Studentka na wybiegu

Czasem strata okazuje się prawdziwą nagrodą... Haley bezpowrotnie utraciła pozycję księżniczki Los Angeles, kiedy jej mąż, producent filmowy, znalazł do tej roli młodszą kobietę. Haley Cutler jest żoną na pokaz. A właściwie była. Wyszła za mąż za królewicza z bajki w wieku zaledwie dwudziestu lat w czasach gdy pasemka uzyskiwało się, spędzając popołudnie na plaży. Niestety, po siedmiu latach przeżytych u boku Jaya Cutlera, podczas których cieszyła się wysoką pozycją oraz jak sądziła, miłością męża, zostaje porzucona. Haley uświadamia sobie, że ma niewiele umiejętności przydatnych w prawdziwym życiu. Na dodatek zupełnie nie może sobie przypomnieć, kim była kiedyś. Trafia do Klubu Żon na Pokaz, gdzie kobiety po przejściach studiują Biblię. Haley nigdy nie była zbyt religijna, ale bardzo potrzebuje wsparcia. Te dziewczyny dobrze wiedzą, jak zemścić się na mężach, którzy je porzucili. Kim jest żona na pokaz? To najczęściej młoda kobieta, która wyszła za mąż za starszego bogatego mężczyznę, by zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa i została zredukowana do roli błyskotki, wyjmowanej i polerowanej na specjalne okazje. Książka to powieść o zawiedzionych nadziejach, głębokiej wierze i miłości, która trwa wiecznie.

Typowo kobieca książka, bardzo dobrze się czyta, poprawia humor i przywołuje uśmiech na twarzy. Napisana w bardzo oryginalny sposób, zabawna a zarazem wciągająca. Polecam na przerywnik między cięższymi książkami, bardzo dobry relaks. Mimo, że nie przeczytałam pierwszej części, nie ma żadnego problemu ze zrozumieniem drugiej. Dlatego jeżeli komuś wpadnie w ręce właśnie ta druga część, nie trzeba się martwić. Spokojnie można zacząć od drugiej części.

Fajna, ciekawa i zabawna... Pełna humoru :) bardzo mi się podobała. Pomimo, że wydawała mi się dosyć obszerna, bardzo szybko ubywało mi stron :) Bardzo szybko czyta się tę książkę. Kto jest nią zainteresowany niech nie obawia się jej "grubością" :)

„Frywolność jest przymiotem kobiet, a nonszalancja mężczyzn.” Nieoczekiwana zamiana miejsc, psychologiczny trik jak wyjść z depresji (NIE PRÓBUJ TEGO W DOMU!) i na nowo cieszyć się życiem, zobaczyć jak wszystko wygląda z drugiej strony i zrozumieć, że najważniejsze w życiu to być sobą! Ariana i Hugo zmęczeni codziennością, żmudną, powtarzającą się rutyną, postanowili, że żywicielem rodziny będzie Ariana jako nowy szef firmy męża, a Hugo gospodynią domową z małą firmą zajmującą się biżuterią. Znalezienie trenera nie było trudne, od kwietnia do grudnia mieli się pobawić życiem drugiej osoby, tylko że w pewnym momencie wszystko zaszło za daleko... a jedna strona nie chciała być z powrotem sobą. Nie zważając na innych... nawet dzieci... rozpoczęli swoją zabawę. Jak myślicie? Wygra nonszalancja czy F jak Frywolność?! Książka z morałem, która bawi, ucząc. Humor, zabawa i ciągły uśmiech na ustach w trakcie czytania tego niesamowicie „odwróconego” dzieła. A na koniec pytanie, która zadaje nam wydawnictwo: „I kto tak naprawdę jest z Marsa, a kto z Wenus?” Nie mogę doczekać się filmu! Zobaczymy, czy idealnie oddali charakter frywolności i nonszalancji!

