Kolejna przerażająca historia oparta na faktach. Cathy Glass pisze szczerze, konkretnie, bez owijania w bawełnę. I wielki szacunek dla niej, dla jej rodziny zastępczej.

Kolejna przerażająca historia oparta na faktach. Cathy Glass pisze szczerze, konkretnie, bez owijania w bawełnę. I wielki szacunek dla niej, dla jej rodziny zastępczej.

“Zapomniane dziecko” Cathy Glass to oparta na faktach opowieść o przemocy, bólu i cierpieniu, o nowym domu, nowej rodzinie oraz poszukiwaniu szczęścia.

“Zapomniane dziecko” Cathy Glass to oparta na faktach opowieść o przemocy, bólu i cierpieniu, o nowym domu, nowej rodzinie oraz poszukiwaniu szczęścia.

Poruszająca opowieść o sile miłości dziecka do matki, która je zawiodła. I mimo złych doświadczeń ośmioletnia Aimee do końca che chronić swoją matkę.

Poruszająca opowieść o sile miłości dziecka do matki, która je zawiodła. I mimo złych doświadczeń ośmioletnia Aimee do końca che chronić swoją matkę.

Bardzo wciągająca i ważna książka, którą niestety napisało życie. Dobrze, że bohaterka trafiła na Cathy!

Bardzo wciągająca i ważna książka, którą niestety napisało życie. Dobrze, że bohaterka trafiła na Cathy!

Najtrudniej pisze się o książkach, które podyktowało samo życie, o dzieciach skrzywdzonych przez rodziców nie umiejących się nimi zająć. Dzieci, które są krzywdzone, molestowane, bite, głodzone... Niejednokrotnie w oku zakręci się łezka (był taki moment, że musiałam przemrugać łzy...). Mimo, iż wiem, na co się piszę, co znajdę w tych książkach, ostatnio coraz częściej poruszają jakąś strunę i niejednokrotnie muszę walczyć ze łzami.

Mają naprawdę paskudne okładki.

https://kasikowykurz.blogspot.com/2018/10/cathy-glass-zapomniane-dziecko.html

Najtrudniej pisze się o książkach, które podyktowało samo życie, o dzieciach skrzywdzonych przez rodziców nie umiejących się nimi zająć. Dzieci, które są krzywdzone, molestowane, bite, głodzone... Niejednokrotnie w oku zakręci się łezka (był taki moment, że musiałam przemrugać łzy...). Mimo, iż wiem, na co się piszę, co znajdę w tych książkach, ostatnio coraz częściej...

Wcześniej nie miałam do czynienia z książkami z tego gatunku. Ciężko było mi ją czytać. Miałam ochotę zrobić coś złego matce skrzywdzonej dziewczynki i poucinać niektóre rzeczy jej facetom. Cieszę się, że są ludzie którzy umiejętnie pomagają skrzywdzonym dzieciom i pomagają znaleźć im spokojny, kochający dom. Cierpienie dzieci jest dla mnie ciężkie do przyswojenia i bardzo mnie dołuje. Ta książka zwraca wszystkim uwagę, że niestety są takie maluchy i musimy zwracać uwagę co się dzieje wokół nas.

Wcześniej nie miałam do czynienia z książkami z tego gatunku. Ciężko było mi ją czytać. Miałam ochotę zrobić coś złego matce skrzywdzonej dziewczynki i poucinać niektóre rzeczy jej facetom. Cieszę się, że są ludzie którzy umiejętnie pomagają skrzywdzonym dzieciom i pomagają znaleźć im spokojny, kochający dom. Cierpienie dzieci jest dla mnie ciężkie do przyswojenia i bardzo...

Kolejna wzruszająca historia napisana przez życie, którą przyszło mi przeczytać w ostatnim czasie. Tym razem jej autorką jest Cathy Glass, z której książkami już się kiedyś spotkałam.

Książka opowiada wstrząsającą historię uroczej, kilkuletniej dziewczynki o imieniu Aimee. Ośmiolatka pochodzi z patologicznej rodziny, w której było miejsce na wszystko, ale na pewno nie na miłość dla dzieci. W chwili poznania małej jej ojciec siedzi w więzieniu, a matka woli narkotyki od opieki nad dzieckiem. Kiedy Aimee trafia do rodziny zastępczej, czyli pod opiekę Cathy Glass, jest wyraźnie zaniedbana, ma braki w szkole, nie posiada też większości codziennych umiejętności. W dodatku opinia opieki społecznej przedstawia ją jako osobę przejawiającą agresję. Jednak czas spędzony u Cathy wzbudza w Amiee poczucie zaufania i bezpieczeństwa, a przez to podzielić się z opiekunką coraz bardziej mrocznymi tajemnicami. Każda z nich jest jeszcze bardziej przerażająca niż poprzednia. Cathy zaś nie może zrozumieć jak to się stało, że Amiee została zapomniana przez system opieki społecznej pomimo tego, że tuż po urodzeniu została umieszczona w rejestrze nieletnich zagrożonych przemocą.

