratu i szubrawcem pierwszej wody, jak i człowiekiem dobrym, godnym szacunku i poważania. Jednak szubrawcy lepiej wykształceni, po studiach starają się jednak częściej ubierać białe rękawiczki gry pozorów, gdy ewidentnie babrają się w gnoju. Gnój nazywają wtenczas jakoś poetycko, górnolotnie i wszyscy kiwają zgodnie głowami, że to "coś więcej", "takie jest życie" . Mniej wykształceni machają na to ręką, bo i tak się pobrudzą i gnój nazywają gnojem, nie udając, że bawią się w piaskownicy. Jasno dają do zrozumienia, że śmierdzi. Oczywiście pod pojęciem "gnoju" mam tu na myśli wszystkie te codziennie gierki uprawianie, by przetrwać w społecznej dziczy i nie wylądować na końcu łańcucha pokarmowego. Wywyższających się - poniżyć, poniżonych - łaskawie wynieść na wyżyny, by następnie - znów poniżyć. Wspominam o tym, ponieważ teoretycznie książki powinny tu być jednak tym czynnikiem łagodzącym obyczaje, cywilizującym, ale nie dostrzegłem. Płeć też nie ma tu znaczenia. Wszystko zależy od danego człowieka, bo to tak jak z instrumentem: jeden jest doskonale nastrojony i książka, niczym dobry muzyk, zagra w nim piękną melodię, a w innym każda struna gra sobie i wyjdzie kakofonia za każdym razem, niezależnie od tego, ile tych melodii i ilu muzyków próbowało na takim kiczu grać.

Czyli nie przekładałbym za bardzo wpływu uposażenia i/lub ukończonych szkół oraz ilości lektury na jakość człowieka. Z życia wzięte mam przykłady, jak takie spojrzenie jest mylące. Ale to takie moje rozważania i luźna uwaga, bo badanie chyba nie miało niczego takiego udowadniać.

Biblioteki faktycznie dostały po tyłku przez pandemię. Każde zamknięcie to w mojej rodzinie był mały dramat. Głównie dlatego, że mamy wielki przerób książek dla dzieci. Do dziś nie rozumiem sensu zamykania bibliotek w lockdownie, bo obostrzenia były sensowne i przestrzegane, a nikt w bibliotece nie organizował spędów jak na stadionie, zaś ewentualne większe wydarzenia dla kilkunastu osób były odwołane. Ot, zamówić e-mailem, oddać, odebrać, do widzenia.

Cieszy fakt, że ludzie po narodzeniu się dziecka dbają o jego rozwój i dają do ręki książeczki. Sami też na tym korzystając. Mam nadzieję, że robi tak większość tych, co na dzieci się zdecydowała. Okaże się za kilkanaście lat. Sugerowałbym jednak nie sięgać po książeczki, gdy dziecko ma 4 lata, ale znacznie wcześniej - nawet mniej niż roczek. Są takie śmieszne, z miękkiego tworzywa z ilustracjami i gwizdkiem, że dziecko może wziąć do buzi, obślinić, tłuc w nie rączką (wtedy wydają dźwięki). Ale może już przewracać strony 😊.

A prawdziwym szokiem jest fakt, że 23% badanych w ogóle nie ma w domu książki. Ani jednej. Nie wiem jak to jest możliwe. Ani JEDNEJ?! 😖

Myślę, że jeśli dziecka z książką się nie zapozna, nie przyzwyczai, nie zobaczy ono co jest w książkach, o czym mogą mówić, jakie różnorodne ciekawe światy, postacie, historie opowiadać to tacy późniejsi dorośli raczej po książkę nie sięgną dla przyjemności.

