Włosy w świetnej formie przez cały rok. Proteiny, Humektanty i reszta potworów

Szczerze mówiąc, mam mieszane uczucia. Z jednej strony autorka rozprawia się z różnymi aktualnie dominującymi przekonaniami, twierdzeniami (choć w kwestii ochrony przeciwsłonecznej jej punkt widzenia można dość łatwo obalić i poprzeć różnymi badaniami nt. słońca). Z drugiej nie podpowiada jak mądrze dbać o urodę (co ma swoje plusy - nie lansuje konkretnych marek, składników, widać, że stara się być maksymalnie obiektywna w tej pracy). Największym plusem, dla mnie, jest analiza marketingowa produktów kosmetycznych, myślę, że będę o wiele bardziej uczulona na "zapewnienia" producentów.

Dlaczego kobiety częściej marzną, żyją dłużej i lubią panów z poczuciem humoru? Dlaczego chłopców rodzi się więcej, a panowie częściej podejmują ryzyko? Lekka lektura, z odwołaniami do badań. Irytowało mnie, że 80% wyjaśnia się ewolucją, czyli w skrócie: panowie wolą ryzyko i młodsze kobiety, bo to pozwala im zachować gatunek, a panie zawsze będą ostrożniejsze, bo złe decyzje ich więcej kosztują. Jako ciekawostka można przeczytać.

Ciekawa analiza roli stresu ze szczególnym naciskiem na stres przewlekły, który jest szczególnie niekorzystny dla naszego psychicznego dobrostanu. Jeśli stres występuje w naszym życiu stale, następuje zaburzenie systemu zarządzania emocjami ze strony racjonalnej części naszego mózgu, czyli kory przedczołowej. Prowadzi to do pogorszenia funkcji kognitywnych, zdolności zapamiętywania, osłabia motywację, obniża odczuwanie przyjemności. Ponieważ coraz gorzej radzimy sobie ze stresującymi sytuacjami, coraz więcej rzeczy na stresuje; powstaje zatem błędne koło negatywnych emocji nad którymi nie potrafimy zapanować. Stąd prosta droga do depresji. W sytuacjach stresowych uaktywnia się tak zwana oś HPA (podwzgórze – przysadka – nadnercze) pobudzając produkcję kortyzolu. Właściwie funkcjonujący organizm wyłącza produkcję kortyzolu po zakończeniu sytuacji stresowej. Często jednak zdarza się, że mimo iż zagrożenie ustąpiło, nadal odtwarzamy w głowie to co zaszło. Ponowne przywoływanie w myślach stresującej sytuacji sprawia, że organizm zachowuje się tak, jakby zagrożenie było nadal obecne i kontynuuje produkcję kortyzolu. Aby temu zapobiec, należy unikać rozpamiętywania stresującego zdarzenia i za wszelką cenę starać się przekierować uwagę na inne rzeczy. Świadome zwrócenie uwagi na coś pozytywnego, lub bardzo absorbującego, zminimalizuje przypływ negatywnych emocji. Autorka proponuje kilka praktycznych technik samo-kontroli w celu zwiększenia naszej odporności emocjonalnej. Jedną z nich jest „reinterpretacja kognitywna” (cognitive reappraisal). Prosty przykład: jeśli ktoś nas potrącił, włączamy interpretację, że zrobił to niechcący i tym samym zmniejszamy nasz poziom gniewu i przestajemy skupiać się nad nieprzyjemnym zdarzeniem. Ciekawą metodą jest szybki ruch gałek ocznych (tak jakbyśmy śledzili lot muchy), który potrafi zmniejszyć poziom negatywnych emocji. Badania na ten temat prowadziła już w latach 80-tych Francine Shapiro. Terapia EMDR (z angielskiego – Eye Movement Desensitization and Reprocesing) okazała się skuteczna w leczeniu np. stresu pourazowego. Istotną rolę w naszym samopoczuciu psychicznym pełnią jelita. Jeśli ściany jelit nie są wystarczająco szczelne, do krwiobiegu może się przedostawać endotoksyna (LPS) – jej nadmiar zaś przyczynia się do zwiększonego poziomu lęku i stanów depresyjnych. Dlatego właściwa dieta jest tak kluczowa dla redukcji stresu. Warto także zwrócić uwagę na problem insulinooporności – nierozerwalnie związany ze zjawiskiem stresu. Zadaniem insuliny jest regulowanie poziomu glukozy we krwi: jest jest za duży insulina posiada „klucz”, który otwiera komórki aby przejęły namiar cukru. W sytuacji zagrożenia potrzebujemy maksymalnej sprawności umysłowej – rośnie więc zapotrzebowanie mózgu na glukozę; insulina wtedy traci swój „klucz” i glukoza nie trafia do komórek pozostając w krwiobiegu, innymi słowy pojawia się insulinooporność. Taki stan powinien być przejściowy i występować jedynie w sytuacji zagrożenia. Jeśli jednak stres towarzyszy nam stale, insulinooporność permanentnie utrudnia glukozie dostanie się do komórek. Pojawia się wówczas zespół metaboliczny, otyłość brzuszna, podwyższony cholesterol, choroby krążeniowe i poważne zagrożenia dla naszego zdrowia i życia. Według Mithu Storoni jest wiele sposobów na wzmocnienie racjonalnej strony naszego umysłu i lepsze panowanie nad emocjami. Autorka poleca ćwiczenia fizyczne, kontakt z naturą, ale także … kurkumę (według pewnych badań spożywanie jej odwraca negatywne skutki przewlekłego stresu).

