W Nowej Republice dochodzi do zmian w strukturach rządzących. Admirał Ackbar zostaje oskarżony o zdradę, a jego miejsce zajmuje ambitny radny Fey’lya. Bohaterowie muszą oczyścić jego dobre imię, ponieważ to Ackbar jest mózgiem operacyjnym armii Nowej Republiki.

Leia stawia sobie za punkt honoru przeciągnięcie Noghri na stronę Republiki. Ślubowali oni wierności Lordowi Vaderowi, a po jego śmierci wielkiemu admirałowi Thrawnowi, lecz Leia jest przecież córką Vadera i to jej powinno ślubować wierność. Pani senator przybywa na planetę Honoghr i tam zasiewa w jej mieszkańcach ziarenko wątpliwości co do słuszności lojalności Imperium.

Luke wreszcie odnajduje Mistrza Jedi, który wysłał do niego przekaz myśli - Joruusa C'baotha. Obłąkany starzec pokazuje Luke’owi zupełnie inną stronę medalu, w porównaniu do Yody, czy Obi Wan’a. W swoim szaleństwie uważa się za istotę wyższą od zwykłego człowieka, której rolą jest sterowanie i kontrolowanie zwykłymi ludźmi. Mistrz bardzo by chciał, by Luke był jego uczniem, ale ten w porę ucieka …

We wszystkich wątkach przewija się motyw floty Katańskiej. Zaginionej dawno temu floty, złożonej z dwustu pancerników, mogącej poruszać się za pomocą kodów podporządkowania. Na flotę zaciera ręce zarówno Republika, jak i Imperium.

Bardzo dużo się dzieje. Wątki szybko się zmieniają, łączą i przeplatają. Nasi bohaterowie zostają porwani, uprowadzeni, stają się więźniami, nagle zostają oswobodzeni i znowu uczestniczą w biegu wydarzeń. Wielki admirał Thrawn, jako główny złol jest bardzo ciekawą postacią. Wszyscy podkomendni spodziewają się po nim wybuchów gniewu w przypadku porażek, a on pozostaje opanowany i chłodno myślący. Czekam aż wybuchnie :D Może zdarzy się to w trzecim tomie?

W Nowej Republice dochodzi do zmian w strukturach rządzących. Admirał Ackbar zostaje oskarżony o zdradę, a jego miejsce zajmuje ambitny radny Fey’lya. Bohaterowie muszą oczyścić jego dobre imię, ponieważ to Ackbar jest mózgiem operacyjnym armii Nowej Republiki.

Leia stawia sobie za punkt honoru przeciągnięcie Noghri na stronę Republiki. Ślubowali oni wierności Lordowi...

Akcja książki dzieje się niedługo po wydarzeniach z “Powrotu Jedi”.

Luke i Leia dalej pracują nad swoimi mocami Jedi. Leia trenuje pod okiem brata, w każdej wolnej od dyplomatycznych obowiązków chwili. Niestety tych jest sporo, ponieważ Nowa Republika wciąż pozyskuje nowe planety i układy dla Sojuszu oraz wciąż walczy z resztkami Imperium.

Na szczycie dowodzenia staje wielki admirał Thrawn, który jest pierwszym nie człowiekiem zarządzającym flotą Imperium. Jest on świetnym strategiem, natomiast wszyscy podkomendni obawiają się go bardziej niż Lorda Vadera. Thrawn planuje serię potyczek i serię ruchów, z których każdy musi być dopracowany w najdrobniejszych detalach, inaczej cały plan legnie w gruzach. Oznacza to kradzieże sprzętu, ataki pozorowane, a nawet zbiory pewnych jaszczurek, które blokują działanie Mocy.

Kulminacyjna walka na pewno odniesie zgoła nieoczekiwany wynik…

Kontynuacja losów dwójki rodzeństwa oraz ich najbliższych (Han, Chewiee, Lando). Autor prowadzi nas przez planety i układy, o których wcześniej (oprócz kilku) nie słyszałem. Akcja jest prowadzona bardzo płynnie, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Ciekaw jestem kolejnego tomu.

