Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Name: Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy
Rating: 7,5 (516 reviews)
Author: Heinrich Harrer
ISBN: 9788381161893

Okładka książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Heinrich Harrer

7,5 / 10

516 ocen

49 opinii

Zysk i S-ka

Wydawnictwo: Zysk i S-ka biografia, autobiografia, pamiętnik

504 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Sieben Jahre in Tibet. Mein Leben am Hofe des Dalai Lama
Data wydania:: 2017-11-20
Data 1. wyd. pol.:: 1997-01-01
Liczba stron:: 504
Czas czytania: 8 godz. 24 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788381161893
Tłumacz:: Ewa Waldeck-Kurtyka

więcej

(Wydanie I 2017, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań, 2017)

"Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy" - "Gdziekolwiek bym żył, zawsze będę tęsknić za tym krajem... Czasem zdaje mi się, że słyszę łopot skrzydeł i krzyk dzikich gęsi i żurawi przeciągających nad Lhasą w księżycowe, zimne noce... Pragnę gorąco obudzić tą książką trochę sympatii i zrozumienia dla narodu, którego wola życia w wolności i pokoju dotychczas obchodzi świat tak niewiele".

Austriacki alpinista Heinrich Harrer w 1939 roku wyruszył z niemiecką wyprawą w Himalaje. Niestety plany zdobycia Nanga Parbat pokrzyżował wybuch II wojny światowej, która zastała podróżników w Indiach. Po internowaniu przez Brytyjczyków Harrer próbował wielu ucieczek z obozu, aż w końcu dopiął swego - w 1944 roku z Peterem Aufschnaiterem dotarli do odciętego od świata Tybetu.
Spędzili w tym niezwykłym miejscu kilka lat, aż do komunistycznej inwazji Chin. Opisywany w autobiograficznej książce Harrera Tybet to tradycyjne, zamknięte na cywilizację zachodnią państwo, w którym czas i tradycja działają zupełnie inaczej. Autor miał okazję nie tylko poznać tę egzotyczną dla Europejczyków kulturę, ale też zaprzyjaźnić się z XIV Dalajlamą.
Siedem lat w Tybecie – zekranizowana w 1997 roku z Bradem Pittem w roli głównej – to opowieść o magicznym świecie i tradycji, które już nie istnieją. Pozwala powrócić na dach świata i zrozumieć Tybet na nowo.

Średnia ocen

7,5 / 10

49 opinii 516 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,2

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Tuż przed wybuchem II wojny światowej austriacki alpinista i narciarz Heinrich Harrer dołączył do niemieckiej wyprawy w Himalaje. Wybuch wojny zastał ich w Indiach, gdzie zostali internowani. Jednak Harrer nie wyobrażał sobie życia za kratkami – wielokrotnie podejmował próby ucieczki z obozu i w końcu się udało. W 1944 r. wraz z Peterem Aufschnaiterem po długiej i niebezpiecznej wędrówce dotarli do Tybetu – państwa niemal hermetyczne odizolowanego od reszty świata. Początkowo uciekinierzy spotkali się z nieufnym przyjęciem i dopiero po wielu dramatycznych przejściach udało im się zdobyć akceptację Tybetańczyków, a Harrer został nauczycielem i przyjacielem duchowego przywódcy Tybetu – Dalajlamy. Harrer spędził w Tybecie 7 lat, w czasie których był świadkiem wydarzeń społeczno – politycznych w tym kraju oraz przemiany Dalajlamy z nastolatka w duchowego przywódcę narodu. Tybet stał się dla Harrera domem, a jego kultura, tradycja i polityka zaczęły coraz bardziej fascynować austriackiego himalaistę - Harrer buduje fontannę, opiekuje się ogrodem Dalajlamy, na jego prośbę fotografuje wydarzenia, uroczystości i życie codzienne Tybetańczyków, kręci filmy dokumentalne i dzieli się swoją wiedzą na temat nowoczesnej techniki. Ale idylla kończy się, gdy do Tybetu wkraczają wojska chińskie... „Siedem lat w Tybecie” to opowieść o brawurowej ucieczce z obozu internowania, o pełnej dramatycznych wydarzeń wędrówce przez Himalaje i pustkowia Tybetu, a także o życiu w Lhasie i przyjaźni z Dalajlamą. To znakomita powieść podróżniczo – przygodowa, będąca encyklopedią wiedzy o kulturze, tradycji i codziennym życiu w Tybecie. Urzeka swoją autentycznością i wspaniałymi opisami tybetańskiej przyrody. ZACHWYCAJĄCA OPOWIEŚĆ O ŚWIECIE, KTOREGO JUŻ NIE MA.

