Profil użytkownika: paprotka

Książkę czytałam kilka lat temu, a sięgnęłam po nią ponownie po raz drugi w poszukiwaniu lektury prostej, łatwej i przyjemnej. Ta książka na pewno taka jest, ale nie śmieszyła mnie już jak za pierwszym razem. Ot, historia na jedno popołudnie. Dla wszystkich fanów absurdu.
Była to pierwsza książka Mendozy, którą przeczytałam i jedyna, która tak naprawdę mi się podobała. W odróżnieniu od innych czytelników, fanów autora, inne jego powieści były dla mnie męczarnią, nie dokończyłam nawet "Przygód fryzjera damskiego". Może jeszcze dam im szansę, ale na pewno nie w najbliższej przyszłości.

Książkę czytałam kilka lat temu, a sięgnęłam po nią ponownie po raz drugi w poszukiwaniu lektury prostej, łatwej i przyjemnej. Ta książka na pewno taka jest, ale nie śmieszyła mnie już jak za pierwszym razem. Ot, historia na jedno popołudnie. Dla wszystkich fanów absurdu.
Była to pierwsza książka Mendozy, którą przeczytałam i jedyna, która tak naprawdę mi się podobała. W...

Fascynująca opowieść o rodzinie, niewolnictwie, napiętnowaniu, trudnych wyborach, ludzkich dramatach...
Czternaście historii - każda inna, każda na swój sposób piękna. Nie mogłam się oderwać. Niestety, ostatnim kilku rozdziałom brakowało tego "czegoś", jakby na siłę próbowała dociągnąć te opowieść do końca.

Fascynująca opowieść o rodzinie, niewolnictwie, napiętnowaniu, trudnych wyborach, ludzkich dramatach...
Czternaście historii - każda inna, każda na swój sposób piękna. Nie mogłam się oderwać. Niestety, ostatnim kilku rozdziałom brakowało tego "czegoś", jakby na siłę próbowała dociągnąć te opowieść do końca.

Nie sposób czytać tej powieści bez znajomości treści "Burzy" Szekspira. Co prawda, na końcu książki znajduje się streszczenie sztuki, ale warto znać imiona bohaterów i zarys fabuły jeszcze przed rozpoczęciem lektury.
"Burza" opowiedziana jest tutaj na dwóch poziomach: nie tylko jako sztuka teatralna reżyserowana przez Feliksa, ale również sama postać Feliksa i jego losy do złudzenia przypominają historię Prospera (dla mnie może zbyt dosłownie - jedyny minus).
Sama historia jest wciągająca, miejscami zabawna, zaskakująco dobrze się czyta.

Nie sposób czytać tej powieści bez znajomości treści "Burzy" Szekspira. Co prawda, na końcu książki znajduje się streszczenie sztuki, ale warto znać imiona bohaterów i zarys fabuły jeszcze przed rozpoczęciem lektury.
"Burza" opowiedziana jest tutaj na dwóch poziomach: nie tylko jako sztuka teatralna reżyserowana przez Feliksa, ale również sama postać Feliksa i jego losy do...