Akcja książki dzieje się niedługo po wydarzeniach z “Powrotu Jedi”.

Luke i Leia dalej pracują nad swoimi mocami Jedi. Leia trenuje pod okiem brata, w każdej wolnej od dyplomatycznych obowiązków chwili. Niestety tych jest sporo, ponieważ Nowa Republika wciąż pozyskuje nowe planety i układy dla Sojuszu oraz wciąż walczy z resztkami Imperium.

Na szczycie dowodzenia staje...

Thorkel, kiedy dorósł, nie interesował się zbytnio kobietami, a kiedy poszedł na swoje, zabrał ze sobą swoją niemą siostrę Oddny, żeby była jego gospodynią. Kiedy na Islandii zapada zima, a norwescy kupcy szukają miejsca do przezimowania, Thorkel proponuje nocleg Ivarowi Promieniowi. Norweg lekkomyślnie poczynia sobie z Oddny, która nijak nie może się bronić i tak oto Oddny staje się brzemienna, a Ivar ucieka.

Z gwałtu rodzi się syn, którego rodzina nie akceptuje. Zarządzeniem Thorkela ma zostać wyniesiony do lasu i tam zabity, ale niewolnik, który miał wykonać to zadanie, nie był w stanie zamordować chłopca, więc go tylko ukrył. Oczywiście chłopca odnajduje chłop i zabiera do siebie.

Thorstein wyrasta na dużego i silnego mężczyznę, a jego czyny ma poznać cała Islandia i Norwegia. Przepowiednia, którą słyszy w kurhanie, pcha go do działania i zamorskich wojaży, aż zasłuży na przydomek “Bycza Noga”.

Część popularnonaukowa zawiera informacje o motywie zbawienia w przekazach folklorystycznych.

Thorkel, kiedy dorósł, nie interesował się zbytnio kobietami, a kiedy poszedł na swoje, zabrał ze sobą swoją niemą siostrę Oddny, żeby była jego gospodynią. Kiedy na Islandii zapada zima, a norwescy kupcy szukają miejsca do przezimowania, Thorkel proponuje nocleg Ivarowi Promieniowi. Norweg lekkomyślnie poczynia sobie z Oddny, która nijak nie może się bronić i tak oto Oddny...

Jarlmann przybywa do Paryża z Rikilat, tak jak obiecał to swojemu królowi i bratu krwi Hermannowi. Przybysze zastają w mieście pobojowisko - wszędzie widać zniszczenia, wszędzie słychać krzyki i jęki rannych, a w sali tronowej urządzono lazaret. Rikilat zabiera się do pomocy, a Hermann jedynie ją obserwuje, zadurzony.

Z czasem uczucie do Rikilat, zamienia się w zazdrość o Jarlmanna i tak król wygnał swojego jedynego przyjaciela. Zbiega się to z przybyciem do kraju dwunastu Kuflungów, którzy proponują królowi zbudowanie ogromnej sali, gdzie będzie mógł wyprawić swoje wesele. Hermann zgadza się, podobnie jak na to, żeby podczas jego wesela, goście byli jego podczaszymi. Oczywiście jest to podstęp, a Rikilat zostaje porwana…

Jarlmann powraca, aby odzyskać królową i dopomóc swojemu bratu i królowi w potrzebie.

Część popularnonaukowa zawiera krótki rozdział o magii wikingów.

Jarlmann przybywa do Paryża z Rikilat, tak jak obiecał to swojemu królowi i bratu krwi Hermannowi. Przybysze zastają w mieście pobojowisko - wszędzie widać zniszczenia, wszędzie słychać krzyki i jęki rannych, a w sali tronowej urządzono lazaret. Rikilat zabiera się do pomocy, a Hermann jedynie ją obserwuje, zadurzony.