W badaniu widać, że jedno co łączy ludzi o słabej kondycji finansowej z tymi o świetnej kondycji to rozmijanie się z...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Niestety w Polsce nie robi się nic, żeby ludzie więcej czytali. 
Dziecko, któremu rodzice czytali bajki przed zaśnięciem ma szansę przekonać się, że książka może być czymś fajnym-atrakcyjnym bo oprócz tego, że uczy, pozwala odkrywać świat, poszerza horyzonty, często również bawi. A o tym się u nas nie pamięta. W opinii publicznej całkowicie pomijana jest rozrywkowa funkcja książki, co dyskredytuje ją całkowicie w porównaniu z innymi formami rozrywki. 
Dla dużej części populacji książka ma funkcję edukacyjną-czyli jest nudna. A  takie przekonanie zaczyna pojawiać się u dziecka, które nie czytało do tej pory, a które ma za zadanie przeczytanie lektury w szkole. (Co bardzo trafnie zostało opisane w poniższych wypowiedziach). Lektura-coś co muszę przeczytać, nawet jeżeli mnie nie interesuje i jest totalnie nieaktualne w naszych czasach. I mamy prosty wniosek-książki są nudne.  
Ja miałam to szczęście, że rodzice czytali mnie i mojemu bratu przed snem (Harry'ego Pottera, Powieść wigilijną, Opowieści z Narnii). Wiedziałam więc, że istnieją piękne książki, które wystarczy tylko odkryć. Lekturami w szkole nigdy się nie przejmowałam. Jeżeli dana lektura mi się nie podobała, nie katowałam się czytaniem tego, bo wiedziałam, że czytanie na siłę zabija moją pasję, jaką są książki.

Niestety w Polsce nie robi się nic, żeby ludzie więcej czytali. 
Dziecko, któremu rodzice czytali bajki przed zaśnięciem ma szansę przekonać się, że książka może być czymś fajnym-atrakcyjnym bo oprócz tego, że uczy, pozwala odkrywać świat, poszerza horyzonty, często również bawi. A o tym się u nas nie pamięta. W opinii publicznej całkowicie pomijana jest rozrywkowa funkcja...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Nie wyobrażam sobie, żeby nie przeczytać nawet 1 książki rocznie. Moja ostatnia lektura zajęła mi jakieś 4 godziny. I to była dobra książka.
Ale też nie robię na sobie presji, że muszę np. czytać minimum jedną książkę tygodniowo. Na czytanie mimo wszystko trzeba dosyć dużo czasu - ja go znajduję w trakcie drogi do pracy. W zależności od stopnia zainteresowania książką decyduję czy w domu też będę na czytanie poświęcać czas. Czasem wolę się po prostu relaksować z serialem, już nie wspominając, że warto mieć życie towarzyskie. ;)

Czy czytanie wyniosłam z domu? Prawdopodobnie - mama czytała zawsze sporo (wg mojego gustu wiele głupotek, ale czy ja też takich nie czytam?), a tata na przykład nie czytał wcale. Na pewno do czytania nikt mnie nie zmuszał, była to dla mnie przyjemność. Co więcej - lektury szkolne zazwyczaj mi się podobały, taka jestem dziwna.  😅 (p.s. poza Panem Tadeuszem i Weselem)

Nie wyobrażam sobie, żeby nie przeczytać nawet 1 książki rocznie. Moja ostatnia lektura zajęła mi jakieś 4 godziny. I to była dobra książka.
Ale też nie robię na sobie presji, że muszę np. czytać minimum jedną książkę tygodniowo. Na czytanie mimo wszystko trzeba dosyć dużo czasu - ja go znajduję w trakcie drogi do pracy. W zależności od stopnia zainteresowania książką...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Nauczyć się czytać i czytać samodzielnie to największe marzenie mojego dzieciństwa. Nie dość, że się spełniło, to jeszcze wbrew porzekadłu, okazało się prawdziwym błogosławieństwem. 

Nauczyć się czytać i czytać samodzielnie to największe marzenie mojego dzieciństwa. Nie dość, że się spełniło, to jeszcze wbrew porzekadłu, okazało się prawdziwym błogosławieństwem. 

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam

Cieszę się, że odkąd pamiętam, czytanie książek nie sprawiało mi nigdy problemu.  We wczesnym dzieciństwie rozpoczęłam szybką naukę czytania książek dzięki mojej mamie, której za to bardzo dziękuję. Spodobały mi się książki, bo do dziś pamiętam, co czytałam:  Baśnie Andersena, Elementarze, a z dziadkiem czytaliśmy książki religijne i później mogłam poznawać świat postaci wówczas mało rozumianych przeze mnie świętych, o których można dowiedzieć się nieco później na lekcjach religii. Czytanie uważam, że pomaga nam na wielu płaszczyznach i dzięki niemu możemy poznawać, co dany autor chciał nam przekazać. Na szczęście ja lubię czytać każdy gatunek, a jak mi się spodoba, bardziej to uwielbiam ponownie powracać do niego. Były takie książki, co czytałam po 3 razy i chętnie powróciłabym po raz 4. Czytanie sprawia mi radość i cieszę się, że są miłośnicy czytelnictwa, wzajemnie się wspierają, pisząc swoje refleksje po przeczytaniu książek.  😀

