Profil użytkownika: HollowKitten

Tego, jak się czułam, czytając tę książkę, nie sposób ubrać w żadne, żadne słowa. Jest ona tak... Magiczna, tak eteryczna, tajemnicza, piękna i wzruszająca, a to wciąż za mało, żeby oddać choć trochę istotę tej historii. Z całą pewnością zostanie ona ze mną przez bardzo długi czas.

Tego, jak się czułam, czytając tę książkę, nie sposób ubrać w żadne, żadne słowa. Jest ona tak... Magiczna, tak eteryczna, tajemnicza, piękna i wzruszająca, a to wciąż za mało, żeby oddać choć trochę istotę tej historii. Z całą pewnością zostanie ona ze mną przez bardzo długi czas.

Muszę zacząć od tego, że ta książka jest wydana prześlicznie, jakikolwiek inny wstęp byłby grzechem. Brzegi zdobione feniksami, pozłacana okładka, szczegółowe graficzne mapy w środku, a także szkice fantastycznych gatunków – i wszystko to dokładnie pokazuje, czego się spodziewać w treści. To książka, przy której można zwolnić, zatrzymać się i odpocząć. Prowadzi ona za rękę i przejmuje inicjatywę, opisując malowniczo każdy szczegół, nie pozostawiając wyobraźni zbyt wiele do uzupełnienia. Pełne obrazy pod powiekami tworzą się same. W dobie pośpiechu to naprawdę bardzo miły przystanek, kiedy nie trzeba wytężać umysłu.

Fabuła, umówmy się, nie jest wybitnie nieprzewidywalna i trzymająca w niepewności na każdym kroku, ale nie jest to ani tajemniczy dark romans z masą wątków, ani też przygodowa seria romantasy w smoczej akademii — to jednotomowa, przyjemna, spokojna i malownicza opowieść. Nie brak tu jednak lekkiego dramatu pod koniec i zapewniam, że po drodze czai się jeszcze kilka zaskoczeń. Narracja może niektórym wydawać się infantylna, tak samo jak główna bohaterka, ale jak dla mnie oba te składniki pasują do siebie idealnie. Nie oczekiwałam wyniosłej literatury klasycznej, lecz lekkiej lektury, a mimo wszystko dostałam dużo więcej.

Właśnie, główna bohaterka. Jest to dziewczyna z fobią społeczną, która została opisana wy-bit-nie. To nie tylko "jestem outsiderką i boję się ludzi", to przedstawiony każdy jej tok myślenia i przetwarzanie każdego sygnału w mózgu. Jest przedstawiona tak dobrze, że momentami była już wręcz irytująca, nawet dla mnie, zwłaszcza w połowie książki. Zdaję sobie sprawę, że ktoś bardziej twardo stąpający po ziemi może z nią absolutnie nie sympatyzować właśnie przez te momenty i jej egoistyczne wyolbrzymianie (plus narrację, o czym wspominałam wcześniej), ale niestety, mniej więcej tak to się wszystko toczy w przypadku takich jednostek, zdecydowanie nie jest kolorowo. Natomiast! Później, kiedy Aila wyjaśnia już sobie z Lucianą, czemu tak jej nienawidzi i co trzymała w sobie przez te lata, a także jak wychodzi powoli ze swojej strefy komfortu i zmienia się w lepszą wersję siebie – dla swoich bliskich, ale przede wszystkim siebie – wow. Od tego momentu mam całkowite zero zarzutów.

Ostatnim wątkiem, który zasługuje na szczególne wyróżnienie, jest wątek romantyczny. Bo jest on po prostu piękny, delikatny, dojrzały, a przy okazji łączy się z odkrywaniem samej siebie i wychodzeniem ze strefy komfortu. Więcej nie zdradzam, bo to coś, co naprawdę warto odkryć i przeżyć samemu.

Muszę zacząć od tego, że ta książka jest wydana prześlicznie, jakikolwiek inny wstęp byłby grzechem. Brzegi zdobione feniksami, pozłacana okładka, szczegółowe graficzne mapy w środku, a także szkice fantastycznych gatunków – i wszystko to dokładnie pokazuje, czego się spodziewać w treści. To książka, przy której można zwolnić, zatrzymać się i odpocząć. Prowadzi ona za rękę...