Z czasem uczucie do Rikilat, zamienia się w zazdrość o...

Ostatnia prosta. Kończy się okres panowania starego króla elfów. Trwał on trzy tysiące lat i to właśnie to miał Esrahaddon ma myśli, w swoich ostatnich słowach do Aristy. Ludzie muszą odnaleźć Róg Novrona i spadkobierca musi w niego zadąć, aby potwierdzić swoje żądanie tronu.

Na poszukiwania rogu, udaje się grupa specjalna: Arista, wraz z bratem, Mauvin Pickering, Myron, Wyatt, wraz ze swoim olbrzymim towarzyszem, Degan Gaunt, krasnolud Magnus oraz Riyria. Miejscem ich podróży jest Percepliquis - starożytna stolica poprzedniego imperium. Czy uda im się tam dotrzeć i czy nie czeka na nich kolejny spisek kościoła?

W międzyczasie imperium musi szykować się na wojnę. Elfy przekroczyły rzekę i niszczą wszystko na swojej drodze. Królestwa upadają, ludzie są mordowani wraz z całymi rodzinami, a elfy nie oszczędzają nikogo, nawet koni.

Jak zakończy się ta historia? Myślę, że zakończenie zadziwi niejednego czytelnika :)

Bardzo podobała mi się ta seria. Jak to już pisałem w opiniach do poprzednich tomów, duet bohaterów jest wykreowany perfekcyjnie. Ich dialogi, poczucie humoru autora, które w nie wplata oraz żarty sytuacyjne powodują, że pomimo licznych przywar, da się ich lubić. Zróżnicowanie i barwność innych bohaterów uzupełnia drużynę i w ostatnim tomie, tak zbudowana ekipa przeżywa najciekawsze przygody. Odkrycie starożytnego miasta, odkrycie tajemnic, które kościół starał się zatuszować przez ostatnie tysiąclecia. Bardzo ciekawa i przyjemna opowieść, na pewno przeczytam pozostałe pozycje z tego uniwersum. Zdecydowanie polecam :)

Ostatnia prosta. Kończy się okres panowania starego króla elfów. Trwał on trzy tysiące lat i to właśnie to miał Esrahaddon ma myśli, w swoich ostatnich słowach do Aristy. Ludzie muszą odnaleźć Róg Novrona i spadkobierca musi w niego zadąć, aby potwierdzić swoje żądanie tronu.

Na poszukiwania rogu, udaje się grupa specjalna: Arista, wraz z bratem, Mauvin Pickering, Myron,...

Ariście nie do końca udaje się jej plan przeniknięcia do pałacu i ląduje w celi obok Degana. Pozostała już przy życiu tylko jedna osoba, którą darzy szczególnym uczuciem i która mogłaby ją oswobodzić i akurat ta osoba stawia się w Aqueście. Guy zatrzymuje Hadriana i oferuje mu status szlachcica, w zamian za drobną przysługę. Nagrodą ma być oswobodzenie księżniczki i spadkobiercy, ale nikt nie ma złudzeń. Jak tylko narzędzie przestanie być użyteczne, trzeba będzie się go pozbyć…

Modina (czyli Thrace), zaczyna mieć coraz dłuższe przebłyski świadomości, a spotkanie z młodym, biednym chłopakiem Mincem powoduje, że wreszcie zaczyna o sobie myśleć, jako o imperatorce, którą lud kocha. Oprócz planów Saldura i Ethelreda, zaczyna knuć swoje plany, które jak wdroży w życie, to zaskoczą wszystkich.

Jak zakończy się turniej zimonaliowy i który z rycerzy zostanie zwycięzcą? Z jakiego powodu Royce wreszcie uroni łzy?