Cieszę się, że odkąd pamiętam, czytanie książek nie sprawiało mi nigdy problemu.  We wczesnym dzieciństwie rozpoczęłam szybką naukę czytania książek dzięki mojej mamie, której za to bardzo dziękuję. Spodobały mi się książki, bo do dziś pamiętam, co czytałam:  Baśnie Andersena, Elementarze, a z dziadkiem czytaliśmy książki religijne i później mogłam poznawać świat postaci...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Fakt w tym roku czytam zdecydowanie mniej. Ja poprostu nie mam ochoty a i czas nie sprzyja. Sytuacja tuż " za ścianą" itd. kupuje nagminnie i wg badania byłabym w kategorii " nie wiem" ile mam książek ale naprwno ok 4 tys. Ale co z tego, skoro przeczytałam ok 1 tys. Tak mi mówi aplikacja - biblioteka. W moim domu jestem jedyną osobą która czyta od dziecka, to ja zaczęłam nabywać pierwsze książki, bylejakie ale dostępne w PRL-U ,w księgarni. To ja zmusilam rodziców aby zapisali mnie w "zerówce" do miejskiej biblioteki. Tata czytał na urlopie westerny, a mam zaczęła czytać będąc na emeryturze i tak jej dobrze idzie,że nawet " grę o tron " przeczytała. 😀😀 Liczę tylko w duchu,że coś się ustabilizuje i będę mogła w spokoju usiąść z książką i wrócić na " czytelnicze tory". 

Fakt w tym roku czytam zdecydowanie mniej. Ja poprostu nie mam ochoty a i czas nie sprzyja. Sytuacja tuż " za ścianą" itd. kupuje nagminnie i wg badania byłabym w kategorii " nie wiem" ile mam książek ale naprwno ok 4 tys. Ale co z tego, skoro przeczytałam ok 1 tys. Tak mi mówi aplikacja - biblioteka. W moim domu jestem jedyną osobą która czyta od dziecka, to ja zaczęłam...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Niestety ludzie mało czytają. Sam niestety należę do grupy osób, która często nie ma czasu na przeczytanie 52 książek w roku. Na ten rok postanowiłem przeczytać minimum 24. Jak nie praca zawodowa, to zwyczajne przemęczenie. Ważniejsze jest się wtedy wyspać. Smutne to, ale prawdziwe.

Wiele głosów mówi, że chęć czytania wynosi się z domu rodzinnego. Tak to prawda. Mam takie szczęście, że moi rodzice prowadzili firmę poligraficzną. Książek miałem do woli. Naprawdę różnorodnych. Sam sięgałem po różne pozycje. I w mojej opinii tak wyrabia się nawyk czytania. Pamiętam jak kiedyś znajomy do mnie przyszedł i był komentarz ile tu książek. 

Lektury szkolne no ok. Jest to część naszej kultury narodowej jak i światowej. Trzeba poznać, aby można było określić się jako kształconego człowieka. Tylko omawianie lektur w takiej formie, kiedy ja chodziłem do szkoły, mija się z celem. Jak jest obecnie podejrzewam, że bez zmian. Część lektur jest wprowadzana za wcześnie a uczeń nie ma prawa do własnego zdania o danym utworze. Obecnie nie wiem czy jest w kanonie lektur jakiś współczesny pisarz. Jak nie to powinien być.

Kolejna sprawa to różnego typu social media.  Przyznaje się sam często przeglądam memy, fb. Uzależnienie, które staje się dużym problem. Posłużmy się statystyką z 2021 roku: Wśród mężczyzn jest to prawie 36%, natomiast w przypadku kobiet niewiele ponad 40%. Rzesza uzależnionych największa jest wśród najmłodszych. Wśród osób mających mniej niż 21 lat uzależnionych jest ponad 42%, natomiast w kategorii wiekowej 22-26 jest to ponad 34%. Straszne, co? @Rabarbar bardzo spodobała mi się Twoja wypowiedź na temat zmiany internetu na książki.