Książka dla odskoku od rzeczy skomplikowanych. Dla mnie tylko na raz. Żadnych powrotów :D. Czasem odległość poziomu finansowego problemów zaciera ich podobieństwo w różnych grupach społeczno-ekonomicznych. A podobieństwa jednak są. Ale to świat amerykańskich wysoko uposażonych elit. Tamta rzeczywistość, która do nas dopiero nadciąga. Niezły język niezepsuty przez dobre tłumaczenie. Autorka jest dziennikarką USA i laureatką nagrody Emmy oraz producentką stacji TV.

* Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. * To było pierwsze co przyszło mi na myśl w trakcie czytania owej książki. Dwie kobiety, jeden mężczyzna i same kłopoty. Hmmm... Jak to mówią "uważaj czego sobie życzysz, bo możesz to dostać"... Helen chciała Matthew dla siebie, ale gdy dostała to czego chciała, okazało się że jednak taka sytuacja jej nie odpowiada. Klapki spadły z oczu, okazało się że podstarzały lowelas to jednak nie ten jedyny, a klamka już niestety zapadła... Dziewczyna wszelkimi siłami próbuje pozbyć się Matthew, ale on nie dopuszcza do siebie myśli o rozstaniu... Następuje szereg niezwykle pokręconych wydarzeń (przyjaźń z żoną obecnego partnera, prawie-romans z jego synem) po których wychodzą na jaw wszystkie kłamstwa i sytuacja zamiast się rozwiązać, jeszcze bardziej się komplikuje... Eh, te rozstania... Moim zdaniem ta książka to dobry nauczyciel życia dla każdego, bo i przyjaźń jest pięknie pokazana, powtórne zaufanie mimo wielu wątpliwości, rozstania, powroty, kochanek milion, pindy w biurze i różne takie. Polecam

Nie opuszczając klimatów lektury miłej, lekkiej i przyjemnej zabrałam się z wielką chęcią za ‘Gwiazdy i gwiazdki’, bo kto by nie chciał poznać tajników życia w Hollywood? Książkę czytałam cały jeden dzień podczas mojej podróży do Polski, więc samo to świadczy o tym jak bardzo ‘ciężka’ jest to książka. Po prostu nie musiałam zbytnio skupiać się na treści by cokolwiek z niej zrozumieć. Lola Santisi… jest jak wszystkie jej znajomości z Hollywood: przewrażliwiona na swoim punkcie i uważa się za największą przegraną świata. Cóż, trochę to ma na własne życzenie. Jednak jest to postać dość sympatyczna, ale trochę irytująca. No, bo ile można czytać o ciągłym użalaniu się nad sobą? Litości dla biednych czytelników. Lola jest córką znanego reżysera, który po latach posuchy w końcu drugi raz nominowany jest do Oscara. Lola nigdy nie zaznała ojcowskiej miłości. Paulie Santisi poświęca się głównie swojej karierze i cały czas wierzy, że jego kolejny dzień chwały nadejdzie. On w zasadzie wymaga od swoich dzieci tego aby po prostu zachowywały się jak przystało. Jednak gdy jest się Lolą i na dodatek otacza się całe grono przystojnych aktorów nie trudno jest wpaść w tarapaty. Na dodatek na wsparcie matki – Blanci nie ma co liczyć, bo ona uznaje tylko pomoc różnych znachorów i innych dziwnych ludzi. Lolę poznajmy w momencie gdy leczy się z uczucia do niejakiego SMITHA (pełne imię i nazwisko nie zostało podane, ale to może być każdy aktor Hollywood), który złamał jej serce, gdy rozstał się z nią z powodu mało pochlebnych opinii (nie ukrywajmy się recenzje były fatalne) jej debiutu na wielkim ekranie. Jako młody i dobrze zapowiadający się aktor nie mógł być z kimś kto nie posiada nawet za grosz talentu. Lola ciężko to przeżyła. Wylądowała na kozetce u psychologa, który próbuje ją wyciągnąć z uzależnienia od aktorów. Lola nie wie kompletnie co ze sobą począć. Tak ciężko jest żyć w świecie gdzie ma się na pstryknięcie palcami stroje od najlepszych projektantów i każdy najmodniejszy gadżet (serio! No bo jak zdecydować się czy bardziej nam pasuje fioletowy róż czy może seledynowa zieleń?!). Jednak panna Santisi posiada ogromny talent jeśli chodzi o modę. Co prawda może żadna z niej projektantka, ale ma wspaniałe wyczucie stylu. Mając dwadzieścia sześć lat pora najwyższa coś ze sobą zrobić i w tym momencie dostaje propozycje pracy od swojego najlepszego przyjaciela Julianna, który jest początkującym projektantem, aby nakłoniła jakąś gwiazdę by pokazała się w jego stroju na gali Oscarów. Ma na to tylko lub aż siedem dni. Jednak los wcale jej nie sprzyja zsyłając na jej drogę kolejne przeszkody nie tylko w postaci nowych i przystojnych aktorów, którzy stanowią pokusę do tego aby nie przetrwać kolejnego dnia ‘trzeźwości’ oraz również rozkapryszone gwiazdy i gwiazdki… Lola ma swoje dwie najlepsze przyjaciółki, których życie również nie jest usłane różami. Obje mają swoje problemy, ale przede wszystkim wspierają się w każdej sytuacji. Mnie najbardziej zaintrygował początek przyjaźni między Kate a Lolą. Pamiętajcie najlepsze przyjaźnie zawiązują się gdy jakaś dziewczyna trzyma wam włosy podczas waszej bardzo bliskiej rozmowy z toaleta! „Gwiazdy i gwiazdki” ukazują brutalną prawdę o życiu wśród gwiazd Hollywoodu. Ich życie to ciągłe pasmo wymogów by być idealnym, by dostać upragnioną rolę i nagrodę. Ci ludzie mają jeszcze większe problemy ze swoją psychiką niż normalni ludzie. Autorki idealnie oddały to co się dzieje w ostatnim tygodniu przed Oscarami. Dzięki humorowi, ciętemu językowi jakim posługiwały się piszące powieść jest lekka i przyjemna w odbiorze, a przy okazji pokazuje brutalną prawdę, że nie wszystko złoto co się świeci. „W życiu każdego człowieka wcześniej czy później nadchodzi moment, który wszystko nieodwracalnie zmienia i wpływa na jego dalszą przyszłość, […].” ~ Amanda Goldberg, Ruthanna Hopper, Gwiazdy i gwiazdki, Warszawa 2008, s. 124.