No tutaj to się dzieje. Pościgi, wybuchy, skrytobójstwa, turnieje rycerskie, porwania, oswobodzenia, spokojnie powstałby z tego ciekawy film fantaso-akcji :D Nie ukrywam, że podoba mi się ten tom, a jak to napisałem wyżej, akcji i jej zwrotów i dramaturgii i znowu akcji jest po kokardkę - książka jest tym napompowana. Zakończenie jest wręcz świetne i ostatnie pięćdziesiąt stron, czyta się na jednym wdechu. Nie mogę się doczekać, czym autor zaskoczy mnie w ostatnim tomie.

Ariście nie do końca udaje się jej plan przeniknięcia do pałacu i ląduje w celi obok Degana. Pozostała już przy życiu tylko jedna osoba, którą darzy szczególnym uczuciem i która mogłaby ją oswobodzić i akurat ta osoba stawia się w Aqueście. Guy zatrzymuje Hadriana i oferuje mu status szlachcica, w zamian za drobną przysługę. Nagrodą ma być oswobodzenie księżniczki i...

Imperatorka ma już coraz dłuższe chwile przebłysków świadomości. Amilia pomaga jej w załatwianiu wszystkich spraw, takich jak suknie, czy nauka wszystkich tych rzeczy, które są potrzebne imperatorkom. Nie wie jednak, że regenci planują jej zaślubiny z Ethelredem, a potem … no cóż … powiedzmy, że nowo mianowany imperator ma w planach zostać wdowcem …

Arista ucieka z Ratiboru. Posługując się zaklęciem lokalizacyjnym namierza Degana w Aqueście. Udaje jej się tam dostać, a następnie zatrudnić jako sprzątaczka w pałacu imperatorki. Wielkie jest zaskoczenie Thrace, kiedy spotyka Aristę. Amili się to nie podoba, ale stara się pomóc jak może. Thrace również stawia sobie za główne zadanie dopomóc Ariście w oswobodzeniu spadkobiercy.

Z kolei nasz cudowny duet wplątuje się w niezłą kabałę. Na prośbę króla zaciągają się na pokład imperialnego statku, który płynie do Drumindoru i dalej. Knowania Mariusa Marrica pchają ich do żywotu marynarzy (trzeba nadmienić, że obaj doznają potężnej choroby morskiej). Czy uda im się zniweczyć knowania byłego diamentu? A może nieświadomie są marionetkami w jego planie?

Niespodziewane obroty wydarzeń dominują w tym tomie. Autor bardzo ciekawie splata wątki i tak nimi żongluję, że jedyne co otrzymujemy, to zupełnie niespodziewane wydarzenia. Ciekaw jestem bardzo jak potoczą się losy bohaterów i w jak wielkie bagno uda im się jeszcze wepchnąć. A zatem kolejny tom :)

Imperatorka ma już coraz dłuższe chwile przebłysków świadomości. Amilia pomaga jej w załatwianiu wszystkich spraw, takich jak suknie, czy nauka wszystkich tych rzeczy, które są potrzebne imperatorkom. Nie wie jednak, że regenci planują jej zaślubiny z Ethelredem, a potem … no cóż … powiedzmy, że nowo mianowany imperator ma w planach zostać wdowcem …

Arista ucieka z...

Thrace zostaje imperatorką. Oczywiście tylko tytularną, ponieważ to koteria kościelna oraz regenci zjednoczonych królestw sprawują władzę. Wciąż przeżywa wydarzenia, w których straciła ojca i przez to zamyka się głęboko w sobie. Tylko jednej osobie udaje się wydobyć jej jaźń ponownie na światło dziennie i jest to pomywaczka i pomocnica - Amilia. Czy Tharce pozostanie kukiełką w rękach możnych imperium? Czy może przebudzi się i przejmie władzę w swoje ręce?

