Rebekka

Pragnęłam przeczytać książkę a la "Krzyżacy". Podobała mi się, ale bez rewelacji. Autorka strasznie przyspiesza akcję, widać, że w pewnych momentach nie ma o czym pisać, więc "przenosi" nas dalej. Tani chwyt. Jednak atmosfera minionej epoki zachowana. Bohaterowie dający się lubić, nietuzinkowi, inni... Brak takiej sztampy jak u Haran. Mają oni swój charakter i nie są to szablonowe sztuczydła :) Długa i dająca satysfakcję. Zainteresowała mnie głównie historia miłości do Eryka, ale inne wątki ładnie urozmaicały opowieść. Miły,lekki romans historyczny z niebanalną fabułą :)

Stało się! Udało mi się przeczytać całą serię “Tajemnice dworu sułtana”. “Safiye - złota odaliska - księga X” zdecydowanie przewyższyła poprzednią część perypetii tytułowej bohaterki. . Akcja dziesiątego tomu krąży wokół jednego wątku, którego nie zdradzę, bo to byłby zbyt duży spojler. Niby ta książka jest dużo krótsza od poprzedniej, dzieje się tam naprawdę bardzo dużo, nawet więcej niż w dziewiątym tomie, który przecież był prawie dwa razy grubszy. Czytałam z zapartym tchem, chcąc wiedzieć, co się dalej wydarzy, bo akcja naprawdę szybko ruszyła do przodu. . Co mnie zdenerwowało w tej pozycji? To, że autorka zachwiała fakty historyczne, aby wpleść tam dziwną historyjkę na temat dżinnów i pewnej podmiany (spokojnie, nic więcej nie powiem). Z jednej strony dodało to trochę dramatyzmu do fabuły, ale wydało mi się to niepotrzebne. . Jeżeli dziewiąta część “Tajemnic dworu sułtana” zawiodła Was tak jak mnie, proszę Was, dajcie szansę tomowi dziesiątemu, bo naprawdę warto! . Instagram swiat.wedlug.ksiazek

Książkę wypożyczyła moja babcia, powiedziała mi, że muszę ją przeczytać. Słuchajcie, ja nie lubię tego typu romansideł , a widząc okładkę myślałam, że jest to jakiś głupi harlequin których nikt nie czyta. Ale z każdą stroną wciagałam się w książkę coraz bardziej i bardziej. Nie bede pisać zbędnie o fabule jest to Poprostu świetna obyczajówka. Według mnie każda młoda dziewczyna powinna to przeczytać, żeby wiedzieć z jakimi wyborami musiały sie zmierzyć kobiety, jak miały ciężko , gdy były zmuszane do czegoś czego nie chciały robic . Pokochałam Inge , czasem wkurzały mnie jej zachowania i uważałam , że są głupie, ale nie wiem jak to jest być zmuszonym do miłości i jakie uczucia temu towarzyszą. Stała sie bardzo bliska memu sercu i przez kolejne tomy kibicowałam jej . Tomów jest 13 ale czyta się je błyskawicznie. Płakałam razem z nią,śmiałam się a po przeczytaniu podziękowałam Babci za tak świetne książki. Polecam z całego serducha.

Duet Iny Lorentz jest genialny w swojej prostocie. Prawdziwe wydarzenia historyczne zostały tutaj tak zgrabnie wykorzystane i przeplecione zmyśloną fabułą, że mimo, że historyczna, to jednak piękna. Styl pisarski jest gładki i rzeczowy, a czytelnik ma wrażenie, że przeniósł się rzeczywiście do tamtych czasów, o wiele intensywniej, niż bywa to w przypadku pierwszego lepszego romansu historycznego, w którym najczęściej wykorzystuje się tylko obecność szabli, kontusza, czy malownicze widoki w końskiego siodła. Nie, to nie jest zwyczajny romans historyczny, bowiem porusza hipokryzję kościoła katolickiego, który przez setki lat wykorzystywał ciemnotę ludu, nie dopuszczał do jakiejkolwiek wiedzy. Wykorzystywanie seksualne kobiet przez księży tłumaczących im, że tym sposobem znajdą się bliżej Bram Niebieskich, oprócz odpustów za pieniądze to jeden z dwóch największych symboli zepsucia duchownych. Brak tłumaczenia Pisma Świętego na języki ludu, również należą do nich, bowiem kler tłumaczył Biblię na swój sposób, aby wykorzystać ją do swoich celów. Mało które książki poruszają tak ważny temat, który nawet dziś skłaniają do przemyśleń nad tym czy watro zaufać do końca "tym uczonym" czy też samemu próbować dążyć do wiedzy i własnej prawdy. Intrygi, które otaczają głównych bohaterów tworzą piękne napięcie, a postać pięknej ,dzielnej kobiety daje otuchy przez całą powieść. Jednym zdaniem- piękna i mądra książka.

