Profil użytkownika: Gliszczyn

Książka z założenia mająca być przykładem, projektem typowej powieści promującej idee Solarpunka. A nawet wprowadzeniem do myśli Solarpunkowej dla osób z nią niezaznajomionych. Funkcję te spełnia nawet nieźle, choć głównie dlatego że wciąż Solarpunk nie jest zbyt mocno rozwiniętym nurtem w literaturze.
Po prostu całkiem przyjemna historia o łażeniu po lesie i myśleniu o życiu, nic nadzwyczajnego, ale jak ktoś poczuje klimat to buja, a nawet może zainspirować to jakichś głębszych przemyśleń.

Książka z założenia mająca być przykładem, projektem typowej powieści promującej idee Solarpunka. A nawet wprowadzeniem do myśli Solarpunkowej dla osób z nią niezaznajomionych. Funkcję te spełnia nawet nieźle, choć głównie dlatego że wciąż Solarpunk nie jest zbyt mocno rozwiniętym nurtem w literaturze.
Po prostu całkiem przyjemna historia o łażeniu po lesie i myśleniu o...

Książka, która przyciągnęła moją uwagę bardzo intersującym pomysłem i wyraźną miłością do opowiadanej historii ze strony autorki. Widok pasji wkładanej w takie niszowe, prywatne projekty zawsze ociepla moje serce (również dlatego, że osobiście wiem jak trudne to bywa) i zawsze kibicuje ich rozwojowi.
I sięgając po tą książkę, nawet spodziewając się, że względu na ewidentnie dość niezależny charakter wydania mogę spodziewać się pewnego rozczarowania, to wciąż widząc pasję stojącą za tym tekstem, miałum nadzieję, że będzie to coś wartego zainteresowania.
Po niekoniecznie łatwym przeczytaniu całego tekstu jednak najłatwiej mi tą książkę podsumować słowami, że choć pomysł naprawdę był świetny i pełen potencjału, to szkoda że ta pasja stojąca za tym pomysłem poszła we wszystko poza przyłożeniem się do napisania i redakcji samej książki.

Książka niestety pełna jest mnóstwa zbędnych i często znacznie rozwleczonych opisów. Nierzadko pojawiających się w bardzo przypadkowych miejscach, na przykład informacje, które miałyby sens na początku książki, nagle pojawiają się w jej środku. Czy na przykład na siłę wprowadzane informacje, które akurat się okazują konieczne w danym momencie fabuły, ale zapomniano je wprowadzić wcześniej.

Sama tematyka książki bardzo interesująca i zdecydowanie warta podejmowania. Niestety jednak, choć widać, że autorka książki ma jakąś wiedzę o podejmowanych tematach, to jednak sam poziom ich zawarcia w tekście jest dość płytki. Przez to dostajemy narrację podejmującą ważne tematy, ale sprowadzone do dużych, czasami wręcz potencjalnie szkodliwych uproszczeń, bądź bardzo prostych deklaracji, brzmiących przez to bardziej komicznie niż poważnie.
Powiązanym z tym problemem jest wykorzystywanie bardzo konkretnych profesjonalnych pojęć, których znajomość się ceni, to w casualowych dialogach między postaciami brzmią bardzo nienaturalnie i nie na miejscu.
Same dialogi, podobnie jak opisy, są bardzo często niepotrzebnie rozwleczone, doskonale rozumiem chęć precyzyjnego przekazania swoich myśli, ale da się to robić, nie pisząc dialogów składających się z monologów. Szczególnie w języku literackim, gdzie od tego są też inne formy niż dialog.

Widzę miłość włożoną w ten tekst, ale czytanie go sprawiło mi mnóstwo bólu. Potencjał jest duży, ale sam tekst książki wydaje się być pierwszym draftem, któremu bardzo mocno brakuje jakiejkolwiek, a na pewno potężnej redakcji. Ale widzę tę miłość stojącą za tym projektem i z całego serca życzę rozwoju kreatywnego.

Książka, która przyciągnęła moją uwagę bardzo intersującym pomysłem i wyraźną miłością do opowiadanej historii ze strony autorki. Widok pasji wkładanej w takie niszowe, prywatne projekty zawsze ociepla moje serce (również dlatego, że osobiście wiem jak trudne to bywa) i zawsze kibicuje ich rozwojowi.
I sięgając po tą książkę, nawet spodziewając się, że względu na ewidentnie...

"Zanim wystygnie kawa" autorstwa Toshikazu Kawaguchi to adaptacja sztuki teatralnej tego samego autora, co da się dostrzec, choć zostało przeprowadzone na tyle sprawnie, że nie przeszkadza.
Tekst, który tutaj dostajemy, podzielony został na cztery, wyraźnie, choć luźno ze sobą powiązane opowiadania. Każde skupiające się na parze innych głównych postaci i ich osobistych problemach, z którymi całkiem łatwo jest się utożsamić. A do tego historie te osadzone są w kontekście szerszej grupy postaci i spajającego ich ze sobą miejsca.

Jest to idealna lektura do kawy, potrafiąca ukłuć w serce, ale również otulić przyjemnym kocykiem. Nie jest to żadna wybitna literatura, ale całkiem przyjemne czytadło.

"Zanim wystygnie kawa" autorstwa Toshikazu Kawaguchi to adaptacja sztuki teatralnej tego samego autora, co da się dostrzec, choć zostało przeprowadzone na tyle sprawnie, że nie przeszkadza.
Tekst, który tutaj dostajemy, podzielony został na cztery, wyraźnie, choć luźno ze sobą powiązane opowiadania. Każde skupiające się na parze innych głównych postaci i ich osobistych...