Dosyć ciekawa pozycja opowiadająca o codziennym życiu za czasów Amenhotepa III w Tebach. Uwagę zwraca odmienny sposób podejścia do tematu i jego przedstawienia czytelnikowi. Czy słuszny? Mnie nie do końca przekonał. Abstrahując od tego książka zawiera sporo ciekawostek dla zainteresowanych tematem.

Dosyć ciekawa pozycja opowiadająca o codziennym życiu za czasów Amenhotepa III w Tebach. Uwagę zwraca odmienny sposób podejścia do tematu i jego przedstawienia czytelnikowi. Czy słuszny? Mnie nie do końca przekonał. Abstrahując od tego książka zawiera sporo ciekawostek dla zainteresowanych tematem.

W miarę dobra książka. Nieco przybliża realia życia codziennego Egipcjan z perspektywy cudzoziemca. Na plus, iż to chodzi o zwykłe życie zwykłych ludzi, a nie rozgrywki polityczne i wojny faraonów. Na minus dużo rzeczy szybko wypada z pamięci....

W miarę dobra książka. Nieco przybliża realia życia codziennego Egipcjan z perspektywy cudzoziemca. Na plus, iż to chodzi o zwykłe życie zwykłych ludzi, a nie rozgrywki polityczne i wojny faraonów. Na minus dużo rzeczy szybko wypada z pamięci....

Taka trochę bajka. Lekko i szybko się czyta, czegoś można się dowiedzieć, ale poziom raczej szkolny.

Taka trochę bajka. Lekko i szybko się czyta, czegoś można się dowiedzieć, ale poziom raczej szkolny.

Książka o życiu w starożytnym Egipcie. W sumie stosunkowo nieźle napisana, łatwa do czytania, zawiera sporo ciekawostek, jednak jednocześnie jest dosyć nużąca – wyliczanka kolejnych potraw w rozdziale o jedzeniu, kolejnych bogów i czym się zajmowali w rozdziale o religii lub kolejnych zabaw typu gra w piłkę czy inne rzeczy w rozdziale o wolnym czasie po prostu na dłuższą metę zaczyna męczyć. Brakuje też jakiegokolwiek zakończenia. W sumie książka dość przeciętna, pewnie lepsza byłaby gdyby miała mniej suchy, a bardziej narracyjny styl, a tak to jest tylko dość płytkim opisem typu: co jedli, co pili, w co sie ubierali i tak po kolei. Mało opisu mentalności, sposobu rządzenia władców, nic o budowaniu piramid, jakieś to wszystko trochę po łebkach.

Książka o życiu w starożytnym Egipcie. W sumie stosunkowo nieźle napisana, łatwa do czytania, zawiera sporo ciekawostek, jednak jednocześnie jest dosyć nużąca – wyliczanka kolejnych potraw w rozdziale o jedzeniu, kolejnych bogów i czym się zajmowali w rozdziale o religii lub kolejnych zabaw typu gra w piłkę czy inne rzeczy w rozdziale o wolnym czasie po prostu na dłuższą...

Lekka książka o niektórych zwyczajach bardzo starożytnych Egipcjan. Rzecz dzieje się w Tebach (dzisiejszy Luksor) około 1300 r pne, a więc niemal 3,5 tysiąca lat temu. Można jednak zobaczyć, że niektóre zwyczaje i problemy ludzkie jakie wówczas istniały wcale aż tak bardzo nie zmieniły się do czasów współczesnych. Książka poświęcona przede wszystkim zwyczajom i obyczajom związanym z dniem codziennym przeciętnego Egipcjanina, ale sporo jest o kulturze tamtej społeczności. Jest o jedzeniu i generalnie diecie, o pracach wykonywanych przez ludzi, o wierzeniach i rytuałach, autor pokazuje jak Egipcjanie dbali o zdrowie, jak się ubierali i jak mogli spędzać wolny czas (jeśli w ogóle go mieli). Książka jest dosyć prosta, klarowana, łatwo się ją czyta i przyswaja.