Lepsze niż "Jak dbać o włosy. Poradnik dla początkującej włosomaniaczki" Anny Kołomycew, gdzie nie było żadnych realnych zdjęć. Tu mamy zdjęcia autorki i jej klientek. To największa wartość książki, bo wiedza w niej zawarta jest bardzo podstawowa.

Jeśli ktoś myśli, że nauczy się z książki jak oszczędzać, nie kupować, dążyć do minimalizmu - to tak, na ostatnich jej ok. 30 stronach. W treści, gdy autorka dzieli rok na rozdziały - miesiące trudno doszukać się czegoś na temat. Opowiada o rodzinie, znajomych, pracy, uzależnieniu.... o wszystkim, ale najmniej o tym unikaniu zakupów. Ogółem dobrze się czyta, ale można być zawiedzionym.

Po pierwsze to okładka i zdjęcia zachwycają mnie nieustannie, kiedy tylko otwieram strony, na jakimś przepisie🤩 Takie moje klimaty:) Po drugie, jest to obowiązkowa pozycja dla osób szukających inspiracji i ciekawych pomysłów kulinarnych w temacie przetworów. Ciekawe smaki, pełne wykorzystanie sezonowych warzyw i owoców, kombinacje, które zaspokoją Wasze kubki smakowe i sprawią dużo radości. Bardzo często korzystam z własnych przetworów cały rok, częstuje nimi swoich gości, rodzinę. Czasem też nawet rozdaję w prezencie przetwory ,które uda mi się zrobić. A ta książka niewątpliwie pomaga mi się rozwijać e temacie kulinariów, zaskakiwać smakiem moich gości i obdarowanych:) 🍋🍐🍎🥝🍓🫐🍒🍍🍌🥭🫒🥑🥥🍅🍆🥬🫑🥦🌶🧄🧅 Zdjęcia także są dla mnie inspiracją i podpowiedzią,jak można udekorować i stół i posiłek. Z serca polecam😘❤️

