Z początku miałam wrażenie, jakby to był po prostu ciąg dalszy bez nowych wątków... oj bardzo się myliłam.

Moim zdaniem ta część jest lepsza od pierwszej również stylem.

To co się tliło i na końcu zapaliło zwaliło mnie. To serio jest pokręcony umysł! Jak się okazało pole do popisu zostało mega wykorzystane.
Częściowo aż szokujące.

I serio znów powtarzam, to nie jest książka dla delikatnych ludzi.

Z początku miałam wrażenie, jakby to był po prostu ciąg dalszy bez nowych wątków... oj bardzo się myliłam.

Moim zdaniem ta część jest lepsza od pierwszej również stylem.

To co się tliło i na końcu zapaliło zwaliło mnie. To serio jest pokręcony umysł! Jak się okazało pole do popisu zostało mega wykorzystane.
Częściowo aż szokujące.

I serio znów powtarzam, to nie jest...

Do stylu trzeba się przyzwyczaić. Jest to seria przed potopem książek LGBTQIA w Polsce więc nie podlega ona żadnym nowoczesnym normom. Nie jest na pewno dla "płatków śniegu". Jest mocna, dosadna, brutalna i wciągająca. A styl nie jest tylko stylem, jest osobowością książki i jej postaci.

Jedyne co mnie razi to słowo "szparka".

Ale można to wybaczyć po tym jak został dobrze zbudowany świat i emocje. Tu nic nie jest płaskie. Jest realna, nie bajkowa. Ma to coś co skłania do sięgnięcia po dalsze części.

Dobra na przestój czytelniczy.

Do stylu trzeba się przyzwyczaić. Jest to seria przed potopem książek LGBTQIA w Polsce więc nie podlega ona żadnym nowoczesnym normom. Nie jest na pewno dla "płatków śniegu". Jest mocna, dosadna, brutalna i wciągająca. A styl nie jest tylko stylem, jest osobowością książki i jej postaci.

Jedyne co mnie razi to słowo "szparka".

Ale można to wybaczyć po tym jak został...

Gdy przepadłam nie przeszkadzał mi nawet niemal biblijny język.
Ilustracje świetne!
Krótka, ale piękna historia.

Gdy przepadłam nie przeszkadzał mi nawet niemal biblijny język.
Ilustracje świetne!
Krótka, ale piękna historia.

Bardzo dobra książka.
Główna bohaterka Grażyna nie jest stereotypową dziewczyną, która trafiła do poprawczaka. Ona zna się na sztuce i literaturze, lubi naturę i jest inteligentna.

Cały czas się dobrze czyta, mimo jej przewinień - kibicowałam jej.

Całość jest tak napisana jakby się znało wszystko i wszystkich. Nie ma wielowersowych postaci a jakoś wszystko wiadomo.

Bardzo dobra książka.
Główna bohaterka Grażyna nie jest stereotypową dziewczyną, która trafiła do poprawczaka. Ona zna się na sztuce i literaturze, lubi naturę i jest inteligentna.

Cały czas się dobrze czyta, mimo jej przewinień - kibicowałam jej.

Całość jest tak napisana jakby się znało wszystko i wszystkich. Nie ma wielowersowych postaci a jakoś wszystko wiadomo.

Odwykłam od polskiego podwórka więc sięgnęłam po wysoko ocenianą książkę. I skończyło się jak zwykle...

Minusy:
•dziwne porównania: "zeszyt wydał mu się dziwnie ciężki, jakby ktoś wylał na niego słoik miodu."
•reklamy Spotify, iPhone, Samsung.
•styl pisania jak ze szkoły.
•użycie nazwiska Możdżer. Dlaczego nie od razu Brzęczyszczykiewicz, by Anglikom było trudno?
•jest sporo postaci i każde z nich ma ksywę, plus "szarooki chłopak", a to taki kolorowy chłopak lub blondyna, serio można się pogubić. Ehh
•wkurzało mnie gdy jest zaczynany wątek i się go nie rozwija. Co mam zrobić z tą garstką emocji? Wszystko się rozwiewało. Nie był to dobry sposób na przyciągnięcie mojej uwagi.
•pisanie jakie emocje są teraz, kiedy ja ich wgl nie czułam.
•dużo nierozwiązanych tajemnic, a bohaterowie ze sobą słabo rozmawiają.

Inne:
•rok 2017, a nastolatki głównie ze sobą smsują i !dzwonią do siebie! - totalnie nierealne. Dzwonienie jest rzeczą boomerów.

Ogólnie 50 stron przed końcem czułam, że książka jest nijaka. Pov miała każda postać, a to takie łapanie wszystkich srok za ogon. Szkoda, że na pierwszy plan nie został wprowadzony Kuba, myślę, że miałby dużo do powiedzenia gdyby dostał szansę.