@Mariusz Miszke Podpinam się pod Twoim pomysłem aby poszły takie badania na temat obcowania Polaków z wszech pojętą sztuką. Też uważam, że nie można zaliczać anime komiksów, filmów i gier do tak zwanej kultury niskiej. Te formy sztuki są jakoś dziwnie nie poruszane w szkołach. Czemu? Pewnie z takiego powodu, że młodzież trzeba katować Nad Niemnem, Kordianem.  W szkołach lać brąz i bić pokłony naszemu wielce zasłużonemu wieszczowi narodowemu Mickiewiczowi, który bazgrolił (bardzo nie wyraźnie pisał), brał się za mężatki, oraz był średnim ojcem. A o tym w szkołach się milczy... Tak jak o depresji Tuwima czy syfilisu Wyspiańskiego...

Niestety ludzie mało czytają. Sam niestety należę do grupy osób, która często nie ma czasu na przeczytanie 52 książek w roku. Na ten rok postanowiłem przeczytać minimum 24. Jak nie praca zawodowa, to zwyczajne przemęczenie. Ważniejsze jest się wtedy wyspać. Smutne to, ale prawdziwe.

Wiele głosów mówi, że chęć czytania wynosi się z domu rodzinnego. Tak to prawda. Mam takie...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Ja za to odniosłam mały sukces, jeśli chodzi o edukowanie moich rodziców. Przez większość życia byłam jedyną osobą czytającą w domu, przez co nie mogłam się z nikim dzielić swoimi przemyśleniami... Jakiś czas temu przekonałam do czytania mamę (uderzyłam po prostu w romanse, bo wiedziałam, że to z pewnością przeczyta, i tak się stało), a ostatnio udało mi się zmusić do czytania również ojca - jest uzależniony od seriali, spodobał mu się jeden sensacyjny, a ja wiedziałam, że seria o tym bohaterze ma z 30 części... Kupiłam mu jedną na próbę, od dwóch tygodni tata czyta po kilka/kilkanaście stron dziennie (i nawet pytał już o kontynuację) 😀 Zawsze coś. Za chwilę rodzice przejdą na emeryturę, to może inicjatywa czytelnicza zacznie wychodzić z ich strony :) 

Ja za to odniosłam mały sukces, jeśli chodzi o edukowanie moich rodziców. Przez większość życia byłam jedyną osobą czytającą w domu, przez co nie mogłam się z nikim dzielić swoimi przemyśleniami... Jakiś czas temu przekonałam do czytania mamę (uderzyłam po prostu w romanse, bo wiedziałam, że to z pewnością przeczyta, i tak się stało), a ostatnio udało mi się zmusić do...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Dzięki czytnikowi czytam więcej 🙂😀😃

Dzięki czytnikowi czytam więcej 🙂😀😃

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam

Zgadzam się po części z przedmówcami w kwestii wyrabiania nawyków od dziecka, ale w moim przypadku coś chyba poszło nie tak. Dziadek i babcia od książek nie odchodzili, rodzice mieli swoją małą biblioteczkę, a od kiedy byłem małym szkrabem coś tam mi czytali... Generalnie byłem tym pozytywnie zajarany, ale kiedy zacząłem podrastać (10-12 lat itd.) zaczęto mi na siłę wciskać do czytania to co mnie w ogóle nie interesowało. Dziadek wpychał mi "Przedwiośnia", "Pany Tadeusze" albo szeroko pojętą poezję czy o zgrozo książki na tematy prawne, a ojciec książki o ogrodnictwie, budownictwie, mechanice, religiach świata, astrologii i inne ciężkie zagadnienia, na które nie miałem jeszcze głowy. No może astrologia mnie ciekawiła, ale nie aż w takich dawkach. Dopiero wchodziłem w ten świat. Za to wszystko za co ja zabierałem się z przyjemnością było nazywane głupotami niewartymi uwagi i jak będę czytał takie pierdoły to nie będzie ze mnie pożytku. Nie mówię już o lekturach szkolnych, bo w większości podejście do ich omawiania mnie mierziło. Charakter mam uparty, więc jak sobie postanowiłem, że nikt mi nie będzie mówił co ja mam czytać, to tak było. Z tego powodu wieczna walka i nieprzyjemności. To wszystko sprawiło, że w pewnym momencie, mniej więcej z końcem edukacji nie dotknąłem żadnej książki przez około 8 lat. Dopiero po tym okresie zacząłem powoli do tego wracać. 1 książka w roku. 3 książki w roku. 8 książek... Teraz jestem na poziomie 35-50 w zależności od ich objętości i wiadomo... czasu. Żeby kogoś zarazić czytaniem trzeba mieć też odpowiednie podejście. Myślę, że inne do każdej osoby. :)