Nie interesuję się książkami kulinarnymi - ta wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo. Nie wiem czemu w opiniach niektórzy wieszają na niej psy. Moim zdaniem jej wielką zaletą jest to, że nie ma dużo zbędnej, nudzącej czytelnika treści. Owoce, warzywa, czy nawet powody, dla których te składniki są tak ważne w dzisiejszych czasach, są opisane w sposób jasny i klarowny, cała wiedza jest ujęta w pigułce i czytający nie zasypia podczas zaznajamiania się z właściwościami batatów. W dodatku jest naprawdę pięknie wydana, podczas oglądania zdjęć, miałam ogromną chęć przenieść się do sadu pachnącego jabłkami lub do ogrodu, gdzie rosną wszystkie skarby lata. Co do przepisów, są ciekawe, ale jestem już tak przyzwyczajona do tych znajdujących się w Internecie, gdzie mam opinie, różne komentarze do poszczególnych dań i dodatkowe wskazówki, że chyba nie do końca umiem korzystać z książek kucharskich. Książka jest zdecydowanie dla osób, które zaczynają się orientować w świecie zdrowego odżywiania, diety, gotowania. Myślę, że do zdobycia bardziej kompetentnej trzeba poszukać czegoś więcej.

Książka warta uwagi, zwłaszcza dla osób, które chcą zacząć lepiej się odżywiać i mieć kontrolę nad tym co jedzą. Autorka pokazuje nam na co zwracać uwagę podczas robienia zakupów. I nie zawsze, to co droższe jest lepsze, bo można znaleźć produkt o lepszym składzie i konkurencyjnej cenie. Warto czytać skład produktów, bo nie raz można się niemiło zaskoczyć, że przez lata kupowany przez nas produkt wcale nie jest taki fajny, jak przez całe życie nam się wydawało. Polecam przeczytać, bo chociaż wydawałoby się, że to co dla nas powinno być oczywiste niestety dla większości osób nie jest.

Już na wstępie książka jest bardzo pozytywna. Autorka rozpoczyna swoje spotkanie z czytelnikiem od tezy, że każdy może zbudować szczęśliwy związek, jest to "kwestia osobistych decyzji", pewnej świadomości i uważności. Następnie "uczy" nas rozpoznawać nasze wewnętrzne oprogramowanie (schematy = strategie wyniesione w domu, które w tamtym momencie chroniły nas przed zranieniem), pokazuje jak rozszyfrowywać potrzeby ukryte za zachowaniem, aż wreszcie odsłania ukryty w podświadomości schemat zdobywcy (jacy ludzie nas przyciągają i dlaczego, "nie wybieramy naszego partnera przypadkowo"), a także program związku (w jaki sposób w naszym związku chcemy zaspokoić swoje nieuświadomione potrzeby z dzieciństwa i jakie są tu możliwe warianty, prawdopodobne strategie i reakcje drugiej strony). Autorka zachęca, aby "chwytać" powstałe w nas emocje, pytać się, "o czym one są"; aby być samoświadomymi i poddać się "mentalnej dyscyplinie" (wzmacniać dorosłe Ja, nie reagować z pkt. widzenia i emocji Wewnętrznego Dziecka). *Bardzo rozbawiła mnie opisana w książce rozmowa introwertyka z ekstrawertykiem - samo życie;) np. on milczy, ona mówi...;) bo przecież zaległa cisza:) Autorka omawia także nasze ludzkie ucieczki (w konsumpcję, zakupy, nałogi), uwypukla, iż wszystko czego potrzebujemy jest w nas (gdybyśmy byli świadomi tego, co w naszym wnętrzu posiadamy, nie potrzebowalibyśmy tego u partnera). Podsumowując: świetna pozycja, aby poszerzyć swoją świadomość i podążać ku radosnej stronie życia!

Ta książka to niemal vademecum bento. Na początek dowiadujemy się co to te całe bento, jakie są jego zalety, jakie są pojemniki do niego i jak wybrać najlepszy dla siebie i o niego dbać. Potem przechodzimy do jedzenia, a raczej jego przygotowywania o planowaniu posiłków, zakupach, ich przyrządzaniu oraz jak nie marnować jedzenia. Następnie przechodzimy do przepisów podstawowych, które często mogą stanowić bazę naszego posiłku, no i w końcu przechodzimy do konkretnych przepisów, a te mamy posegregowane na pory roku, co uważam jest świetnym pomysłem, który ułatwia także wybór tego co przygotujemy, bo choć teraz zimą mogę kupić truskawki w markecie to jednak wiem, są one bez smaku i lepiej jest sięgnąć po np pieczoną owsiankę piernikową, która przy okazji mnie rozgrzeje. Przepisy są zróżnicowane, części z nich nigdy nie wykorzystam, bo nie moje smaki, a część jest powtarzana, wszystkie zaś spokojnie można przygotować jako zwykły obiad, dużo jest ciekawych połączeń, na które niekoniecznie sama bym wpadła, wiec to fajna inspiracja. Na końcu książki jest spis produktów spożywczych, które zostały użyte, dzięki czemu ekspresowo znajdziecie przepis na wykorzystanie np bananów lub pieczarek, które wam zalegają w domu.