Podobnie jak podczas czytania książek napisanych przez Casey Watson, również i w tym przypadku uroniłam niejedną łzę. Po prostu w głowie mi się nie mieści, że niektórzy potrafią zgotować swoim dzieciom piekło już tutaj, na ziemi. I zawsze w takich chwilach zastanawiam się, czy można było coś dla nich zrobić, a jeżeli tak, to co? Ot, takie ćwiczenie dla wyobraźni i na logiczne myślenie.

Kolejna wzruszająca historia napisana przez życie, którą przyszło mi przeczytać w ostatnim czasie. Tym razem jej autorką jest Cathy Glass, z której książkami już się kiedyś spotkałam.

Książka opowiada wstrząsającą historię uroczej, kilkuletniej dziewczynki o imieniu Aimee. Ośmiolatka pochodzi z patologicznej rodziny, w której było miejsce na wszystko, ale na pewno nie na...

Po książkę sięgnęłam losowo w bibliotece i nie żałuję! Przeczytałabym jednym ciągiem, gdybym nie miała innych pilnych zajęć. Skończenie całości zajęło mi dwa dni i nie mogłam się od niej oderwać!

Po książkę sięgnęłam losowo w bibliotece i nie żałuję! Przeczytałabym jednym ciągiem, gdybym nie miała innych pilnych zajęć. Skończenie całości zajęło mi dwa dni i nie mogłam się od niej oderwać!

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:
https://4.bp.blogspot.com/-2fivaSz1i8E/XCtzpbb3uoI/AAAAAAAAIkw/SKwZ506uxbccWekR_egTMYi8WwzDDe_9QCLcBGAs/s1600/olimpiada2019.jpg

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:
https://4.bp.blogspot.com/-2fivaSz1i8E/XCtzpbb3uoI/AAAAAAAAIkw/SKwZ506uxbccWekR_egTMYi8WwzDDe_9QCLcBGAs/s1600/olimpiada2019.jpg

Bardzo wstrząsająca historia małej, zaniedbywanej dziewczynki, łzy same ciekną czytając tą opowieść. Warto przeczytać.

Bardzo wstrząsająca historia małej, zaniedbywanej dziewczynki, łzy same ciekną czytając tą opowieść. Warto przeczytać.

Trochę się orientuję w rodzicielstwie zastępczym. To jest najbardziej prawdziwa książka, jaką czytałam.

Trochę się orientuję w rodzicielstwie zastępczym. To jest najbardziej prawdziwa książka, jaką czytałam.

Straszna ta dziewczynka była... Ale w sumie co się dziwić, jak przebywała z taka matką i w takim otoczeniu. Bardzo mnie denerwowała Cathy, ta jej naiwność jest dobijająca w jej książkach... Ja wiem, że ona jako opiekun nie może pozwalać dziecku na wszystko, no ale niech czasami przejrzy na oczy i inaczej się zachowa, bo taki schemat jej zachowania powtarza się w wielu książkach, niestety. Mimo to bardzo lubię jej książki i ta nie jest wyjątkiem, więc oczywiście polecam ;)

Straszna ta dziewczynka była... Ale w sumie co się dziwić, jak przebywała z taka matką i w takim otoczeniu. Bardzo mnie denerwowała Cathy, ta jej naiwność jest dobijająca w jej książkach... Ja wiem, że ona jako opiekun nie może pozwalać dziecku na wszystko, no ale niech czasami przejrzy na oczy i inaczej się zachowa, bo taki schemat jej zachowania powtarza się w wielu...

Kolejna przeczytana przeze mnie książka Cathy-kolejna smutna i wzruszająca.
Tym razem mamy 8 letnią dziewczynkę Aimee,która została zabrana matce narkomance.Dziewczynka była strasznie zaniedbana,brudna ,śmierdząca ,owszona i jadła praktycznie tylko ciastka.
Tym razem nie tylko ja ,ale i opieka społeczna była w szoku ,że dziewczynka tak długo pozostawała pod opieką matki.
Wniosek?Choć wszystko idzie do przodu ,to są jeszcze duże braki w systemie.
Głowiłam się tu jeszcze nad jednym zagadnieniem,a mianowicie skoro Aimee nie umiała liczyć ,czytać,nie bała udziału w W-fie spóźniała się ,to jak mogła
zdawać z klasy do klasy?
Choć historia małej Aimee jest smutna,to jednak optymistyczna,bo jednak są ludzie gotowi pomóc i otoczyć opieką takie dziecko.

Kolejna przeczytana przeze mnie książka Cathy-kolejna smutna i wzruszająca.
Tym razem mamy 8 letnią dziewczynkę Aimee,która została zabrana matce narkomance.Dziewczynka była strasznie zaniedbana,brudna ,śmierdząca ,owszona i jadła praktycznie tylko ciastka.
Tym razem nie tylko ja ,ale i opieka społeczna była w szoku ,że dziewczynka tak długo pozostawała pod opieką...