Zgłoś

594

321

Oceny książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Średnia ocen

7,5 / 10

516 ocen

Twoja ocena

0 / 10

46 ocen

64 ocen

142 ocen

167 ocen

57 ocen

27 ocen

8 ocen

5 ocen

0 ocen

Opinia

Korsarz

01.01.2025

8 / 10

Na półkach:

Prawdziwa historia austriackiego podróżnika i alpinisty, który po wojnie spędził siedem lat w Tybecie, gdzie nawiązał bliską więź z Dalajlamą. Harrer, opisując swoje przygody i zmagania w obcym kraju, daje wgląd w bogatą kulturę Tybetu i jego mieszkańców. Książka łączy tematykę podróży, duchowości i osobistych przemian, oferując wyjątkowy punkt widzenia na wschodnią filozofię.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1878 użytkowników ma tytuł Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy na półkach głównych

Chcę przeczytać 1 127
Przeczytane 719
Teraz czytam 32

246 użytkowników ma tytuł Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy na półkach dodatkowych

Posiadam 158
Ulubione 41
Chcę w prezencie 21
Azja 8
2021 6
Biografia 6
E-book 6

Tagi i tematy do książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

HenrichHarrer Harrer Tybet Chiny Dalajlama Buddyzm Lhasa Pothala Potala Mantry Tenzin TenzinGjaco XIVDalajlama Ekranizacja BradPitt Pitt Wolnosc Wygnanie Medytacja

Inne książki autora

Więcej

6,9

Wracam z epoki kamiennej Heinrich Harrer

7,2

Powrót do Tybetu Heinrich Harrer

więcej

Heinrich Harrer

Heinrich Harrer znany był jako austriacki alpinista, himalaista, i nauczyciel Dalajlamy XIV. Z wykształcenia był geografem. Największym sukcesem wspinaczkowym Harrera było pierwsze przejście w dniach od 21 do 24 lipca 1938 roku północnej ściany Eigeru, wraz z Andreasem Heckmairem, Fritzem Kasparkiem i Ludwigiem Vörgiem. Wydarzenie to opisał potem w książce Biały Pająk. W 1939 brał udział w niemieckiej wyprawie na Nanga Parbat. W momencie wybuchu II wojny światowej został zatrzymany przez wojska brytyjskie i osadzony w obozie na terenie Indii. Uciekł z niego w kwietniu 1944, w styczniu 1946 dotarł do stolicy Tybetu – Lhasy, gdzie przebywał do 1952 będąc w tym czasie nauczycielem Dalajlamy XIV. Po powrocie do Austrii brał udział w wielu ekspedycjach naukowych i geograficznych na całym świecie.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zielone piekło

Raymond Maufrais

OCENA - 6/10 DOBRA Mam mieszane uczucia po zapoznaniu się z lekturą „ZIELONEGO PIEKŁA” i zastanawiam się dlaczego tak wysoko jest oceniana ta pozycja na LC. Książka jest zdecydowanie nierówna przez to mniej fascynująca. Zwłaszcza pierwsza część (licząca ponad 200 stron), w której autor w formie reportażu poświęca wyprawie do Mato Grosso. Te relacja nie była ciekawa z małym wyjątkiem kiedy autor przebywał w wiosce Indian Karaja. Ten fragment szczególnie przykuł moją uwagę i był bardzo interesujący. Pozostała cześć to opisy przygotowań i planowanie do wyprawy, potrzebny ekwipunek, z kim autor się z nią wybiera oraz spostrzeżenia z obserwacji dzikiej przyrody, fauny i flory. Maufrais Raymond był francuskim podróżnikiem, odkrywcą który żył krótko lecz intensywnie, jego największą pasją oraz marzeniami były podróże w odległe dzikie pełne niebezpieczeństw miejsca. Marząc o wielkich przygodach szczególnie w odkrywaniu nieznanych terenów w lipcu 1946 roku pojechał do Brazylii wziąć udział w ekspedycji do serca Mato Grosso, o której po części wspomniałem już wyżej. Planami autora było przemierzenie dzikiej niedostępnej amazońskiej puszczy oraz wyruszenie śladami Indian Xavente, zwanych też „Zabójcami z Mato Grosso”. Wyprawa ta nie przyniosła jednak rozgłosu oraz wielkiego sukcesu właśnie za sprawą Indian, którzy stanęli podróżnikom na drodze, ostrzeliwując ich z łuków, zmuszając ostatecznie do odwrotu i rezygnacji z planów eksploracji tych terenów. Aby przenieść się do Mato Grosso oraz poczuć prawdziwy zew przygody polecam inną książkę o wiele bardziej interesującą z większymi walorami poznawczymi, a mianowicie opowieść Tony Halika „ Z KAMERĄ I STRZELBĄ PRZEZ MATO GROSSO”. Natomiast druga część relacji „ZIELONEGO PIEKŁA” napisana w formię dziennika z podróży nabrała wreszcie rozpędu i była bardzo ciekawa, z pazurem a dotyczyła ona obszaru Gujany Francuskiej, gdzie Maufrais przedzierając się samotnie przez dżunglę chciał dotrzeć do gór Tumuc - Humac i wydrzeć ich tajemnicę. Autor wierzył w swoją gwiazdę i szczęście i był przekonany że mu się powiedzie, stało się inaczej, zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach i nigdy nie wyjaśniono co się z nim naprawdę stało. Mimo mojej niższej oceny, polecam zapoznać się z tą relacją, bo czytać zawsze warto. Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na 6 1 rok temu

Dotknięcie pustki

Joe Simpson

„Dotknięcie pustki” – książka, która weryfikuje pewność siebie Po tę książkę sięgnąłem po obejrzeniu filmu, w czasie gdy sam intensywnie się wspinałem. I choć wielu mogłoby się spodziewać, że taka historia działa odstraszająco, na mnie podziałała wręcz odwrotnie — była ogromną dawką motywacji. Czytając, nie oceniałem bohaterów i nie szukałem winnych. Miałem w sobie przekonanie, że na ich miejscu znalazłbym lepsze rozwiązanie, że zachowałbym się inaczej, może nawet „lepiej”. Góry jednak szybko weryfikują takie myślenie. Innym razem, już w realnej sytuacji, gdzieś w szczelinie, zrozumiałem coś bardzo prostego: człowiek może być pewny siebie tylko na tyle, na ile już się sprawdził. Nic więcej. To nie jest książka wybitna literacko — w końcu to reportaż. Ale jej siła nie tkwi w stylu, tylko w autentyczności. W prawdzie. W pokazaniu, czym naprawdę są wysokie góry — nie romantyczną wizją, lecz przestrzenią decyzji podejmowanych pod presją, gdzie każda ma swoje konsekwencje. Uważam, że to lektura obowiązkowa dla adeptów wspinaczki wysokogórskiej. Nie po to, żeby odstraszać, ale żeby pokazać, jaka przygoda — w pełnym znaczeniu tego słowa — może ich czekać. Może to zabrzmi paradoksalnie, ale wiem z własnego doświadczenia, że takie historie nie odbierają motywacji. One ją porządkują. Nie jestem pewien, czy to książka dla tych, którzy w góry nie chodzą. Być może tak — ale dla tych, którzy naprawdę się wspinają, ma zupełnie inny ciężar.

AUTOR Lipkowski

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Dzikie łabędzie. Trzy córki Chin

Jung Chang

Sięgnęłam po tę książkę z lekką obawą, bo przerażała mnie jej objętość, ale wsiąkłam totalnie już po paru stronach. To nie jest suchy podręcznik do historii, tylko niesamowicie intymna i bolesna opowieść o trzech pokoleniach kobiet, które próbują po prostu przetrwać w zmieniających się Chinach. Najbardziej uderzyło mnie to, jak wielka polityka potrafi brutalnie wejść z butami w prywatne życie i zmienić je w piekło, a mimo to bohaterki zachowują jakąś niewiarygodną godność.

Paula

oceniła na 8 1 miesiąc temu

Zdobycie bieguna południowego

Roald Amundsen

Wartość historyczna niezaprzeczalna.Poznajemy naprawdę fascynujące fakty z przygotowania i przebiegu wyprawy polarnej sprzed ponad stylu laty. Czyta się bardzo dobrze . Wdać, że Amundsen pisze dla przeciętnego czytelnika, stąd wszystko jest pisane przystępnym językiem, dużo jest ciekawostek i bardzo ciekawych faktów. Autor okazał się też świetnym obserwatorem zarówno ludzi jaki i natury ( mnie zachwyciły zwłaszcza opisy psów i ich zachowań) Są też jednak minusy. Jak na reporterski zapis jest za dużo powtarzających się czynności i szczegółów (co rozprasza narrację) Jak na zbeletryzowaną opowieść jest z kolei za mało emocji, za dużo układnego optymizmu i pozytywności. Ale dla każdego zainteresowanego tematem pozycja obowiązkowa.

ewa_13

ocenił na 7 2 lata temu

Zew ciszy

Joe Simpson

OCENA - 9/10 WYBITNA „ZEW CISZY” do książką wyjątkowa wręcz nietuzinkowa wśród klasyki górskiej, oceniając jej zawartość uważam, że to najlepsza książka Joe Simpsona, jaką czytałem. Napisana z rozbrajającą szczerością, dosadnie, ukazująca esencję ekstremalnego alpinizmu oraz ryzyk z tym związanych. Niezwykle emocjonująca i pasjonująca lektura, od samego początku autor doskonale buduje napięcie, jego opisy są sugestywne i przemawiające do wyobraźni, nie owija w bawełnę, nie szczędzi krytyki i zadaje pytania czy warto ryzykować w górach swoim życiem w imię pasji. Jest to osobista refleksja, do której dojrzał po latach wspinaczki, zrozumiał, że zabawa we wspinanie, nie jest zabawą, to przede wszystkim walka o przetrwanie, o własne życie, więc z biegiem czasu coraz bardziej w jego głowie, pojawiały się obrazy i pytania czy warto ryzykować w imię fascynacji górami. Uważam, że bardzo ciekawie i dojrzale odniósł się do tego zagadnienia, widać, że z biegiem czasu, gdy przybyło mu lat, stał się bardziej rozważny i cenił swoje życie. Strata wielu przyjaciół w górach, oraz wszechobecna śmierć towarzysząca temu sportu w końcu w którymś momencie zmusiła go do refleksji i osłabiła jego odwagę. Ta książka jest swoistym tego dowodem, Joe nie wstydzi się już się swoich słabości czy porażek, lecz potrafi o nich pisać, szczerze nie robiąc z siebie górskiego maczo łaknącego sławy. Dzięki tej refleksji zupełnie inaczej odebrałem jego osobę, wcześniej uważałem go za egoistycznego ignoranta oraz bufona, który uważał się za niezniszczalnego. Teraz stał się w moich oczach normalnym wspinaczem pełnym pasji, który potrafi poddać się ograniczeniom wywołanym przez góry. Najważniejsze, że dostrzega je i nie wstydzi się o nich pisać, tym zyskał zdecydowanie więcej w moich oczach, niż gdy kreował swój obraz na twardziela. Niezwykła lektura, godna uwagi, którą należy przeczytać i poświęcić jej czas, zwłaszcza, że w drugiej części autor opisuje swoje wspinanie na północną ścianę Eigeru, górę magiczną oraz morderczą ze swoją mroczną przeszłością opisaną choćby w książce „Biały Pająk” Heinricha Harrera, którą również polecam fanom górskich opowieści. Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na 9 2 lata temu

Komin Pokutników

Jan Długosz

Jeden z najwybitniejszych polskich taterników był też obdarzony talentem literackim, którego owocem były opowiadania, scenariusze do filmów, a nawet piosenki śpiewane w "Piwnicy pod Baranami". A wszystko to oczywiście o górach. Tytułowy Komin Pokutników to skrajnie trudna droga wspinaczkowa na Buczynowej Strażnicy, której pierwszego przejścia dokonał właśnie Długosz - a potem uwiecznił ją w opowiadaniu.

