Primabalerina

Cappuccino Z Cynamonem. Muszę powiedzieć, że ta historia jest więcej niż świetna. Tak naprawdę nigdy nic nie wiadomo, co może zdarzyć się w naszym życiu. Nawet jeśli je sobie ułożymy, to zawsze coś może je popsuć. Tak się zdarzyło w przypadku Patrycji i jej małżeństwa. Sebastian postanowił od niej odejść. Zostawił kilkunastoletnią córkę Sarę. Kobieta z początku była załamana. Ale potem wzięła się w garść. Poznała Jacka, oraz po latach spotkała Klaudiusza. Dentystę, który okazał się jej dawnym kolegą z klasy. Jak potoczy się dalej jej życie? Tego Wam nie mogę zdradzić. Moja ocena to: 5000/5000 punktów. Najwyższa nota. Koniecznie przeczytaj tą historię. Polecam. Pozdrawiam Wszystkich.

ELIKSIR MŁODOŚCI Po powieść Weroniki Wierzchowskiej pt. "Ekstrakt z kwiatu orchidei" sięgnęłam pod wpływem impulsu. Tytuł skojarzył mi się z pięknym zapachem perfum, a urokliwa okładka dopełniła reszty. Postanowiłam skorzystać z audiobooka pochodzącego z zasobów Storytel w interpretacji Magdy Karel i muszę przyznać, że świetnie mi się słuchało tej historii. Autorka zaskoczyła mnie pomysłem na fabułę opisując życie bohaterek skupione wokół małej fabryki kosmetyków z dużym potencjałem. XIX w. budynek wyremontowany i przystosowany do produkcji przeróżnych kremów i emulsji okazał się idealny dla niewielkiej rodzinnej firmy Stella Beauty Corporation. Właścicielki - siostry Mazur - zatrudniają przy produkcji i logistyce przede wszystkim kobiety, a zatem stworzyły prawdziwy "babski" zakład. Beata i Aneta - "wieksza" i "mniejsza" szefowa oraz Dorota - kierowniczka produkcji starają się udoskonalać receptury i rozszerzać asortyment, a tym samym wkraczają do brutalnego świata biznesu i bezwzględnej konkurencji. Szybko okazuje się, że są osoby w branży, które próbują nieczystych zagrywek, wywierają presję i starają się zaszkodzić firmie oraz jej właścicielkom. A trzeba pamiętać, że Beata, Aneta i Dorota borykają się także z kłopotami natury osobistej, problemami w związkach i życie ich nie rozpieszcza... Widać, że Weronika Wierzchowska z racji swojego wykształcenia czuje się w branży chemicznej i kosmetycznej niczym ryba w wodzie. Zagłębiając się w tę opowieść możemy poznać wiele niuansów oraz sekretów dotyczących produkcji kosmetyków, które zostały przekazane w przystępny i interesujący sposób. Autorka starała się połączyć w tej powieści elementy obyczajówki, romansu i kryminału, co całkiem nieźle jej się udało. Wszystko udało się okrasić szczyptą humoru, a to z kolei sprawia, że opowieść nabiera lekkości, a my zyskujemy pewien dystans do opisywanych zdarzeń. Co byście powiedzieli na trupa zamurowanego w jednym z ukrytych pomieszczeń fabryki? Skąd się tam wziął? Kto lub co stoi za tą śmiercią? ... To tylko jedna z niespodzianek, jakie siostrom Mazur zgotował los i... nieuczciwa konkurencja. Do tego małe podwarszawskie miasteczko, w którym plotki, intrygi i układy są po prostu zwykłą codziennością. Lekkie pióro autorki bardzo przypadło mi do gustu. Opisy są mocno sugestywne i świetnie działają na naszą wyobraźnię. Akcja dynamicznie się rozwija i z niecierpliwością czekamy na finał. Książka jest bardzo prawdziwa, a życie bohaterek idealnie wpisuje się w obecne realia. Sympatyczne bohaterki zostały bardzo dobrze wykreowane. To kobiety przedsiębiorcze, zaradne, które nie boją się wyzwań, szukają rozwiązań, a do problemów podchodzą z pomysłem - nie jakieś niezdarne mimozy i tak zwana słaba płeć. Powieść "Ekstrakt z kwiatu orchidei" ma w sobie coś wyjątkowego i niepowtarzalnego. Cieszę się, że na pierwsze spotkanie z autorką wybrałam właśnie tę książkę. Niebawem na pewno sięgnę po kolejne opowieści pani Weroniki, a tymczasem polecam poznać historię małego rodzinnego biznesu, którym świetnie zarządzają siostry Mazur.