Ciężka, ale bardzo wciągająca.

Ciężka, ale bardzo wciągająca.

"Zapomniane dziecko" Cathy glass to, opowieść o tym jak ludzie zawiedli, a opieka społeczna nie dostrzegła na czs, że dziecko pozostawione w domu rodzinnym czeka krzywda.
Historia Aimee to wstrząsająca opowieść o przerażających przeżyciach molestowanej seksualnie i skrzywdzonej psychicznie dziewczynki. Nigdy nie zrozumiem, dlaczego pozwolono, by Aimee cierpiała tak długo pomimo, że już w momencie narodzin została umieszczona w rejestrze nieletnich zagrożonych przemocą.
Książka pełna cierpienia i żalu.
Polecam.

"Zapomniane dziecko" Cathy glass to, opowieść o tym jak ludzie zawiedli, a opieka społeczna nie dostrzegła na czs, że dziecko pozostawione w domu rodzinnym czeka krzywda.
Historia Aimee to wstrząsająca opowieść o przerażających przeżyciach molestowanej seksualnie i skrzywdzonej psychicznie dziewczynki. Nigdy nie zrozumiem, dlaczego pozwolono, by Aimee cierpiała tak długo...

Świetnie się czyta. Jest to pierwsza książka którą czytałam tej autorki ale CHCE WIĘCEJ.

Świetnie się czyta. Jest to pierwsza książka którą czytałam tej autorki ale CHCE WIĘCEJ.

Książka pokazuje nam jak bardzo łatwo zapominamy o zwykłych prostych rzeczach, które dla niektórych dzieci są luksusem. Ciepły posiłek, kąpiel, mycie zębów... posiadanie stołu... Przy tym wszystkim absurdalne i nielogiczne zachowanie matki, która powinna cieszyć się, że ktoś obdarzył jej dziecko miłością i bezpieczeństwem, gdy sama nie była w stanie. Oczywiście pokochała tą dziewczynkę i chce o nią walczyć, ale nie potrafi się zmienić. Matka straciła kontrolę nad swoim życiem przez brak bezpieczeństwa i miłości. Jej nikt nie pomógł. Dobrze, że jej córka dostała taką szansę. Inaczej powieliła by historię swej matki. Opiekunka takich dzieci ma trudne zadanie. Musi zająć się bezbronnym dzieckiem, które tyle widziało i przeżyło, że nie jest już tylko dzieckiem.

Książka pokazuje nam jak bardzo łatwo zapominamy o zwykłych prostych rzeczach, które dla niektórych dzieci są luksusem. Ciepły posiłek, kąpiel, mycie zębów... posiadanie stołu... Przy tym wszystkim absurdalne i nielogiczne zachowanie matki, która powinna cieszyć się, że ktoś obdarzył jej dziecko miłością i bezpieczeństwem, gdy sama nie była w stanie. Oczywiście pokochała tą...

Książka jest przepiękna. Smutna i serce boli gdy się słyszy co przeżyło to dziecko. Podziwiam autorkę za to że dała radę i udało jej się pomóc tej małej dziewczynce. Potrzeba więcej takich ludzi.

Książka jest przepiękna. Smutna i serce boli gdy się słyszy co przeżyło to dziecko. Podziwiam autorkę za to że dała radę i udało jej się pomóc tej małej dziewczynce. Potrzeba więcej takich ludzi.

To moja pierwsza książka tej autorki i jestem nią zachwycona. Zawsze zastanawiałam sie jak to jest być rodziną zastępczą która ma pod opieką trudne dziecko po przejściach. Czytając tą książke widać że Cathy ma niesamowite wyczucie wynikjące z doświadczenia. Już mam w domu kolejną jej książke :) Tą oczywiście polecam.

To moja pierwsza książka tej autorki i jestem nią zachwycona. Zawsze zastanawiałam sie jak to jest być rodziną zastępczą która ma pod opieką trudne dziecko po przejściach. Czytając tą książke widać że Cathy ma niesamowite wyczucie wynikjące z doświadczenia. Już mam w domu kolejną jej książke :) Tą oczywiście polecam.

Jak już wiecie z moich wcześniejszych recenzji Cathy Glass pod swoją opiekę bierze dzieci zabierane rodzicom z powodu rażących zaniedbań i błędów wychowawczych. Tworzy im rodzinę zastępczą.
Tym razem zajmuje się Aimee- dziewczynka brudna, agresywna. Nie chodziła do szkoły, nie ma przyjaciół. Z tego powodu jest agresywna, w taki sposób radzi sobie z emocjami.
Aimee to dziewczynka, która od urodzenia była pod kuratelą opieki społecznej, a mimo to doświadczyła wielu cierpień. Podczas rozmowy Cathy dowiaduje się, że mała była zaniedbywana, bita. Nie zapewniono jej prawie nic, musi się ona od nowa uczyć najprostszych rzeczy. Kąpiele, prysznic, czyste ubranie i miłość to dla niej nowości, coś, czego nie znała.
Książka ta pokazuje, że żaden system opieki społecznej nie jest doskonały, w każdym mogą zdarzyć się błędy. Problem w tym, że płaci za to nie kto inny jak niewinne dzieci. Ich cierpienie może być wielkie.Tak było w przypadku Aimee. Życie dzieliła z matką uzależnioną od narkotyków, nie wyznaczających jej żadnych zasad i granic.
Bardzo cenię sobie książki Cathy Glass. Mimo, że czasami serce zamiera gdy czyta się o ogromie okrucieństwa spotykającego dzieci to Cathy pięknie opisuje pracę z dzieckiem doświadczonym tragedią, jego powrót do normalności.

