Przypadki Idziego Blasa

Name: Przypadki Idziego Blasa
Rating: 6,5 (41 reviews)
Author: Alain-René Lesage
ISBN: 8373892052

Alain-René Lesage

6,5 / 10

41 ocen

9 opinii

Zielona Sowa

Wydawnictwo: Zielona Sowa Seria: Arcydzieła Literatury Światowej [Zielona Sowa] literatura piękna

576 str.

Kategoria:: literatura piękna
Format:: papier
Seria:: Arcydzieła Literatury Światowej [Zielona Sowa]
Tytuł oryginału:: Histoire de Gil Blas de Santillane
Data wydania:: 2003-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1950-01-01
Liczba stron:: 576
Czas czytania: 9 godz. 36 min.
Język:: polski
ISBN:: 8373892052
Tłumacz:: Julian Rogoziński

więcej

Jedna z najbardziej znanych powieści XVIII w., nawiązująca do romansów łotrzykowskich, gatunku zwanego picaro. W Przypadkach Idziego Blasa Lesage przedstawia losy młodego, inteligentnego i sprytnego plebejusza z małego miasteczka Santillana, który wyrusza do Salamanki, aby tam się kształcić, pracować, i przy pomocy możnych protektorów zrobić karierę. Jego podróż obfituje w przygody: wpada w ręce rozbójników, zostaje służącym lekarza-szarlatana, potem biskupa, sekretarzem księcia Lermy, pnie się po stopniach kariery, zyskując wpływy i majątek, póki nie przekona się, że koło Fortuny szybko się obraca... Powieść skrzy się dowcipem, pełna jest zabawnych, anegdot, historyjek i opowieści o miłostkach Idziego, który dojrzewa na naszych oczach. Wraz z głównym bohaterem poznajemy różne środowiska, stosunki panujące na dworze, prawdy dotyczące szczęścia, miłości i losu, ucząc się, co jest najważniejsze w życiu.

Średnia ocen

6,5 / 10

9 opinii 41 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Przypadki Idziego Blasa w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Przypadki Idziego Blasa

Średnia ocen

6,5 / 10

41 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

2 ocen

7 ocen

11 ocen

7 ocen

1 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

485

125

Marianna

14.03.2026

8 / 10

Na półkach:

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

202 użytkowników ma tytuł Przypadki Idziego Blasa na półkach głównych

Chcę przeczytać 135
Przeczytane 65
Teraz czytam 2

42 użytkowników ma tytuł Przypadki Idziego Blasa na półkach dodatkowych

Posiadam 30
Kanon - El Clasico 2
2009 Nabytki 2
Arcydzieła Literatury Światowej 2
Typ A: Literatura piękna 2
Ulubione 2
Obca beletrystyka 2

Tagi i tematy do książki Przypadki Idziego Blasa

literatura XVIII wieku klasyka francuska powieść pikarejska powieść łotrzykowska pikareska proza francuska

Inne książki autora

Więcej

6,6

Diabeł kulawy Alain-René Lesage

6,5

Turcaret czyli Finansista Alain-René Lesage

więcej

Alain-René Lesage

Ojciec pisarza był adwokatem. Matką była Jeanne Brenugat. Oboje rodzice osierocili go prędko a ich własność została podzielona między opiekunów małego Alaina. Lessage'a uczyli jezuici w Vannes. Gdy skończył 18 lat, kontynuował studia w Paryżu. W roku 1692 został członkiem palestry. Kariera literacka Lesage'a rozpoczęła się, gdy zaczął tłumaczyć książki hiszpańskich autorów, takich jak Francisco de Rojas Zorrilla i Lope de Vega. Najbardziej znany jest jako autor powieści "Diabeł kulawy" (adaptacji hiszpańskiej powieści L. Veleza de Guevary), w której tytułowy diabeł zagląda bohaterom do domów przez dachy, oraz powieści pikarejskiej Przypadki Idziego Blasa. W roku 1709 wystawił sztukę Turcaret, która była satyrą na finansistów francuskich.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Żywoty pań swawolnych

