wojna1942.pl

Wpadłam w audiotekowe seriale kryminalne. Mazurski przekręt wciągnął mnie. Trzy trupy, a to dopiero początek:) Pałętające się duchowe byty dodały smaczku, no i koteczka Wiedźma Zosia:) Świetna obsada aktorska. Polecam. Zakończenie chyba sugerowało ciąg dalszy:)

Jakiś chaos w tym audiobooku jest. Skróty które mają pchnąć akcję do przodu jednocześnie nie dając tła do wydarzeń. Szkoda aktorów bo dają radę - szczególnie Ci z pierwszego planu. Jestem na świeżo po Ślebodzie i tam to było mistrzostwo - połączenie historii i kultury góralskiej. Tutaj mam wrażenie zaprzepaszczenia potencjału.

Za każdym razem świetnie się bawię z nieprzewidywalnym sierżantem Cuffem, komendantem Richmanem i pozostałymi bohaterami. Uwielbiam tych wariatów. 😁Szyc jest w tej roli wyjątkowy. Polecam każdemu przesłuchać całą serię audiobookow, jeśli chce wnieść w swoje życie powiew nieskrępowanej radości i wybuchy niekontrolowanego śmiechu. :-)

Czwarte słuchowisko z Audioteki które przesłuchałem to napisane przez Krzysztofa Domaradzkiego. Autora wcześniej nie znałem ale zainteresował mnie temat czyli dużo akcji. Mamy tutaj taką lekko zrzynkę ze Szklanej Pułapki część I gdy nasz bohater musi uratować zakładników z wieżowca w Święta Bożego Narodzenia i tak mamy również tutaj z tą różnicą że w roli Bruca Willisa występuje kobieta chorąży WP. Akcja jak to akcja przewidywalna wyróżnia się tutaj na pewno Adam Woronowicz jako szef napastników. Taka pozycja do przesłuchania i zapomnienia ale człowiek bawi się przy tym dobrze.

Drugim słuchowiskiem z Audioteki która przesluchalem jest wojna1939.pl Marcina Ciszewskiego czyli jednego z moich ulubionych autorów. Oczywiście czytalem www.1939.pl i cała seria która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Później czytałem jeszcze scenariusz do 1939 wydany przez Warbook więc znałem tą historię ale słuchowisko poszło dalej. Bardziej skupiono się na czasach współczesnych czego w książce nie było. Dodano również bohaterów. Wyszło wszystko świetnie. Jedno z najlepszych słuchowisk jakie słuchałem lub nawet najlepsze. Lektorzy świetnie dobrani a Filip Kosior jako Grobicki wybitni. Gorąco polecam to słuchowisko jak również cała książkowa serię jeśli ktoś jeszcze nie czytał. Biorę się teraz za cześć druga 1942.

Znakomite słuchowisko autorstwa Grupy Filmowej Darwin. Niepodrabialny humor i szalona jazda bez trzymanki przez klasyczne motywy SF przepuszczone przez darwinowy kalejdoskop. Uwaga - na razie dostępny jest tylko I sezon i historia się urywa. Jeśli ktoś nie lubi przerywać, powinien poczekać, aż ukaże się całość.

Ciężko ocenić to słuchowisko. Podoba mi się zaczerpnięcie tematu z historii prawdziwego zaginionego U-boota, i wymyślenie jak mógł zaginąć. Z jednej strony temat bardzo fajny, wciągające, odcinki odpowiedniej długości. Z drugiej jednak zupełnie dziwne zakończenie, bez sensu. Po co ratował naszego bohatera skoro na końcu go zabił?

Serial audio zrobiony przez Audiotekę. Królowa matka umiera, władzę nad królestwem Madrigal zgodnie z jej wolą przejmuje księżniczka Idalia pomijając brata Jotara Jotar się mści spiskując z innymi królestwami by podbiły Madrigal. Główny Alchemik podaje Idalii miksturę z łusek smoka by była silną królową. Spiski, intrygi, seks, morderstwa, wulgaryzmy to cechuje ten serial dla dorosłych odbiorców. Mi słuchało się bardzo dobrze.