Duet złodziejów - skrytobójców przeżywa kryzys. Hadrian nie chce więcej zajmować się morderstwami i kradzieżami, choćby i dla korony. Oczekuje po sobie więcej i aspiruje do wyższych celów. Royce prosi go o pomoc w ostatnim zadaniu. Arista planuje udać się do armii lojalistów i zaproponować sojusz. Tak połączone wojska byłyby w stanie stawić czoła armiom imperium. Po drodze odwiedzają rodzinny dom Hadriana oraz Ratibor, gdzie z kolei wychował się Royce. Czy podróż ścieżkami przeszłości pomoże wspólnikom w podjęciu dalszych decyzji? Czego się dowiedzą o swojej przeszłości?

Oczywiście wszędzie miesza się i dodaje swoje trzy grosze Esrahaddon, ale mimo, że nie ma rączek, to namieszać potrafi :)

Bardzo ciekawa kontynuacja. Wątki poprowadzone sensownie. Kilka tajemnic się odsłoniło, za to doszło kilka nowych. Autor odkrywa je stopniowo, podnosząc napięcie. Humor, zarówno sytuacyjny, jak i w dialogach, jest fenomenalny. Nawet jeżeli książka nie reprezentowałaby sobą nic fabularnie, to dla samych dialogów, wartoby było ją przeczytać.

Thrace zostaje imperatorką. Oczywiście tylko tytularną, ponieważ to koteria kościelna oraz regenci zjednoczonych królestw sprawują władzę. Wciąż przeżywa wydarzenia, w których straciła ojca i przez to zamyka się głęboko w sobie. Tylko jednej osobie udaje się wydobyć jej jaźń ponownie na światło dziennie i jest to pomywaczka i pomocnica - Amilia. Czy Tharce pozostanie...

Księżniczka Arista została ambasadorką w zagranicznych krajach. Do tego zadania przygotowuje ją biskupy Sauly. Oprócz dworu sąsiedniego królestwa, ma ona jednak trafić również na konkurs, zorganizowany przez kościół Novrona. Nikt nie zna natury konkursu, natomiast rycerze i wojownicy ze wszystkich królestw zbierają się tłumnie.

Do Royce’a i Hadriana przybywa młoda kobieta. Co noc, jej wioskę napada potwór, który morduje jej mieszkańców. Thrace prosi złodziei o pomoc w rozwiązaniu tego trudnego problemu. Informacje na ich temat, podał jej Esra Haddon (czarnoksiężnik bez rączek) i on też wskazał jej aktualne miejsce ich pobytu. Duet ostatnio się trochę nudził, do tego muszą opuścić miasto, to czemu nie zrobić czegoś dobrego?

Jakimś dziwnym trafem droga Aristy, skrzyżuje się z drogą wybraną przez Riyrię.

Ogromnie jestem ciekaw do jakiego finalnego splotu wypadków prowadzi nas autor. Jest tyle możliwości, że aż nie da się snuć przypuszczeń, co będzie działo się dalej. Dużo się działo w tym tomie, zarówno jeśli chodzi o bieżącą akcję, jak i o wydarzenia z przeszłości. Sporo się dowiedzieliśmy o Hadrianie i o jego towarzyszu, o ich przeszłości i pochodzeniu. Podoba mi się poczucie humoru autora, które przeniósł na swoje postacie i ich dialogi. Czas na kolejny tom.

Księżniczka Arista została ambasadorką w zagranicznych krajach. Do tego zadania przygotowuje ją biskupy Sauly. Oprócz dworu sąsiedniego królestwa, ma ona jednak trafić również na konkurs, zorganizowany przez kościół Novrona. Nikt nie zna natury konkursu, natomiast rycerze i wojownicy ze wszystkich królestw zbierają się tłumnie.

Do Royce’a i Hadriana przybywa młoda kobieta....

Dwóch złodziei, sabotażystów, szantażystów, szpiegów i wiele innych, czyli Hadrian i Royce, zostaje wynajętych do bardzo prostego i szybkiego zlecenia, za które mają otrzymać dużo złota. Od początkowi Hadrianowi coś nie pasuje w tym zleceniu, bo wydaje się być zbyt proste, ale opowieść wystraszonego szlachcica wydaje się być taka autentyczna.