Lekka książka o niektórych zwyczajach bardzo starożytnych Egipcjan. Rzecz dzieje się w Tebach (dzisiejszy Luksor) około 1300 r pne, a więc niemal 3,5 tysiąca lat temu. Można jednak zobaczyć, że niektóre zwyczaje i problemy ludzkie jakie wówczas istniały wcale aż tak bardzo nie zmieniły się do czasów współczesnych. Książka poświęcona przede wszystkim zwyczajom i obyczajom...

Książka nie pretenduje do naukowej pozycji dotyczącej historii i życia ludzi w starożytnym Egipcie. Ale to właśnie sprawia, że czyta się fajnie i szybko. Akurat przeczytałem ją będąc na tygodniowym urlopie w Egipcie i jestem zadowolony. Można tu znaleźć całą masę ciekawostek o ludziach w tym czasie. Takie właśnie ujęcie historii, przez pryzmat codziennego życia niższych warstw społecznych, jest chyba najlepszym sposobem na przekonanie kogoś do głębszego zainteresowanie się tematem. Jeżeli ktoś chce się dowiedzieć więcej o starożytnym Egipcie niech najpierw sięgnie po tę pozycję.

Książka nie pretenduje do naukowej pozycji dotyczącej historii i życia ludzi w starożytnym Egipcie. Ale to właśnie sprawia, że czyta się fajnie i szybko. Akurat przeczytałem ją będąc na tygodniowym urlopie w Egipcie i jestem zadowolony. Można tu znaleźć całą masę ciekawostek o ludziach w tym czasie. Takie właśnie ujęcie historii, przez pryzmat codziennego życia niższych...

Bardzo lubię czytać o różnych historycznych ciekawostkach. Forma książki jako przewodnika - pomysł, który od razu mnie zainteresował. Ale wspominanie co 3 zdania, że kogoś na coś nie było stać robiło się coraz bardziej nużące. Rozumiem, że jestem dosyć biedną klasą średnią, do której jest adresowana książka, ale nie trzeba mi co chwilę przypominać, że nie mam tyle debenów, co królowie...

Bardzo lubię czytać o różnych historycznych ciekawostkach. Forma książki jako przewodnika - pomysł, który od razu mnie zainteresował. Ale wspominanie co 3 zdania, że kogoś na coś nie było stać robiło się coraz bardziej nużące. Rozumiem, że jestem dosyć biedną klasą średnią, do której jest adresowana książka, ale nie trzeba mi co chwilę przypominać, że nie mam tyle debenów,...

Kompletnie nie rozumiem tych średnich opinii, jak dla mnie książka była bardzo interesująca i pełna niecodziennych ciekawostek, faktycznie przybliża jak żyli ludzie w starożytnym Egipcie, odpowiada na pytania których być może nigdy sobie nie zadaliśmy ale pragnęliśmy poznać odpowiedzi. Wierzę że dla konesera tego tematu i tego typu książek o podobnej tematyce, może być mało satysfakcjonująca ale laik bardzo dużo z niej wyciągnie, a przecież o to chodzi w popularnonaukowych pozycjach :)

Kompletnie nie rozumiem tych średnich opinii, jak dla mnie książka była bardzo interesująca i pełna niecodziennych ciekawostek, faktycznie przybliża jak żyli ludzie w starożytnym Egipcie, odpowiada na pytania których być może nigdy sobie nie zadaliśmy ale pragnęliśmy poznać odpowiedzi. Wierzę że dla konesera tego tematu i tego typu książek o podobnej tematyce, może być mało...

Trochę mnie ta książka rozczarowała, niby opisywała, niby mówiła co i jak, ale nie był to ani poziom książki o Grecji ani tym bardziej tej o Rzymie

Trochę mnie ta książka rozczarowała, niby opisywała, niby mówiła co i jak, ale nie był to ani poziom książki o Grecji ani tym bardziej tej o Rzymie

Klimat ma faktycznie bardzo udany i sprzedaje nam sporo ciekawostek o starożytnym Egipcie, ale mam trochę odczucie jakby potencjał nie był do końca wykorzystany. Chyba w tego typu książkach wolę bardziej lekki, gawędziarski styl.