Odwykłam od polskiego podwórka więc sięgnęłam po wysoko ocenianą książkę. I skończyło się jak zwykle...

Minusy:
•dziwne porównania: "zeszyt wydał mu się dziwnie ciężki, jakby ktoś wylał na niego słoik miodu."
•reklamy Spotify, iPhone, Samsung.
•styl pisania jak ze szkoły.
•użycie nazwiska Możdżer. Dlaczego nie od razu Brzęczyszczykiewicz, by Anglikom było trudno?
•jest...

O książkach Kellen powiedziałam już wszystko. Cudo!

O książkach Kellen powiedziałam już wszystko. Cudo!

Ilustracje i pojedyncze elementy spoko. Niestety reszta w stylu dawnego nudnego polskiego pisarstwa.

Ilustracje i pojedyncze elementy spoko. Niestety reszta w stylu dawnego nudnego polskiego pisarstwa.

Czytam wszystkie książki tej autorki i zauważyłam, że co któraś - wychodzi słabsza. Ta właśnie taka jest.
Dodatkowo wyjątkowo okładka nie pasuje do treści. To co jest na okładce wgl się nie wydarzyło, nie było nawet takiej relacji między głównymi postaciami. Więc meh.

Jeśli chodzi o romans to jest to tylko w sferze uczuć, a największym wydarzeniem romantycznym jest... całus w policzek. Ogólnie to relacja idzie na bok, bo głównym wątkiem jest paranormalność i nastolatki biegające wokół niej.

Czytam wszystkie książki tej autorki i zauważyłam, że co któraś - wychodzi słabsza. Ta właśnie taka jest.
Dodatkowo wyjątkowo okładka nie pasuje do treści. To co jest na okładce wgl się nie wydarzyło, nie było nawet takiej relacji między głównymi postaciami. Więc meh.

Jeśli chodzi o romans to jest to tylko w sferze uczuć, a największym wydarzeniem romantycznym jest......

Dawno mnie żadna książka tak nie wkurzała! To znaczy, że jest bardzo dobrze napisana.

Jest tu Agata i chłopak, który się w niej zakochał. Ale nie jest banalnie. Gdyby Agata żyła w dzisiejszych czasach byłaby influencerką z tych głupich i szkodliwych.
On jest twardo stąpającym po ziemi, dobrze uczącym się chłopakiem z niezamożnej rodziny. Ona wdzięczy się do wszystkich, prezenty od niego rozdaje, jest dziwna, źle wychowana, wybuchowa, źle się uczy. Ale ma zapędy na pianistkę i aktorkę.

Jedynym promyczkiem jest tu Krzyś, młodszy brat chłopaka.

Dawno mnie żadna książka tak nie wkurzała! To znaczy, że jest bardzo dobrze napisana.

Jest tu Agata i chłopak, który się w niej zakochał. Ale nie jest banalnie. Gdyby Agata żyła w dzisiejszych czasach byłaby influencerką z tych głupich i szkodliwych.
On jest twardo stąpającym po ziemi, dobrze uczącym się chłopakiem z niezamożnej rodziny. Ona wdzięczy się do wszystkich,...

Mega ważna książka. To z niej dowiedziałam się, że mam endometriozę.

Mega ważna książka. To z niej dowiedziałam się, że mam endometriozę.

Powtórzę się, ale teraz już takich książek nie piszą.

Główny bohater Michał jest bardzo dojrzałym chłopcem. Jego przyjaźń z Marcinem jest dobrą znajomością. W tle są rodzinne sprawy, ojciec rozbijający więzi alkoholem, drugi ojciec 38letni facet spotykający się z 19latką. W tych realiach z dodatkiem choroby serca, tych dwóch chłopaków się nie odnajduje.

Ogólnie dobrze się czyta. Jest otwarte zakończenie.

Powtórzę się, ale teraz już takich książek nie piszą.

Główny bohater Michał jest bardzo dojrzałym chłopcem. Jego przyjaźń z Marcinem jest dobrą znajomością. W tle są rodzinne sprawy, ojciec rozbijający więzi alkoholem, drugi ojciec 38letni facet spotykający się z 19latką. W tych realiach z dodatkiem choroby serca, tych dwóch chłopaków się nie odnajduje.

Ogólnie dobrze...

Ta książka okazała się pozytywną niespodzianką. Nie znam autora.

Pisana jest bardzo przystępnym językiem.

Jeśli ktoś ma trochę przypadków miłosnych za sobą, to bardzo się tu odnajdzie. Bo jest tu przede wszystkim o uczuciach, mimo, że jest to męski świat. Emocje mamy takie same.