Pierre de Bourdeille Brantôme

Pierwszy raz czytałem z wypiekami na twarzy pod koniec podstawówki. Znalazłem na półce w domu. Książka była ukryta. Dlaczego? No bo to jest rodzaj opowieści pornograficznych nie z tej epoki. Pan Brantôme lubił powtarzać co zasłyszał. A wysłuchał setek anegdot, które spisał. Ciekawe jest spojrzenie na dawne czasy dzisiejszym okiem. Ale chyba jeszcze ciekawsze przyglądanie się niezdarności autora, który wyraźnie nie miał wystarczającej wiedzy, by rozumieć to co pisze. Za dziwne upodobanie uważał na przykład pana, który lubił być biczowany przed dopuszczeniem do panny. Dziś wiemy, że opisywał masochistę. Brantôme nie znał takiego terminu, takiej klasyfikacji preferencji seksualnych. Oddzielny i ciekawy jest wątek metod uwodzenia i sortowania osób uwodzonych – o wzroku w miłości, o słowach w miłości, czy warto podrywać panny (uważał, że nie, bo traci się dużo czasu i energii a skutek wciąż niepewny), o uwodzeniu mężatek (warto, ale jest to niebezpieczne, bo może trafić się zazdrosny mąż ze szpadą u boku i trzeba wiać oknem), o miłości wdów (to jest miód – połączenie doświadczenia, chęci na baraszkowanie, rozbuchanej chuci z bezpieczeństwem no bo wdówka jest swobodna w swych wyborach i nie przyprawia nikomu rogów). W sumie, dla szukających pikantności pod pretekstem czytania dzieła historycznie wartościowego lektura jak znalazł.

saa-saa-

ocenił na 6 3 lata temu

Baryłeczka i inne opowiadania

Guy de Maupassant

Za nowelami nigdy nie przepadałam, ale tu już od pierwszej nie mogłam się oderwać. Guy de Maupassant jest faktycznie mistrzem noweli. Po komentarzach zorientowałam się, że chociaż różne wydawnictwa wydawały zbiór nowel autora pod wspólnym tytułem to zamieszczone nowele były różne. W moje ręce trafiła "Baryłeczka ..." z 1956 roku wydana przez Czytelnika z 23 nowelami: Baryłeczka, W rodzinnym gronie, Tatuś Szymka, Jedyna miłość, Opowieść o pewnym Normandczyku, Przejażdżka, Ryby, Klejnoty, Sznurek, Stary, Parasol, Naszyjnik, Beczułka, Przechadzka, Powrót, Porzucony syn, Jeńcy, Chrzciny, Pchła, Rozalia Prudent, Diabeł, Clochette, Włóczęga. Na uwagę zasługuje też posłowie Ireny Szymańskiej. Polecam to wydanie. Z pewnością przeczytam inne nowele Autora.

basia

oceniła na 9 2 miesiące temu

Fortunne i niefortunne przypadki sławetnej Moll Flanders...

Daniel Defoe

Bohaterem tego romansu lotrzykowskiego są pieniądze i Defoe. Pieniądze jako coś , co wartościuje człowieka, daje mu pozycję społeczną. W ówczesnej Anglii taki był układ społeczny. Mimo upływu kilku stuleci w Anglii nic się nie zmieniło: jak się nosisz, do takiej klasy społecznej należysz, co masz, ile masz. Pieniądze jako objaw kapitalizmu, znak rozpoznawczy człowieka. A Defoe, był dziennikarzem, oglądały ówczesną rzeczywistość , umiał to przełożyć na literaturę. Narratorem jest kobieta,, Moll Flanders bohaterka , która spowiada się czytelnikom że swojego życia. Mam wrażenie, że to był niezły żart Defoe. Kobieta w wieku siedemnastym w Anglii miała status żony przy mężu. Nasza bohaterka zmienia mężów i związki małżeńskie jak karty do gry. Prawie zawsze ma szczęście i spada jak kot na cztery łapy. Zna wszystkie, może prawie wszystkie środowiska spoleczne. Defoe też miał bogaty życiorys. Wiele zdarzeń z tej książki ma wiele wspólnego z jego życiorysem. Obserwacja dziennikarska plus swój życiorys składają się na fabułę tej zabawnej książki. A że bohaterem jest kobieta. No cóż, autor może napisać wszystko, czytelnik musi rozpoznać jego triki. Polecam tę klasykę czytelnikom.