Klimat ma faktycznie bardzo udany i sprzedaje nam sporo ciekawostek o starożytnym Egipcie, ale mam trochę odczucie jakby potencjał nie był do końca wykorzystany. Chyba w tego typu książkach wolę bardziej lekki, gawędziarski styl.

Jestem pasjonatem historii, a samą książkę czytałem podczas wyprawy do Egiptu szlakiem faraonów. Z pewnością miało to duży wpływ na mój odbiór lektury, która mnie prawdziwie zachwyciła. Całość napisana jest z perspektywy starożytnych, więc zadaniem czytelnika jest wczuć się w rolę człowieka żyjącego tysiące lat temu, który postanawia zamieszkać w Tebach, ówczesnej stolicy Kemet. Otrzymujemy tu praktyczny poradnik, od dbania o zdrowie, poprzez poszukiwanie pracy i mieszkania, aż po religię i obrządek. Bardzo kreatywne podejście do przekazywania historii oraz obszerna bibliografia. W mojej opinii to jeden z lepszych sposób na przekazywanie wiedzy historycznej.

Jestem pasjonatem historii, a samą książkę czytałem podczas wyprawy do Egiptu szlakiem faraonów. Z pewnością miało to duży wpływ na mój odbiór lektury, która mnie prawdziwie zachwyciła. Całość napisana jest z perspektywy starożytnych, więc zadaniem czytelnika jest wczuć się w rolę człowieka żyjącego tysiące lat temu, który postanawia zamieszkać w Tebach, ówczesnej stolicy...

faktycznie czułam się jakbym właśnie przybyła do Teb. poradnika życia, napisany lekko, ciekawie, rzucający wiele światła na to jak dzisiaj wygląda kultura w tym regionie

faktycznie czułam się jakbym właśnie przybyła do Teb. poradnika życia, napisany lekko, ciekawie, rzucający wiele światła na to jak dzisiaj wygląda kultura w tym regionie

Książka bardzo przyjemna w odbiorze. Dzięki swobodnemu stylowi pisania i dużej dawce humoru informacje przekazywane przez autorkę same zapadają w pamięć. Sama tematyka też niezwykle interesująca - zamiast zalewania czytelnika suchymi faktami z dziejów Egiptu, Charlotte Booth skupia się na dokładnym przedstawieniu życia codziennego przeciętnego Tebańczyka, sprawiając, że historia nabiera bardziej "ludzkiego" kształtu. Polecam wszystkim entuzjastom historii i nie tylko!

Książka bardzo przyjemna w odbiorze. Dzięki swobodnemu stylowi pisania i dużej dawce humoru informacje przekazywane przez autorkę same zapadają w pamięć. Sama tematyka też niezwykle interesująca - zamiast zalewania czytelnika suchymi faktami z dziejów Egiptu, Charlotte Booth skupia się na dokładnym przedstawieniu życia codziennego przeciętnego Tebańczyka, sprawiając, że...

Historia Egiptu przedstawiona w nie oczywisty sposób. Warto po nią sięgnąć.

Historia Egiptu przedstawiona w nie oczywisty sposób. Warto po nią sięgnąć.

Lekka, łatwa i przyjemna.
Napisana z duża dozą humoru, przez co jeszcze lepsza w odbiorze.
Polecam :)

Lekka, łatwa i przyjemna.
Napisana z duża dozą humoru, przez co jeszcze lepsza w odbiorze.
Polecam :)

To już moja przedostatnia książka (została o hieroglifach) z serii starożytnej Wydawnictwa Poznańskiego i jak zawsze książka na poziomie, czuje że poznałem wystarczająco jak narazie życie w starożytnym Egipcie (autor w podręczniku Egipt określa jako Kemet (stegip. Kemet, Czarna Ziemia) Podsumowując jak najbardziej polecam