Kiedy dream team dostaje się do zamku królewskiego, a w nim do kaplicy królewskiej, odnajdują tam zwłoki króla, ze sztyletem w plecach. Niestety nie udaje się salwować ucieczką i lądują w królewskim lochu. Książę, który ma zostać koronowany, wymyśla im super rozrywkę na zakończenie życia, ale jego siostra księżniczka, pomaga im uciec i uprowadzić brata (niedoszłego króla), ponieważ ród królewski jest według niej w poważnym niebezpieczeństwie.

Kto czyha na życie dynastii królewskiej? Czy Hadrianowi i Royce’owi uda się ochronić księcia i doprowadzić sprawę do końca?

Świat wykreowany przez Pana Sullivana jest opisany dość enigmatycznie. Oczywiście mamy nazwy miast, zamków, krain, królestw, ale ciężko to sobie zwizualizować w głowie - mapka byłaby bardzo pomocna. Uwielbiam ciekawe duety bohaterów w książkach. Jeszcze kiedy dialogi dwójki są humorystyczne, lekko absurdalne, a postacie reprezentują sobą dwa skrajne typy charakteru - majstersztyk. Akcja toczy się bardzo szybko. Tak szybko, że po chwili skończyła się książka :) Kolejne tomy czekają, już swoje na półce leżały.

Dwóch złodziei, sabotażystów, szantażystów, szpiegów i wiele innych, czyli Hadrian i Royce, zostaje wynajętych do bardzo prostego i szybkiego zlecenia, za które mają otrzymać dużo złota. Od początkowi Hadrianowi coś nie pasuje w tym zleceniu, bo wydaje się być zbyt proste, ale opowieść wystraszonego szlachcica wydaje się być taka autentyczna.

Kiedy dream team dostaje się...

Bogate w informacje, kompendium o magii, wróżbach, runach i przesądach ludów nordyckich. Znajdziemy tu bardzo dużo informacji na temat magii Seidr (Odyn żeby ją poznać powiesił się na drzewie i umarł), wróżba końskich, czy też o wieszczeniu sennym. Wiele informacji zaczerpniętych jest z dwóch dzieł islandzkich: eddy poetyckiej i eddy Snorriego Sturlusona.

Dzięki ten pozycji uzupełniłem swoją wiedzę o wierzeniach nordyckich i rytuałach.

Bogate w informacje, kompendium o magii, wróżbach, runach i przesądach ludów nordyckich. Znajdziemy tu bardzo dużo informacji na temat magii Seidr (Odyn żeby ją poznać powiesił się na drzewie i umarł), wróżba końskich, czy też o wieszczeniu sennym. Wiele informacji zaczerpniętych jest z dwóch dzieł islandzkich: eddy poetyckiej i eddy Snorriego Sturlusona.

Dzięki ten...

W trakcie długiej zimowej nocy, trzech przyjaciół namawia jednego z nich - Gunnara, aby ten opowiedział jakieś historie. Tak oto stajemy się słuchaczami dwóch opowieści.

Pierwsza opowiada o pięknej córce konunga, w której zakochał się inny konung, natomiast ojciec przyobiecał ją innemu. Mężczyźni walczą o brankę, a w efekcie zostają braćmi krwi.

Druga opowiada o królewskim synu, którego początkowo rodzice się wyparli przez przepowiednię ojca, a który finalnie powrócił, ale za to czekał go ciężki los: od zamiany w wilka, poprzez walkę z czarownicami - trollami, aż do uwalniania innych czarownic. Klątwa za klątwą.

