Słońce Londynu

“Zawsze mówi, że jeśli kobieta chce, aby mężczyzna jej słuchał, musi nosić pod spódnicą przynajmniej jeden rewolwer.”

“Słońce Londynu” to bezpośrednia kontynuacja wydarzeń przedstawionych w “Imperium Kolibra”, z tym że w tym tomie doświadczamy jeszcze więcej okrucieństwa, brutalności i przygnębiającego klimatu rozciągającego się nad przemysłowym Londynem. Mimo że pierwszy tom czytałam ponad rok temu, nadal jest to jedyna tak oryginalna historia o Aztekach, którą miałam okazję poznać. Bezsprzecznie autorka ma niezwykle dojrzały i klimatyczny styl, dostarczający sporo emocji i klimatycznych opisów. Niestety, czasem ich ilość mnie przytłaczała. Pojawiło się mnóstwo dokładnego opisywania codziennych czynności, co mocno wybijało mnie z rytmu, szczególnie gdy akcja dochodziła do eskalującego momentu. Podobało mi się rozwinięcie przygotowywanych rytuałów czy szczegółowe planowanie akcji rebeliantów, jednak dokładne opisy podawania herbaty i kota uciekającego z pomieszczenia były w moim odczuciu zbędne i nic nie wnosiły do fabuły, a jedynie zatrzymywały wydarzenia. Fabuła momentami była bardzo nierówna - gdy dochodziło do ważnych wydarzeń, pościgów i negocjacji, wszystko zdawało się nagle zwalniać i emocje były gaszone w zarodku. Choć pierwsze rozdziały wydawały się ekscytujące i ponownie wciągnęły mnie w świat brudnego Londynu, nie potrafiłam w pełni wciągnąć się w historię i przegadane rozdziały odrobinę wymęczyłam. Niemniej bardzo doceniam kreację świata i nietuzinkowy pomysł z fabułą opierającą się na Europie podbitej przez Azteków. Do gustu przypadł mi również duszny klimat Londynu pogrążonego w mroku i podzielonego przez toczącą się wojnę domową. “Słońce Londynu” okazało się zupełnie inne niż pierwszy tom i niestety nie skradło mojego serca aż tak bardzo. W “Imperium Kolibra” skupiamy się na relacji bohaterów i więzi między nimi, a w tle czuć, że coś wisi w powietrzu. Natomiast tutaj problemy bohaterów zdają się mieć mniejsze znaczenie fabularne (choć los ich wcale nie oszczędza i nadal łączy ich silna więź). Wszystko ma jeszcze większą wagę - następuje przebudzenie boga, wiele politycznych potyczek i starć między rebeliantami a władzą. Zabrakło mi bardziej rozbudowanego motywu bogów i wytłumaczenia wierzeń Azteków. Choć sama kultura wydaje się niezwykle ciekawa i mamy szansę poznać ich zwyczaje, czuję niedosyt jeśli chodzi o wątki dotyczące przebudzenia i końca świata. Bohaterowie nadal pozostają autentyczni, a ich imiona i nazwiska dość trudne do wymówienia (całe szczęście dostajemy słowniczek, który wiele ułatwia i zawiera najważniejsze informacje, za co ogromny plus!). Każdy z bohaterów przechodzi przemianę w trakcie trwania historii, a zaistniałe wydarzenia mają na nich znaczący wpływ. Walczą nie tylko o siebie, ale i o dobro bliskich. Decyzje podejmowane zarówno przez Eztlego jak i Toltecatla pociąga za sobą nieprzyjemne w skutkach konsekwencje, przez co każda ze stron ponosi ofiary. Autorka serwuje nam całą gamę postaci - niektórzy z nich są źli do szpiku kości, a inni mają własne serce na dłoni, nawet w obliczu niebezpieczeństwa. Mamy styczność także z różnymi klasami społecznymi - od pogardzanych Europejczyków i zwykłych robotników aż do szanowanych azteckich rodów i wysokich kapłanów. Jedynym minusem okazała się mnogość bohaterów i ich bardzo podobnie brzmiące imiona - sprawia to, że bardzo łatwo się pogubić i zorientować kto jest kim. Zakończenie dylogii wprawiło mnie w osłupienie, gdyż nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Mimo że wydarzenia wręcz pędziły i powodowały lekkie zagubienie, wszystkie wątki zostały domknięte, a zakończenie okazało się emocjonalne i satysfakcjonujące.

“Słońce Londynu” do bezsprzecznie nietuzinkowa i surowa historia o brudnym Londynie pokrytym śniegiem i krwią niewinnych. To opowieść nie tylko o wypełnieniu przeznaczenia i przebudzonym bóstwie, ale i o ty, jak wiele jest w stanie znieść człowiek, w imię wyższego dobra. Oba tomy skłaniają do zatrzymania się i przemyśleń oraz zachęcają do zagłębienia się w kulturze Azteków. Jeśli szukacie emocjonujących, nieoczywistych historii z autentycznymi bohaterami i ciekawą kreacja świata - ta pozycja zdecydowanie powinna znaleźć się na waszej liście książek do przeczytania.

“Zawsze mówi, że jeśli kobieta chce, aby mężczyzna jej słuchał, musi nosić pod spódnicą przynajmniej jeden rewolwer.”

“Słońce Londynu” to bezpośrednia kontynuacja wydarzeń przedstawionych w “Imperium Kolibra”, z tym że w tym tomie doświadczamy jeszcze więcej okrucieństwa, brutalności i przygnębiającego klimatu rozciągającego się nad przemysłowym Londynem. Mimo że pierwszy...