Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1

Name: Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1
Rating: 8,0 (1 reviews)
Author: Walter Scott
ISBN: 000-00-0000-00-0

Okładka książki Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1

Walter Scott

8,0 / 10

1 ocen

0 opinii

Krajowa Agencja Wydawnicza

Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnicza powieść historyczna

270 str.

Kategoria:: powieść historyczna
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Waverley or 'Tis Sixty Years Since
Data wydania:: 1989-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1989-01-01
Liczba stron:: 270
Czas czytania: 4 godz. 30 min.
Język:: polski
Tłumacz:: Teresa Świderska
Inne: #0 Top 100
1 nagroda

więcej

Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom I

Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom II

1 nagroda

Ta książka nie posiada jeszcze opisu.

Średnia ocen

8,0 / 10

0 opinii 1 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1 w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1

Średnia ocen

8,0 / 10

1 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

2101

ando

08.04.2026

8 / 10

Na półkach:

Autor ( 1771 - 1832 ),wolnomularz, jego domeną były powieści historyczne, często z pogranicza szkocko - angielskiego XVII/ XVIII w.
Jego twórczość odegrała kluczową rolę w stworzeniu gatunku powieści historycznej, wielu uważa go za jej wynalazcę !!!
I chwała mu za to !!!
Uwielbiam autora i jego książki, ich niezapomniany styl i klimat, malowniczy język, piękne opisy szkockich krajobrazów, ponadczasowe ideały: honor, lojalność, przyjaźń i poszukiwanie wolności.
POLECAM !!!

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

696 użytkowników ma tytuł Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1 na półkach głównych

Chcę przeczytać 412
Przeczytane 271
Teraz czytam 13

198 użytkowników ma tytuł Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1 na półkach dodatkowych

Posiadam 156
Klasyka 19
Literatura piękna 6
Literatura brytyjska 6
Powieść historyczna 5
Studia 3
Historia - bo lubię :) 3

Inne książki autora

Więcej

6,4

Rob Roy Walter Scott

7,5

Kenilworth t.1 Walter Scott

7,5

Kenilworth t.2 Walter Scott

6,5

Waverley, czyli sześćdziesiąt lat temu Walter Scott

Okładka książki Z duchami przy wigilijnym stole Grant Allen, John Day, Stefan Grabiński, Henry James, Jan Łada, Bolesław Leśmian, Eliza Lynn Linton, Margaret Oliphant, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Henryk Rzewuski, Walter Scott, Ellen Wood

6,5

Z duchami przy wigilijnym stole Grant Allen, John Day, Stefan Grabiński, Henry James, Jan Łada, Bolesław Leśmian, Eliza Lynn Linton, Margaret Oliphant, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Henryk Rzewuski, Walter Scott, Ellen Wood

8,0

Rozbóynik morski. Romans Walter Scotta. Walter Scott

5,0

Scottish Ghost Stories John Buchan, Rosemary Gray, James Hogg, Walter Scott, Robert Louis Stevenson