Druga część nie ma się nijak do pierwszej. Brakuje dobrego pomysłu, brakuje błyskotliwych tekstów Henryka, brakuje tego smakowitego sarkazmu pomiędzy dwoma bohaterami. Nie zabrakło jednego: wulgarnego języka, który niebezpiecznie zobojętnia mnie na coś, co jeszcze nie tak dawno odstręczało mnie. I to mnie niepokoi. Zapomniałabym, a przecież nie zabrakło jeszcze wspaniałej gry aktorskiej i rewelacyjnej realizacji dźwiękowej Audioteki. Jak zwykle majstersztyk.

Swietnie zrealizowane, jak sluchowisko. Wysoka ocena bo to moja okolica - wychowalam sie w pylicy kolo kopalni Katowice, a to olowiki jezdzily do Rabki na co my patrzylismy z zazdroscia. Historia straszna z perspektywy czasu, dzieki serialowi wraca i mam nadzieje ze pomoze Szopienicom promocja :)

Zobaczyłem te książkę losowo w Emipku i wystarczył mi sam tytuł oraz nazwisko autora, żeby kupić ją w ciemno. Patrycjusz Wyżga jest jak dla mnie obecnie w topce polskich dziennikarzy, który stawia na ekspertyzę i rzetelność ponad szukanie sensacji i populizm. Jestem dużym fanem jego wywiadów na jutubie, dlatego byłem ciekawy jak to wypadnie w formie książki i powiem szczerze, że są lepsze i gorsze rozdziały, ale ze zdecydowaną przewagą tych lepszych. Książka zaczyna się od wywiadu z profesorem Dudkiem, klasyczny i bezpieczny strzał na początek dla fanów Didaskaliów. Ja również jestem fanem duetu profesora i redaktora, chociaż mam wrażenie, że szczególnie nic nowego się tutaj nie dowiedziałem. Kolejne trzy wywiady jakoś szczególnie nie przyciągnęły mojej uwagi, dużo gadania o ambicji, inwestycjach i przyszłości, a może trochę za mało konkretów? Nie wiem, może też po prostu te konkretne tematy wywiadów ze mną za mocno nie rezonowały. Druga część książki będąc bliżej moim zainteresowaniom już wciągnęła mnie totalnie i praktycznie wciągnąłem ją przy jednym posiedzeniu. Przechodzimy po kolei przez takie tematy jak migracja, polityka wschodnia, system emerytalny i demografia, a wszystko to w bardzo rzeczowy i konkretny sposób, oparty na danych i eksperckiej wiedzy rozmówców. Z drugiej strony wszystkie rozmowy przeprowadzone są w bardzo przystępnym i przyswajalnym dla laików formacie, więc nawet taki matołek jak ja mógł wyciągnąć z nich sporo interesujących faktów. Bardzo fajna pozycja ogólnie, poruszyła wiele interesujących tematów i zainspirowała mnie do szukania związanej z nimi wiedzy dalej. Oby nie ograniczyło się to tylko do dodania nowych książek do 'Chce Przeczytać'... Smut Radar - demografia sama się nie naprawi jbc do roboty

Ciekawa książka, ale sposób realizacji w formie audiobooka jest strasznie irytująca. Wszystkie postacie mówią nerwowo, jeden przez drugiego podniesionym l, zirytowanym głosem, a szczytem jest jedną postać kobieca. To zabiera sporo przyjemności z obcowania z książką.

Krzysiu Komander kojarzył mi się dotychczas z inną czteroczęściową „Superprodukcją Audioteki”, czyli opowiastką o Sierżancie Cuff’ie. Teraz sięgnąłem po Symbioze i… Jestem w pełni zadowolony jak z treści (chociaż czasami nieco naiwnej), tak też i z formy. Jak z opisu – szalony splot zdarzeń doprowadza do jeszcze bardziej szalonych. Utrzymane tempo zapewniało mi dobrą zabawę. Do tego, jak to w tego rodzajach produkcjach audio, plejada aktorów i efekty dźwiękowe dają efekt sztuki teatralnej i jako odbiorca po prostu dobrze się bawisz. U mnie totalne skojarzenie z popularnymi teraz „teatrami”, w których kilku aktorów znanych z ekranów TV skrzykuje się i jeździ po polskich miastach i wsiach z jakimś przedstawieniem, najczęściej lekką komedią z akcentem romantycznym. Jeśli ktoś wie i lubi – to Symbioza będzie dobrym dodatkiem urozmaicającym podróż bądź jakąkolwiek inną czynność (nie wymaga nadmiernego skupienia i nie przeszkadza). No i lektorzy… Jak dla mnie dobry dobór na czele z Marianem Opanią. Zgłaszam też niedosyt Chabiora XD Symbioza 2 is coming…