Zgadzam się po części z przedmówcami w kwestii wyrabiania nawyków od dziecka, ale w moim przypadku coś chyba poszło nie tak. Dziadek i babcia od książek nie odchodzili, rodzice mieli swoją małą biblioteczkę, a od kiedy byłem małym szkrabem coś tam mi czytali... Generalnie byłem tym pozytywnie zajarany, ale kiedy zacząłem podrastać (10-12 lat itd.) zaczęto mi na siłę wciskać...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Hmm, dziwne to badanie na stronie BN, bo nie ma statystyki tej najwalniejszej czyli ile ludzi przeczytało choć jedną książkę z rozbiciem na płeć.
Przypominam, że przy poprzednim było średnio 42%, w tym 51% kobiet i 33% mężczyzn (ogromna różnica miedzy płciami!).

Czepię się tez czegoś innego - ilość książek w domowej bibliotece.
Ostatni przedział: 501-1000 książek.
I autorzy badań NIE ZAŁOŻYLI, że ktoś może mieć więcej.

Czyli jeżeli ktoś ma 5000 książek (co wymaga już jednego pomieszczenia w domu/mieszkaniu przeznaczonego stricte na książki) to, moim zdaniem, mieści się w innej kategorii niż osoba, która ma 500 książek - które można upchać nawet na meblościance.

Jakie macie zdanie?

Hmm, dziwne to badanie na stronie BN, bo nie ma statystyki tej najwalniejszej czyli ile ludzi przeczytało choć jedną książkę z rozbiciem na płeć.
Przypominam, że przy poprzednim było średnio 42%, w tym 51% kobiet i 33% mężczyzn (ogromna różnica miedzy płciami!).

Czepię się tez czegoś innego - ilość książek w domowej bibliotece.
Ostatni przedział: 501-1000 książek.
I...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Myślę, że tego typu badania powinny być podawane w ramach ciekawostki statystycznej, ale niekoniecznie w formie "moralizatorskiej". Sam tekst takiego wydźwięku nie ma, ale wnioski z niego płynące już niestety takie są. 

Chciałbym natomiast zobaczyć badania, które dotyczą obcowania Polaków ze środkami kultury w ogóle; nie tylko literaturą, ale również kinem (czy w ogóle kinematografią), teatrem, filharmonią, grami wideo, anime, czy chociażby prasą (także internetową).

Zafiksowaliśmy się na literaturę dlatego- tak myślę- że w XX wieku była relatywnie tania (w przeciwieństwie np. do opery, czy teatru), nie tracąc przy tym swojego "ekskluzywnego" charakteru, a przy tym jedną z niewielu (w porównaniu do dzisiaj) form kontaktu z kulturą. Problem polega na tym, że środki przekazu poszły znacznie do przodu, podobnie jak i same dzieła. Są już nie tylko kina, ale również wiele serwisów VOD, Broadway dość szybko zrozumiał zmieniające się czasy i zaczął streamingować swoje spektakle, co było szczególnie widoczne w ostatnich dwóch latach. nie trzeba więc być w teatrze, żeby obcować z nim, a nawet z najlepszymi z nich. Pojawiły się komiksy, w ostatnich latach rośnie zainteresowanie mangą i anime- i tylko ignorant z góry założy, że jest to kultura "niska", w której nie można znaleźć wartościowych i intelektualnie treści, podobnie jak w grach wideo- z polskim "Wiedźminem 3" na czele.

Dlatego właśnie, choć osobiście cenię literaturę wysoko i jest dla mnie bardzo ważna, myślę, że powinniśmy przestać maniakalnie walczyć o "wzrost czytelnictwa", ale zastanawiać się, jak wielu Polaków ma styczność z kulturą w ogóle i czy potrafi znaleźć w niej coś wartościowego. Fan filmów Marvela, który nie czyta zbyt wiele nie jest kulturalnie uboższy od czytelników Mroza, czy Stephenie Meyer, nawet jeśli ci potrafią przeczytać setkę pozycji w ciągu roku.

Myślę, że tego typu badania powinny być podawane w ramach ciekawostki statystycznej, ale niekoniecznie w formie "moralizatorskiej". Sam tekst takiego wydźwięku nie ma, ale wnioski z niego płynące już niestety takie są. 