I choć autor poświęca, moim zdaniem, dużo więcej miejsca nowoczesnym technologiom niż stricte samej samotności, to jednak porusza wiele ciekawych wątków. Książka jest dla mnie opisaniem pewnego projektu autora przyjrzenia się samotności (i tu sięga on do filozofii, literatury, przywołuje rozmowy ze swoimi przyjaciółmi czy znajomymi) i doświadczeniu samotności (samotna wyprawa, bycie tylko ze sobą). W tym kontekście samotność jawi się jako sytuacja nie do końca łatwa do udźwignięcia, ale i czasami jednak wskazana, dająca szansę na spotkanie się ze sobą, swoimi myślami, pragnieniami, celami ... porządkująca i inspirująca ... Zaciekawiła mnie też opisana na początku lektury historia osadzonej w więzieniu doktor Edith Bone, którą w żaden sposób jej własna samotność nie zniszczyła. Czas izolacji lekarka wykorzystała na kontakt samej ze sobą ... Opisana historia przypomina doświadczenie V. Frankla i jego spostrzeżenie, że rzeczywiście wiele zasobów mamy w sobie i jesteśmy w stanie dać radę w różnych okolicznościach ... Warto więc polubić i pozytywnie wykorzystać okresy własnej samotności;) sprawić, aby ta była dla nas budująca!

Nie była to pierwsza książka na ten temat, którą czytałam, więc o większości rzeczy już wiedziałam. Jednak trzeba przyznać, że zapał autorki i sposób, w jaki wręcz otacza czytelnika opieką, wyróżnia tę pozycję. Przepisy nie wydały mi się przydatne, ale z pewnością mogą inspirować.

Moim zdaniem to dość osobista książka. Céline Santini, dzieląc się życiowymi sukcesami i porażkami, udowodniła uzdrawiający sens kintsugi. Choć odniosłam wrażenie, że najbardziej docenią tą sztukę artyści i to właśnie oni będą potrafili w całości skorzystać z jej oczyszczających właściwości. Niewątpliwie, książka jest ciekawie napisanym poradnikiem, przybliżającym czytelnikowi dość nietypową metodę ocalenia wyjątkowych przedmiotów (podobno składniki można bez problemu zakupić w sieci). Szczerze przyznam, że kintsugi potrafi uczynić z ceramiki prawdziwe i niepowtarzalne dzieła sztuki! Recenzja w całości: http://mamao.pl/kintsugi-sztuka-sklejania-zycia-celine-santini/

W dzisiejszych czasach bardzo ważne jest by nie produkować śmieci a już na pewno nie wyrzucać żywności. ta książka to kompendium wiedzy o tym jak z resztek zrobić smaczne dania. ponad to autorka opisała jak naprawdę wygląda przemysł spożywczy z perspektywy produkcji śmieci. Warto żyć według zasad zero waste i zmieniać świat na lesze.

Jest to fajna pozycja, z której osoby zainteresowane edukacja nt środowiska, klimatu, lepszej zmiany czy less (lub zero) waste mogą wyciągnąć sporo wartościowych informacji. Faktem jest, iż szkoda, że wiele stron nie zostało zadrukowanych, jednak w przypadku zwolennika zero waste dziwie się, że w ogóle książkę zakupił… i tyle :-)

Autorka zaznacza, że sama nie jest specjalistką, ale na wiedzy znanych jej specjalistów się opiera. Mimo to napisała książkę, w moim odczuciu, trochę z pozycji "ja wiem lepiej niż ty". Mnie taki styl średnio odpowiada. Nie znałam wcześniej Asji Michnickiej i jej działalności. Może gdybym znała, to przyjęłabym bardziej przychylną postawę przy czytaniu. Dużo tam przekonywania, że dieta roślinna jest ok, więc w zamyśle książka raczej dla początkujących wegetarianek i weganek. Dla zaprawionych w boju - niewiele nowych informacji. Pozycję trochę ratują przepisy - jest w czym wybierać.