Jak już wiecie z moich wcześniejszych recenzji Cathy Glass pod swoją opiekę bierze dzieci zabierane rodzicom z powodu rażących zaniedbań i błędów wychowawczych. Tworzy im rodzinę zastępczą.
Tym razem zajmuje się Aimee- dziewczynka brudna, agresywna. Nie chodziła do szkoły, nie ma przyjaciół. Z tego powodu jest agresywna, w taki sposób radzi sobie z emocjami.
Aimee to...

Jestem pod ogromnym wrażeniem.
Niesamowita książka, przy której bardzo się wzruszyłam...
Jednego nie mogłam zrozumieć:jak człowiek może być tak ślepy na cudzy los,szczególnie jeśli chodzi o krzywdę dzieci ???
Bardzo spodobało mi się zakończenie,bo lubię gdy sprawy tak właśnie się kończą. Ludzie powinni brać przykład z Cathy Glass.

POLECAM !!!

Jestem pod ogromnym wrażeniem.
Niesamowita książka, przy której bardzo się wzruszyłam...
Jednego nie mogłam zrozumieć:jak człowiek może być tak ślepy na cudzy los,szczególnie jeśli chodzi o krzywdę dzieci ???
Bardzo spodobało mi się zakończenie,bo lubię gdy sprawy tak właśnie się kończą. Ludzie powinni brać przykład z Cathy Glass.

POLECAM !!!

Czytam narazie ta ksiażkę ale i tak juz bardzo mi się podoba :)

Czytam narazie ta ksiażkę ale i tak juz bardzo mi się podoba :)

Czytałam tą opowieść Cathy Glass ze smutkiem, zasmuciła mnie i przeraziła jak własna matka może tak krzywdzić, zaniedbać swoją córeczkę nie interesować się co się z nią dzieje.
Dużo cierpienia, bólu, smutku w tej książce.
Cathy Glass prowadzi dom zastępczy dla nie chcianych, porzuconych i pozbawionych miłości rodziców.
Serce mi się krajało ile krzywd wyrządzili temu biednemu, nie kochanemu dziecku.
Opowieść o dziewczynce Aimee, matka narkomanka spotyka się z facetami dla których ważne są narkotyki. Dziewczynkę podrzuca matka Susan do sąsiadów, żeby nie przeszkadzało jej.
Jak tak można traktować okrutnie, nie mieć uczuć do tak bezbronnego malutkiego dziecka, które pragnie miłości matczynej, troski i ciepła rodzinnego.
Postępowanie Susan denerwowało mnie i złościło, dlaczego tak się zachowywała źle wobec swojej córeczki, której nie kochała.
Cathy postanawia interweniować zabrać dziewczynkę do swojego domu, żeby czuło się bezpiecznie chce się nią zaopiekować, dać trochę miłości, ciepła gdzie nie zaznała w rodzinnym domu.
Była molestowana przez faceta matki, to straszne i smutne dla małej dziewczynki przez jakie piekło musiała przejść.
Prawdziwa, dramatyczna historia chwyciła mnie za serce, wzruszająca popłakałam się przy tej książce.
Wzruszyła mnie ogromnie.

Czytałam tą opowieść Cathy Glass ze smutkiem, zasmuciła mnie i przeraziła jak własna matka może tak krzywdzić, zaniedbać swoją córeczkę nie interesować się co się z nią dzieje.
Dużo cierpienia, bólu, smutku w tej książce.
Cathy Glass prowadzi dom zastępczy dla nie chcianych, porzuconych i pozbawionych miłości rodziców.
Serce mi się krajało ile krzywd wyrządzili temu...