Kolejna powieść Liliany Fabisińskiej, która zrobiła na mnie wielkie wrażenie. Tym razem historia dwóch par małżeńskich, które starają się o dziecko. Monika i Mateusz robią to od dziesięciu lat. Niestety ich starania nie przynoszą efektu. In vitro nie wchodzi w grę, ponieważ Mateusz pochodzi z głęboko wierzącej rodziny i sam też jest praktykującym katolikiem. Igor i Dagmara są bardzo bogatymi ludźmi, którzy korzystają z życia, ile mogą. Uwielbiają podróżować i zgodnie stwierdzają, że dziecko nie jest im potrzebne do szczęścia. Do czasu. Kilka miesięcy przed czterdziestką stwierdza, że chciałaby mieć dziecko. Igor i Mateusz spotykają się klinice leczenia niepłodności, gdzie obaj oddają nasienie do badania. Kiedyś byli kolegami w podstawówce, a raczej Igor z innym kolegą gnębił Mateusza zwanego Frędzlem. Od tego momentu pary zaczynają się spotykać i wspierać w drodze do osiągnięcia celu... Serdecznie polecam. Naprawdę wciągająca powieść.

No cóż, znowu zaczęłam od drugiego tomu. A skoro zaczęłam, nie mogłam przerwać, by poczekać na dostępność pierwszego. Akcja mnie wciągnęła. Polubiłam bohaterów, mimo iż nie zawsze rozumiałam i akceptowałam ich postępowanie. Tylko jednej postaci nie byłam w stanie polubić, choć poznałam również fakty z przeszłości, nie byłam w stanie usprawiedliwić jej obecnych zachowań. O kim piszę? Każdy, kto przeczyta ten tom, od razu odgadnie. Ale to tylko taka mała rysa… Zaczarował mnie Różany Gaj. „Starsze panie” urzekły mądrością i trafnością wypowiedzi w stylu: „Zwątpienie jest jak ciemne, gęste chmury na przejrzystym niebie. Wątpiąc w siebie, nie widzimy tego, co tak naprawdę jest przed nami… Wielkie słońce, po które można sięgnąć w każdej chwili”. Najmłodsze pokolenie rozczuliło i rozbawiło pomysłowością. Całość ładnie się komponuje. Czekam na poprzedni tom, aby poznać historię bohaterów od początku.

Cudowna pozycja. Historia kobiety -Poli Gajdy, a właściwie Kasi Pietry, której od lat młodości życie nie układa się tak jak powinno. W dorosłym życiu nawarstwiające się złe momenty życia sprawiają, że kobieta traci chęć do życia. Nieoczekiwanie pojawią się mężczyzna, który się ku temu również przyczynił... Bardzo polecam, szybko się czyta, dobrze napisana.

Złożona chorobą w pościeli przeczytałam książkę Anety Rzepki. Bardzo dobra książka obyczajowa. Czytając ją zastanawiałam się, czego nie nie wiem o moim mężu, rodzeństwie, przyjaciołach, sąsiadach, koleżankach itd. Wydaje mi się , że każdy z nas miał jakieś przeżycia, o których nie chce mówić. Czy to źle , nie wiem ale czasami ich ukrywanie może prowadzić do niechcianych sytuacji, niezrozumienia, czasami żalu. Autorka super opisała perypetie życiowe czterech bohaterek. Są one tak naturalne, że mogą dotyczyć każdego z nas. Z całą pewnością sięgnę po inne pozycje Pani Rzepki.

Przezabawna opowieść o Julce,historyczce,która stawia pierwsze kroki jako nauczycielka w gimnazjum.Dziewczyna odkrywa w sobie żyłkę detektywa kiedy jej narzeczony zostaje właścicielem pałacyku,a na strychu bohaterka odnajduje pamiętnik niejakiej Agnety,która była wychowanką księżnej Czartoryskiej. Polecam tą lekką i przyjemną lekturę w sam raz na wiosenny wieczór.Warto!!