Do tej książki trzeba dorosnąć! Nie wiem, czy współczesnej młodzieży miałaby szansę przypaść do gustu, niemniej przedstawicielkę pokolenia '90 urzeka nostalgicznym czarem licealnych potyczek i problemów sprzed... tych prawdziwych Problemów przez duże "P".

„Szkoła dla mężów” to lekka, łatwa i przyjemna lektura, z której należałoby wyciągnąć pewne wnioski. Choć Wendy Holden porusza w książce poważny problem dotyczący kryzysu w małżeństwie, nie brak tu także zabawnych momentów, które sprawiają, że nie jest to nudna opowieść. Napisana prostym językiem, wciąga czytelnika i wzbudza zainteresowanie dalszymi losami bohaterów. Poznajemy Sophie i Marka – małżeństwo z siedmioletnim stażem mieszkające w Londynie - gdy wybierają rodziców chrzestnych dla swojego sześciomiesięcznego synka Arthura. Z pozoru szczęśliwi młodzi rodzice borykają się z częstymi problemami wielu małżeństw. Mark właśnie zmienił pracę – zatrudnił się w nowo powstałym wydawnictwie, dużo pracuje by jak najlepiej wypaść w oczach nowego pracodawcy, co odbywa się kosztem rodziny. Sophie, na krótko po chrzcinach synka, wraca do pracy po urlopie macierzyńskim, a mały Arthur idzie do żłobka. Z biegiem czasu sytuacja zaczyna się komplikować… Mark coraz więcej czasu spędza w wydawnictwie, nawet weekendy ma zajęte, a na żonę spada ogromna większość domowych obowiązków połączona z opieką nad dzieckiem. Atmosfera w firmie, w której pracuje Sophie również odbiega od doskonałości. Kobieta przytłoczona zaistniałą sytuacją jest przemęczona, staje się drażliwa, a od męża oczekuje zrozumienia, współczucia oraz odciążenia jej w niektórych sprawach. Swoje frustracje i niepowodzenia przenosi na Marka, który nie podziela jej zastrzeżeń tłumacząc, że jego kariera zawodowa poprawi ich sytuację finansową, a wszystkie podejmowane przez niego działania są skierowane „dla dobra rodziny”. Niełatwą sytuację małżonków pogarsza dodatkowo wtrącanie się w ich kłopoty osób trzecich. I tutaj potwierdza się stara prawda, że małżonkowie powinni wyjaśniać nieporozumienia wyłącznie między sobą. Ingerencja osób postronnych nie służy szybszemu rozwiązaniu konfliktu, wręcz przeciwnie - pogłębia go. Dzieje się tak szczególnie wówczas, gdy "życzliwi" kosztem innych osób chcą załatwić swoje „interesy”. Shirley - matka Sophie, która nigdy nie przepadała za zięciem i Simon - ojciec chrzestny Arthura swoimi matactwami starają się doprowadzić do rozpadu małżeństwa Sophie i Marka. Czy im się to uda? Początkowo drobne sprzeczki o błahostki przeradzają się w poważne konflikty i kłótnie. „Bo kiedy drobiazgi zaczynają doskwierać, po jakimś czasie przestają być drobiazgami, ale stają się poważnymi problemami” Rozczarowana i sfrustrowana Sophie zaczyna podejrzewać męża o coś, co wcześniej wydawało jej się niemożliwe – o