Chciałbym natomiast zobaczyć badania, które dotyczą obcowania Polaków ze środkami kultury w ogóle; nie tylko literaturą, ale również kinem (czy w ogóle...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Czytanie to nie rozrywka dla każdego.
Znam ludzi u których w domu się nie czytało a oni sami z siebie zaczęli. 
W naszym kraju czytanie kojarzy się z obowiązkiem więc niski wynik mnie nie dziwi.
Dobrze ,że od kilku lat jest na podobnym poziomie a nie ci spada.

Czytanie to nie rozrywka dla każdego.
Znam ludzi u których w domu się nie czytało a oni sami z siebie zaczęli. 
W naszym kraju czytanie kojarzy się z obowiązkiem więc niski wynik mnie nie dziwi.
Dobrze ,że od kilku lat jest na podobnym poziomie a nie ci spada.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam

Czytanie to nawyk z dzieciństwa, ale też taka.. wewnętrzna chęć. Myśle, że duży wpływ maja współczesne social-media. Ludzie wolą godzinami przewijać Instagram, oglądać tiktok, a nie pomyślą, ze w tym samym czasie udałoby im się przeczytać kilkanaście stron książki. Co po pewnym czasie zmienia się w kilka sztuk.
Sama się na tym przyłapałam i postanowiłam to zmienić. 

Sposób jest bardzo prosty. „za każdym razem kiedy chce sięgnąć po telefon/tablet wyciągam książkę lub czytnik” 
Efekt? 20 książek w tym roku :) powtarzam to moim znajomym, namówiłam już męża i on tez zaczął czytać. Czytam bardzo dużo dziecku, żeby wzbudzić zainteresowanie książkami. Wszystko zależy od naszej chęci i motywacji do działania. 

Czytanie to nawyk z dzieciństwa, ale też taka.. wewnętrzna chęć. Myśle, że duży wpływ maja współczesne social-media. Ludzie wolą godzinami przewijać Instagram, oglądać tiktok, a nie pomyślą, ze w tym samym czasie udałoby im się przeczytać kilkanaście stron książki. Co po pewnym czasie zmienia się w kilka sztuk.
Sama się na tym przyłapałam i postanowiłam to zmienić. 

...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Zgadzam się z https://lubimyczytac.pl/profil/2157590/myszka w zupełności, u mnie było tak samo to po prostu pewien uświęcony rodzaj tradycji rodzinnej przekazywanej w tajemniczy sposób swojemu potomstwu: w moim przypadku Dziadek i Babcia fanatycy czytania, moi rodzice również, teraz schedę przejąłem ja (od ponad 40 lat czytam), oraz moja Córka. Czy to wojny czy pandemie po prostu czytamy z miłości do książek.  

Zgadzam się z https://lubimyczytac.pl/profil/2157590/myszka w zupełności, u mnie było tak samo to po prostu pewien uświęcony rodzaj tradycji rodzinnej przekazywanej w tajemniczy sposób swojemu potomstwu: w moim przypadku Dziadek i Babcia fanatycy czytania, moi rodzice również, teraz schedę przejąłem ja (od ponad 40 lat czytam), oraz moja Córka. Czy to wojny czy pandemie po...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Moim zdaniem na czytelnictwo nie ma wpływu pandemia tylko nawyk czytania wyrobiony, że tak powiem w dzieciństwie. Gdy babcia i dziadek czytali książki, to czytali je swoim dzieciom a potem wnukom i tak dalej. Moja mama czyta ciągle (93 lata), ja teraz na emeryturze coraz więcej, moja córka też czyta w miarę możliwości dość dużo (bibliotekarka), a wnuki również chętnie czytają a młodsze słuchają. I tak to się kręci.

Moim zdaniem na czytelnictwo nie ma wpływu pandemia tylko nawyk czytania wyrobiony, że tak powiem w dzieciństwie. Gdy babcia i dziadek czytali książki, to czytali je swoim dzieciom a potem wnukom i tak dalej. Moja mama czyta ciągle (93 lata), ja teraz na emeryturze coraz więcej, moja córka też czyta w miarę możliwości dość dużo (bibliotekarka), a wnuki również chętnie...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam więcej mniej

Zapraszamy do dyskusji.

Zapraszamy do dyskusji.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam