Ostatnie wołanie Maryi

Do książki trzeba podejść z otwartą głową i sercem. Trzeba ją przyjąć w skupieniu, bez pośpiechu, kontemplować. Zawiera nie tylko obraz Maryi jako Matki Jezusa, ale przede wszystkim jako zwyczajnej kobiety, bliskiej, zabieganej, zapracowanej, zmartwionej, kochającej i opiekuńczem. Wspaniałe rekolekcje i ćwiczenia duchowe. Bardzo dokładnie wyjaśnione oddanie się Matce Boskiej.

Przeczytałem mając gdzieś z tyłu głowy zarzuty kierowane wobec x. Piotra Glassa. Oczywiście nie wiem czy są prawdziwe, ale ta myśl mi towarzyszyła. Dlatego czytając zwracałem szczególną uwagę na te fragmenty związane z wykorzystaniem zależności, nieuporządkowaniem w sferze czystości, wykorzystywaniem zaufania. Mówił o nich zdecydowanie i bardzo mocno, zresztą jak o wielu innych rzeczach. Traktując ludzki grzech jako bramę przez którą mogą mieć dostęp do człowieka siły złego. Jako czynny egzorcysta, który na co dzień spotykał się z przypadkami zniewoleń (czasem opętań) doświadczył na własnej skórze czym to się może kończyć. Dlatego książka jest bardzo radykalna w tezach. Dla mnie osobiście miejscami była zbyt mocna, ale nie chcę oceniać na ile może mieć w tym co pisze racji. Wiem co mam robić jako chrześcijanin i czego się wystrzegać. Czynić dobro i wystrzegać się oceniania.

Wywiadu powinni posłuchać dla swojego dobra przede wszystkim ateiści. Nie wyklucza to wierzących chrześcijan. Sparafrazuję fragment : "Nieczystość seksualna jest dzisiaj jednym z najpowszechniejszych grzechów, najbardziej obrażającym Boga, największym polem działania szatana". Audioksiążka mistrzowsko została zinterpretowana przez śp. Jacka Kissa. Polecam z całego serca.

Ciekawy wywiad rzeka z Austriaczka - Mistykiem. Treść tego co mowi Maria Simma wskazywałaby że Tradycjonaliści mają rację (za wyjątkiem twierdzen o ekumenizmie - ten ocenia jako pozytywne zjawisko zgodne z wola Boża jak również możliwość zbawienia przez inne religie w zależności od okolicznosci). Jednakże jej relacje o tym jaki jest Bóg mnie osobiście przerażają. Ocean miłosierdzia to jedno - ale przynajmniej z perspektywy czysto ludzkiej - Boża sprawiedliwość jest bardzo brutalna - zwłaszcza iż wg Marii Simma nawet dzieci mogą.byc w czysccu w tym małe.dzieci - zgodnie z nauką.przedsoborowa w tzw Limbo. W kazdym razie bardzo ciekawa lektura i asumpt do dyskusji już na poziomie, w mojej oceny, uczniów szkoły średniej a.takze katechez kościelnych.

Słyszałam różne opinie o panu Pulikowskim, że niby ma skrajne i wypaczone spojrzenie na dzisiejsze małżeństwa - nic bardziej mylnego. Bardzo wpasował się w moją rzeczywistość i wyjaśnił, razem z ks. Glasem, którego bardzo ale to bardzo lubię i cenię, dlaczego pewne rzeczy się dzieją a inne nie. Byłam również na wykładzie pana Pulikowskiego, wyłowił parę podstawowych kwestii, które są zawarte w książce, mimo to, trzeba przeczytać i... jakoś dawać radę.

Książka, która powinna wpaść w ręce każdego człowieka, który ma problemy w sferze emocjonalnej. Pomaga zrozumieć nie tylko siebie, ale i postępowanie drugiego człowieka. Warto podjąć się 40-dniowego wyzwania, bo tak też nazwałabym tą walkę duchową - życiowym wyzwaniem. Książka otwiera oczy na wiele aspektów życia, w szczególności, gdy nasze dobre czyny często kolidują z tym co mamy w myślach, albo gdy nasze dobre intencje rzadko kiedy idą w parze z tym jak odbierają nas inni.

Piękne ale i przerażające świadectwo błogosławionej Katarzyny. Relacja skupia się głównie na opisie wielorakich poziomów czyśćca, sytuacji dusz pokutujących, oraz nieprzecenionych wręcz skutkach naszej modlitwy tutaj na ziemii. Z dziełka płynie jasny przekaz, każde najmniejsze nawet dobro ale i zło ma swoje skutki w wieczności i nie będzie nam zapomniane. Książeczka zaledwie stu stronicowa do polecenia każdemu. Mocno wierzący znajdą wiele dla siebie a wątpiący będą mieli okazję pogłębić wiarę. Zdecydowanie mniej dokładne relacje niż choćby te Fulli Horak czy Marii Simmy. Jak najbardziej jednak polecam.

Historia życia niezwykle skromnego zakonnika ukazana na tle biedy na Sycylii. Wspomnienia z dzieciństwa, okrutny ojciec, potem młodość i dojrzałość, samotne pomieszkiwanie w bardzo trudnych warunkach, dręczące Go choroby i przeogromna miłość do ludzi, swojego miasta i kraju. Jego sposób radzenia sobie z tym wszystkim to modlitwa, nieustanna modlitwa. Myślę, że warto poznać historię życia tego oddanego Bogu człowieka, którego siła modlitwy pokonywała wszystkie trudności. Człowieka o pięknej duszy i bezwzględnej życzliwości do ludzi wokół. Podróżując do Włoch można bowiem przypadkiem trafić do sycylijskiego kościoła, gdzie jest pochowany ojciec Dolindo Ruotolo. Załącznikiem do tej książki jest piękne przesłanie, które z pewnością nie pozostawi żadnego wrażliwego czytelnika obojętnym po tej lekturze.

Wspaniała. Skromny kardynał o wielkim sercu . W dodatku z jego relacji dowiadujemy sie o wielu faktach z codziennego życia papieża Franciszka . Obaj niesamowici. Dla mnie taki powinien byc kosciół, powinnismy wiecej robic , działać niz tylko gadać. Jestem dumna , że polski kapłan był jałmuznikiem papieża i zrobil tyle dobrego dla innych ludzi.

Już od dawna nie identyfikuję się z kościołem katolickim, ale duchowość jest dla mnie ogromnie ważna i żywa - książka Marcina Zielińskiego jest co prawda osadzona w wierze katolickiej, ale myślę, że cuda wychodzą daleko poza nią, więc książkę bardzo polecam! Wrażenie na mnie zrobiło to, co jest możliwe, gdy wierzymy. Książeczka jest cieniutka, ale pełna mocy :)

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało.

Ojciec nie w formie! Czym jest spowiedź? Skąd się wzięła? Co nam daje? Dlaczego jest potrzebna? Nie prościej po prostu powiedzieć na spowiedzi powszechnej, co się dzieje złego w naszym życiu? Po co opowiadać obcemu księdzu? A co będzie, jeśli on to potem wykorzysta, aby nas szantażować? Dlaczego potem na kazaniu słyszę swoje grzechy? Po co mi to? Nie lepiej odpuścić i spowiadać się raz w roku, skoro tak jest w Katechizmie Kościoła Katolickiego? Nie wezmą mnie za dewotkę, jeśli robię to co tydzień? Co to są pierwsze piątki i skąd się wzięły? Nie interesuje Was to? Ta książka jest nieco gorsza od poprzednich części. Może przesyt, a może temat trudny, ale zdecydowanie gorzej się czyta. Istnieją święci, którzy oddali życie za tajemnice spowiedzi. Jak jednak to pogodzić z kapłanami, którzy są niegodni do posługi? Ojciec próbuje na to odpowiedzieć, ale jego tok rozumowania nie porywa. Mam wrażenie, że trochę zamiata pod dywan, a to jednak zupełnie nie pasuje mi do jego osobowości... To my sami decydujemy, jaki ludźmi chcemy być, a w tym wszystkim po środku znajdują się słowa. Wypowiedziane grzechy kreują rzeczywistość. To w umyśle rozstrzyga się w jakim kierunku zmierzamy. Są falą, która porywa wszystko. To wszystko dzieje się w naszej głowie. Skoro tak, to jak można nie grzeszyć? Przecież to naturalna kolej rzeczy... Od czego zacząć taką pracę nad sobą? Jak wygrać walkę we własnym umyśle? To tutaj wygrywamy lub przegrywamy walkę o nasze życie. Z czego składa się spowiedź? Dlaczego warto wypełniać wszystkie pięć warunków? Dlaczego spowiedź w trakcie Mszy Świętej to niekoniecznie dobry pomysł? Co z osobami, które nie wypełnią pokuty? Czy wszystkie grzechy może odpuścić jeden ksiądz? A może istnieją takie, które powinien odpuścić papież lub biskup? Jakie to grzechy? Co z łaską Bożą? Czy są grzechy, których nie da się wybaczyć? Recenzja w formie pytań, gdyż książka bazuje właśnie na tych pytaniach. Taka przemiana dzięki tej książce jest możliwa. Może kogoś zachęci do spowiedzi, ale takiej prawdziwej...

Jest we mnie jakiś bunt w stosunku do tej książki. Na pewno przeczytałam tam sporo rzeczy, które mnie ubogaciły, jednak były też fragmenty... co najmniej niesmaczne, nielogiczne i krzywdzące. Wspominany już tu temat małżeństw i zdrady. Ksiądz mówi, że to nie jest powód do separacji - zdrada. Jednocześnie w innym fragmencie mówi, żeby nie pozwalać robić z siebie ścierki. A czy przyzwolenie na zdradę męża to nie jest właśnie upodlenie się? Czy chodzenie do łóżka z romansującym mężem, który może zarazić nas chorobą weneryczną, jest szanowaniem samego siebie? Nie sądzę. To opętanie na punkcie czystości i intymności jest dla mnie dziwne. Chyba nie takie przesłanie powinno płynąć z takiej książki.