To już moja przedostatnia książka (została o hieroglifach) z serii starożytnej Wydawnictwa Poznańskiego i jak zawsze książka na poziomie, czuje że poznałem wystarczająco jak narazie życie w starożytnym Egipcie (autor w podręczniku Egipt określa jako Kemet (stegip. Kemet, Czarna Ziemia) Podsumowując jak najbardziej polecam

To pozycja idealna dla tych, którzy chcą poczuć powiew pustyni na własnej skórze. Jak wyglądałby twój dom? Co jadłbyś na śniadanie? Czy zarabiałbyś dobrze jako skryba? A może lepiej byłoby wybrać inny zawód? Podczas tej lektury możesz poczuć się totalnie jak Egipcjanin, jednocześnie nie wchodząc w zawiłości historyczne.

Mi niezbyt przypadła do gustu, bo ostatecznie mam wrażenie, że wyjątkowo mało zapamiętałam z lektury, natomiast nie wątpię, że znajdzie też swoich zwolenników.

To pozycja idealna dla tych, którzy chcą poczuć powiew pustyni na własnej skórze. Jak wyglądałby twój dom? Co jadłbyś na śniadanie? Czy zarabiałbyś dobrze jako skryba? A może lepiej byłoby wybrać inny zawód? Podczas tej lektury możesz poczuć się totalnie jak Egipcjanin, jednocześnie nie wchodząc w zawiłości historyczne.

Mi niezbyt przypadła do gustu, bo ostatecznie mam...

Ciekawa. Krótka. Trochę efekcjarska.

Ciekawa. Krótka. Trochę efekcjarska.

Starożytny Egipt (staroż. Kemet) jest obiektem fascynacji od setek lat. Kultura ta, rozwijająca się nad Nilem przeszło 3000 lat intryguje i przyciąga pod każdym względem.
Charlotte Booth w swojej historycznej książce "Jak przeżyć w starożytnym Egipcie" pozwala na niezwykłą podróż, bowiem przenosi do lat panowania Amenhotepa III, 1386-1349 p.n.e.

Książka jest napisana lekko, przyjemnie i wciągająco. Przedstawia mnóstwo ciekawostek i faktów z życia w starożytnych Tebach - dzisiejszego Luksoru. Czyta się ją z perspektywy cudzoziemca (mężczyzny - kobiety nie mogły podróżować), który poznaje "od podszewki" historię i geografię ówczesnego Egiptu, dziwaczne zwyczaje czy wierzenia. Ponadto dowiadujemy się, jak wyglądały domy czy jakie były rodzaje wykonywanych prac i płac. Poznajemy, co Tebańczycy jedli i pili, w co wierzyli i jakie rytuały praktykowali, jak egzekwowali prawo oraz jak dbali o zdrowie i higienę. Dowiadujemy się, jaka panowała moda i styl, jakie były sposoby na rozrywkę i spędzanie wolnego czasy w stolicy czy gdzie i jakie robiono zakupy.

Książka wzbogacona jest o mapy, ryciny, słowniczek, przykładowe wartości przedmiotów w przeliczeniu na tzw. debeny miedzi.

Czytając "Życie w starożytnym Egipcie" bawiłam się wspaniale! Z ogromną przyjemnością poznałam wiele nowych faktów z życia codziennego klasy średniej i najniższej Egipcjan. Wiele faktów autorka potraktowała pobieżnie, jednak mi to odpowiadało - całościowy obraz książki się nie zatarł. Jest to ciekawa pozycja na jedno popołudnie, a zawarta w niej wiedza była dla mnie po części całkiem nowa, o której nie uczono mnie w szkole. Polecam każdemu, kogo pasjonuje starożytność!

Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej:
https://www.instagram.com/anemonenemorose/

Starożytny Egipt (staroż. Kemet) jest obiektem fascynacji od setek lat. Kultura ta, rozwijająca się nad Nilem przeszło 3000 lat intryguje i przyciąga pod każdym względem.
Charlotte Booth w swojej historycznej książce "Jak przeżyć w starożytnym Egipcie" pozwala na niezwykłą podróż, bowiem przenosi do lat panowania Amenhotepa III, 1386-1349 p.n.e.