Rozbawiły mnie te opowieści, swoją prostotą i legendarnym brakiem mądrości ludzkiej. Kobieta znalazła dziecko w lesie, wychowała, przyodziała, kochała jak syna, a po długim czasie zostało jej ono odebrane, ale cytując “...za to nigdy nie zaznasz biedy. Gunnar i Hild, skłoniwszy się, udali się do domu, a ich serca były pełne radości…”. Kasa się zgadza? Zgadza! No to masz dzieciaka, a ja idę do domu pełna radości :D

Część popularnonaukowa zawiera informacje o języku Islandzkim w sagach średniowiecznych i głównej ich tematyce.

W trakcie długiej zimowej nocy, trzech przyjaciół namawia jednego z nich - Gunnara, aby ten opowiedział jakieś historie. Tak oto stajemy się słuchaczami dwóch opowieści.

Pierwsza opowiada o pięknej córce konunga, w której zakochał się inny konung, natomiast ojciec przyobiecał ją innemu. Mężczyźni walczą o brankę, a w efekcie zostają braćmi krwi.

Druga opowiada o...

Konung Visivald miał syna (z nieprawego łoża) i dwie córki. Kiedy wróżka przepowiedziała los jego córek, a król dowiedział się, że jedna z nich będzie piękną księżniczką, która wyjdzie za bogatego szlachcica, a druga zostanie żoną bonda, podjął kroki ku temu, aby taka przyszłość się dla nich spełniła. Jedna została zamknięta w wieży do której dostępu chronił syn konunga - Hjarrandi, a jedynie prawy, waleczny i odważny zalotnik, który pokonał syna króla mógł dostąpić zaszczytu poznania księżniczki, natomiast druga, została oddana na wychowanie do samotnej wdowy.

Do historii dołącza Vilmund zwany Samotnikiem, w tle przewija się osobnik zwany Garbusem, a jedna z księżniczek gubi złotego kapcia. Nordycka wersja kopciuszka :)

Część popularnonaukowa zawiera informacje o motywie kopciuszka w historiach świata.

Konung Visivald miał syna (z nieprawego łoża) i dwie córki. Kiedy wróżka przepowiedziała los jego córek, a król dowiedział się, że jedna z nich będzie piękną księżniczką, która wyjdzie za bogatego szlachcica, a druga zostanie żoną bonda, podjął kroki ku temu, aby taka przyszłość się dla nich spełniła. Jedna została zamknięta w wieży do której dostępu chronił syn konunga -...

Jak sama nazwa tego tomu wskazuje, Skryba zmienia strony.

Evadine oszalała. Ogłosiła się królową ascendantką, wypowiedziała wojnę Przymierzu, zarzucając im obrastanie w dobra, złoto i tłuszcz, a z drugiej strony, wypowiedziała wojnę Alghatinetom, że bezprawnie piastują królewskie urzędy. Ot kolejna wojna, tylko tym razem prowadzona pod sztandarem oszalałej kobiety.

Kiedy Evadine dowiaduje się, że jej zmartwychwstanie to nie cud nadprzyrodzony i że żaden Serafil jej nie odwiedził, zaczyna czystkę. Wszyscy, którzy wiedzą o tym, że za jej uzdrowieniem stoi Doenish, muszą zginąć. Rozpoczyna się rzeź niewinnych, masowe wieszania, przyzwolenia na mordy - druga Zatrata. Przetrzymywany w lochach Alwyn salwuje się ucieczką i dołącza do Prawowitej Korony, nie spodziewając się, że największych sojuszników znajdzie na morzach, w kniejach i pustkowiach…

Czy Alwyn da radę zabić matkę swojego dziecka? Kim tak naprawdę jest Jutowa Wiedźma?

