Byłem niedawno w Bolonii i chodząc pod tamtejszymi arkadami przypomniałem sobie, że przed laty przeczytałem przewodnik po Bolonii autorstwa Grishama 😉

Byłem niedawno w Bolonii i chodząc pod tamtejszymi arkadami przypomniałem sobie, że przed laty przeczytałem przewodnik po Bolonii autorstwa Grishama 😉

Trudno mi ocenić tę książkę, ponieważ wiem jak ważna jest ona (książka) dla wielu czytelników i podejrzewam, że może i jest ona na swój sposób wybitna. Dlatego nie mogę ocenić jej na "słaba" czy "przeciętna". Dla mnie jednak powieść Cortazara okazał się przede wszystkim niezrozumiała. Przegadana. Niestrawna.

Trudno mi ocenić tę książkę, ponieważ wiem jak ważna jest ona (książka) dla wielu czytelników i podejrzewam, że może i jest ona na swój sposób wybitna. Dlatego nie mogę ocenić jej na "słaba" czy "przeciętna". Dla mnie jednak powieść Cortazara okazał się przede wszystkim niezrozumiała. Przegadana. Niestrawna.

Moje pierwsze spotkanie z Pratchettem i światem Dysku. Na pewno nie ostatnie.
Niezrównane poczucie humoru i wyobraźnia nie z tego świata. No wiadomo... ze świata Dysku.

Moje pierwsze spotkanie z Pratchettem i światem Dysku. Na pewno nie ostatnie.
Niezrównane poczucie humoru i wyobraźnia nie z tego świata. No wiadomo... ze świata Dysku.

Styl mocno oldskulowy, wielu dzisiaj może wydawać się ciężki i niezrozumiały. Ale książka dla mnie jest wspaniała, bo oprócz walorów literackich, psychologicznych posiada jeszcze jeden; nazwę go historycznym. Otóż czytając "Braci Karamazow" poczułem się jakbym znalazł się w świecie sprzed 150 lat, mogłem obserwować i słuchać ludzi, którzy byli tak inni a jednocześnie tak podobni do nas, żyjących w XXI wieku.

Styl mocno oldskulowy, wielu dzisiaj może wydawać się ciężki i niezrozumiały. Ale książka dla mnie jest wspaniała, bo oprócz walorów literackich, psychologicznych posiada jeszcze jeden; nazwę go historycznym. Otóż czytając "Braci Karamazow" poczułem się jakbym znalazł się w świecie sprzed 150 lat, mogłem obserwować i słuchać ludzi, którzy byli tak inni a jednocześnie tak...

Książkę czytało się bardzo dobrze aż do zakończenia opowieści, które to zakończenie okazało się nadzwyczaj niesatysfakcjonujące. Odniosłem wrażenie, że autorowi zabrakło pomysłu na zamknięcie historii, więc poszedł po linii najmniejszego oporu i...spoilera nie będzie. ;-)

Książkę czytało się bardzo dobrze aż do zakończenia opowieści, które to zakończenie okazało się nadzwyczaj niesatysfakcjonujące. Odniosłem wrażenie, że autorowi zabrakło pomysłu na zamknięcie historii, więc poszedł po linii najmniejszego oporu i...spoilera nie będzie. ;-)

Książka dla mnie rewolucyjna. Dałbym 10 gwiazdek gdyby nie to, że część I i II to w dużej mierze powtórzenia z "Sapiens". Natomiast absolutnie polecam część III. Z tezami autora można się pewnie nie zgadzać, ale warto poznać ten punkt widzenia na najbliższą przyszłość gatunku homo sapiens.
UWAGA: książka raczej nie spodoba się ludziom religijnym (w tradycyjnym sensie, bo Harari zjawisko religii rozciąga daleko poza wiarę w osobowego Boga), co widać jasno po lekturze niektórych opinii.

Książka dla mnie rewolucyjna. Dałbym 10 gwiazdek gdyby nie to, że część I i II to w dużej mierze powtórzenia z "Sapiens". Natomiast absolutnie polecam część III. Z tezami autora można się pewnie nie zgadzać, ale warto poznać ten punkt widzenia na najbliższą przyszłość gatunku homo sapiens.
UWAGA: książka raczej nie spodoba się ludziom religijnym (w tradycyjnym sensie, bo...

Przeczytałem i to nawet kilka razy. Biblia jest książką, którą po prostu trzeba znać, żeby zrozumieć tysiące kodów kulturowych świata zachodniego. Oceny się nie podejmuję. Kiedy czytałem, byłem mocno wierzącym chrześcijaninem, dzisiaj patrzę na Biblię z dystansu i dostrzegam jej bardzo ludzką, a nie boską stronę.

Przeczytałem i to nawet kilka razy. Biblia jest książką, którą po prostu trzeba znać, żeby zrozumieć tysiące kodów kulturowych świata zachodniego. Oceny się nie podejmuję. Kiedy czytałem, byłem mocno wierzącym chrześcijaninem, dzisiaj patrzę na Biblię z dystansu i dostrzegam jej bardzo ludzką, a nie boską stronę.

Dzień dobry, to moja pierwsza opinia napisana tutaj. Musiałem, bo po prostu mnie skręca, gdy widzę zupełnie niezasłużoną średnią ocenę 7,5 dla tego gniota. Przeczytałem "Za zamkniętymi drzwiami", skuszony właśnie wysokimi ocenami na tym portalu, a tu taka niemiła niespodzianka. Kompletne rozczarowanie. Krótko o tym co mam do zarzucenia powieści:
- spłycona do grubości kartki papieru analiza psychologiczna postaci (główny szwarccharakter - Jack - wyjaśnia swoje motywy za pomocą historyjki z dzieciństwa zajmującej dwie strony!!),
- brak logiki w zachowaniu głównej bohaterki,
- wtórność konceptów i przewidywalna do bólu akcja. Liczyłem cały czas, że na następnej stronie, może w kolejnym rozdziale zostanę zaskoczony i z taką nadzieją dotarłem do ostatniego rozdziału i ostatniej strony a w końcu do okładki nie przeżywszy żadnego zaskoczenia
- brak jakichkolwiek wątków pobocznych i drugoplanowych postaci, które byłyby "jakieś".
To z grubsza tyle. Nie mogę się nadziwić jak to coś, wglądające jak literacki półprodukt w ogóle trafiło do druku. Wydawca powinien wytknąć autorce wszystkie braki i odesłać ją do ciężkiej pracy a nie wydawać tę papkę. No, ale może ja się mylę. W końcu jest 7,5 i jest światowy bestseller... Smutne.

Dzień dobry, to moja pierwsza opinia napisana tutaj. Musiałem, bo po prostu mnie skręca, gdy widzę zupełnie niezasłużoną średnią ocenę 7,5 dla tego gniota. Przeczytałem "Za zamkniętymi drzwiami", skuszony właśnie wysokimi ocenami na tym portalu, a tu taka niemiła niespodzianka. Kompletne rozczarowanie. Krótko o tym co mam do zarzucenia powieści:
- spłycona do grubości...