Książka jest napisana...

Jak to byłoby żyć w starożytnym Egipcie, mniej więcej w czasach Tutenchamona? Co byłoby na obiad i jakie byłyby możliwości zdobycia pracy? Na te i inne pytania próbuje odpowiedzieć Charlotte Booth w książce „Jak przeżyć w starożytnym Egipcie”. To niedługa, popularnonaukowa pozycja, która rzuciła mi się w oczy właśnie przez wzgląd na temat. Ten starożytny kraj interesuje mnie, odkąd pamiętam, choć absolutnie nie jestem historykiem czy bardziej zaangażowanym hobbystą.
I właściwie ta książka okazała się mniej więcej tym, czego się spodziewałam. Autorka miała na nią całkiem ciekawy pomysł. Czytelnik ma wcielić się w mężczyznę podróżującego do Egiptu, a ona opisuje, co mógłby w nim robić. Nie jest to przy tym żadne szczegółowe opracowanie. Ot, lekka książka po łebkach, która w przystępny sposób przedstawia podstawy, choć na pewno część informacji w niej zawartych warto zweryfikować przed podaniem dalej.
To na pewno fajny tytuł dla osób, które chcą poznać podstawy historii Egiptu przedstawione w ciekawszy sposób niż typowa, historyczna narracja. Może być to też fajny wstęp do bardziej detalicznego riserczu na ten temat, lub np. inspiracja do tworzenia fantastycznych światów.
Jeśli ktoś szuka właśnie tego typu lektury to jak najbardziej, warto po to sięgnąć. Ale egiptomaniacy raczej nie wyniosą z niej zbyt dużo nowej wiedzy.

Jak to byłoby żyć w starożytnym Egipcie, mniej więcej w czasach Tutenchamona? Co byłoby na obiad i jakie byłyby możliwości zdobycia pracy? Na te i inne pytania próbuje odpowiedzieć Charlotte Booth w książce „Jak przeżyć w starożytnym Egipcie”. To niedługa, popularnonaukowa pozycja, która rzuciła mi się w oczy właśnie przez wzgląd na temat. Ten starożytny kraj interesuje...

Wszystko i nic. Łatwo przyswajalna wiedza i równie łatwa do zapomnienia krótko po przeczytaniu książki. Ot, materiał na kilka luźnych wieczorów. Część tematów potraktowana dosyć po łebku, no i ta tabelka na końcu zamiast jakiegokolwiek podsumowania. Szkoda. Plus za przyjemny język.

Wszystko i nic. Łatwo przyswajalna wiedza i równie łatwa do zapomnienia krótko po przeczytaniu książki. Ot, materiał na kilka luźnych wieczorów. Część tematów potraktowana dosyć po łebku, no i ta tabelka na końcu zamiast jakiegokolwiek podsumowania. Szkoda. Plus za przyjemny język.

Jako że bardzo spodobał mi się poradnik przeżycia w średniowiecznej Anglii, postanowiłam sięgnąć po następną książkę tego typu. I nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała, że okładka jest cudowna 💛.
Co do treści rzeczonej pozycji… niestety już tak cudownie nie jest. Zacznijmy może od tego, że w książce znajdują się rozdziały na temat BARDZO skróconej historii Egiptu, domów, diety, zatrudnienia, sfery religijnej, medycyny, ubioru, rozrywek, prawa oraz zakupów. No, powiedzmy, że te kategorie pozwalają na stworzenie porządnego poradnika. Jednak poszczególne rozdziały wydają mi się trochę nierówne – kwestia religii została wręcz pominięta, a stroje opisane są tak pobieżnie, że mój referat na ten temat na pierwszym roku studiów był chyba bardziej bogaty w informacje, nie wspominając o prawie, które woła o pomstę do nieba. Zabrakło mi również opisu ówczesnych Egipcjan (chociażby wzrost) i przynajmniej jednego rozdziału poświęconego kobietom – rozumiem założenia wstępne, ale są one moim zdaniem trochę naciągane, bo moglibyśmy równie dobrze założyć, że kobieta podróżuje z mężczyzną 🤣. W każdym razie to i liczne powtórzenia nie pozwalają mi wysoko oceniać książki.
Natomiast jeśli chodzi o język i styl, bardzo mi odpowiadał, dzięki czemu bez większych problemów przeczytałam poradnik w jeden dzień. I była to całkiem przyjemna lektura (stąd 6, a nie 5/10). Dlatego myślę, że gdyby niektóre tematy nie zostały potraktowane po macoszemu (dodałabym jakieś dwieście stron, bo książka jest cieniutka), otrzymalibyśmy naprawdę dobrą publikację popularnonaukową.