więcej

Walter Scott

Szkocki adwokat, powieściopisarz i poeta. Wychowywał się, a potem studiował prawo, w rodzinnym mieście, a następnie poszedł w ślady ojca, zostając adwokatem i urzędnikiem sądowym. Interesował się folklorem i historią Szkocji. Korzystał z tej tematyki w swojej twórczości i zapoczątkował w Anglii znamienne dla epoki romantyzmu zainteresowanie kulturą i twórczością ludową. W marcu 1801 został wolnomularzem, wstępując do Loży świętego Dawida w Edynburgu[1]. Początkowo zajmował się głównie poezją, lecz po ukończeniu 40 lat zmienił profil swojej twórczości literackiej, pisząc przede wszystkim powieści. Jego główną domeną były powieści historyczne, w których łączył realizm historyczny z fantastyką oraz tajemniczymi ludowymi legendami i wierzeniami. Scott pobudził zainteresowanie baśniowo-rycerską przeszłością rodów Szkocji. Tematyka jego powieści dotyczyła często dziejów pogranicza szkocko-angielskiego na przełomie XVII–XVIII w., a w dziełach późniejszych zajmował się angielskim i francuskim udziałem w wyprawach krzyżowych. W 1813 roku niepowodzenie jego ostatniego poematu Rokeby i rosnące potrzeby finansowe związane z budową Abbotsford i kłopotami pieniężnymi jego przyjaciela i wydawcy skłoniły pisarza do poszukiwania innych źródeł dochodu. Odnaleziony przypadkiem wiosną 1814 roku brulion rozpoczętego przed laty dzieła zajął go na tyle, że w czerwcu miał już gotową powieść z dziejów pogranicza angielsko-szkockiego, której dał tytuł Waverley. Jej akcja rozgrywa się w 1745 podczas powstania jakobickiego. Powieść została wydana w lipcu 1814 roku u Constable’a w Edynburgu i Logmana w Londynie. Scott, nie będąc pewien jej powodzenia, wydał ją anonimowo. Sukces utworu przeszedł najśmielsze oczekiwania autora. Pod koniec lata, po powrocie z podróży po północnej Szkocji i wyspach, dowiedział się, że Constable przygotowuje trzecie wydanie książki i domaga się następnej powieści. Pisarz mieszkał w tym czasie w Abottsford, zajmując się rozbudową pałacu. Poszerzał też stale majętność. Jeszcze w 1814 roku podwoił jej obszar ze stu akrów do dwustu, w 1817 roku miał już tysiąc akrów i dokupił majątek Huntly Burn. Jego pasją było w tym czasie zadrzewianie nabytych terenów, na co wydawał znaczne pieniądze. Połowę roku spędzał w Edynburgu, gdzie uczestniczył w sesjach sądu. W lutym 1815 roku Scott wydał swoją kolejną powieść, zatytułowaną Guy Mannering, opowiadającą o losach zaginionego spadkobiercy na tle barwnej mozaiki społeczeństwa szkockiego końca XVIII wieku. Również tą powieść wydał anonimowo, podpisując ją «autor Waverleya». Okazała się bestsellerem. W lipcu i sierpniu pisarz wybrał się w podróż na kontynent. Odwiedził pole bitwy pod Waterloo i Paryż. Pod koniec grudnia tego roku zabrał się do pracy nad kolejną powieścią, która ukazała się drukiem w maju 1816 roku i nosiła tytuł Antykwariusz.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Salambo

Gustave Flaubert

Kartagina w III w. pne, czasy Hamilkara Barkasa. Bunt nie opłaconych najemników i brutalna wojna. Przebiegli feniccy kupcy, arystokraci i niewolnicy, kapiące złotem pałace miasta i brudne nabrzeża, kult boginii księżyca Tanit i okrutnego Molocha. Treść to przebieg całej kampanii i oblężenie Kartaginy. Dużo obrazowania, oddziałuje na wyobraźnię. Okrutne barbarzyńskie czasy.

Warszawianka

oceniła na 8 1 miesiąc temu

Żywoty pań swawolnych

Pierre de Bourdeille Brantôme

Pierwszy raz czytałem z wypiekami na twarzy pod koniec podstawówki. Znalazłem na półce w domu. Książka była ukryta. Dlaczego? No bo to jest rodzaj opowieści pornograficznych nie z tej epoki. Pan Brantôme lubił powtarzać co zasłyszał. A wysłuchał setek anegdot, które spisał. Ciekawe jest spojrzenie na dawne czasy dzisiejszym okiem. Ale chyba jeszcze ciekawsze przyglądanie się niezdarności autora, który wyraźnie nie miał wystarczającej wiedzy, by rozumieć to co pisze. Za dziwne upodobanie uważał na przykład pana, który lubił być biczowany przed dopuszczeniem do panny. Dziś wiemy, że opisywał masochistę. Brantôme nie znał takiego terminu, takiej klasyfikacji preferencji seksualnych. Oddzielny i ciekawy jest wątek metod uwodzenia i sortowania osób uwodzonych – o wzroku w miłości, o słowach w miłości, czy warto podrywać panny (uważał, że nie, bo traci się dużo czasu i energii a skutek wciąż niepewny), o uwodzeniu mężatek (warto, ale jest to niebezpieczne, bo może trafić się zazdrosny mąż ze szpadą u boku i trzeba wiać oknem), o miłości wdów (to jest miód – połączenie doświadczenia, chęci na baraszkowanie, rozbuchanej chuci z bezpieczeństwem no bo wdówka jest swobodna w swych wyborach i nie przyprawia nikomu rogów). W sumie, dla szukających pikantności pod pretekstem czytania dzieła historycznie wartościowego lektura jak znalazł.