Grzegorz Piskorz

ocenił na 6 1 rok temu

Kroniki włoskie

Stendhal

Stendhal przybliża historie z czasów zamierzchłych nie nadając im barw poetyckich. Styl opowiadań miał być surowy i podobny do oryginałów, na których się opierał, ale mimo stylistycznej powściągliwości da się zauważyć, że jednak mroczne te historyjki nieco ożywiał własną inwencją. W XIX wieku to musiała być lekka i przyjemna lektura, dzisiaj może sprawiać więcej trudności osobom niezaznajomionym choćby powierzchownie z historią Włoch.

Wojciechan

ocenił na 7 10 dni temu

Eugenia Grandet

Honoré de Balzac

Eugenia Grandet jest córką majętnego - choć skąpego - i poważanego w mieście bednarza. Uchodzi za świetną kandydatkę na żonę, o jej rękę starają się przedstawiciele dwóch rywalizujących, również możnych, rodów. Eugenia jednak nie jest zainteresowana ich staraniami. Zakochuje się dopiero w Karolu, bratanku Grandeta, oddanym przez ojca chcącego popełnić samobójstwo pod opiekę bednarza. Karol jednak musi wyjechać. Młodzi przysięgają sobie wieczną miłość, a Eugenia oddaje ukochanemu wszystkie swoje oszczędności. Po wyjeździe Karola ojciec chce się dowiedzieć, co córka zrobiła z majątkiem. Świetna powieść, obnażająca ludzkie uczucia i małości, napisana pięknym językiem. Nadal będę eksplorować Balzaca, bo wart jest ze wszech miar zainteresowania.

patka

oceniła na 8 5 miesięcy temu

Carmen

Prosper Mérimée

Wszyscy znają operę Carmen, jej literacki pierwowzór jest mniej znany. Utwór pochodzi z 1845 roku, jest jednym z ciekawszych osiągnięć romantyzmu w literaturze Galów i Franków. Poznajemy w nim, losy młodego Baska, zakochanego w Cygance Carmen, obdarzonej demoniczną osobowością. Nastrojowy, spokojny, i refleksyjny klimat dzieła, jest rozpiętym między nadzieją czytelników, na dobre zakończenie, a logicznym zrozumieniem, iż w tej opowieści, takie zakończenie, trąciłoby kiczem. Styl dzieła, jest bardzo przyjemnym w odbiorze, brak tutaj najmniejszej literackiej chropowatości, tak typowej, dla obecnej literatury, która, zagubiła się w usilnym próbach szokowania czytelników. Tekst jest zresztą świetnie przetłumaczonym, co tylko dodaje mu uroku. Zwykle, gdy czytam klasyczne dzieła, żałuje, że takie utwory, już niestety nie powstają. Podobne odczucia towarzyszy mi przy lekturze Carmen. Jest to utwór totalny, mamy w nim bowiem wszystko - mrok tajemnicy, tragizm fatalizmu ludzkich losów, odmęty namiętności, szczyptę romantyzmu i egzotyki. Czegoż chcieć więcej, od dobrej literatury?