Jako że bardzo spodobał mi się poradnik przeżycia w średniowiecznej Anglii, postanowiłam sięgnąć po następną książkę tego typu. I nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała, że okładka jest cudowna 💛.
Co do treści rzeczonej pozycji… niestety już tak cudownie nie jest. Zacznijmy może od tego, że w książce znajdują się rozdziały na temat BARDZO skróconej historii Egiptu, domów,...

Charlotte Booth
Jak przeżyć w starożytnym Egipcie 📖🌾🏜️⏳🧡
Nil dzieli starożytne Teby (dzisiejszy Luksor) na część wschodnią i zachodnią. Wschodni brzeg zamieszkują żywi, zachodni - zmarli. Jest to czas panowania XVIII dynastii władców. Książka opisuje czasy pod rządzą Amenhotepa III. Powszechnie znany okres Nowego Państwa uznawany również za złoty wiek.
🌾🌾🌾
Myślę, że ta książka najbardziej przemówi do czytelników, którzy zaczynają przygodę ze starożytnym Egiptem i są zakochani w starożytności. Życie codzienne, religia, wierzenia, obrzędy, praca, medycyna, jedzenie, ubiór...część informacji jest nam dobrze znana ale dużo jest też ciekawostek. Prosty język i zdjęcia pomagają wszystko zrozumieć. Książka jest dobra i świetnie się przy niej bawiłam! 🥰 Zdecydowanie będę kontynuować serię. Jest naprawdę ładnie wydana i pięknie prezentuje się na półce.

Charlotte Booth
Jak przeżyć w starożytnym Egipcie 📖🌾🏜️⏳🧡
Nil dzieli starożytne Teby (dzisiejszy Luksor) na część wschodnią i zachodnią. Wschodni brzeg zamieszkują żywi, zachodni - zmarli. Jest to czas panowania XVIII dynastii władców. Książka opisuje czasy pod rządzą Amenhotepa III. Powszechnie znany okres Nowego Państwa uznawany również za złoty wiek.
🌾🌾🌾
Myślę, że ta...

Temat i pomysł zdecydowanie ciekawsze niż jego przedstawienie.
Książka podzielona jest na rozdziały, które są wybranymi dziedzinami życia Starożytnego Egiptu. Dowiadujemy się wielu ciekawych i mało znanych faktów z życia zwykłych Egipcjan. W książce jest dość sporo ciekawostek jednak język powoduje, iż fragmentami czyta się to jak uproszczoną pracę naukową... o ciekawych rzeczach jednak w sposób nudnawy.

Książka zawiera zdjęcia, które pomagają w zrozumieniu i wyobrażeniu tematów, jednak ja dałbym ich jeszcze więcej.

Nie żałuję, że po nią sięgnąłem ale spodziewałem się po niej czegoś więcej, na pewno więcej frajdy.

Temat i pomysł zdecydowanie ciekawsze niż jego przedstawienie.
Książka podzielona jest na rozdziały, które są wybranymi dziedzinami życia Starożytnego Egiptu. Dowiadujemy się wielu ciekawych i mało znanych faktów z życia zwykłych Egipcjan. W książce jest dość sporo ciekawostek jednak język powoduje, iż fragmentami czyta się to jak uproszczoną pracę naukową... o ciekawych...