zdradę. Zrozpaczona i zaślepiona swoją złością wyprowadza się z domu i przenosi wraz z synkiem do swoich rodziców. Mark natomiast kompletnie się pogubił, ale nadal kocha swoją żonę i nie wyobraża sobie życia bez niej i Arthura. Jednak kiedy to zrozumiał, świat jakby sprzysiągł się przeciw niemu. Co prawda mężczyzna osiąga sukces w pracy, ale płaci za niego ogromną cenę. Nasuwa się pytanie, czy kariera zawodowa jest warta utraty rodziny? Stojąc w obliczu rozwodu zdesperowany mężczyzna decyduje się wziąć udział w dwutygodniowej terapii oferowanej przez „Szkołę dla mężów”, którą traktuje jak „ostatnią deskę ratunku”. Jak sam mówi: "Jestem tu po to, by spróbować przekonać żonę, że żałuję i że ją przepraszam." Jak wygląda terapia w tytułowej szkole? Jak dalej ułożą się losy małżonków? Czy Mark potrafi się zmienić, a Sophie przebaczyć mężowi jego zaniedbania? Z jakimi jeszcze problemami przyjdzie im się zmierzyć? Czy małżeństwo głównych bohaterów uda się uratować? Na te wszystkie i jeszcze wiele innych pytań znajdziecie odpowiedź na stronach powieści. Choć książka chwilami może wydawać się tuzinkowa, a bohaterowie nieco naiwni, mnie osobiście zainteresował sposób przedstawienia problemu - może trochę uproszczony. Podziwiam determinację, z jaką Mark stara się walczyć o swoją rodzinę. Wspaniale, że zauważył swoje błędy, zreflektował się i zrozumiał co traci - lepiej późno niż wcale. Polecam i zapraszam do lektury.

Amanda Brown stworzyła powieść, dzięki której narodziła się klasyka kina czy też doskonały musical. Mowa tu oczywiście o ,,Legalnej Blondynce". Mało znana książka ,, Prawnik Elle Woods" to książka idealna na jesienne popołudnia. Skończyłam ją w pięć godzin z zegarkiem w ręku, ale nie odejmuje jej to czaru i zabawnej, podnoszącej na duchu lekkości. I choć nie jestem blondynką to cieszę się, że trafiłam na ten Legalny antydepresant. Wiele wątków zostało zmienionych na potrzeby Hollywoodzkich happy endów, więc obawiałam się, że Brown nie zawarła tu tej magii, której tak wiele znalazłam w telewizji lub na Broadwayu. Ku mojej wielkiej radości historia, choć odmienna, to wciąż piękna. Skupia się głównie na dążeniu Elle do udowodnieniu swojej wartości. Panna Woods została bez wsparcia i na każdym kroku wszyscy chcą jej udowodnić, że jej miejsce jest na okładce magazynu a nie w korporacji czy kancelarii. Książkowa Elle wydaje się bardziej poważna i mniej ,,cukierkowa"; jej poglądy zmieniają się wraz z rozwijającą się akcją. I chociaż podczas czytania nie mogłam doczekać się niedoczekanego (niestety) Emmetta/Luka Wilsona, wciąż jest to dla mnie przyjemna lektura. Obraz przełamującej stereotypy blondynki, osiągającej sukces ciężką pracą i zaangażowaniem sprawia, że brak wątku miłosnego wciąż zapewnia świetną zabawę. Historia godna polecenia.