Historia Beaty była dla mnie zrozumiała od początku, ale jak zaczęły się listy jej babci i księdza Stacha, to już się pogubiłam :P Za dużo osób tam się wtedy przewijało, głównie ze strony babci Beaty, ale jednak. No i według mnie wyszło to takie poplątane z pomieszanym :P Ale końcówka mnie nawet zaskoczyła ;)

Lektor może lektorka, opowiada historię absolwentki historii :) która uczy w małej wiejskiej szkole. Życie z duchami dzieciństwa nie pozwala otworzyć się dziewczynie na innych. Miłość jednak pozwala otworzyć tę tamę. Spokojna, obyczajowa książka, w której jednak cały czas coś się dzieje. Nie nudziłem się ani chwili. Polecam

Z grubsza oceniłabym tą część jako jugosławską telenowelę - nie jest to jednak zarzut, bo wiele się dzieje i czytelnik się nie nudzi, a jednocześnie autorka płynnie wprowadza w kolejne wątki. Bardzo podobało mi się jak Dragan pięknie wypowiadał się o Jasminie, jak wiele różnych miłości było dobrze napisanych (do ukochanej, do rodziny, ojczyzny czy syna). Wiele wątków było niezwykle zaskakujących, ale niestety również wiele było niedopowiedzianych (np. powrót Jasminy z urodzin pewnego jegomościa). Miałam też wrażenie, że druga połowa była właśnie w wielu momentach pisana z pośpiechem. Mimo to uważam, że była to warta poświęcenia czasu lektura i na pewno przeczytam kolejne części.

Ta książka jest dobra. Nie dlatego, że jest dobrze napisana, chociaż to też, ale dlatego, że traktuje o dobrych ludziach. Takich naprawdę dobrych, których chciałoby się spotykać na swojej drodze jak najczęściej i jak najwięcej. O ludziach takich, jakimi sami chcielibyśmy być, ale nie zawsze nam to wychodzi. Samulki to małe miasteczko, niemal wszyscy się tu znają, wiedzą o swoich problemach, pomagają sobie nawzajem. I to tu właśnie przyjeżdża Ewa, samotna trzydziestolatka, izolująca się od otoczenia, za przyjaciół ma książki i ich bohaterów, z którymi pija kawę, je śniadania i toczy dyskusje. Ewa pracuje w przedszkolu, jest księgową, wykonuje swoją pracę, ale się w nią nie angażuje. Czasami jednak nawet kilka godzin w pracy wydaje się ponad jej siły. Nie daje rady, otacza ją ciemność, świat wydaje się być jej największym wrogiem. Ciemny, ponury bez śladu słońca. A przecież kiedyś było inaczej, przecie umiała cieszyć się życiem, była aktywna, miała grono przyjaciół, rozwijała z nimi własną firmę, żyła. Co się zmieniło? Jakie wydarzenia zmieniły ją do tego stopnia, że bez leków nie daje rady funkcjonować? Funkcjonować to bardzo dobre słowo, bo Ewa tak naprawdę nie żyje, ona po prostu jest, egzystuje. Na szczęście są również mieszkańcy Samulek. Czy uda im się wyciągnąć Ewę z jej samotni? Czy uda im się do niej trafić? Czy ona im na to pozwoli? Zaznaczę od razu, że jeśli ktoś reaguje alergicznie na historie z Bogiem w tle, niech po tę książkę nie sięga. Ja nie jestem osobą religijną, od kościoła trzymam się z daleka, ale nie mam nic przeciwko temu, aby przeczytać dobrze opowiedzianą historię. Ta do takich, w moim mniemaniu, należy. „Samulka” odczekała swoje na moim Kindelku. Cieszę się, że przeczytałam ją teraz. Dała mi ciepło, rozgrzała od środka i pozostawiła spokojną. A tego mi w chwili obecnej brakuje najbardziej: spokoju wewnętrznego i ciepła.

"Czy niewypowiedziane słowa mogą wpłynąć na ich życie i związki?" Kolejna z książek, która trafiła do mnie przypadkiem. Poznajmy historię dwóch par: Łucji i Andrzeja oraz Hanii i Mariusza. Te dwie pary z pozoru nic nie łączy. Dopiero sięgając głębiej widać różnicę między osobowościami w związkach. Łucja - kobieta pełna pasji, z klasą, ciągle rozwijająca się. Z zawodu doktor. Jej mąż - Andrzej - zupełne przeciwieństwo żony - wieczny narzekacz, niedowartościowany mężczyzna, aktualnie zajmujący się prowadzeniem apteki. Hania - grzeczna, poukładana, często pod wpływem, zwłaszcza męża. Mariusz - maminsynek, rozpuszczony, wrażliwy. Te dwie pary, na początku wydają się mieć poukładane życie. Dopiero z każdą kolejną stroną książki można zauważyć, że nie wszystko jest takie, jak mogłoby się wydawać. Ta książka to bardzo ciekawa pozycja. Pokazuje jak daleko można się posunąć, gdy w swoim związku brakuje zrozumienia i uzupełnienia. Czy jeśli zrobimy o krok dalej, to minie ekscytacja lub wręcz przeciwnie - zostaną podjęte inne kroki ? Bardzo ciekawa i lekka pozycja. Czytałam ją już jakiś czas temu, myślę, że do niej wrócę i spojrzę na nią zupełnie innym okiem. Polecam!