Gdybym wiedział od początku do czego Pan Ryna zmierza, czyli jak ta historia się potoczy w trzecim tomie, to szybciej, z większą determinacją i mniejszym niezadowoleniem przekopałbym się przez poprzednie dwa tomy. Nie twierdzę, że trzeci tom powoduje, że warto zabrać się za tą trylogię, ale zdecydowanie jest z tych trzech książek najlepszy. Pan Ryan zostawił całą akcję na tom trzeci i uwalnia ją w nim, początkowo powoli, a na koniec już z większym impetem. Mimo wszystko, raczej wątpię, abym kiedyś jeszcze do tego cyklu wrócił.

Jak sama nazwa tego tomu wskazuje, Skryba zmienia strony.

Evadine oszalała. Ogłosiła się królową ascendantką, wypowiedziała wojnę Przymierzu, zarzucając im obrastanie w dobra, złoto i tłuszcz, a z drugiej strony, wypowiedziała wojnę Alghatinetom, że bezprawnie piastują królewskie urzędy. Ot kolejna wojna, tylko tym razem prowadzona pod sztandarem oszalałej kobiety.

Kiedy...

Tak bogatego zbioru wierzeń i podań, odnośnie śmierci to jeszcze nie widziałem. Znajdziemy tu nie tylko informacja o symbolach i zapowiedziach śmierci, ale także o obrzędach pogrzebowych (wystawienie zwłok, czuwanie), samym obrządku pogrzebowym, stypie i wielu innych.

Jak na literaturę popularnonaukową książka napisana jest całkiem lekko, co ułatwia jej czytanie. Oczywiście ilość referencji do literatury tematycznej jest ogromna, jednak w tej części zabrakło rycin, czy fotografii (na minus).

Tak bogatego zbioru wierzeń i podań, odnośnie śmierci to jeszcze nie widziałem. Znajdziemy tu nie tylko informacja o symbolach i zapowiedziach śmierci, ale także o obrzędach pogrzebowych (wystawienie zwłok, czuwanie), samym obrządku pogrzebowym, stypie i wielu innych.

Jak na literaturę popularnonaukową książka napisana jest całkiem lekko, co ułatwia jej czytanie....

Nathan McCarnish ocknął się w barze, pracując jako barman. Przez ostatnie dwa i pół roku żył w jakimś stuporze, egzystował, pracował i mieszkał w kawalerce, w której jego walizka wciąż leżała nie do końca rozpakowana. Kiedy się ocknął i zaczął zbierać kawałki układanki, okazało się, że to Maggor go tu przyprowadził i że to on jest wszystkiemu winien.

Najpierw pisarz udaje się do Nowego Jorku, żeby poszukać Fiony. Odnajduje skrawki swojego poprzedniego życia, tylko po to, żeby dowiedzieć się, że Fiona nie żyje i została pochowana … w Nonstead.

Nathan wraca do miasteczka, w którym odbywały się najgorsze wydarzenia z jego przeszłości, tylko po to, żeby ponownie rozpocząć walkę. Pomaga mu w tym Skinner i jego niedoszła dziewczyna. Natomiast w sprawę Maggora zamieszane jest całe miasteczko.

Czy McCarnish zdąży w porę odkryć jak pokonać demona? Czy przyjaciele nie odwrócą się od niego?

Gorsza opowieść od tomu pierwszego. Pomimo tego, że akcja jest bardzo dynamiczna, autor ciekawie buduje napięcie i nawet przypomina to horror, to jednak za dużo w tym wszystkim “nie wiem”. Czemu Nathan jest odporny na Maggora - “nie wiem”, czemu Maggor nie może go zabić - “nie wiem”. Mimo tego niewątpliwego minusa, jest to całkiem dobra książka.

Nathan McCarnish ocknął się w barze, pracując jako barman. Przez ostatnie dwa i pół roku żył w jakimś stuporze, egzystował, pracował i mieszkał w kawalerce, w której jego walizka wciąż leżała nie do końca rozpakowana. Kiedy się ocknął i zaczął zbierać kawałki układanki, okazało się, że to Maggor go tu przyprowadził i że to on jest wszystkiemu winien.

Najpierw pisarz udaje...