To książka dla każdego, kto choć raz zastanawiał się, jak powstały wielkie kamienne monumenty, takie jak Stonehenge, i jaką pełniły funkcję. Gdy nastoletnia Joia podglądała tańczące kapłanki, nie przypuszczała, że sama stanie się kiedyś arcykapłanką i poprowadzi swój lud do realizacji wielkiego przedsięwzięcia: sprowadzenia dziesięciu ogromnych głazów i stworzenia kamiennego kręgu. Miejsca, wokół którego podczas przesileń kapłanki tańczyły i śpiewały, a które było w rzeczywistości precyzyjnym kalendarzem i zegarem. Jego tajemnice znały wyłącznie kapłanki, jedyne osoby w społeczności potrafiące liczyć. Autor ukazuje szeroki obraz życia prehistorycznych plemion: rolników, pasterzy, kamieniarzy czy ludzi lasu. Codzienność tych społeczności była nieustanną walką o przetrwanie. Wystarczył jeden rok suszy, by pojawił się głód i widmo śmierci. Brak leków sprawiał, że nawet drobne infekcje mogły okazać się śmiertelne, a jedyną pomocą była znajomość ziół. Ciekawie przedstawiono także relacje społeczne i obyczaje. Spotkania między plemionami, podczas których panowała duża swoboda seksualna, zwane "zabawami", miały swój praktyczny cel: wzmacnianie puli genowej i zwiększenie szans na narodziny zdrowych dzieci. Jednocześnie autor kontrastuje różne modele społeczności: w jednej kobiety traktowane są jak własność mężczyzn, w innej cieszą się pełną niezależnością. Na tym tle pojawia się Joia, charyzmatyczna postać, która potrafi porwać tłumy. Wprowadza do rytuałów coś na kształt „efektów specjalnych” i doskonale rozumie, że aby ludzie podjęli się ogromnego wysiłku transportu kamieni, muszą poczuć sens i wspólnotę działania. Nie brakuje też konfliktów, walk o zasoby, kradzieży i brutalnych mordów, czasem całych plemion. W świecie, gdzie przetrwanie zależy od kilku krzewów owocowych czy stada krów, okrucieństwo staje się narzędziem walki o życie. Autor pokazuje również inne postrzeganie czasu, na przykład tydzień liczący dziesięć dni, co dodatkowo buduje wiarygodność świata przedstawionego. Jedynym zgrzytem była dla mnie wzmianka o mężczyźnie wiążącym starszej kobiecie sznurówki. W realiach neolitu (czyli okresu, do którego nawiązuje budowa Stonehenge, ok. 3000–2000 r. p.n.e.) obuwie istniało, ale najczęściej były to proste skórzane formy wiązane rzemieniami lub paskami, a nie „sznurówki” w dzisiejszym rozumieniu. To drobiazg, ale lekko wybija z klimatu. Akcja rozwija się raczej spokojnie, momentami wręcz leniwie, co nie każdemu przypadnie do gustu. Jednak co jakiś czas pojawiają się bardziej dynamiczne, dramatyczne wydarzenia, które ożywiają narrację. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Folletta i bardzo udane. Słuchałam audiobooka w interpretacji Krzysztofa Gosztyły, która nadaje historii niemal teatralny charakter. Jego głos jest jednocześnie pełen emocji i kojący, idealny do słuchania wieczorem, gdy opowieść snuje się spokojnie, aż oczy same się zamykają.