Janszklanko

ocenił na 7 9 miesięcy temu

Pustelnia parmeńska

Stendhal

Marianna

oceniła na 7 26 dni temu

Effi Briest

Theodor Fontane

Typowa powieść o wykluczeniu społecznym. Wątek romansu ukryty, zastanawiam się czemu. Natomiast widać manipulacje dojrzałych czterdziestoletnich mężczyzn nad młodziutką 18 letnią kobietą. Sama bohaterka próbuje jakoś żyć jako arystokratka. Po latach przyjmuje na siebie wszelkie konsekwencje tzw błędów młodości. Tylko, że dla mnie to wszyscy ją wykorzystali na swój sposób. I chyba puentą tchórzostwa społeczeństwa była ostatnia rozmowa między rodzicami Effi. Czasy już inne ale jak często do dziś takie rozmowy między rodzicami innych tragedii/ uzależnień się odbywają?

ludmila_88

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Colas Breugnon

Romain Rolland

Powieść, do której stosunek mam nieco ambiwalentny. Bo z jednej strony jest napisana przepięknym językiem - autor to zresztą laureat Nobla w czasach, kiedy ta nagroda jeszcze sporo znaczyła - a z drugiej jednak aż bije po oczach swoją francuskością, z którą jestem na bakier. Colas to małomiasteczkowy stolarz i filozof, człowiek stojący z boku i w opozycji do wszystkiego i wszystkich, przekorny i nie za bardzo liczący się z doczesnymi dobrami. Powieść to jakby jego pamiętnik, losy spisane na przestrzeni dwunastu miesięcy, w których pod każdym względem działo się sporo. Bardzo pozytywne i optymistyczne dziełko. Mimo wszystko.

hiszpan

ocenił na 6 2 dni temu

Narzeczona z Lammermoor

Walter Scott

Dla mnie to najlepsza z dotychczas czytanych powieści Waltera Scotta. Nie tyle pod względem wartości akcji czy rysów postaci, ale tego, z czego ten typ powieści historycznej słynął - nastrojowości i siły oddziaływania poetyckiego. Opisy realiów zamkowych, wiejskich zagród i gospód, niełatwego życia, szkockiej przyrody i szkockiej dzikości to coś, na co nie sposób nie zwrócić uwagi. Tego szukam w literaturze pięknej.

Szymon

ocenił na 8 3 lata temu

Klub Pickwicka (edycja kolekcjonerska)

Charles Dickens

Fabuła / Zwroty akcji 5/10 Bohaterowie 6/10 Świat przedstawiony 8/10 Narracja / Styl / Humor 10/10 Przesłanie / Problematyka 6/10 Klimat / Subiektywne odczucia 7/10 Styl i poczucie humoru świetne, natomiast fabularnie męcząca i powtarzalna. Czuć że wydawana była w odcinkach. Cierpi też na to, na co większość dzieł satyrycznych - irytujących i momentami niewiarygodnych bohaterów. W odniesieniu do tego zresztą - matko, ale widać mizoginię: i piszę to jako osoba która nienawidzi osądzania powieści z perspektywy współczesnej moralności. No ale tutaj to już była trochę przesada - wszystkie bohaterki - oprócz tych w opowiadaniach wewnątrz powieści - były albo głupie, albo toksyczne i przemocowe, albo obydwa (żeby nie było: ja przyznaję że niestety takie kobiety serio istnieją. No ale nie żeby wszystkie takie były xD). Już nawet mnie to zaczęło wkurzać. Chociaż może rzutowała tu na lekturę świadomość co Dickens zrobił swojej żonie...? Tak czy inaczej, praktycznie wszystko co było dobre tutaj (może poza atutami w postaci faktycznego tła historycznego), znacznie lepiej wypada u Pratchetta - którego styl nieco przywodziły mi na myśl bardziej humorystyczne fragmenty tej książki. Zresztą mam wrażenie, że pewien jej fragment mógł być inspiracją dla "Piekła Pocztowego"... PODSUMOWUJĄC 7/10

Annonimowa

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Księżna de Clèves

Maria de Lafayette

O tej książce mogę napisać: o wooooow. Pierwsza francuska powieść psychologiczna. Tę książkę poleciła mi córka, studentka filologii francuskiej i przyznaję, że zrobiła na mnie ogromne wrażenie. W sensie książka, bo córka robi codziennie ;). Ta powieść jest świetnie napisana i skonstruowana, zadziwia mnogość postaci i relacji między nimi, a mimo to nie zgubiłam się kto jest kim i o co chodzi. Jednak to, co najważniejsze, że mimo, że "Księżna..." ma już swoje lata, wciąż jest aktualna. Aż trudno w to uwierzyć. Polecam, bo warto :)

