Profil użytkownika: LadyKate

Piękna książka. Tajemnica, książki, niebezpieczeństwo, przygoda, miłość, dojrzewanie. Fascynacja książkami, młody Daniel Sempere zawdzięczał w dużym stopniu ojcu, antykwariuszowi pracującymi w księgarni pod swoim mieszkaniem, wyszukującym rzadkie, upragnione przez wybredną klientelę Barcelony pozycje, pozwoliła przeżyć chłopcu coś, czego nigdy by się nie spodziewał. W momencie, w którym odnajduje wśród setek zakurzonych woluminów, w gąszczu labiryntu Cmentarza Zapomnianych Książek „Cień Wiatru” Juliana Caraxa, w jego życiu ma zmienić się wszystko. Dlaczego nigdzie nie można znaleźć innych powieści autorstwa fenomenalnego Caraxa, a sama postać autora wydaje się być nieosiągalna? Kim jest tajemniczy człowiek obserwujący Daniela? Chłopiec, rzuciwszy się w pościg za odkryciem zagadki życia Caraxa, nie zdaje sobie sprawy z tarapatów w jakie powoli popada po szyję i grożących mu niebezpieczeństw.
Wielowarstwowa historia, przemieszanie czasów, retrospekcja, historia dwóch światów, tak różnych a tak zaskakująco do siebie podobnych przenika karty powieści. To, wraz z niebanalnymi charakterami: elokwentami, niegodziwcami, biedakami, artystami…czyni z dzieła Zafóna genialną podróż w czasie, w ludzkich umysłach, w labiryncie ludzkich motywacji, pragnień i celów. Z Danielem Sempere przemierzamy zaczarowaną Barcelonę – trudniej o bardziej magiczne miasto.
Polecam.

Piękna książka. Tajemnica, książki, niebezpieczeństwo, przygoda, miłość, dojrzewanie. Fascynacja książkami, młody Daniel Sempere zawdzięczał w dużym stopniu ojcu, antykwariuszowi pracującymi w księgarni pod swoim mieszkaniem, wyszukującym rzadkie, upragnione przez wybredną klientelę Barcelony pozycje, pozwoliła przeżyć chłopcu coś, czego nigdy by się nie spodziewał. W...

Historia Ewy Orłowskiej, opowiadana w słowach prostych, ale wymownych. W miarę czytania, coraz większe trudności sprawiało mi wyobrażenie sobie okropności, z jakimi w swoim życiu spotykała się główna bohaterka. To okropne i odrażające, jakie sytuacje mogą zachodzić w szkołach, w ludzkich mieszkaniach i to wcale nie tak dawno. Skandaliczna jest postawa instytucji kościoła i kleru (która od czasu wydarzeń przytaczanych w książce nie zmieniła się radykalnie).
Uważam, że warto książkę przeczytać, nawet dla samej świadomości, co może dziać się w naszym kraju. Być może kilkadziesiąt, kilkanaście kilometrów od nas, być może w sąsiedniej wsi. Być może za ścianą, w drugim mieszkaniu, gdzie żyje „rodzina”, która de facto na to miano nie zasługuje.
Z drugiej strony, z książki tej odczytać można też inne przesłanie – zawsze jest wyjście z sytuacji, nawet najgorszy los może odmienić się na lepsze, należy mieć tylko (a raczej „aż”!) odwagę. Odwagę, by się postawić, odezwać, walczyć o swoje i w tej postawie wytrwać.

Historia Ewy Orłowskiej, opowiadana w słowach prostych, ale wymownych. W miarę czytania, coraz większe trudności sprawiało mi wyobrażenie sobie okropności, z jakimi w swoim życiu spotykała się główna bohaterka. To okropne i odrażające, jakie sytuacje mogą zachodzić w szkołach, w ludzkich mieszkaniach i to wcale nie tak dawno. Skandaliczna jest postawa instytucji kościoła i...

Do przeczytania powyższej książki skłonił mnie fakt, iż jest to debiutancka powieść Robina Cooka, autora, którego pozanłam już wcześniej z takich książek jak np. "Mutant" czy "Rok interny". Wyobrażałam sobie, że "Comę" będę czytała z równym zaciekawieniem jak tamte powieści i... za dużo sobie wyobrażałam.
"Coma" nie wciągnęła mnie. Czytanie szło mi dosyć opornie, zdarzały się momenty, w których po prostu się nudziłam i miałam ogromną ochotę "przerzucić" parę kartek do przodu. Szczególnie męczące było obszerne opisywanie przez autora myśli bohaterów, zwłaszcza Susan Wheeler. Moim zdaniem mniej psychologicznej analizy w tej książce = więcej dynamizmu = lepsza "Coma".
Poza tym, powieść ta jest nieco naiwna: Susan, młoda, piękna oraz nadzwyczaj inteligentna studentka medycyny pierwszego dnia swojej praktyki w szpitalu wyznacza sobie cel: rozwiązanie zagadki śpiączki, na którą zapadają nie wiedzieć czemu coraz liczniejsi pacjenci Memorial Hospital w Bostonie. Dziewczyna nie potrafi założyć kroplówki, a marzy o Noblu, no cóż...
Mi książkę udało się rozgryźć dosyć łatwo, nie poczułam sympatii do głównej postaci, "Coma" nie zdobyła mojego serca. Niemniej jednak, możliwe, że dla innych wielbicieli thrillerów medycznych będzie ona książką dobrą - w końcu: zagadka-jest, szpital-jest, odważna, inteligentna studentka ratująca pacjentów-jest, zaskakujący czarny charakter na końcu-jest.

Do przeczytania powyższej książki skłonił mnie fakt, iż jest to debiutancka powieść Robina Cooka, autora, którego pozanłam już wcześniej z takich książek jak np. "Mutant" czy "Rok interny". Wyobrażałam sobie, że "Comę" będę czytała z równym zaciekawieniem jak tamte powieści i... za dużo sobie wyobrażałam.
"Coma" nie wciągnęła mnie. Czytanie szło mi dosyć opornie, zdarzały...