Z czystym sumieniem mogę uznać "Mamzille" za powieść, która rozbawiła mnie najbardziej ze wszystkich książek, które przeczytałam. Styl pisania autorki jest tak zabawny, że czasami naprawdę trudno powstrzymać się od głośnego parsknięcia śmiechem! Na początku czytania dość ciężko jest przebrnąć przez te wszystkie nazwy nowojorskich instytucji, ulic itp., co znacznie komplikuje zrozumienie niektórych wydarzeń, czy "powagi" sytuacji. Bardzo brakowało mi w tej książce didaskaliów, szczególnie w momentach gier słownych. Zostały one niestety w całości przetłumaczone na język polski, co odebrało im nieco uroku. No ale to już wina wydania, nie autorki przecież. Książka ma parę niesamowitych zwrotów akcji. Szczerze? Podczas czytania rozdziału 41 dosłownie opadła mi szczęka. Przez całą lekturę obstawiałam również zakończenia niektórych wątków i... we wszystkich spudłowałam. Jestem naprawdę mile zaskoczona tą historią. Podsumowując moje zachwyty nad tą pozycją, mogę śmiało powiedzieć że to rewelacyjna książka, przede wszystkim bardzo, bardzo odjazdowa i zabawna.

Rok z życia kilkorga przyjaciół. Opowiedziany z kilku perspektyw. Różne problemy, różne pomysły na życie, różne rozwiązania tego jak powinno się postępować. Jedno wspólne nieszczęście- śmierć Paula jednego z nich. Ciekawa fabuła i przestrzeń czasowa, pomimo "braku ciągłości historii" tzn. kontynuowania opowieści co kilka tygodniu/miesięcy dobrze się czyta, nie brakuje spójności w ich opowieściach. W kilku miejscach mnie zaskoczyła jakimś wydarzeniem, którego się nie spodziewałam.

Jeśli marzysz o pracy asystentki i nie chcesz stracić zapału, zanim w ogóle dostaniesz wymarzoną posadę – nie sięgaj po tę książkę! „Asystenci” to przezabawna, ale i brutalnie szczera opowieść o codzienności ludzi od wszystkiego w hollywoodzkim piekiełku. Jako była asystentka wiele razy kiwałam głową z niedowierzaniem – że ktoś to naprawdę tak celnie opisał. Idealna lektura dla tych, którzy mieli szczęście (albo wielkiego pecha) znaleźć się po tej stronie biurka.

Przeciwieństwo miłości to trudna książka. Emily z pozoru ma wszystko no prawie w wieku 14 straciła mamę. Śmierć mamy odbiła piętno na niej i na ojcu. Zaczynając czytać tę historię czułam, że nie podołam no tragedia, ale że nie należę do tych co, kiedy zaczną nie doczytaja do końca nie ominęła mnie przyjemność poznania historii bohaterów. Przyjaźń jaka jest ukazana w tej książce to jest właśnie ta przyjaźń jaką każdy potrzebuje mieć. Trudnym wątkiem jest molestowanie przez pracodawcę, ale w tej sytuacji bohaterka rewelacyjnie poradziła sobie z problemem i wyświadczyła przysługę wielu kobietom. Nie przepracowane problemy z dzieciństwa, młodości doprowadziły do cierpienia zarówno głównej bohaterki jak jej ukochanego. Na szczęście po przejściu terapii wszystko skończyło się tak jak powinno i tu jest nauka, że czasem warto skończyć coś żeby dojrzeć i móc zacząć od nowa pozornie to samo ale z zupełnie inną świadomością. Więź między dziadkiem a Emily mnie bardzo wzruszyła, ale jednocześnie smutne jest, że dziadek potrafił zrozumieć wnuczkę a ojciec nie. Książka jest wielowątkowa warta uwagi, ale nie należy do tych, które czyta się dla relaxu.