Bardzo kompletna pozycja. Temat potraktowany dogłębnie, począwszy od biochemicznych podstaw i budowy naszego mózgu, poprzez opis funkcjonowania wyuczonych mechanizmów, opis i analiza stanów, w których odczuwamy największy emocjonalny dyskomfort (lek, depresja, stres), aż po bogaty zbiór strategii motywacyjnych i technik medytacyjno-relaksacyjnych. Osobiście wyłuskałam tutaj aż 20 stron przydatnych fragmentów, co biorąc pod uwagę rozmiar książki jest wynikiem dosyć imponującym.

Zacznijmy od definicji słowa. Gejsza jest to osoba zajmująca się sztuką. Poświęca swoje życie tańcu, grze na instrumentach, a także pośredniczy w kontaktach społecznych i dyplomatycznych. Książka "Rytuał gejszy" wprowadza nas w świat pielęgnacji, który dzielimy na 4 podstawowe kroki: 1. Oczyszczanie olejkiem myjącym. 2. Codzienne złuszczanie ryżową mąką enzymatyczną. 3. Tonizowanie esencją. 4. Odżywianie produktami z ekstraktami z jedwabiu. Pozycję czyta się szybko i przyjemnie. Skłania do refleksji na temat pielęgnacji cery, ale nie daje gotowego przepisu. Zamiast tego zachęca do poszukiwania idealnego rytuału, ponieważ z wiekiem cykl wymiany komórek skóry jest coraz dłuższy. Po 20 roku życia trwa około 28 dni, ale już po 40, jest to 55 dni. Książka pokazuje nam podstawy, zawiera rysunki i opisy masaży twarzy, które możemy wykonać samodzielnie w domu. Opisuje rośliny najbardziej lubiane przez Japonki, a ponadto możemy oglądać przepiękne ilustracje - flory jak i gejsz. Podsumowując, jest to przyjemna lektura na wieczór dla osób zainteresowanych pielęgnacją z różnych zakątków świata. https://www.instagram.com/blackhairproject/

Bądź pewna siebie" autorstwa Joanny Godeckiej to inspirująca i pełna praktycznych wskazówek książka, która ma na celu pomóc kobietom w budowaniu pewności siebie. Autorka, jako psycholog i coach, dzieli się z nami swoim doświadczeniem oraz wiedzą, by wspierać swoje czytelniczki w dążeniu do osobistego rozwoju. Książka składa się z kilku części, które krok po kroku prowadzą nas przez różne aspekty budowania pewności siebie. Autorka porusza tematy takie jak akceptacja samej siebie, radzenie sobie z krytyką czy wyznaczanie celów. Każdy rozdział zawiera praktyczne ćwiczenia oraz zadania, które zachęcają do refleksji i wdrażania zdobytej wiedzy w życie. Jednym z największych atutów "Bądź pewna siebie" jest sposób, w jaki autorka łączy teorię z praktyką. Możemy czerpać z jej doświadczeń, a także z inspirujących historii innych kobiet, które znalazły w sobie siłę do zmiany. Autorka motywuje do działania i pokazuje, że pewność siebie to umiejętność, którą można rozwijać. 🌱 "Bądź pewna siebie" to książka, która może stać się wartościowym wsparciem dla każdej kobiety pragnącej odkryć swój potencjał i zbudować silną, pewną siebie wersję samej siebie 🪷 Joanna Godecka oferuje nie tylko narzędzia do pracy nad sobą, ale także nadzieję na pozytywne zmiany w życiu osobistym i zawodowym. To książka, którą warto mieć w swojej biblioteczce i regularnie do niej wracać.