Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat LC 
Patronat LC 
Patronat
Patronat
Nowa powieść Mieko Kawakami, uznanej przez Harukiego Murakamiego za najważniejszą współczesną pisarkę japońską.
Międzynarodowa literacka sensacja, najlepsza książka 2022 roku według „Publishers Weekly”, „TIME”, „The Washington Post”, Oprah Daily i Lit Hub.
Powieść określana jako „genialna i bezkompromisowo szczera w ocenie krzywd, jakie kobiety wyrządzają sobie nawzajem („The New York Review of Books”).
Co to znaczy być kobietą we współczesnej Japonii
Fuyuko jest niezależną korektorką. Ma trzydzieści cztery lata i całkowicie poświęca się pracy, wyszukując najdrobniejsze błędy w tekście. Nad jej zleceniami czuwa przebojowa Hijiri i w zasadzie to jedyna osoba, z którą Fuyuko utrzymuje kontakt. W lustrzanym odbiciu staje twarzą w twarz ze zmęczoną i pozbawioną ducha kobietą, której nie udało się przejąć kontroli nad własnym życiem. Chciałaby coś zmienić, ale nie wie jak. Alkohol pozwala jej uwolnić się od samej siebie. Punktem zwrotnym okazuje się przypadkowe spotkanie mężczyzny, który opowiada jej o pięknie światła, muzyki klasycznej i widzi w niej coś, czego nikt inny wcześniej nie zauważył.
Szukamy ofert...
Rzadko zdarzają się książki, które potrafią bezpowrotnie wciągnąć i otulić niczym ciepły kocyk i jednocześnie wzbudzić nutkę niepokoju i frustracji. „Wszyscy zakochani nocą” kuszą subtelnością, ale skrywają w sobie także mrok i melancholię. Niekonwencjonalne podejście do miłości i relacji według niektórych można już określać jako znak naszych czasów. Nieodparta chęć bliskości oraz silna potrzeba indywidualności i samorozwoju nie zawsze idą w parze, a ponadto nie zawsze zależą wyłącznie od naszych decyzji.
Fuyuko jest korektorką freelancerką. Ma trzydzieści cztery lata i całkowicie poświęca się pracy, wręcz obsesyjnie wyszukując najdrobniejsze błędy w tekstach. Nad jej zleceniami czuwa przebojowa Hijiri – jedyna osoba, z którą Fuyuko utrzymuje regularny kontakt. W lustrzanym odbiciu staje twarzą w twarz ze zmęczoną i pozbawioną ducha kobietą, której nie udało się przejąć kontroli nad własnym życiem. Próbując uwolnić się od samej siebie, sięga po alkohol. Punktem zwrotnym okazuje się przypadkowe spotkanie mężczyzny, który dostrzega w niej coś, czego nikt inny wcześniej nie zauważył.
To moje trzecie, długo wyczekiwane spotkanie z twórczością Mieko Kawakami. Autorka za każdym razem zaskakuje mnie swoją pomysłowością i wrażliwością w kreowaniu bohaterów. Z pozoru zwyczajna historia, bez szczególnych zwrotów akcji czy dynamicznie pędzącej fabuły, pozostawia po sobie ogromną ilość myśli i emocji. Dla mnie „Wszyscy zakochani nocą” to przede wszystkim niezwykle autentyczny i wielowarstwowy portret zatapiania się w samotności wynikającej z braku poczucia przynależności oraz nieumiejętności dopasowania się do wymagań pędzącego społeczeństwa. Niespieszna narracja z jednej strony daje nam poczucie spokoju, z drugiej jednak wzbudza dyskomfort, momentami wręcz przytłacza monotonią, co kreuje realistyczny obraz życia naszej głównej bohaterki. Wielokrotnie możemy zadawać sobie pytania: dlaczego Fuyuko wybrała takie życie? A może wcale go nie wybrała? Dlaczego każdy jej wybór prowadzi do coraz większej samodestrukcji?
Ta książka poruszyła mnie na każdym z możliwych poziomów. Uruchomiła rozważania na temat społecznych norm, kultury dopasowania, osiągania sukcesów i podążania za utartymi schematami, które wydają się odgórnie narzucone, a ich spełnienie jest od nas wymagane. Dała przestrzeń do zastanowienia się nad własnymi wyborami, nad tym, jak buduję relację z ludźmi wokół siebie. Aktywowała moje pokłady empatii, angażując mnie całkowicie w historię bohaterki i próbę dogłębnego zrozumienia jej psychiki. Dała mi także coś, czego od dawna nie uzyskałam od lektury – pozwoliła mi zatrzymać się na chwilę i w pełni wsiąknąć w ten świat. Pomimo niewielkiej objętości jest to wielka powieść, która być może nie trafi w emocjonalne struny każdego czytelnika, ale z pewnością ma szansę wzbudzić wiele cennych refleksji.
Dominika Wojtera
Opinia
Jest coś urzekającego w tej książce. Niby nic ciekawego się nie dzieje, opis zwyczajnego życia mieszkanki Tokyo. Zaczyna się w jakimś momencie i kończy, bez fajerwerków. Takie życie, które się toczy trochę obok głównego bohatera. Jakby ktoś kierował jej życiem, jakby płynęła z prądem rzeki, nie mając wpływu na to, gdzie ją zaprowadzi. Kiedy bierze sprawy w swoje ręce, życie toczy się dalej obok. Zasmuciła mnie trochę ta książka, szczególnie w momencie traktującym o małżeństwach. Poruszający był sposób, w jaki autorka opisała proces wejścia bohaterki w problem alkoholowy. Ot tak, jakby obok niej.
Jest coś urzekającego w tej książce. Niby nic ciekawego się nie dzieje, opis zwyczajnego życia mieszkanki Tokyo. Zaczyna się w jakimś momencie i kończy, bez fajerwerków. Takie życie, które się toczy trochę obok głównego bohatera. Jakby ktoś kierował jej życiem, jakby płynęła z prądem rzeki, nie mając wpływu na to, gdzie ją zaprowadzi. Kiedy bierze sprawy w swoje ręce, życie...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to