Książkę wypożyczyła moja babcia, powiedziała mi, że muszę ją przeczytać. Słuchajcie, ja nie lubię tego typu romansideł , a widząc okładkę myślałam, że jest to jakiś głupi harlequin których nikt nie czyta. Ale z każdą stroną wciagałam się w książkę coraz bardziej i bardziej. Nie bede pisać zbędnie o fabule jest to Poprostu świetna obyczajówka. Według mnie każda młoda dziewczyna powinna to przeczytać, żeby wiedzieć z jakimi wyborami musiały sie zmierzyć kobiety, jak miały ciężko , gdy były zmuszane do czegoś czego nie chciały robic . Pokochałam Inge , czasem wkurzały mnie jej zachowania i uważałam , że są głupie, ale nie wiem jak to jest być zmuszonym do miłości i jakie uczucia temu towarzyszą. Stała sie bardzo bliska memu sercu i przez kolejne tomy kibicowałam jej . Tomów jest 13 ale czyta się je błyskawicznie. Płakałam razem z nią,śmiałam się a po przeczytaniu podziękowałam Babci za tak świetne książki. Polecam z całego serducha.

Książka bardzo lekka, wciągająca. Główna bohaterka - Julia jest prawnikiem, samotnie wychowującą córkę. Pragnie zmian, które nadejdą wraz z wyjątkowym zleceniem. Dzięki niemu pozna prawdę o własnej przeszłości, a nawet będzie miała szansę na miłość. To idealna propozycja na długi wieczór. ;)

Tej historycznej powieści wyrządzono WIELKĄ KRZYWDĘ !!! Pewnie ze względów marketingowych uznano, że najlepiej będzie się sprzedawała jako literatura kobieca. Świadczy o tym szata graficzna ( okładka ),sugerująca operę mydlaną, gatunek literacki popularny wśród kobiet i podzielenie jej na 21 tomików i sprzedawanie w prenumeracie przez prawie rok. Gdybym nie oglądał w TV wspaniałego, wieloodcinkowego serialu " Wspaniałe stulecie "nakręconego na podstawie prozy autorki, nigdy nie wpadło by mi do głowy, patrząc na okładkę, kupno na Allegro całego kompletu książeczek. Ryzyko się opłacało !!! To powieść stricte historyczna. Autorka pisze o kobietach, ale z konieczności mężczyzn w niej nie brakuje. Opisuje osoby, fakty i wydarzenia w czasach Sulejmana Wspaniałego na podstawie wszystkich obecnie dostępnych materiałów historycznych. Opisy życia kobiet w haremie, panującego tam klimatu, zwyczajów, strojów, intryg i jeszcze raz intryg, niewykluczających morderstwa. Opisuje życie sułtana na dworze i jego wysokich urzędników, intryg pomiędzy nimi, naturalnie kończącymi się morderstwami itd. itp. Autorka jest Turczynką, opisuje rzeczy kulturowo jej znane, dla mnie do tej pory w większości obce. Na fantazję zostawiła sobie mała miejsca, moim zdaniem tyle, ile było konieczne. Spora objętość tekstu, dała autorce możliwość osiągnięcia ciekawego efektu literackiego, z którym na taką skalę, jeszcze się nie spotkałem. Wydarzenia, osoby, fakty historyczne, opisywane są w kolejnych książeczkach z punktu widzenia kobiet związanych z Sulejmanem, żony, córki, synowej itd. Bardzo dobry efekt. Czytanie sprawiło mi dużo przyjemności. Wielka, wielka szkoda, że z konieczności liczba czytelników była, jest i pewnie będzie ograniczona. POLECAM !!!

Może jestem nieobiektywna, ponieważ jako niepoprawna pedantyczka utożsamiam się silnie z bohaterką powieści i przez to od początkowych stron już ją lubię. Tak całkiem obiektywnie patrząc na całość historia jest wciągająca, a rozwój wypadków poprowadzony dość zaskakująco. Jest tu uczucie, ale rozkwita ono "nienachalnie", naturalnie; jest także tajemnica sprzed lat, która wierci dziurę w brzuchu i zmusza do przeczytania jeszcze jednej choćby strony; mamy także napięcie i niepokój, które towarzyszą czytelnikowi w miarę rozwoju akcji. Polecam.

Grzeszna Miłość. Tom 1. Mia Ferris w Kalifornii prowadzi własną firmę projektowania wnętrz. Po pewnym czasie dostaje zaskakujące zlecenie od angielskiego hrabiego. Nathan Sterling zarządził zmianę własnego zamku. Dziewczyna ochoczo podejmuje się zadania. Te zadanie będzie miało drugie dno. Czy Mia i Nathan zakochają się w sobie? Nie zdradzę Wam wszystkiego. Moja ocena to: 1000/1000 punktów. Polecam czytać książkę. Pozdrawiam Serdecznie.