Z czasem czytanie tej książki boli w środku. Jest to świat PRLu, gdzie chłopcy zostali wychowani na męskich mężczyzn, gdzie emocje są słabością. Boli kiedy dorosły biseksualny sam kieruje się na "leczenie", bo kocha innego i to wypiera. Boli, kiedy szuka pomocy u księdza - a ten potrafi nazwać go jedynie grzesznikiem.
W tym miejscu jest to dla ludzi z 2025 roku Nie znany świat.

Boli kiedy w relacjach nie jest tylko słodko. Kiedy jest życie i inne oczekiwania.

Ta książka jest tak piękna, że nigdy nie powinna być zapomniana.

Ta książka okazała się pozytywną niespodzianką. Nie znam autora.

Pisana jest bardzo przystępnym językiem.

Jeśli ktoś ma trochę przypadków miłosnych za sobą, to bardzo się tu odnajdzie. Bo jest tu przede wszystkim o uczuciach, mimo, że jest to męski świat. Emocje mamy takie same.

Z czasem czytanie tej książki boli w środku. Jest to świat PRLu, gdzie chłopcy zostali...

Opowiadania o kimś z perspektywy obserwującego bohatera to mega fajny pomysł!
Wszystkie kręcą się wokół jednej małej społeczności. Na początku fajnie, bardzo mi się podobało. Niestety im bliżej końca tym było nudniej.

Doceniam bardzo, że po raz kolejny w tej serii trafiły się wątki homosexualne. Niby najpierw ukryte, potem lekko rozwinięte. Osobiście czuję niedosyt.

Opowiadania o kimś z perspektywy obserwującego bohatera to mega fajny pomysł!
Wszystkie kręcą się wokół jednej małej społeczności. Na początku fajnie, bardzo mi się podobało. Niestety im bliżej końca tym było nudniej.

Doceniam bardzo, że po raz kolejny w tej serii trafiły się wątki homosexualne. Niby najpierw ukryte, potem lekko rozwinięte. Osobiście czuję niedosyt.

Szukałam ponadczasowych mądrych cytatów, o których przeczytałam w jednej z opinii - nie znalazłam.

Może ma scenie było ciekawsze, do czytania, dla mnie słabo.

Szukałam ponadczasowych mądrych cytatów, o których przeczytałam w jednej z opinii - nie znalazłam.

Może ma scenie było ciekawsze, do czytania, dla mnie słabo.

Jeśli szukacie książki gdzie jest wątek gejowski postaci powyżej 30 roku życia, to dobrze trafiliście.
Tu jest przyjaźń ~50latków, Polaka i Niemca grubo po wojnie. Przyjaźń bardziej listowa gdzie Thomas Rudolf opowiada o swojej ostrej młodości.

Wiem, że nie udało się w Polsce wydać tej książki za pierwszym razem. Została wydana za granicą. Pewnie za te akapitowe metafory.

Niestety im bliżej końca tym było nudniej, ale był mini zaskok, którego nie mogę zdradzić.

Jeśli szukacie książki gdzie jest wątek gejowski postaci powyżej 30 roku życia, to dobrze trafiliście.
Tu jest przyjaźń ~50latków, Polaka i Niemca grubo po wojnie. Przyjaźń bardziej listowa gdzie Thomas Rudolf opowiada o swojej ostrej młodości.

Wiem, że nie udało się w Polsce wydać tej książki za pierwszym razem. Została wydana za granicą. Pewnie za te akapitowe...

Książka z cyklu: krótka i ciężka do czytania.

Relacja homoseksualna została tak bardzo schowana, że trzeba się domyślać. A nawet w domysłach nic się nie dzieje.

Ma dużo rozmówek filozoficznych, wspomnienia o mieszkańcach, filozofach. Nie było to dla mnie ciekawe. Widziałam to jako lanie wody, nawet w tak krótkiej formie.

Książka z cyklu: krótka i ciężka do czytania.

Relacja homoseksualna została tak bardzo schowana, że trzeba się domyślać. A nawet w domysłach nic się nie dzieje.

Ma dużo rozmówek filozoficznych, wspomnienia o mieszkańcach, filozofach. Nie było to dla mnie ciekawe. Widziałam to jako lanie wody, nawet w tak krótkiej formie.

Nie mogłam przejść obojętnie obok tej okładki i bardzo cieszę się, że ją przeczytałam.

Początek idzie tak: Bronka jest nastolatką z nadwagą, ma młodszą siostrę, która jest jej totalnym przeciwieństwem. Mieszkają z rodzicami i babcią w bloku na 20 metrach. Bronka jest zła na cały świat.
Myślałam, że głównie wokół niej będzie się kręcić fabuła. Pisana jest świetnie, każda postać ma swój charakter, nawet jak jest poboczna. Całość jest bazowana na: oszukiwaniu klientów przez matkę kasjerkę, słownym okrucieństwie Bronki, problemach nieidealnej jednak młodszej siostry Maryny, ojca którego nigdy nie ma w domu i biednej babci służki.