• Tytuł oryginalny: Another Forgotten Child
• Tłumaczenie: Weronika Mincer
• Wydawnictwo: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza.SA
• Rok wydania: 2014
• Oprawa: Miękka
• Ilość stron: 380
• Gatunek: Literatura faktu
„Praca rodzica zastępczego to zawsze balansowanie między potrzebami przybranego podopiecznego, a potrzebami swoich własnych dzieci.”
Osoba, która decyduje się na prowadzenie rodziny zastępczej musi nie tylko spełnić pewne wymagania formalne, przejść przez różne szkolenia i kursy, ale też być przygotowana na to, że taki krok wywróci do góry nogami życie jej i jej własnych dzieci. Przez dom doświadczonej matki zastępczej Cathy Glass, przewinęło się już mnóstwo dzieciaków. Jej własne pociechy syn Adrian, córka Paula oraz adoptowana Lucy mocno się z nimi zżyły. Każde kolejne pożegnanie, mimo iż nieuniknione jest niesamowicie trudne. Po nim zawsze następuje moment, kiedy rodzina musi chwilę "odpocząć" zanim przyjmie pod swój dach nowego podopiecznego. Czyją historię Brytyjka opowiedziała czytelnikom w kolejnej powieści?
„W idealnym świecie nie trzeba by odbierać dzieci rodzicom, ale my nie żyjemy w idealnym świecie. Są i pewnie zawsze będą, bezbronne dzieci, które będą potrzebować ochrony i skutecznego systemu pomocy społecznej.”
Zapomniane dziecko to kolejna historia, która nie powinna się zdarzyć, pokrzywdzone dziecko, które choć nie powinno – cierpiało, w najważniejszym dla niego okresie nie zaznało miłości. Ośmioletnia Aimee, bo o niej mowa, pierwsze lata życia spędziła z uzależnioną od narkotyków matką, której dwadzieścia siedem lat wcześniej opieka społeczna odebrała pierwsze dziecko, taki sam los spotykał każdego kolejnego malucha z jej rodziny. Najmłodsza dziewczynka od chwili narodzin znajdowała się w specjalnym spisie zwanym rejestrem nieletnich zagrożonych przemocą. Wiele osób mówiło, że mała zachowuje się podobnie jak Jodie, której historię autorka opowiedziała w Skrzywdzonej. Opiece społecznej bardzo zależy na tym, aby dziecko trafiło do osoby, która ma duże doświadczenie, nie posiada zwierząt, ani małych dzieci. Cathy Glass spełnia wszystkie te wymagania (jej dzieci w tamtym momencie miały odpowiednio 21, 17 i 19 lat). Tak więc mimo początkowych wątpliwości decyduje, że zajmie się dziewczynką. Kiedy Aimee pojawia się u swojej nowej opiekunki, jest zaniedbana, ma niewielką nadwagę, nie potrafi się sama ubrać, umyć ani wyszczotkować zębów, jej szkolna frekwencja to zaledwie dwadzieścia procent rocznie. Nie dziwi więc fakt, że jedyne co jest w stanie zrobić, jeśli chodzi o szkolne kwestie, to napisać swoje imię, policzyć do dziesięciu i przeczytać trzy słowa. Jada jedynie ciastka i tosty, nie wie do czego służą sztućce, ani jak się nimi posługiwać. Jest pewna, że tak jak we własnym domu, także i u Cathy będzie mogła spędzać całe dnie przed telewizorem i oglądać pełne krwawych scen horrory, bądź inne programy przeznaczone dla dorosłych. Nie słucha poleceń, buntuje się i jest bardzo bezpośrednia. Ma w sobie mnóstwo żalu, głowę pełną czarnych myśli, cały czas martwi się o mamę, bardzo za nią tęskni. Jej świadomość seksualna oraz wiedza na temat narkotyków i prostytucji jest dużo większa, niż być powinna. Autorka cierpliwie tłumaczy Aimee wszystkie nowe dla niej zasady, otacza opieką, chce dać poczucie bezpieczeństwa i wyjaśnić całą sytuacje. Choć jej biologiczna matka regularnie składa skargi na rodziców zastępczych innych swoich dzieci, jest agresywna i nieobliczalna, mała nadal ma mieć z nią bardzo intensywny kontakt (widzenia i kontrolowane rozmowy telefoniczne). Jak to wpłynie na młodą bohaterkę, czy uda się znaleźć dla niej rodzinę adopcyjną? O tym już w powieści.
„Ale Cathy, gdyby moja mama chciała mnie dostatecznie mocno, to by się zmieniła, przestałaby ćpać, sprzątałaby, myłaby mnie i zabierałaby mnie do szkoły. Gdyby mnie chciała, to tak powinna zrobić.”
Kiedy czyta się takie słowa jak te zacytowane powyżej, w oczach pojawiają się łzy wzruszenia, serce pęka na pół, a na usta cisną się za każdym razem te same pytania. Ile musi wycierpieć dziecko, żeby ktoś zareagował? Co trzeba zmienić i zrobić by wyrwać je z piekła przemocy, narkomani, patologii i dlaczego robi się to tak późno? Tego nie wie nawet tak doświadczona opiekunka zastępcza jak Cathy. Nie wszystko jest w stanie zrozumieć i zaakceptować, ale potrafi coś, co w pracy rodzica zastępczego i nie tylko jest bardzo potrzebne. Potrafi wysłuchać co podopieczna ma do powiedzenia, potrafi wyczuć moment, kiedy chce ona coś wyznać, prowadzi rozmowę tak, aby uzyskać od dziecka informacje, które dla dobra dziewczynki i tak musi zdobyć. Z doświadczenia wie, że każde jej słowo może być na wagę złota. Na kartach tej powieści pisarka nie tylko przedstawia czytelnikowi historię Aimee, ale też pokazuje, że błędy popełnione przez instytucje społeczne są bardzo kosztowne, mogą zabrać szczęśliwie dzieciństwo oraz sprawić, że rodzice będą czuli się bezpieczni nawet wtedy, gdy na to nie zasługują. Dlaczego dziecko ma płacić za błędy dorosłych? Czy zawsze to ono musi być ofiarą? Takich pytań po lekturze tejże książki jest jeszcze wiele. Zapomniane dziecko to tytuł z gatunku tych, które czyta się najciężej, i których powinno powstawać jak najmniej. Bynajmniej nie dlatego, że nie warto opowiadać takich historii, warto, ale gdyby było ich coraz mniej oznaczałoby to, że może ktoś choć po części zrozumiał swoje błędy i przestał krzywdzić niewinne istoty? Ten tytuł zdecydowanie nie jest dla wszystkich. To pełna bólu opowieść, dramat dziecka, którego świat z dnia na dzień przewraca się o 180 stopni, nowe miejsce, ludzie, obowiązki, zakazy, inny harmonogram dnia i to, czego się nigdy nie miało - spokój, ciepło, prezenty i zwykłe dziecięce rozrywki. To również opis tego, jak ośmiolatka uczy się funkcjonować w normalnej rodzinie, zdrowo odżywiać, myć, ubierać próbuje nadrobić stracone lata, kiedy to nie pozwolono jej być dzieckiem. Historia, która porusza takie zakamarki ludzkiej duszy, które ma każdy, bo przecież wszyscy są mniej lub bardziej wrażliwi, chwyta za te najczulsze struny. Warto zarekomendować ją osobom lubiącym powieści napisane przez życie, i takie które czegoś uczą, zostawiają ślad i nie dają szybko o sobie zapomnieć.
Źródło cytatów:
[1] Cathy Glass, Zapomniane dziecko, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2014, s. 7.
[2] Cathy Glass, Zapomniane dziecko, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2014, s. 296.
[3] Cathy Glass, Zapomniane dziecko, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2014, s. 314.