Audiobook🌹 W drugiej części "Szlachetne pobudki" powracają bohaterki książki „Dom na skraju”, powieść podbiła moje serce, jest przepiękna i taka prawdziwa – życiowa i lekko melancholijna. Maria spełniła swoje marzenie i wydała tomik wierszy. Teraz, gdy wody Młynówki opadają, kobiety z Różanej zaczynają rozumieć, jak prawdziwe jest przekleństwo „oby spełniły się twoje marzenia”. Agata uratowała Karolinę i jej dzieci przed powodzią, a teraz musi chronić swoje małżeństwo, gdyż ukochany mąż zbyt wiele uwagi poświęca byłej żonie. Janina przez wiele lat myślała przede wszystkim o rodzinie, a obecnie będzie musiała zadbać o siebie. W czasie porządkowania domu po powodzi Wanda odkrywa, że bliscy ją okłamywali. Leokadia dostrzega, że są sytuacje, z którymi nie zdoła sobie poradzić, mimo całej swej mądrości. Teresa poznaje gorzki smak życia. Niestety, zbyt późno zdaje sobie sprawę, że to właśnie przeciwności losu czynią nas silniejszymi. Serdeczne polecam książkę🌹

Zostawiliśmy za sobą krzyże, ból, wojnę i cierpienie. Odrzuciliśmy na długo, być może na zawsze, powojenną traumę wierząc, że przed nami tylko dobre, pogodne dni. Nauczyliśmy się żyć, jakby wojny nigdy nie było. Kiedy poproszono mnie o napisanie rekomendacji na okładkę najnowszej powieści Justyny Wydra nie miałem obaw, że lektura jej książki będzie czasem bezpowrotnie straconym. Czułem podświadomie, że może wydarzyć się coś naprawdę dobrego. (...) W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek

Kiedy Leszek ulega wypadkowi w życiu Ewy ,jakby coś pękło.Oto,ktoś powie zwykła obyczajówka. Fakt,tych tem,atów.Już jest dużo.Jednak tu,temat był podany w taki sposób.Że od razu zrobiło mi się ciepło na sercu.Zagłębiony w lekturze.Myśłałem o Ewie.Krzysztofie,jak się to wrzystko ułoży. Autorka zagrała na emocjach nie ckliwą lecz poetycką nutę. Dała mi odpowiedź na wiele pytań. Czy droga wyboru Ewy była słuszna. A w pakiecie :-) piękne Roztocze.

Anna Karpińska "Przekonaj Mnie, Że To Ty" wydawnictwo Prószyński i S-ka. .... Obudziłam się po jakimś czasie oszołomiona środkami uspokajającymi. W perspektywie miałam na głowie przygotowania do pogrzebu i zaledwie kilka dni do wyjazdu do Hiszpanii. A teraz siedzę z mamą na tarasie,a ona mi mówi,że tacie zależało na moich studiach! -Mamo,chodźmy spać.Obie jesteśmy wykończone.-Zdobyłam się na jedyne sensowne zamknięcie dzisiejszego dnia. Jutro podejdę do tematu ponownie. -Obiecaj mi,że przemyślisz sprawę studiów.-Dobiła mnie na koniec. -Obiecuję. Nie mogłam odpowiedzieć inaczej. -Śpij dobrze,córciu -Ty też,mamuś. -Nigdy nie myślałam,że będzie mi aż tak źle-wyszeptała,wsparłszy się w progu o futrynę. ....... Opowieść obyczajowa pokazana z dwóch stron Edyty która marzy o wyjeździe do Hiszpani i jej matce, Urszuli która trochę pogubiła się w życiu. Obie kobiety spotyka tragednia umiera ojciec i mąż w młodym wieku ciężko im się z tym pogodzić.Ulka wpada w depresje i nie zdaje sobie sprawy jak to wpłynie na życie jej córki.Kobieta prowadzi pensjonat w Krynicy,jej córka nie wyobraża sobie żeby całe życie być w jednym miejscu lecz rezygnuje z wyjazdu tylko ze względu na mame. Do Ulki odzywają się koleżanki o pomoc w organizacji spotkania klasowego co przyjmuje z radością.Edyta ma zająć się grupą Hiszpanów dzięki czemu będzie mogła przypomnieć sobie język który pokochała. Wszystko zaczyna się zmieniać właśnie od tych spotkań. Czy matka z córką dogadają się? Czy Edyta spełni swoje marzenia? Kim jest Daniel i Miłosz? Jest to książka która pokazuje,że trzeba walczyć o swoje oraz,że nie zawsze przyjaźń jest szczera. Autorka pokazuje nam jakie są przeżycia po stracie bliskiej osoby i jak mało potrzeba żeby zrozumieć problem. Czyta się przyjemnie a kubek herbatki tylko umila czas.