Książkę kupiłam jakieś 10 lat temu jako piętnastolatka i do tej pory leżała na półce i cicho do mnie szeptała żeby w końcu się za nią zabrać. Nie dziwię się, że nie chciałam jej przeczytać zaraz po zakupie, bo opisuje historię 28letniej Sylvie, a gdzie mi tam było myśleć co robią takie stare baby :). Cóż poradzę na to, że uwielbiam czytać o bajecznie bogatych kobietach, Nowym Jorku, Manhattanie, podróżach na egzotyczne wyspy czy gorsetach od Chanel i butach Louboutin. Każda książka, która jest w jakikolwiek związana z tym tematem prędzej czy później musi wpaść w moje ręce :). Historia Sylvie jest płytka i odrobinę abstrakcyjna. Wciągnęłam się w fabułę, nie powiem, ale czasem nie mogłam wytrzymać przesłodzonych dialogów między nią a jej mężem, którego podejrzewała o zdradę. Polecam, jak najbardziej, ale tylko fankom mody i książek w tym guście :)

"Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku." Humorystyczna opowieść o dwóch siostrach, różniących się praktycznie wszystkim: wygląd, zachowanie, podejście do życia, związków... Niestety mam wrażenie, że jej potencjał został zmarnowany. Książka dobra na wolny wieczór. Pozwala oderwać się od trosk codzienności. "Ale wiesz, jak to jest. Gonisz za niewłaściwym facetem aż do ostatniego tchu i wtedy okazuje się, że ten właściwy był cały czas na miejscu, czekając na Ciebie."

Fajne czytadło dla odprężenia i pośmiania :) Początkowo główna bohaterka Lara nie zyskała co prawda mojej sympatii i myślałam, że zaważy to na mojej ocenie. Okazało się jednak, że nie jest z niej aż taką egoistką jak myślałam i nawet ją polubiłam. Dzięki temu lektura tej książki stała się tym czym być powinna, lekką i przyjemną odskocznią od rzeczywistości :) Jedyne co mnie niezmiernie irytowało od początku do końca, to tytuły rozdziałów. Ale tutaj nie winię autorki, tylko tłumacza. Podejrzewam, że miało być w założeniu śmiesznie, ale niestety, wyszło głupio i infantylnie.

Całkiem fajna książka. Czyta się szybko. Tylko czuje niedosyt po zakończeniu.... Dla kogo pracuje piąta osoba???? Czy coś mi umknęło w książce??? 🤔🤔🤔🤔 Czy poprostu naraził się jeszcze innym ważniejszym ludziom? Bo wątpię żeby go Brad wynajął. I czemu powiedział,że to on? Czyżby chciał poprostu zrobić wrażenie na LeeLee?? Nawet go nie było u Ansona....