Wanoga

oceniła na 10 7 miesięcy temu

Wyprawa Kon-Tiki

Thor Heyerdahl

Książka pokazuje, ile warte są opinie teoretyków i autorytetów. Heyerdahl staje sam przeciwko powszechnym przekonaniom naukowym, kwestionując teorie dotyczące osadnictwa na wyspach Pacyfiku, i udowadnia praktycznie, że podróż morska z Ameryki Południowej była możliwa. To fascynująca opowieść o tym, jak trudno jest obronić własne poglądy w obliczu sceptycyzmu, i jak odwaga i determinacja jednostki mogą doprowadzić do sukcesu. Jednocześnie jest to fantastyczna książka podróżnicza, naprawdę wciągająca, oparta na faktach, prawdziwa i niesamowita historia przygody na otwartym oceanie.

Stefankowalski

ocenił na 10 2 miesiące temu

Zen i sztuka obsługi motocykla

Robert M. Pirsig

Ciężka książka w czytaniu i odbiorze. Momenty podróży i analogie naprawy silnika do życia genialne, jakby tylko z tego składała się książka to byłaby bardzo dobrą pozycją. Niestety przemyślenia autora i jego filozofie są ciężkie do przebrnięcia. Udało mi się zapisać kilka cennych cytatów, dzięki temu nie żałuję że przeczytałem tę książkę.

Marko

ocenił na 6 23 dni temu

Karawana do marzeń

Ewa Matuszewska Wanda Rutkiewicz

OCENA - 8/10 REWELACJA Jak dla mnie książka „KARAWANA DO MARZEŃ” stanowi uzupełnienie historii o najsłynniejszej polskiej alpinistce i himalaistce Wandzie Rutkiewicz, którą obeznani w literaturze górskiej czytelnicy poznali już wcześniej czytając pozycję pod tytułem -„WANDA OPOWIEŚĆ O SILE ŻYCIA I ŚMIERCI – HISTORIA WANDY RUTKIEWICZ”. Nie zależnie od tego książka jest niezwykle ciekawa i warto ją przeczytać, aby lepiej zrozumieć Wandę, poznać jej cele i spojrzenie na góry, zwłaszcza, że niektóre znane wątki z jej życia w tej książce zostały pokazane z innej strony, w innym świetle, dlatego są tak interesujące. „KARAWANA DO MARZEŃ” to próba rzetelnego oraz obiektywnego opisania wszystkich górskich osiągnięć Wandy Rutkiewicz w oparciu o pamiątki, materiały prasowe, nagrania taśmowe z relacjami Wandy, odtwarzające jej niezwykłą drogę, jaką przeszła od Mount Everestu do Kanczendzongi. Jest to również podziękowanie współautorki książki Ewy Matuszewskiej, za lata przyjaźni z Wandą, dzięki której odkryła świat, który ją fascynował, a który był dla niej niedostępny, chciała w ten sposób, choć w części spłacić dług przyjaźni, który je łączył. Wspaniała relacja, po którą warto sięgnąć. Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na 8 2 lata temu

Królowa Noor: Autobiografia

Noor Al-Hussein

Mieszkałam jakiś czas w Jordanii i zakochałam się w tym kraju. Fascynowała mnie też rodzina królewska, która zdecydowanie nadaje Jordanii wyjątkowości, dlatego naturalnie sięgnęłam po książkę królowej Noor. Spodziewałam się raczej czegoś zwiewnego, opisów codzienności a okazało się, że książka to w dużej mierze kompendium historyczne i polityczne. Nie czuję się jednak rozczarowana bo mogłam spojrzeć na wiele wydarzeń na Bliskim Wschodzie oczami królowej.

LadyLizard

ocenił na 10 1 rok temu

Pasja życia

Jacek Pałkiewicz

Słynny podróżnik, reporter i odkrywca opowiada o swoich największych przygodach, do których należą między innymi 44-dniowy samotny rejs przez Atlantyk, dwa lata służby na tanich banderach czy praca w kopalniach złota i diamentów. Niestrudzony eksplorator zdradza też kulisy własnych przełomowych odkryć – od przecierania szlaków na Borneo i Nowej Gwinei po ustalenie źródeł Amazonki. Książka dla ludzi, interesujących się przygodami, geografią, przygodą. Każdy ma w sobie pasję podróżowania. Nie ma drugiej takiej książki ani równie barwnego życia. Dużym plusem książki są liczne zdjęcia. Całość czyta się dobrze. Ta książka pozwoliła mi się przenieść, w wiele ciekawych miejsc. Polecam.