• Tytuł oryginalny: Another Forgotten Child
• Tłumaczenie: Weronika Mincer
• Wydawnictwo: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza.SA
• Rok wydania: 2014
• Oprawa: Miękka
• Ilość stron: 380
• Gatunek: Literatura faktu
„Praca rodzica zastępczego to zawsze balansowanie między potrzebami przybranego podopiecznego, a potrzebami swoich własnych dzieci.”
Osoba, która decyduje się...

Cathy Glass zawsze powoduje, że się wzruszam, chwyta ze me serce i przeraża mnie, raduje, złości....po prostu wzbudza we mnie wszystkie, ale to wszystkie emocje! Kolejna książka autorki, a ja mam ochotę jeszcze niżej się jej pokłonić, jeszcze mocniej bić brawa i oddać jej wielki kult i chwałę za to co robi, za to kim jest i jak wychowuje! Po raz kolejny wykazała się konsekwencją, stanowczością i nauczyła jak żyć.
Studiuję Pedagogikę, mam teraz sesję, powinnam się uczyć, ale większość czasu czytałam tę historię...wiecie co? Z tej książki o wiele więcej się nauczyłam niż z tych wszystkich przedmiotów z których mam egzaminy!

CATHY GLASS - MOJE GURU PEDAGOGICZNE!

Cathy Glass zawsze powoduje, że się wzruszam, chwyta ze me serce i przeraża mnie, raduje, złości....po prostu wzbudza we mnie wszystkie, ale to wszystkie emocje! Kolejna książka autorki, a ja mam ochotę jeszcze niżej się jej pokłonić, jeszcze mocniej bić brawa i oddać jej wielki kult i chwałę za to co robi, za to kim jest i jak wychowuje! Po raz kolejny wykazała się...