"Kochanka Słońca" przenosi nad w połowę wieku XVII, podczas panowania Ludwika XIV we Francji - charyzmatycznego władcy absolutnego, najbardziej znanego w poczcie królów francuskich. Właśnie wtedy poznajemy sześcioletnią dziewczynkę, małą Ludwikę de la Vallière, zwaną słodko Petite (jest to postać autentyczna). Petite kocha konie i jeździectwo. To właśnie podczas jednej z konnych wypraw, kilka lat później, nieświadoma niczego amazonka spotyka w lesie niewiele starszego mężczyznę. Nie poznała w nim króla i wzięła go za kłusownika. Niebawem rozpocznie się między nimi na dworze romans, który skrywany przed światem będzie trwał wiele lat przynosząc Petite spełnienie, szczęście. Czy tak będzie zawsze? Jaką cenę zapłaci Ludwika za zakazaną miłość? Mimo, że minęło już nieco ponad godzina od chwili, gdy zamknęłam książkę, przeczytawszy ostatnie słowo, wciąż mam mokre oczy od łez. Sandra Gulland wycisnęła za mnie wszystko tworząc tą niesamowitą powieść! Wpisała się idealnie w moje gusta. Mamy tutaj bowiem kochaną Francję za czasów XVII wieku, mamy bale, konwenanse, świat polityki i dworskich intryg. Jest to coś co lubię najbardziej. Szczególnie, że wszystko zostało oparte na kanwie prawdziwych wydarzeń.Ludwika de la Vallière żyła na prawdę i była jedną z martens Króla Słońce. Owszem pojawiły się jakieś wątki zmyślone (które autorka sama podaje w krótkim posłowie). Tak czy inaczej pozycja świetnie ukazuje politykę Francji z tamtego okresu. Bohaterowie są pełnokrwiści - Petite nie da się nie kochać, a Ludwik na początku skradł moje serce Później potoczyło się już nieco inaczej, bo pokazał swoje szowinistyczne męskie oblicze. Miałam ochotę kilka razy rzucić książką przez jego zachowanie! Przez takie pozycje niebawem stanę się feministką, bo mężczyźni są coraz gorsi na kartach powieści, po które sięgam. Inne postaci również bardzo przyciągały uwagę. Szczególnie jedna "dama", w której elokwencji i światowości zakochałam się niemal od razu, a która potem okazała się podłą żmiją. Grrr! Muszę też przyznać, że Bukowy Las ślicznie wydał tę książkę. Okładka jest jedną z piękniejszych, jakie miałam w ręku, do tego druk jest bardzo miły dla oka, przez co powieść czytało się bardzo szybko (czasami nawet za szybko;D ). Nic jednak nie przebije tego, co Gulland zrobiła z moim sercem na samym końcu. Dlaczego akurat tak musiało się to skończyć. Petite nie zasłużyła na to i nie powinna w taki sposób przeżyć reszty swojego życia. Nic na to jednak nie poradzę, prawdziwe wydarzenia też takowe były, a Gulland nie mogła lub nie chciała ich zmienić. Pierwszy raz spotkałam się z tą autorką i jak widać jestem zachwycona. Dowiedziałam się, że Gulland napisała także trylogię i Józefinie - ukochanej Napoleona - także zamierzam po nią sięgnąć. A Was zachęcam do zapoznania się z historią Francji w taki bardzo przyjemny i cudowny sposób. Jeśli ktokolwiek czytał tę książkę, zapraszam do dyskusji na dole. Chętnie wymienię się wrażeniami. A jeśli znacie podobne pozycje, podajcie mi proszę tytuły. Jestem spragniona tak dobrych przygód literackich:) http://przewodnik-czytelniczy.blogspot.com

Książka „Imperium namiętności. Tom 3” Nermin Bezmen to kontynuacja losów Kurta, ponieważ w tym tomie Szury jest jak na lekarstwo. Rok 1924. Kurt Seyit rozpoczyna nowe życie bez Szury. Jego żona Murka jest w ciąży. Na chwilę wychodzi na prostą, prowadzi restauracje, gdzie gości Mustafę Kemala Atatürka. Jednak nie wszytko idzie zgodnie z planem. Pracuje w fabryce, jednak nie potrafi tak funkcjonować. Seyit wciąż tęskni za Szurą. W życiu Murki dokonuje się wiele zmian. Książkę czytam z ciekawości jak to się zakończy i co wydarzy się w życiu Szuru.

dość dobra książka, choć jak dla mnie zbyt długa. Inna pozycja tej autorki bardziej mi się podobała. Temat przyjęć i strojów dworskich mnie nudził. Jednakże to co działo się w Szkocji było bardzo ciekawe. Mimo wszystko historia lekka i przyjemna, choć drugi raz nie przeczytam.

Pani Katarzyna jest pisarką bardzo uzdolnioną,niezwykłą, Opowiedziała w tej powieści swego autorstwa ciekawą,niesamowitą historię,jaką otrzymałam do przeczytania i gdy zaczęłam czytanie książki to zostałam porwana bardzo przez powieść,wzruszałam się czytając tę książkę,urzekło mnie w powieści miejscowość malowniczna,przepiękna Podlasie i zachwycające,urocze zakątki tamtejszej wspaniałej,fajnej Gospody pod Bocianem,odbyłam interesującą,świetną podróż w książce. Wspaniałe postacie pokochałam wszystkie występujące w książce. Pod urokiem,pełna wzruszeń byłam,jakie dostarczyła mi autorka,płynnym,ładnym językiem napisana powieść obyczajowa,z ogromnym zainteresowaniem się mi czytało cudowną,ciepłą,poruszającą lekturę.