Ola

oceniła na 8 6 miesięcy temu

Blaski i nędze życia kurtyzany

Honoré de Balzac

Moja ulubiona powieść Balzaka. XIX- wieczna klasyka. Szanowany pisarz odmalował genialnie wyższe sfery i niziny, zarówno jednostki jak również en masse. Napisana z wielkim rozmachem , pełna szczegółowych opisów oraz kwiecistego języka. Przekład Boya-Żeleńskiego to geniusz. Baron Nucigen mówiący po francusku z niemieckim akcentem, był najzabawniejszą postacią, zapadł mi w pamięci. Już wiem, dlaczego nasz rodak tak cenił Balzaka i jego twórczość. Wspaniała literatura, pozwalająca przenieść się do Paryża o ponad 2 wieki.

MiliNashvill

ocenił na 10 1 rok temu

Bunt aniołów

Anatole France

Anioł bez świętości Czytało się trudno. Dużo refleksji filozoficznych. Dużo myśli tak różnych, że można się pogubić. Wiele postaw ludzkich? anielskich?, że trudno każdą zrozumieć. Według mnie „Bunt Aniołów” Anatola France, to książka znakomita. Pogranicze fantastyki, religii, filozofii i człowieczeństwa. Chociaż właściwie granicy żadnej nie ma. Wszystko zlewa się w całość, kompletną, całkowitą i logiczną. Anioł często bywa tematem powieści, wierszy i filmów. A taki, który opuszcza sfery niebiańskie i materializuje się w świecie ludzi, z reguły bywa nieszczęśliwy. A może opuszcza je, gdyż „tam” jest nieszczęśliwy? Może szczęście odnajduje dopiero tu, wśród ludzi? Kim jest Anioł Stróż? Czy rzeczywiście stoi obok nas i pilnuje by nie stała się nam krzywda? To dlaczego się nam źle dzieje? A jeśli nas opuszcza, bo nie widzi sensu dalszej opieki nad człowiekiem, który i tak robi, co chce? A co się stanie, jeśli anioł posiądzie ludzką wiedzę? Przeczyta masę książek. Zapozna się z wynalazkami. Dowie się o istnieniu innych planet. Czy zechce jeszcze kiedykolwiek wrócić do niebios? A może właśnie poprzez uzyskanie człowieczeństwa poczuje się wreszcie spełniony? Te i inne pytania cisną się do umysłu czytelnika. Nie sposób na nie odpowiedzieć. Nie potrafią na nie odpowiedzieć bohaterowie książki o tytule wiele mówiącym. Jak będzie wyglądał bunt aniołów, do którego przygotowują się istoty uznawane za cudowne? Kolejne pytanie. France stara się jak najmocniej wejść w „duszę” anioła. Jego narrator obserwuje uważnie postępowanie każdego z bohaterów. Każdy jest inny. W świecie anielskim każdy ma swój charakter, który dojrzewa w momencie przybycia na ziemię lub opuszczenia człowieka, w przypadku Aniołów Stróżów i podjęcia decyzji o buncie przeciwko Bogu. A może książka jest metaforą? Taką jedną, dużą przenośnią? Czytając recenzje na jej temat zauważyłam, iż ich autorzy różnie interpretują przedstawione w niej zagadnienia. Część skupia się na elementach religii chrześcijańskiej i ostremu jej potraktowaniu przez autora – narratora. Inni wskazują na Stary Testament i twierdzą, że ktoś kto przespał lekcje religii, gdy była o tym mowa, filozofii zawartej w książce nie zrozumie. Są tacy, co zatrzymują się na specyficznym humorze, którego ja nie zauważyłam. A może Anatol France to wizjoner – katastrofista? Wszak książka powstała w 1914 roku, roku wybuchu I wojny światowej? Cóż, duża ilość pytań w związku z powieścią niech będzie zachętą do przeczytania. Być może nasuną się kolejne, być może kolejnemu czytelnikowi uda się odpowiedzieć na pytania zadane przeze mnie. Ale na koniec refleksja. Jedna z ostatnich w utworze. Gorzka… Oto cytat, który zapamiętałam bez konieczności wcześniejszego zapisywania... „ Wojna rodzi wojnę, a zwycięstwo klęskę. Pokonany Bóg staje się Szatanem. Zwycięski szatan staje się Bogiem.”