saa-saa-

ocenił na 6 3 lata temu

Wojna i pokój. Tom III i IV

Lew Tołstoj

Genialne opisy wojny, jej przyczyn oraz działań podejmowanych przez dowódców i władze po obu stronach konfliktu. Na minus, nadmiar filozoficznych rozważań na temat historii i jej widzenia przez różnych historyków. Trochę wyłaził tutaj z Tołstoja brak pokory. Druga część Epilogu to już w zasadzie sama filozofia i na różne sposoby rozważania jednego zagadnienia: postępowania człowieka wymuszonego "koniecznością" oraz kierowania się "wolną wolą". Pierwsze dwa rozdziały wyczerpują moim zdaniem ten temat. Jednak Tołstoj roztrząsa to zagadnienie jeszcze przez 10 rozdziałów. Nic to nie wnosi do powieści.

Wojciech Stodolnik

ocenił na 8 3 miesiące temu

Stracone złudzenia

Honoré de Balzac

U Balzaka piękne jest to , że realizm który przedstawia w swoich książkach nakierowuje nas na myśl, o ile cenniejsza jest szlachetność w biedzie nad zło w bogactwie. Jest to typ prozy który nakierowuje nas na ostateczny cel życia, że stałość możemy odnaleźć tylko w Bogu i jego aniołach - tutaj Biesiada, a świat potrafi prezentować jedynie usłane intrygą diabelskie pakty na zaprzedanie duszy. Prostota serca to błogosławieństwo i cel życia, "intelektualiści" podekscytowani pozorną głębią i kompleksowością swojej zgniłej moralności to głupcy, którzy mienią się takimi sentymentami właśnie ze względu na swoją ignorancję. Twórczość Balzaka pokazuje rzeczywistość obecną również dzisiaj, do której jednak mało kto chce się przyznać i z tego i wyższych wymienionych powodów, jest zatrważająco użyteczna i refleksyjna. Nie mogę się doczekać moich dalszych przygód w odkrywaniu świata "Komedii Ludzkiej"!

xoxo dears

ocenił na 9 12 dni temu

Pustelnia parmeńska

Stendhal

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

Marianna

oceniła na 7 26 dni temu

Dama pikowa. Wybór prozy

Aleksander Puszkin

Typowe klimaty epoki – duchy, zjawy, zbójcy, romantyczni bohaterowie i orientalny powiew. Czasem jakiś epizod nasuwał na myśl motyw zbieżny z Panem Tadeuszem albo z Hrabią Monte Christo, ale to były tylko refleksy. Teksty nie są wymagające czy skomplikowane. Prosta, czytelna fabuła i lekka konstrukcja, ale czasami zdarzało mi się wstrzymywać oddech w oczekiwaniu na to jak skończy się dany wątek lub co stanie się z bohaterem. Według mnie na uwagę zasługują te tytuły: Trumniarz, Poczmistrz, Zamieć i Dama pikowa. Uwielbiam, tak u Gogola jak i u Puszkina, ironiczne i z dystansu spojrzenie na cechę Rosjan, z której ci ostatni znani są na całym świecie: „Pili jak zwykle. To znaczy bardzo wiele” „Nigdy mi się nie zdarzyło widzieć go podchmielonym (co w naszym kraju może uchodzić za niesłychany cud)” 😉

wiola

oceniła na 7 3 lata temu

Plac Waszyngtona i inne opowiadania

Henry James

Prawdziwie mistrzowsko napisane opowiadania! Jednak można (było😞) pisać o miłości bez wulgaryzmów i roznegliżowania, z dreszczykiem niepewności😉 pewnie niektórym wydadzą się nudne, ale dynamika akcji to nie tylko fajerwerki! Polecam miłośnikom pięknego stylu i romantycznych historii🙂