Szczerze- spodziewałam się czegoś innego. Jakiejś lekkiej kobiecej lekturki. Pozytywnie mnie zaskoczyła. Tak naprawdę w każdej z tych trzech kobiet odnalazłam jakąś część siebie. Nękają mnie problemy każdej z nich. Właściwie momentami czułam się, jakbym czytała o sobie. Recenzje mówią o tym, że powieść jest zabawna. Dla mnie taka nie była. Odebrałam ją bardzo poważnie. I bardzo osobiście. Tak jak Lucy odebrałam innej kobiecie mężczyznę. Wprawdzie ich związek nie był ani tak długi, ani szczęśliwy, ani poważny, jak ten Rose i Petera, ale... No właśnie. Zaczęłam się zastanawiać czy coś ze mną nie tak, skoro nie odczuwam żadnych wyrzutów? I gorzej- czy spotka mnie kara? Ponadto odnalazłam więcej cech upodabniających mnie do Lucy- skrajny egoizm, wiara w siebie, dążenie do celu bez względu na koszty. Ale chyba najbardziej utożsamiam się z jej lękami na temat męża- czy wciąż jest dla niego atrakcyjna, czy mniejsza częstotliwość nocnych igraszek to bardzo zły znak, czy wciąż jest tą jedyną. Rose... To typowa kwoka- żyjąca tylko dla swoich dzieci, która po drodze zgubiła siebie, swoją tożsamość. Wprawdzie nie mam dzieci, ale tak naprawdę najwięcej czasu poświęcam na zajmowanie się domem, gotowanie coraz to bardziej wymyślnych potraw, dogadzanie Bartkowi. A po drodze chyba zgubiłam swoje pasje. Czy za 10,15 lat obudzę się z ręką w nocniku i jak Rose nie będę nawet potrafiła napisać kilku zdań o sobie i swoich zainteresowaniach? Przerażająca perspektywa... Connie ciągnie do byłego kochanka, prawie zdradza z nim męża. Czasem mam takie same chwile słabości. Ona wygrała z pokusą, czy mi też się uda? Książka otworzyła mi oczy na kilka spraw. Polecam ją kobietom w moim wieku, w podobnym miejscu życia- poważny stały związek, poważne zobowiązania i plany na przyszłość, a jednak wciąż dużo wątpliwości. Czyta się jednym tchem.

„Szkoda, że Cię tu nie ma” Mike Gayle to powieść w sam raz na wakacje, na urlop.Historia trzydziestopięcioletniego mężczyzny, który przeżywa rozstanie z dziewczyną.W zasadzie ze swoją kobietą. Byli ze sobą przez dziesięć lat. Nagle Sara spakowała swoje rzeczy, zabrała kupione przez siebie meble i wyprowadziła się. Dla Charliego to był szok. Po rozstaniu z Sarą nie może się odnaleźć. Bez niej czuje się zawieszony w próżni. Ma dwóch bliskich kolegów, przyjaciół. Jeden ma się wkrótce ożenić. To Andy. Mężczyzna po którym można się wszystkiego spodziewać. Trudno mu bezgranicznie zaufać. Nigdy nie wiadomo jak postąpi. W tym wypadku staje na wysokości zadania i wykupuje tygodniowy pobyt w Malii. Charliemu wydaje się to wprost niemożliwe, że przyjaciel wybrał akurat to miejsce. Tam właśnie kiedyś Charlie poznał Sarę. Nie wyobraża sobie po co miałby tam jechać. Jak pobyt w Malii miałby mu pomóc. W końcu decyduje się na ten wyjazd tylko dlatego, że pojedzie tam też Tom. Andy nie zamierzał zapraszać go na ten wyjazd. To ustatkowany, żonaty facet z dwójką dzieci. Do tego nawrócony chrześcijanin. Jednak Charlie postawił warunek. Bez Toma nie pojedzie. W końcu wyruszają. Każdy z nich jednak ma inne oczekiwania związane z wyjazdem do Grecji. Andy pragnie uwolnić się na kilka dni od swojej narzeczonej. Poczuć wolność. Nie wyklucza wakacyjnej przygody z jakąś uroczą i seksowną, do tego chętną panienką. Charlie na nic nie liczy. Chciałby zapomnieć o Sarze. Na tą chwilę wydaje się to być niemożliwe. Tom ma swoje ukryte powody decydując się na ten wyjazd . „Szkoda, że Cię tu nie ma” to bardzo dobra książka. Okazuje się, że nie tylko kobiety cierpią po rozstaniu. Mężczyźni równie mocno. Historia przedstawiona jest z punktu widzenia męskiego. Chwilami zaskakuje, chwilami bawi. Zmusza też do refleksji. Nie jest to zwykłe czytadło. Ta ocena nasuwa się po przeczytaniu całości. W każdym razie wyjazd do Grecji namiesza dosyć mocno w życiu każdego z trzech mężczyzn. Ich przyjaźń zaś zostanie wystawiona na nie byle jaką próbę. GORĄCO POLECAM!