gks

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Historia Manon Lescaut i kawalera des Grieux

Antoine François Prévost d'Exiles

Marianna

oceniła na 8 26 dni temu

Siedem niesamowitych opowieści

Karen Blixen

Sięgnęłam po tę książkę na półce bookcrossingowej. Wyblakła i samotna. Zapewne przeleżala lata w biblioteczce. I mnie zachwyciła. Wspomnieniem stylu i świata, którego już nie ma. Uchwyconymi myślami i obserwacjami. Zatrzymaniem się gdzieś w innym czasie. Polecam mającym ochotę na chwilę zadumy i rozważań. Dodatkowa gwiazdka za słowa o kobietach w opowiadaniu 'Małpa'.

Monika

oceniła na 7 1 rok temu

Historia życia Toma Jonesa, t. 1

Henry Fielding

"Wspaniałe malowidło ludzkich obyczajów" jak pisze wielki historyk Edward Gibbon o wyjątkowej powieści XVIII wieku autorstwa Henry Fieldinga(trudno nie przyznać racji), jeden z najbardziej realistycznych obrazów tej epoki w literaturze angielskiej. Pięć lat na napisanie wspaniałej powieści, pięć lat przed śmiercią Autora "Tom Jones" ukazuje się 28 lutego 1749 roku, w ciągu roku premiery sprzedano aż pięć jej nakładów. Obrazoburcza, prowokująca, piękna, cud fabularnej architektury, przełomowa, realistyczna, wspaniała, ówczesne opinie krytyków literackich podzielone. Dla mnie wyjątkowa pod każdym względem, śmiem twierdzić że właśnie to jest główny powód powrotów do takich dzieł literatury; przepiękny styl, język, przesłanie, odwzorowanie postaci, wszystko scalone w opowieść o nas samych, o życiu, powtarzam, wyjątkowa i piękna, zdecydowanie tak! Mój osobisty top! Jak zawsze polecam.

Areanthropos

ocenił na 10 7 miesięcy temu

David Copperfield (edycja kolekcjonerska)

Charles Dickens

Marianna

oceniła na 9 26 dni temu

Gavroche. Fragment powieści "Nędznicy"

Victor Hugo

Bardzo wzruszająca opowieść. Ukazująca czasy XIX-wiecznej Francji i walki o równość, godność i sprawiedliwość społeczną. Młody chłopak Gavroche pomimo nędzy, życiu na ulicy, braku wsparcia ze strony rodziny pozostaje pełen pogody ducha, radości, dziecięcej zadziorności. Chłopak pomaga studentom w walce na barykadzie, zagrzewając ich do walki o lepsze jutro, o wolność tak bardzo upragnioną.

Tomek

ocenił na 10 2 lata temu

Nana

Emil Zola

Ja jestem fanką tej powieści, gdyż generalnie dobrze czyta mi się książki utrzymane w konwencji naturalizmu, swoistego studium społecznego. Na pewno jest to świetny przegląd paryskiego społeczeństwa XIX wieku - wraz z całym jego brudem i upadkiem moralnym - a tytułowa Nana jest tu postacią ciekawą i niejednoznaczną.

Geo_grafka

oceniła na 8 20 dni temu

Cytaty z książki Przypadki Idziego Blasa

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Przypadki Idziego Blasa