Informacje podstawowe, poziom określiłabym "dla starszych dzieci oraz młodzieży". Mimo że jest to książka dla laików, niekiedy imiona bóstw/faraonów są "przekręcone" (inne nazewnictwo; ogólnie nic złego w tym nie ma, ale zostawmy to dla osób, które zdążyły się ze starożytnym Egiptem już zaprzyjaźnić). Moim zdaniem średnia.

Informacje podstawowe, poziom określiłabym "dla starszych dzieci oraz młodzieży". Mimo że jest to książka dla laików, niekiedy imiona bóstw/faraonów są "przekręcone" (inne nazewnictwo; ogólnie nic złego w tym nie ma, ale zostawmy to dla osób, które zdążyły się ze starożytnym Egiptem już zaprzyjaźnić). Moim zdaniem średnia.

Jeśli chodzi o główne zadanie, udało się - wzbogaciłam swoją szkolną wiedzę o starożytnym Egipcie, o parę ciekawostek. Sam pomysł "oprowadzania" po Tebach, uznaję na plus za nietuzinkowy.

Jeśli chodzi o główne zadanie, udało się - wzbogaciłam swoją szkolną wiedzę o starożytnym Egipcie, o parę ciekawostek. Sam pomysł "oprowadzania" po Tebach, uznaję na plus za nietuzinkowy.

Fajna, przyjemna i "łatwa" do przeczytania. Głównie zachęcony zbliżającą się wyprawą do Kairu skusiłem się na tą pozycję i śmiało powiem, że nie był to zły wybór : )

Fajna, przyjemna i "łatwa" do przeczytania. Głównie zachęcony zbliżającą się wyprawą do Kairu skusiłem się na tą pozycję i śmiało powiem, że nie był to zły wybór : )

Kolejna książka o Egipcie od Wydawnictwa Poznańskiego. I kolejna dobra. Tym razem możemy się dużo dowiedzieć o życiu zwykłych mieszkańców Egiptu, a dokładnie Teb, a wszystko opowiedziane jest jak przybyszowi, który decyduje się przybyć tam w okresie Średniego Państwa.

Pierwszy rozdział jest nieco chaotyczny i nie porwał mnie tak bardzo jak początek „Hieroglifów bogów”, ale dużo lepsze wrażenie pojawia się w kolejnych rozdziałach, zaczynając od tego o medycynie. I tutaj kilka ciekawostek, aby zachęcić kolejnych czytelników:

chociaż jako środków leczniczych używano substancji o wątpliwej z dzisiejszej perspektywy skuteczności, takich jak odchody zwierząt, ale również niemowląt oraz ludzki mocz, to trzeba podkreślić, ze Egipcjanie z wieloma problemami radzili sobie też jak najbardziej poprawnie i co ważniejsze dla ówczesnych ludzi, skutecznie – np. na złamania stosowano szyny usztywniające i wiele złamań wyleczyło się bardzo dobrze i było ledwo widocznych w badaniach archeologicznych.

Dbano też o czyszczenie zębów i świeży oddech, chociaż z leczeniem większych dolegliwości zębów były problemy

To jednak, co było dużym problemem, a czego Egipcjanie nie potrafili diagnozować, a co za tym idzie leczyć – to pasożyty, o które trudno nie było.
Jest jednak nie tylko dużo medycynie, ale też o modzie, ubiorach, kosmetykach (patyczek do malowania oczu nazywano „drewienkiem przyjemności”), przestępstwach i karach czy zakupach.

Lekturę warto podzielić na kilka dni lub robić przerwy, bo wraz z każdym kolejnym rozdziałem dostajemy coraz więcej informacji, więc czytając ciągiem, raczej ciężko będzie te informacje odpowiednio przetworzyć i przyswoić. I moim zdaniem dobrze jest też ją czytać po „Hieroglifach egipskich”, bo tam mamy głównie informacje o życiu faraonów i wyższych sfer, a tutaj uzupełnimy je o życie codziennie zwyczajnych mieszkańców.