pryska

oceniła na 8 10 miesięcy temu

Blaski i nędze życia kurtyzany

Honoré de Balzac

Moja ulubiona powieść Balzaka. XIX- wieczna klasyka. Szanowany pisarz odmalował genialnie wyższe sfery i niziny, zarówno jednostki jak również en masse. Napisana z wielkim rozmachem , pełna szczegółowych opisów oraz kwiecistego języka. Przekład Boya-Żeleńskiego to geniusz. Baron Nucigen mówiący po francusku z niemieckim akcentem, był najzabawniejszą postacią, zapadł mi w pamięci. Już wiem, dlaczego nasz rodak tak cenił Balzaka i jego twórczość. Wspaniała literatura, pozwalająca przenieść się do Paryża o ponad 2 wieki.

MiliNashvill

ocenił na 10 1 rok temu

Katedra Marii Panny w Paryżu (edycja kolekcjonerska)

Victor Hugo

Klasyka. Ta powieść to nie film animowany, który wszyscy znamy. Miłość Quasimodo i Esmeraldy. Nie. To brutalna i smutna książka o czasach z końca średniowiecza. To brud, bieda, prześladowania. Ale też piękna opowieść o architekturze średniowiecznego Paryża. To zawiłe stosunki społeczne, gdzie arystokracja i wysoki kler panowały nad duszami innych, tych z dołów. To tragiczna opowieść o minionych czasach. Smutna i straszna opowieść bez koloryzowania. Bardzo polecam.

Piotr Bruder

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Człowiek śmiechu

Victor Hugo

Opowieść o Gwynplaine, młodym mężczyźnie z groteskowym uśmiechem, który staje się symbolem ludzkiego cierpienia i społecznych nierówności. Hugo łączy w tej powieści wątek romantyczny z krytyką społeczną i refleksją nad losem człowieka. To mniej znane, ale niezwykle poruszające dzieło autora "Nędzników".

Metinot

ocenił na 8 1 rok temu

Uroda życia

Stefan Żeromski

Świetna część pierwsza o dojrzewaniu Piotra do polskości, realistyczna, żywa, pełna emocji. Cześć druga, romans z Tatianą, już trąci sławetną żeromszczyzną i idzie w jakąś mętna namiętność. Skończyć się musi rzecz jasna katastrofą. Potem jest coraz gorzej. A zakończenie, po absurdalnym skoku czasowym, wizji lotu i ratowania przez niemiecki okręt, to już fantasmagoria. Otwiera się tę książkę i czyta z rosnącą ciekawością i zachwytem, zamyka - z odczuciem jakowegoś kuriozum.

Vincentius

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Marzyciel

Władysław Stanisław Reymont

Szczególnie podoba mi się tu doskonale oddany klimat prowincjonalnej stacji kolejowej sprzed 120 lat zimową i wczesnowiosenną porą. Można się wczuć. Do tego wyraziste postaci, szczypta młodopolskich opisów przyrody i przemiany społeczne w tle - daje to świetną powieść.

