Półprawdy przeplatane kołczowymi bzdurami, czasami wręcz niebezpiecznymi uproszczeniami, np.: przyczynami powstawania epizodów depresji. Książka jest, moim zdaniem, momentami niebezpieczna.
Posiada nieco budujących zdań, którym daję pozytywne gwiazdki, jednak jej narracja, która chwilami atakuje czytelnika, sprawia, że tylko trzy na dziesięć.

Półprawdy przeplatane kołczowymi bzdurami, czasami wręcz niebezpiecznymi uproszczeniami, np.: przyczynami powstawania epizodów depresji. Książka jest, moim zdaniem, momentami niebezpieczna.
Posiada nieco budujących zdań, którym daję pozytywne gwiazdki, jednak jej narracja, która chwilami atakuje czytelnika, sprawia, że tylko trzy na dziesięć.

Wstrząsająca, poruszająca ale też skłaniająca do głębokiej refleksji nad problemem budowania i utrzymywania relacji międzyludzkich oraz szeroko pojętym człowieczeństwem.

Wstrząsająca, poruszająca ale też skłaniająca do głębokiej refleksji nad problemem budowania i utrzymywania relacji międzyludzkich oraz szeroko pojętym człowieczeństwem.

Przesłanie uważam za ogromnie ważne i całkowicie słuszne, natomiast styl i narracja nie trafiają do mnie.

Przesłanie uważam za ogromnie ważne i całkowicie słuszne, natomiast styl i narracja nie trafiają do mnie.

Nie mogę książki ocenić, bo jej w pełni nie rozumiem. Pozostawiam ją, mimo przeczytania, na liście do przeczytania ponownie. Być może kiedyś nadejdzie czas, w którym dojrzeję i zrozumiem więcej.

Nie mogę książki ocenić, bo jej w pełni nie rozumiem. Pozostawiam ją, mimo przeczytania, na liście do przeczytania ponownie. Być może kiedyś nadejdzie czas, w którym dojrzeję i zrozumiem więcej.

Mam mieszane uczucia - książka zawiera wiele mądrych myśli, ale jej forma, stylistyka i niekiedy, moim zdaniem, nadmiar 'zdań o niczym', nie przemawiają o mnie.

Mam mieszane uczucia - książka zawiera wiele mądrych myśli, ale jej forma, stylistyka i niekiedy, moim zdaniem, nadmiar 'zdań o niczym', nie przemawiają o mnie.

Fabuła jest ciekawa, wciągająca, pełna orientalnej duchowości i tradycji wojskowych. Natomiast forma, moim zdaniem, jest zbyt prosta i nie wydobywająca potencjału tej opowieści. Narracja jest jednolita, nawet wtedy, gdy autorka decyduje się na "przeskoczenie" pewnych okresów czasowych (opis dwuletniej nauki na egzamin zawiera się w kilku zdaniach, tuż po i tuż przed opisami zdarzeń ujętych w znacznie mniejsze jednostki czasowe i opisanych dość szczegółowo). Na takie zabiegi czytelnik nie zostaje w żaden sposób przygotowany - brakuje jakiegokolwiek uzasadnienia kompozycyjnego zastosowania takiej formy. Miało się wrażenie, jakby spora część opowieści po prostu omyłkowo nie została spisana.
Drugą rzeczą, na której się zawiodłam było stworzenie opowieści, w której główną bohaterką jest kobieta, a to dlatego, że jest nią tylko pozornie. Rinn jest w książce zaledwie pretekstem do stworzenia historii o Speerycie Altanie i to on tak naprawdę jest pierwszoplanową postacią historii, a postać kobieca została potraktowana jak lustro, odbijające jego blask.
Książka nie jest fatalna, nie jest zła, ale po kolejne części raczej nie sięgnę.

Fabuła jest ciekawa, wciągająca, pełna orientalnej duchowości i tradycji wojskowych. Natomiast forma, moim zdaniem, jest zbyt prosta i nie wydobywająca potencjału tej opowieści. Narracja jest jednolita, nawet wtedy, gdy autorka decyduje się na "przeskoczenie" pewnych okresów czasowych (opis dwuletniej nauki na egzamin zawiera się w kilku zdaniach, tuż po i tuż przed opisami...