Stefan Horn

ocenił na 8 1 rok temu

Pasja życia

Irving Stone

Rekomendacja LC zapozna cię z treścią książki. Klasyk i arcydzieło literatury, osiągnął statut powieści kultowej. Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać. To jest jednym z nich. Gusty są różne. Po przeczytaniu możesz oceniać, albo i nie. Z czystym sumieniem POLECAM !!!

ando

ocenił na 10 4 miesiące temu

Zew natury. Moja ucieczka na Alaskę

Guy Grieve

Książka zaczyna się na tyle nudno, że rzuciłam ją w kąt, a podeszłam drugi raz z braku czegoś do czytania. Przebrnięcie przez poczatek jest jedbak wynagradzane w momencie, kiedy autor ląduje na Alasce. Od tego punktu, książka wciąga niczym puszcza alaskańska i nie daje wytchnienia. Trudno się oderwać. Napisana szczerze i bardzo ładnym językiem (tu akurat zasługa tłumacza) opowieść o walce z wszechogarniającym chaosem życia w biegu - walce wygranej! Polecam, mimo fatalnego początku. Warto przez niego przebrnąć.

Ania Paryzek

ocenił na 9 5 miesięcy temu

Cud w Andach

Nando Parrado Vince Rause

Książka jest pamiętnikiem (niestety pisanym po 30 latach) jednego z uczestników słynnej katastrofy lotniczej w Andach, w roku 1972. Treść pokazuje co działo się po katastrofie w zasadzie dzień po dniu, obawy i dylematy uczestników. Wiele przemyśleń człowieka, którego śmierć ciągnie za rękę, a jednocześnie chce on żyć. Szkoda, że książka ma słabą korektę i zawiera dużo literówek (Legimi). Swoją drogą ciekawe jak (czy w ogóle?) poradziliby sobie w takiej sytuacji obecni nastolatkowie bez telefonu i rolek z internetu. Jeśli ktoś się zastanawiał nad książką Czornyja, to proponuję najpierw przeczytać tą, a dopiero później sięgnąć po "Katastrofę w Andach".

pebro

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Udręka i ekstaza

Irving Stone

Rekomendacja LC zapozna cię z treścią książki. To najambitniejsza powieść jednego z moich ulubionych autorów, znanego ze zbeletryzowanych biografii. Tytuł książki nawiązuje do skrajnych emocji artysty podczas tworzenia, równej fizycznemu cierpieniu !!! To połączenie wiedzy historycznej z ciekawą i atrakcyjną fabułą. Piękna książka !!! Klasyk i arcydzieło literatury, osiągnął statut powieści kultowej. Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać. To jest jednym z nich. Z czystym sumieniem POLECAM !!!

ando

ocenił na 10 22 dni temu

Nie taki straszny wilk

Farley Mowat

"Nie taki straszny wilk" - 8/10. Wspaniała lektura, zrywająca z licznymi bzdurami oraz mitami narosłymi wokół tych cudownych zwierząt. Jest zapisem wspomnień biologa przebywającego w odludnej części kanadyjskiej tundry w latach 50-tych, gdy żyli tam jeszcze ostatni Inuici. Lekturę uprzyjemnia doskonały warsztat pisarski. Brak tu rozwlekłych naukowych wywodów, autor w krótkich rozdziałach omawia różne aspekty życia wilków oraz wspomina przygody, jakich doznał podczas ich obserwowania. Wszystko z humorem, ciepłem, inteligencją, autoironią i sympatią dla futrzastych Braci mniejszych. Polecam nie tylko tym, którzy interesują się zagadnieniami biologicznymi. Gawędziarski styl Mowata nie pozwoli się nikomu nudzić.