Jest tu dużo przemocy słownej, nienawiści i niestety okrucieństwa do zwierzęcia - konia. Obojętność aż kipi.
Czytelnik czuje dużo bólu i nie może nic zrobić. To bardzo mocna książka.

Nie mogłam przejść obojętnie obok tej okładki i bardzo cieszę się, że ją przeczytałam.

Początek idzie tak: Bronka jest nastolatką z nadwagą, ma młodszą siostrę, która jest jej totalnym przeciwieństwem. Mieszkają z rodzicami i babcią w bloku na 20 metrach. Bronka jest zła na cały świat.
Myślałam, że głównie wokół niej będzie się kręcić fabuła. Pisana jest świetnie, każda...

Na początku mega mnie zaskoczyła świetnym mykiem zaczęcia opowieści od śmierci, a to co czytałam to była wizja całego życia Verlaine'a. Niestety tylko to było fajne.
Już od 25 strony zaczęło się kitrasić. Patriarchat wypełzł.
"Kobiety obowiązuje tylko posłuszeństwo."
Za tym poszło bicie żony Verlaine'a, nawet kiedy była w ciąży, a potem zostawienie jej i dziecka na 10 lat. Nie rozumiałam jej jak mogła nadal za nim gonić. I tak plotło się to do końca książki.

Sama relacja dorosłego mężczyzny, który zakochał się w 17letnim Arturze też jest toxic i PDF. Ogólnie zachowują się jak patostreamerzy, wieczne są kłótnie, alko, bójki, ucieczki i nawet strzelanie do siebie.
Oprócz tego główną role grają wiersze, non stop strzępki, wolne i dwuwersowe bez ładu i składu.

Niestety to nie był koniec... Gdy się rozstali Paul przeszedł na gorliwy katolicyzm i w kościele znów zakochał się w młodym chłopcu... który potem został jego uczniem i za zgodą rodziców wyjeżdżali razem. (Tu przypominają mi się te PDF historie z lat 80-90. A środowisko kościelne jeszcze to potęguje.)

Na końcu jest obwinianie całego świata za swoją niedolę, tylko nie siebie.

Całość opartą na faktach uznaję jako CHORĄ. Nie polecam tej książki nikomu. Nic nie wniosła do mojego życia. To jest jeden wielki chaos i zachowywanie się dorosłego faceta jak nieznośnego kaszojada. Nie uznaję jej też jako literatury LGBTQIA.

Na początku mega mnie zaskoczyła świetnym mykiem zaczęcia opowieści od śmierci, a to co czytałam to była wizja całego życia Verlaine'a. Niestety tylko to było fajne.
Już od 25 strony zaczęło się kitrasić. Patriarchat wypełzł.
"Kobiety obowiązuje tylko posłuszeństwo."
Za tym poszło bicie żony Verlaine'a, nawet kiedy była w ciąży, a potem zostawienie jej i dziecka na 10 lat....

Na początku jest bardziej jak bajka, potem robi się poważnie. Szatan punktuje co robbimy źle i czym jest Bóg. Niestety... bardzo celnie.

Na początku jest bardziej jak bajka, potem robi się poważnie. Szatan punktuje co robbimy źle i czym jest Bóg. Niestety... bardzo celnie.

Twórczość Jabłońskiego trzeba czytać uważnie. To moje drugie spotkanie z nim.
Jest moment kiedy w jednym akapicie pisze jak każdy, a za chwilę odpływa i trzeba uważać na metafory.

Tytułowe gorące uczynki, to uczynki wszystkie, kiedy doczepiony jest do nich ładunek emocjonalny, a odczepiony mózg.
Jest i chaos kręcący się między trójką bohaterów sypiających ze sobą. Trochę gejoza, trochę bisexualizm.
Osobiście dla mnie za duży chaos w treści. Gubiłam się jak naćpana nastolatka na mieście.

Minusy:
Za nazwanie partnerki w lesbijskiej relacji - przyjaciółką.
Za użycie słowa: "Murzyn". Tak wiem, to dawne czasy były.
Za uderzenie kobiety.

Twórczość Jabłońskiego trzeba czytać uważnie. To moje drugie spotkanie z nim.
Jest moment kiedy w jednym akapicie pisze jak każdy, a za chwilę odpływa i trzeba uważać na metafory.

Tytułowe gorące uczynki, to uczynki wszystkie, kiedy doczepiony jest do nich ładunek emocjonalny, a odczepiony mózg.
Jest i chaos kręcący się między trójką bohaterów sypiających ze sobą. Trochę...