To już kolejna książka Cathy Glass, którą przeczytałam. Opowiada o losach ośmioletniej Aimee. Dziewczynka wychowała się w patologicznej rodzinie, gdzie narkotyki i przemoc były na porządku dziennym. Aimee już w chwili narodzin została umieszczona w rejestrze nieletnich zagrożonych przemocą, jednak mimo to dziecko nadal wychowywało się w patologicznym środowisku, chociaż jej przyrodnie rodzeństwo już wcześniej zostało odebrane matce i umieszczono je w rodzinach zastępczych. Dziewczynka w chwili przybycia do Cathy jest w strasznym stanie, w jedynym podartym ubraniu,które ma na sobie , jest brudna, zawszona i dodatkowo buntuje się przeciwko postawionym zasadom.
Raport, który Cathy otrzymuje opisuje Aimee jako nieposłuszną i niemal zdemoralizowaną. Kiedy podopieczna czuje się bezpieczna w domu Cathy wyjawia wiele wstrząsających i brutalnych szczegółów ze swojego dotychczasowego życia. Wszyscy nie mogą zrozumieć,dlaczego Aimee nie została zabrana od matki wcześniej. W dodatku w książce przedstawiony został brak organizacji opieki społecznej, gdzie co chwilę pojawiają się nowe osoby i nikt nic nie wie.
Cathy Glass także porusza problem "pominięcia dziecka" przez system, który miał zapewnić ochronę. Niestety Aimee nie jest jedynym dzieckiem, które zostało pominięte w ten sposób.
"Zapomniane dziecko" nie jest łatwą książką.
Nie mogę pojąć jak można tak zaniedbać dziecko. Chociaż w pewnym sensie matka Aimee też zbudziła we mnie współczucie, w książce jest to wyjaśnione a nie chce zdradzać treści. Autorka pokazała jak przemoc w rodzinie zatacza koło. Dodam, że zakończenie bardzo mnie usatysfakcjonowało i wzruszyło. Jak każda pozycja Cathy Glass, ta również zostanie na zawsze w mojej pamięci. Podziwiam autorkę za to jak się potrafi poświęcić dla skrzywdzonych dzieci.

To już kolejna książka Cathy Glass, którą przeczytałam. Opowiada o losach ośmioletniej Aimee. Dziewczynka wychowała się w patologicznej rodzinie, gdzie narkotyki i przemoc były na porządku dziennym. Aimee już w chwili narodzin została umieszczona w rejestrze nieletnich zagrożonych przemocą, jednak mimo to dziecko nadal wychowywało się w patologicznym środowisku, chociaż jej...

„Zapomniane dziecko” jest to pierwsza książka Cathy Glass jaką miałam okazję przeczytać choć o autorce dużo słyszałam. Ujęła mnie jej historia oraz historia dziecka, które do niej trafiło, a przede wszystkim sposób w jaki pisarka nam to wszystko ukazała. Opisała to takim jakim jest - bez upiększania, czy zatajania swoich błędów; ani błędów pomocy społecznej. W przypadku, gdy dziecku dzieje się krzywda w jego rodzinnym domu, to właśnie ta instytucja powinna pierwsza interweniować i zapewnić mu bezpieczeństwo…
Niestety nie zawsze tak jest...
Doskonały przykład takiego zaniedbania ukazuje nam książka "Zapomniane dziecko", którą już teraz Wam polecam.

Cathy Glass jest rozwódką, ma troje dzieci. Dwójkę własnych i jedno adoptowane. Jest również rodzicem zastępczym. To do niej na pewien czas trafiają dzieci, które mają bardzo trudną sytuację domową. Przebywają u niej od kilku miesięcy - najczęściej do roku, czyli do czasu aż zapadną sądowe decyzję, czy wychowanek wraca do rodziców, czy też zostaje ustalony nowy opiekun prawny, który się nim zajmie.

Kobieta zapewnia dzieciom „tymczasowe” schronienie, opiekę i bezpieczeństwo. Wydawać by się mogło, że ten okres nie odgrywa dużego znaczenia w życiu podopiecznego, który do niej trafia. A jednak to jest najtrudniejszy czas dla dziecka. Zostaje odebrany od rodziców. Pojawia się strach, niepewność, wszystko jest nowe: otoczenie, ludzie... Nasila się wobec tego jego bunt i lojalność wobec rodziców - w tej chwili nie liczy się jak bardzo źle go traktowali. To na rodzicu zastępczym i jego rodzinie najczęściej wyładowane są wszystkie frustracje zarówno przez rodziców, któremu odebrano pociechę jak i przez dziecko, które widząc takie zachowanie mamy czy taty postępuje podobnie, bo może wtedy dopiero rodzic go zauważy, pochwali, przytuli, pogłaszcze czy pocałuje...

Takim dzieckiem jest właśnie Aimee (bohaterka powieści „Zapomniane dziecko”) przez niedopatrzenie i zaniedbanie ze strony pomocy społecznej przez osiem lat przebywała „pod opieką” matki , która nie dawała sobie sama rady. Często zostawiała ją z innymi dorosłymi, przeważnie z mężczyznami.
Pięcioro innych dzieci Susan zostało jej już wcześniej odebrane.
Dlatego jest to trudne do uwierzenia, że Aimee pozostała na jej utrzymaniu i to aż przez 8 lat. Tyle czasu nikt nic nie zrobił, aby pomóc temu dziecku. Częste zmiany asystentów rodziny, kuratorów… Można się tak tłumaczyć, a jednak… jest to karygodny błąd.

cd. recenzji http://zycnadalzpasja.blogspot.com/2015/01/bad-pomocy-spoecznej-zapomniane-dziecko.html

„Zapomniane dziecko” jest to pierwsza książka Cathy Glass jaką miałam okazję przeczytać choć o autorce dużo słyszałam. Ujęła mnie jej historia oraz historia dziecka, które do niej trafiło, a przede wszystkim sposób w jaki pisarka nam to wszystko ukazała. Opisała to takim jakim jest - bez upiększania, czy zatajania swoich błędów; ani błędów pomocy społecznej. W przypadku,...