tomnas

ocenił na 8 10 miesięcy temu

Hadżi Murat

Lew Tołstoj

Hadżi Murat to napisana pięknym językiem, opowieść o tytułowym czeczeńskim bojowniku, które w czasie krwawych walk wojsk carskich z oddziałami Szamila, zmienia strony i ze względu na konflikt z Szamilem, zaczyna współpracę z Rosjanami. I rzecz jest o tyle ciekawa, że autor kreśli smutny, okrutny świat, w którym uwiązani w krwawe wendetty i wyzwoleńczą, heroiczną ale niemal beznadzieją walkę Czeczeni i zepsuci, skorumpowani i nie cofający się przez bestialstwem Rosjanie, pozostają w podziwie dla Hadżiego Murata, szanują go, bo w tym kaukaskim tyglu jest on jakiś na poły legendarny, kierujący się zasadami, jest postacią tragiczną, ale i romantyczną, tyle że to po prostu smutna historia w prawdziwie odmalowanych dziewiętnastowiecznych realiach. I jest to pięknie napisane, nawet po tylu latach pióro autora robi wrażenie. Do tego w zbiorze znajdują się dwa inne opowiadania, chwytające za serce, z wyraźnym przesłaniem moralnym. Również są pełne smutku, refleksji. Trzymają poziom tytułowej noweli. A całość dopełnia esej będący wielkim sprzeciwem Tołstoja wobec kolejnej wojny, wówczas japońsko-rosyjskiej. Pisany w trakcie walk o Port Artur. Uwidacznia się tam religijność i pacyfizm Tołstoja. Teksty pisane były chyba wszystkie już w dwudziestym wieku, a tytułowa nowela to ostatnia, opublikowana po jego śmierci fabuła. Ta niewielka książka była świetną próbką prozy Tołstoja. Zdecydowanie chcę więcej.

Tomasz_K

ocenił na 8 1 rok temu

Klub Pickwicka (edycja kolekcjonerska)

Charles Dickens

Fabuła / Zwroty akcji 5/10 Bohaterowie 6/10 Świat przedstawiony 8/10 Narracja / Styl / Humor 10/10 Przesłanie / Problematyka 6/10 Klimat / Subiektywne odczucia 7/10 Styl i poczucie humoru świetne, natomiast fabularnie męcząca i powtarzalna. Czuć że wydawana była w odcinkach. Cierpi też na to, na co większość dzieł satyrycznych - irytujących i momentami niewiarygodnych bohaterów. W odniesieniu do tego zresztą - matko, ale widać mizoginię: i piszę to jako osoba która nienawidzi osądzania powieści z perspektywy współczesnej moralności. No ale tutaj to już była trochę przesada - wszystkie bohaterki - oprócz tych w opowiadaniach wewnątrz powieści - były albo głupie, albo toksyczne i przemocowe, albo obydwa (żeby nie było: ja przyznaję że niestety takie kobiety serio istnieją. No ale nie żeby wszystkie takie były xD). Już nawet mnie to zaczęło wkurzać. Chociaż może rzutowała tu na lekturę świadomość co Dickens zrobił swojej żonie...? Tak czy inaczej, praktycznie wszystko co było dobre tutaj (może poza atutami w postaci faktycznego tła historycznego), znacznie lepiej wypada u Pratchetta - którego styl nieco przywodziły mi na myśl bardziej humorystyczne fragmenty tej książki. Zresztą mam wrażenie, że pewien jej fragment mógł być inspiracją dla "Piekła Pocztowego"... PODSUMOWUJĄC 7/10

Annonimowa

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Róże i kaprifolium

Paul Leicester Ford

Całkiem przyjemnie się czyta dzieje różnych bohaterów podczas wojny Amerykanów o niepodległość. Szkoda tylko, że autor stworzył postać głupiutkiej i chwiejnej w uczuciach Janice, córki dziedzica, który stoi po stronie króla. Drażniło mnie to, że wszyscy główni bohaterowie kochali się w niej na śmierć i życie, albo byli nią oczarowani. Nawet Waszyngton uległ jej piękności, bo chyba nie rozumu. Dlatego daję tylko 6/10. Jednak warto przeczytać.

Ewa Kluz

ocenił na 6 1 rok temu

Don Juan

George Gordon Byron

Jak czytamy na wikipedii „Don Juan Tenorio – na wpół legendarny szlachcic hiszpański, żyjący w Sewilli w XVI wieku. Słynął z urody, uroku osobistego, ale także z przedmiotowego traktowania kobiet i egoizmu”. A jak w wersji Byrona? Trochę inaczej. Nie mamy tu do czynienia z samcem alfa, którego podstawowym celem postępowania jest uwodzenie i wykorzystywanie kobiet. Pomimo, iż również jest czuły na wdzięki kobiece, to jednak jest bardziej delikatny, nieskazitelny. To kobiety są dominujące, to one zabiegają o względy Don Juana. Sama fabuła nie wydaje mi się jakoś szczególnie wybitna, ale nie to jest najważniejsze. Istotne są mądrości życiowe zawarte w książce. Nie przypominam sobie drugiego takiego dzieła, gdzie tyle cytatów, wyśmienitych bon motów bym wyłowił (nie licząc Szekspira). Nie ma sensu tego powtarzać w recenzji – spójrzcie sobie na listę cytatów, jest tego z kilkadziesiąt aforyzmów.