Lekka i przyjemna do przeczytania historia, dla wszystkich którzy chcą wierzyć w bezwarunkową miłość. Uczucie, które będzie tak silne, że wyprostuje zagmatwane ścieżki losu bohaterów praktycznie bez ich żadnego wysiłku. Obawiam się, że w realnym życiu taka bezsensowna przeprowadzka trzydziestolatki z Warszawy ( gdzie łatwiej znaleźć pracę) do Włocławka mogłaby się zakończyć jedynie długami. W tej powieści jednak, co zaskakujące, nikt nie martwi się o pieniądze, Wiktoria albo nie pracuje, albo zarabia grosze, które lekką ręką przeznacza na wynajem mieszkania, mając możliwość mieszkania z ojcem w Warszawie, prawdopodobnie za darmo. Przy takim podejściu nie dziwne zatem, że w wieku 30 lat nie dorobiła się niczego. Nie jest to wina Roberta, lecz jej samej, co do niej nie do końca dociera. Problemy pozostałych bohaterek nie są ani wnikliwie przedstawione ani do końca rozwiązane. Typowo zatem, u Anny Szczęsnej, resztę musi sobie czytelnik wyobrazić we własnym zakresie. Książkę, ogólnie uważam za wartościową ponieważ takich kobiet, które lekkomyślnie podejmują ważne decyzje jest mnóstwo. Jednakże morał odbiorca musi sobie podpowiedzieć sam - bo książka raczej uczy zdania się na ślepy los..

„Pozytywka” Agnieszki Lis to spokojna, życiowa historia o tym, że przeszłość potrafi wracać, nawet jeśli bardzo byśmy chcieli ją zostawić za sobą. Akcja rozgrywa się we współczesnych realiach, w zwyczajnej przestrzeni, jakby obok nas. Bohaterowie w tej książce są wykreowani bardzo realistycznie. To nie są postacie z bajki ani przerysowane charaktery. To ludzie tacy jak my, z problemami, wątpliwościami i emocjami. Niosą w sobie przeszłe doświadczenia, które wpływają na ich zachowanie i relacje z innymi. Styl Agnieszki Lis jest spokojny i prosty. Autorka pisze tak, że czytelnik może łatwo wejść w historię, bez trudnych słów i zbędnych opisów. Nie ma tutaj zawrotnych akcji, jednak historia od początku do samego końca trzyma nas w napięciu. „Pozytywka” to trochę opowieść o złudzeniach i tym, że życie rzadko wygląda tak, jak sobie wyobrażamy. Zaczyna się bajkowym ślubem, pełnym nadziei i obietnic, ale z czasem widać pęknięcia w małżeństwie, drobne napięcia i niedopowiedzenia, które prowadzą do niepokoju i powolnego rozpadu relacji. Zabrakło rozmów, zrozumienia, może nawet prawdziwej miłości. Autorce udało się bardzo dobrze pokazać pozory szczęścia. Nawet jeśli z zewnątrz wszystko wygląda pięknie, są markowe ubrania, wygodne życie, rozwój zawodowy, to w środku mogą kryć się żal i samotność. Główna bohaterka musiała stawić czoła wszystkiemu, co ją złamało, zmierzyć się z bólem, stratą i własnymi lękami. Ta historia pokazuje, że prawdziwa siła kobiety nie polega na tym, by wszystko mieć pod kontrolą, ale na tym, by wstać i iść dalej, mimo ran i trudności. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, robi to w sposób bezpośredni i prawdziwy, tak że czytelnik czuje te emocje razem z bohaterką. „Pozytywka” to książka dla osób, które lubią literaturę obyczajową i historie bliskie życiu. Było to moje kolejne spotkanie z twórczością autorki i z pewnością nie ostatnie .

Piękna historia ludzi z doświadczeniem braku miłości i ich strategii życia w świecie aby przetrwać. Szczególnie ujmująca historia dla rodziców z dziećmi. Jak czasami możemy skupić się na czymś innym i łapać tej miłości do dziecka każdego dnia. Dla mnie zdecydowanie mocno wciągająca.