Temat nielegałów nie był mi wcześniej zupełnie obcy (czytało się już wszak Suworowa czy Severskiego), ale ta książka w fajny sposób pozwoli nieco usystematyzować wiedzę, przedstawia historie wybranych agentów oraz buduje całościowy obraz polityki ZSRR oraz Rosji w kwestii szpiegostwa. Miejscami ciekawiej, w innych fragmentach nudniej, ale ogólnie trzyma poziom. Polecam. --- > Przez kilka dziesięcioleci więcej nielegałów poniosło porażkę, niż odniosło sukces.

Książę dostałem od Przyjaciela na urodziny. I prezent był bardzo trafiony. Z jednej strony znałem wcześniej te opowiadania z serii, w której się ukazały. Z drugiej strony miło było do nich wrócić. Dozowałem sobie opowiadania na raty pomiędzy poważniejsze tematy.

Pomimo, że to ogromne tomiszcze, to obecnie można powiedzieć głównie, że zapowiada się na bardzo ciekawą historię. Pierwszy tom to wprowadzenie, poznanie bohaterów i sytuacji, z którymi przyjdzie im się zmierzyć. Opisana tu przyszłość ludzkości, może nie dużo odbiegać od rzeczywistości, a napewno jeżeli chodzi o stosunki międzyludzkie, społeczne i narodowościowe.

Zbiór ciekawostek i anegdoty z historii Blizzarda był dla mnie jak oglądanie albumu z dawnymi zdjęciami lub spotkanie starego przyjaciela. Nostalgiczna podróż do starych dobrych czasów. Może nie wniesie żadnych wartości do mojego życia ale były to miło spędzone chwile na poznawaniu tej historii.

Jakub i Semen powrócili… lecz już nie w takiej dobrej formie. Co prawda opis z okładki bardzo zachęcał do sięgnięcia po kolejną część, jednak muszę przyznać, że niestety nie porwała mnie tak, jak poprzednie. Oczywiście, pojawiały się dialogi, przy których można było się śmiać w głos. Zazwyczaj między Jakubem a Semenem, czego zresztą należało się spodziewać, skoro znają się już od tak wielu lat, że mogą się spokojnie porozmawiać tylko spojrzeniami. Ich przygody były jak zwykle ciekawe. Z autorem takim jak Andrzej Pilipiuk, prowadzącym takich bohaterów, jak tych dwóch, nigdy nie wiadomo, gdzie poniesie ich historia. Czy nawet prehistoria. Podobały mi się nawiązania do wcześniejszych opowiadań, które nie są jednak niezbędne, by zrozumieć obecną opowieść. Było to miłe puszczenie oka do czytelników, którzy towarzyszyli egzorcyście i jego przyjacielowi przez poprzedni dziesięć tomów. Doceniam też nawiązania do innych książek, z, wydawałoby się, innego universum Autora. Przyjemnie jest patrzeć, jak niektóre przygody łączą bohaterów, którzy nie mają ze sobą prawie nic wspólnego. Jednak… Ta część to już nie było do końca to, za co tak polubiłam Jakuba i Semena. Można było tu przeczytać dużo więcej o Bardakach i dużo głębiej wejść między członków tego wrogiego klanu. Aż nieswojo się czułam, kiedy to oni byli głównymi bohaterami kilku opowiadań. Poczucie humoru też nie było już niestety tak świeże i zaskakujące. Nie dziwię się jednak i nie jest to z mojej strony zarzut - w końcu napisać 11 tomów opowieści o dwóch pijanych staruszkach i utrzymać tę serię na równym poziomie to nie lada wyzwanie. Tak jak poprzednie części, tak też ta jest lekką, przyjemną książką, przy której można odpocząć. Między innymi od logiki, przewidywalności i racjonalnego myślenia. Tu królują mieszanki genetyczne z pająkiem, magiczne sygnety czy podróże w czasie. Mimo, że książka mnie nie porwała, mogę powiedzieć, że nie była też zła. A fani Wędrowycza na pewno znajdą w niej coś dla siebie.

Za każdym razem świetnie się bawię z nieprzewidywalnym sierżantem Cuffem, komendantem Richmanem i pozostałymi bohaterami. Uwielbiam tych wariatów. :-) Szyc jest w tej roli wyjątkowy. Polecam każdemu przesłuchać całą serię audiobookow, jeśli chce wnieść w swoje życie powiew nieskrępowanej radości i wybuchy niekontrolowanego śmiechu. :-)