Grot

ocenił na 9 8 lat temu

David Copperfield (edycja kolekcjonerska)

Charles Dickens

Marianna

oceniła na 9 26 dni temu

Popioły

Stefan Żeromski

To nie jest prosta lektura, ale czy po Żeromskim spodziewałbym się czegoś innego? Bynajmniej. Jeśli spróbuję uwzględnić okoliczności powstania utworu oraz funkcje, jakie miał pełnić, to dużo trudniej przychodzi mi postawianie zarzutu grafomaństwa. W "Popiołach", podtrzymujących kult historii, Żeromski pokazuje życie w kompletnej palecie barw, bez typowania i faworyzowania tylko tych jasnych jego stron. Jest zatem przemiana głównych bohaterów zachodzącą stopniowo wraz ze zmieniającymi się wymaganiami egzystencji, funkcjonowanie w trybie walki, co oznacza nic innego, jak dopuszczanie się rzeczy, których wyartykułowanie wcześniej przysporzyłoby nie lada problemu, a co dopiero ich wykonanie. Ta powieść to także demonstracja tego, że nadchodzi nowe, a zderzenie ze starym porządkiem jest nieuniknione. Wszystko kiedyś się kończy.

Dominik

ocenił na 7 3 miesiące temu

Kroniki włoskie

Stendhal

Stendhal przybliża historie z czasów zamierzchłych nie nadając im barw poetyckich. Styl opowiadań miał być surowy i podobny do oryginałów, na których się opierał, ale mimo stylistycznej powściągliwości da się zauważyć, że jednak mroczne te historyjki nieco ożywiał własną inwencją. W XIX wieku to musiała być lekka i przyjemna lektura, dzisiaj może sprawiać więcej trudności osobom niezaznajomionym choćby powierzchownie z historią Włoch.

Wojciechan

ocenił na 7 10 dni temu

Zaklęty dwór

Walery Łoziński

nigdy nie spodziewałam się, że w polskim romantyzmie znajdę powieść przygodową, awanturniczą z ciekawym wątkiem powieści gotyckiej, muszę przyznać, ze trochę nieznana perełka. choć potrzebowała czasu na rozwinięcie się, to miała momenty kiedy nie mogłam jej odłożyć, co sprawiało, że była to zdecydowanie przyjemna lektura. łączyło się tutaj trochę wątków historycznych i niepodległościowych, które znamy dobrze z utworów Mickiewicza i Słowackiego, ale w "Zaklętym dworze" łączą się z gotyckim zamczyskiem, duchami i wielką tajemnicą, która dla nas nie jest tak oczywista.

everybookisblue

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Waverley czyli sześćdziesiąt lat temu. Tom 1

O bezczynności i chwiejności duszy! Choć same nie jesteście zbrodnią, iluż dotkliwym nieszczęściom i złośliwościom torujecie nieraz drogę.

Walter Scott Waverley Zobacz więcej

Miłość potrafi (niekiedy) oprzeć się burzom wielkiej surowości, ale nie długotrwałemu mroźnemu chłodowi prostej obojętności(...) Miłość może żyć dziwnie małą odrobiną nadziei, ale zupełnie bez niej istnieć nie może.

Miłość potrafi (niekiedy) oprzeć się burzom wielkiej surowości, ale nie długotrwałemu mroźnemu chłodowi prostej obojętności(...) Miłość może...

Rozwiń

Walter Scott Waverley albo lat temu sześćdziesiąt Zobacz więcej

(...) cudowna kombinacja głupoty i szelmostwa, nazwana światem...

Walter Scott Waverley albo lat temu sześćdziesiąt Zobacz więcej

Więcej