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało

Książka ma jasny przekaz. Autorka promuje życie i poprzez swoją historię zachęca czytelników do pójścia w jej ślady. "Nieplanowane" powinien przeczytać każdy, kto jest przekonany o słuszności walki o prawa kobiet. Jakkolwiek te "prawa" teraz rozumie.

Wstań! Albo będziesz święty, albo będziesz nikim Jaka jest najlepsza definicja małżeństwa: wspólnota dwojga ludzi co chwilę sobie przebaczających. Mądra myśl od księdza Pawlukiewicza, takich w tej książce jest zdecydowanie więcej. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: są naprawdę proste w zrozumieniu i nie zawsze łatwe w zastosowaniu. Może więc dlatego wiele osób wykłada się na chrześcijaństwie. Może chcieliby kochać Jezusa i żyć Bogiem, ale nie dając wiele od siebie. Bo przecież spotykając Boga, który jest Miłością nie można być już takim samym jakim się jest. Decyzja, potrzebujemy decyzji. Bo jesteśmy nie tym co czujemy ale co tak na dobrą sprawę wybieramy. Książka niezwykle prosta, miejscami banalna, ale przy całym skomplikowaniu życia chodzi by ciągle te proste prawdy sobie przypominać.

Genialna książka ukazująca Prawdziwą Boskość Jezusa Chrystusa. Ilośc cudów ukazanych w tych przekazach przewyższ te ukazane w Biblii dziesięciokrotnie. Gdyby te cuda dotarły do większej ilości chrześcijan ludzie uwierzyliby w Moc Świętości Jezusa Chrystusa. Oczywiście pozostaje też kwestia prawdziwości przy tego typu przekazach. To kwestia wiary. Nic jednak nie wskazuje na to, że prawdziwa Dobroć Jezusa, Jego Moc, Jego Potęga były wymysłem na potrzeby czytelnika.

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

Czym różnią się od siebie: emocje, uczucia i nastroje, humory? Dlaczego emocje są ważne w naszym życiu i warto ich "słuchać", jaką niosą informację? Dlaczego odcięcie od emocji nie jest wskazane i jakie są jego skutki? A przede wszystkim jak "podejść" do "przykrej" przeszłości, jak uporządkować teraźniejszość, gdzie szukać wsparcia? To jedynie cześć zagadnień, którym ks. Marek Dziewiecki w niezwykle lekki, przystępny sposób poświęca swoją uwagę. Wskazując na rolę tego, co przeżywamy podaje niezwykle sugestywny przykład przemiany syna marnotrawnego. Ten "zaczął uświadamiać sobie stopniowo prawdę o własnym położeniu dopiero wtedy, gdy życie zaczęło go emocjonalnie boleć, czyli wtedy gdy wylądował w chlewie, głodzie, poniżeniu i osamotnieniu. Gdy sam zaczął cierpieć, wtedy przestał oszukiwać siebie w myśleniu". Jego własne cierpienie wpłynęło na zmianę postępowania. " Wykorzystał bolesne emocje, które mu wykrzyczały, że jeśli nadal będzie błądził, jak dotąd, to umrze". Autor dojrzały stosunek do emocji ukazuje na wzorze Jezusa Chrystusa, Który jak człowiek przeżywa różne emocje, a jednak reaguje adekwatnie do sytuacji, potrafi wczuć się też w rozmówcę. "Ewangelie pokazują Jezusa radosnego, promieniującego pogodą ducha, pewnością siebie, poczuciem własnej mocy i bezpieczeństwa (...). To właśnie tą swoją radością i pewnością siebie fascynował Jezus tłumy ludzi tak bardzo, że bez jedzenia i picia szli za Nim nawet przez pustynię (...). Nie lękajmy się więc czuć, a emocje traktujmy jako ważne dla nas informacje o naszych potrzebach i pragnieniach - zachęca ks. M. Dziewiecki.

Moje przeżycia z duszami czyśćcowymi - Maria Simma opisuje położenie dusz znajdujących się w czyśćcu, przedstawia ich cierpienia, które można określić jako mękę miłości, dusze najbardziej bowiem cierpią z powodu niemożliwości przebywania z Bogiem. Warto poświęcić choćby chwilę dla potrzebujących dusz, które same już nie są w stanie sobie pomóc, pomaganie duszom na cierpienia skazanym jest nie mniejszym obowiązkiem wierzących, niż uczynki miłosierdzia wobec żyjących. Niniejsza książeczka to ogromna pomoc dla wszystkich, którym drogie i cenne jest zbawienie dusz najbliższych i swojej własnej. Polecam wszystkim, bez względu na poglądy.