Melissa Tygrys

ocenił na 8 1 rok temu

Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd. Listy z podróży afrykańskiej z lat 1931-1936

Kazimierz Nowak

Co za wyczerpująca wyprawa. Wyczyn godny podziwu i trochę przerażający. Na pewno Kazimierz Nowak był samotnikiem i trochę dziwakiem, ale dokonał wiele. W imię czego? Sam sobie wyznaczył cel, z ciekawości świata, pokonania nieznanego, poznania Afryki i siebie samego. Długo był sam ze sobą. Jego spostrzeżenia są całkiem dzisiejsze, te o kolonializmie i globalizacji. Niesamowite. Trochę szkoda, że częściej nie dał się uwieść wygodom, nie pozwalał sobie na odpoczynek. Podróż była mordercza. Pod koniec czuć już wielkie zmęczenie, zgorzknienie i niecierpliwość autora. Już parł do domu. Książka słuchana. Trochę taka poszatkowana i brakuje pomysłu na spięcie całości. Zebrał, opracował i wstępem opatrzył Łukasz Wierzbicki. Sam Nowak jej nie zdążył napisać i wydać, nie wybrał swoich tekstów i nie zredagował. Dlatego musiała powstać z tego, co już było. Wielkie ukłony dla Łukasza Wierzbickiego za jego wkład i popularyzację. Tak sobie myślę, że człowiek, który odbywa tak niezwykłą wyprawę, już nigdy by nie zagrzał miejsca. Gdyby nie jego przedwczesna śmierć, wędrowałby po świecie. Gdyby miał taki dryg do gawędy jak Tony Halik, byłby bardzo uznany i sławny. Kiedy wysłuchałam końcowy komentarz, zrobiło się smutno, ale też wzruszająco. Nowak wrócił wyczerpany, tak samo biedny jak wyruszył. Miał serie spotkań i pokazów. Był zmęczony i chory. Po roku zmarł. Mam nadzieję, że ten niepozorny podróżnik zdobędzie większą uwagę i sławę.

lubbe

ocenił na 7 5 dni temu

Syberia

Jacek Pałkiewicz

Duzo przemyslen naszlo mnie po lekturze tej historii - jak niewiele potrzeba nam do bycia szczesliwym, o tym, ze najwieksza sile mozemy czerpac przede wszystkim od samych siebie i warto brac zycie za rogi i realizowac marzenia. Nie jest to nowa pozycja, ale przynosi aktualne wartosci. Polecam!

Lagrema

oceniła na 8 2 miesiące temu

Zagubiony w Chinach. Prawdziwa historia człowieka, który próbował zrozumieć Państwo Środka, czyli jak zjeść żywego kalmara

J. Maarten Troost

Zabawna i wnikliwa podróż po Chinach, które dla Europejczyka mogą wydawać się obcą planetą. Autor spędza kilka miesięcy przemierzając Państwo Środka, aby ,,rozeznać" się w kraju zanim sprowadzi żonę i dzieci. Zwiedza Pekin, Szanghaj i Hongkong, ogląda Wielki Mur, poznaje pustynię Gobi i Tybet. To co przeżywa czasami jest zabawne, czasami niezrozumiałe, a czasami mało zachęcające do odwiedzenia tego olbrzymiego kraju. Warto przeczytać, żeby samemu wyrobić sobie opinię.

alfi78

ocenił na 7 1 rok temu

Pożegnanie z Afryką

Karen Blixen

Czytałam tę książkę jako bardzo młoda osoba. Wtedy urzekła mnie pięknem języka, opisami Afryki, jej przyrody, zwierząt. Teraz dostrzegam drugie dno: ludzie, którzy od wieków żyli na tej ziemi pozbawieni zostali wszelkich do niej praw. Rezerwaty, zakaz własnych rytuałów, odmowa zwyczajowych pochówków. Z ogromną wrażliwością opisuje to Karen Blixen. Walka o upadającą farmę, o zabezpieczenie losu jej ludzi... Myślę, że całe życie tęskniła za tamtym życiem u podnóży gór Ngong

Lutka

oceniła na 10 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Musisz być bardzo samotny, skoro zazdrościć przyjacielowi. Powodzenie przyjaciela to przecież wielkie szczęście".

Heinrich Harrer Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy Zobacz więcej

Więcej

Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Kup Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy w ulubionej księgarni i

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Oceny książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Opinia

Poznaj innych czytelników

Tagi i tematy do książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

Inne książki autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Inne materiały dotyczące książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy

W drogę z plecakiem

Cytaty z książki Siedem lat w Tybecie. Moje życie na dworze Dalajlamy