Kolejna książka o Egipcie od Wydawnictwa Poznańskiego. I kolejna dobra. Tym razem możemy się dużo dowiedzieć o życiu zwykłych mieszkańców Egiptu, a dokładnie Teb, a wszystko opowiedziane jest jak przybyszowi, który decyduje się przybyć tam w okresie Średniego Państwa.

Pierwszy rozdział jest nieco chaotyczny i nie porwał mnie tak bardzo jak początek „Hieroglifów bogów”,...

Bawiłam się dobrze, ale jestem totalnie nieobiektywna, bo uwielbiam starożytność w taki prosty, nieco infantylny sposób, więc wszystko, co o niej traktuje, jest dla mniej z automatu ciekawe.

Brakowało mi uporządkowania mitologii, choćby w taki sposób, w jaki w tekście uporządkowano kwestie związane z pomiarem czasu i dynastiami panującymi. Jako ten biedny, choć piśmienny, wygnaniec, nie dowiedziałam się zbyt wiele o bogach, choć przecież powtarzano o nich na każdym kroku. Myślę, że po tej lekturze i tak naraziłabym się miejscowym.

Książka ma postać poradnika, ale wydaje mi się, że można byłoby pobawić się tym tematem jeszcze bardziej. W końcu mam zamieszkać w Tebach (jako ten wygnaniec). Można było wykorzystać to, bardziej starannie analizując kwestie społeczne, wprowadzając choćby krótki poradnik, jak się zachować, jak zawierać znajomości, o czym nie mówić. Część tych informacji rzeczywiście się w książce znajduje, ale tak trochę "między wierszami".

Chętnie bym przeczytała rozszerzone wydanie poradnika, bo na razie jako cudzoziemiec w Tebach czuję się niepewnie.

Bawiłam się dobrze, ale jestem totalnie nieobiektywna, bo uwielbiam starożytność w taki prosty, nieco infantylny sposób, więc wszystko, co o niej traktuje, jest dla mniej z automatu ciekawe.

Brakowało mi uporządkowania mitologii, choćby w taki sposób, w jaki w tekście uporządkowano kwestie związane z pomiarem czasu i dynastiami panującymi. Jako ten biedny, choć piśmienny,...

Jest rok 1360 p.n.e., jestem obcokrajowcem (kobiety nie mogły podróżować więc książka jest napisana z perspektywy mężczyzny turysty), który właśnie dotarł do starożytnego Egiptu. Zaczynam szukać pracy i domu. Chodzę na zakupy, do świątyni i do medyka. Noszę perukę, używam kosmetyków, gram w senet.

Ta książka Cię zaskoczy, zainteresuje, czasami znudzi, ale przede wszystkim da do myślenia. Przeniesiesz się w czasie, poznasz wiele różnych ciekawostek (od ogólnych zasad funkcjonowania w starożytnym Egipcie po detale dotyczącego przygotowania wina lub wizyty u lekarza). To prawdziwy przewodnik po starożytnych Tebach.

Podobało mi się to, że to właśnie te szczegółowe rzeczy życia codziennego były w tej książce opisane. Znajdziemy tam trochę ilustracji, które dodają książce starożytnego klimatu. Choć nie interesuje się historią to jako turystyka, która niedawno wróciła z Egiptu chętnie ją przeczytałam. Polecam każdemu, kto interesuje się starożytnością, podróżami, inna kulturą i czymś nowym, co zaskoczy, ale bez fajerwerek i dużych wymagań.

Jest rok 1360 p.n.e., jestem obcokrajowcem (kobiety nie mogły podróżować więc książka jest napisana z perspektywy mężczyzny turysty), który właśnie dotarł do starożytnego Egiptu. Zaczynam szukać pracy i domu. Chodzę na zakupy, do świątyni i do medyka. Noszę perukę, używam kosmetyków, gram w senet.

Ta książka Cię zaskoczy, zainteresuje, czasami znudzi, ale przede wszystkim...