Ta książka nie udaje czegoś, czym nie jest. Pierwsze strony dobitnie ostrzegają, co jest w środku, a autorka nie kryje się nigdzie ze swoją twórczością. Oczekiwałam właśnie wulgarnego, obscenicznego, a przy tym paranormalnego tworu pornograficznego, więc nie jestem zszokowana/zniesmaczona/rozczarowana/wstaw dowolne. Jestem jedynie trochę zdziwiona, bo otrzymałam w tym wszystkim fabułę i relacje. I to naprawdę dobrze napisane. Chyba mam w tym momencie kaca książkowego.

Bardzo przyjemny styl pisania, prowadzenia postaci, przedstawiania ich historii i przemyśleń. Nawet w trakcie samych scen erotycznych, one raczej robią za tło – tak ładnie i obficie jest opisywane, co się dzieje w głowach bohaterów, a także między nimi. Myślę, że warto zaznaczyć na plus też realizm tych scen – nigdy nie jest tak, że trzech typa nagle bierze jedną dziurę, jak to niektórzy potrafią wymyślić – każda pozycja jest zgodna z prawami fizyki. No, może poza lewitowaniem pod sufitem, ale ciężko się kłócić z paranormalnymi duchami.

Jestem również wielką fanką zastosowanego kontrastu. Przez większość czasu nienawistne sceny z Harlow i chłopakami są opisane dość wulgarnie, natomiast kiedy Caden i Silas idą kochać się na uboczu, słownictwo z marszu łagodnieje. Ich relacja jest delikatna w swej brutalności oraz tragiczna w tym całym zamieszaniu ze śmiercią. Boże, kocham ich. I jeszcze ten Jack na koniec!

Co do wulgarnych scen z fmc, trochę nie podobała mi się ilość wulgaryzmów kierowanych do niej. Rozumiem, że pasuje do historii, chłopaki są przeogromnie wściekli i żądni krwi i na tym się ta książka opiera, ale z początkiem części trzeciej to się pojawia dosłownie co drugie słowo i jest tego po prostu za dużo. Jak na mój gust, oczywiście, koneserzy pewnie właśnie dlatego takie twory czytają.

Można się też przyczepić do tego, że laska przerobiona przez połowę miasta wciąż jest opisywana jako ciasna, ale idąc tym tokiem myślenia trzeba się zacząć czepiać tego, że mmc zawsze są piękni, przystojni, umięśnieni, hojnie obdarzeni i ogólnie wyidealizowani, bo to też przecież statystycznie niemożliwe, żeby każdy tak wyglądał. To paranormalne porno, nie czyta się tego dla logicznych faktów, a tu i tak zaskakująco dużo trzyma się kupy i po prostu wciąga bez kwestionowania.

Daję dużą okejkę i polecajkę, bo to nie jest tylko bezmyślna morenka co półtorej strony w każdej możliwej pozycji. ALE! trzeba mieć na względzie, co dokładnie znajduje się w środku, żeby nie wystawić durnej opinii po przeczytaniu 50 czy 200 stron, bo jak to tak, w erotyku są sceny erotyczne i trigger warningi się zgadzają.

Szczerze mówiąc, patrząc po opiniach – nie wiem już, czy to po prostu ze mną jest coś nie tak, skoro mam totalnie odmienne zdanie od innych na temat prawie każdej książki, jaką czytam, ale czuję, że ludzie po prostu nie rozumieją tego, na co patrzą. I lubią iść za tłumem, a jeśli tłum coś piętnuje lub wychwala, to oni też koniecznie muszą.

Ta książka nie udaje czegoś, czym nie jest. Pierwsze strony dobitnie ostrzegają, co jest w środku, a autorka nie kryje się nigdzie ze swoją twórczością. Oczekiwałam właśnie wulgarnego, obscenicznego, a przy tym paranormalnego tworu pornograficznego, więc nie jestem zszokowana/zniesmaczona/rozczarowana/wstaw dowolne. Jestem jedynie trochę zdziwiona, bo otrzymałam w tym...