Cathy Glass pracuje w brytyjskiej opiece społecznej tworząc rodzinę zastępczą dla dzieci pokrzywdzonych przez los. Na koncie ma wiele trudnych przypadków, przez jej dom wielokrotnie przewinęły się dzieci z szokującymi i traumatycznymi przeżyciami. Część z nich staje się bohaterami wzruszających książek autorstwa Cathy. Proza autorki nie należy do najłatwiejszej w odbiorze, niesie za sobą ogromny ładunek emocjonalny, wzrusza, momentami bulwersuje i szokuje, zwłaszcza jeśli czytelnik uświadomi sobie fakt, że nie są to historie wyssane z palca. Dzieci to kruche istotki, które potrzebują opieki i miłości, niestety bardzo często są zaniedbywane i krzywdzone przez najbliższych, co w dużym stopniu wpływa na ich psychikę i sposób postrzegania świata. W swojej pracy Cathy wielokrotnie zajmowała się naprowadzaniem delikatnej, dziecięcej psychiki na właściwe tory.

"Zapomniane dziecko" jest historią ośmioletniej Amiee, która w niezrozumiały sposób prześliznęła się przez system monitorujący opieki społecznej i spędziła wiele lat przy boku matki narkomanki. W chwili narodzin dziewczynka została umieszczona w rejestrze nieletnich zagrożonych przemocą, piątka jej starszego rodzeństwa już wcześniej została umieszczona w rodzinach zastępczych, niestety z powodu zaniedbania systemu i stale zmieniających się pracowników socjalnych nikt nie dbał o dobro dziewczynki.
W chwili gdy Amiee trafia do domu Cathy jest skrajnie zaniedbana - brudna, zawszona, w dziurawym ubraniu i z dużymi zaległościami w szkole, sprawia wyjątkowe problemy wychowawcze. Dziewczynka jest trudnym dzieckiem po wielu przejściach. Wraz z upływem czasu, który spędza w domu opiekunki ujawnia coraz bardziej szokujące wydarzenia ze swojej przeszłości.

Amiee spędziła wiele lat w skrajnych warunkach, pomieszkując w melinach narkomanów, bez własnego łóżka, bez ciepłej wody i podstawowych środków do życia. Z powodu niskiej frekwencji w szkole nie umiała czytać ani pisać i miała zaburzone kontakty z rówieśnikami. Ulubionym zajęciem dziewczynki było oglądanie programów dla dorosłych i horrorów. Amiee, przez nikogo nie pilnowana, była dzieckiem, które zawsze robiło to na co akurat miało ochotę.
Brak autorytetów sprawił, że pierwsze dni w domu Cath były wyjątkowo trudne. Dziewczynka testowała na jak wiele może sobie pozwolić, buntowała się, krzyczała i próbowała wszystko wymuszać siłą. Na szczęście trafiła do doświadczonego opiekuna, który wiedział jak postępować z dziećmi szczególnie trudnymi.

W książce został ukazany absurdalny sposób funkcjonowania brytyjskiej pomocy społecznej. Gdzie byli ludzie, którzy powinni zainteresować się sprawą Amiee? Dlaczego sprawa dziewczynki tak często była przekazywana z rąk do rąk, aż w końcu została zapomniana? Dlaczego nikt nie zwrócił uwagi na wielokrotne doniesienia szkolnego pedagoga? Pytania te pozostają bez odpowiedzi. Niestety przypadek dziewczynki nie jest odosobniony, zaniedbania tego typu zdarzają się bardzo często. Amiee miała na tyle szczęścia, że w odpowiednim momencie trafiła do rodziny zastępczej.

Cathy Glass pracuje w brytyjskiej opiece społecznej tworząc rodzinę zastępczą dla dzieci pokrzywdzonych przez los. Na koncie ma wiele trudnych przypadków, przez jej dom wielokrotnie przewinęły się dzieci z szokującymi i traumatycznymi przeżyciami. Część z nich staje się bohaterami wzruszających książek autorstwa Cathy. Proza autorki nie należy do najłatwiejszej w odbiorze,...

Krzywdzenie dziecka kojarzy nam się z prostymi formami przemocy – biciem czy molestowaniem seksualnym. W rzeczywistości jednak tych przejawów jest znacznie więcej. Można dziecko zaniedbać – i to nie tylko tak, że będzie brudne, a jego zęby ogarnie próchnica; zaniedbanie to także odizolowanie od świata zewnętrznego, zahamowanie rozwoju, pozbawienie kontaktów z rówieśnikami. Do tego dojść może manipulacja i emocjonalne uzależnienie od siebie. Najgorzej jednak, gdy wszystkie te elementy występują razem – dziecku krzywdzonemu i tak bardzo trudno pomóc, a kompilacja różnych rodzajów przemocy tylko pogarsza sprawę.

Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w książce Cathy Glass – kobiety, która od lat opisuje własne doświadczenia, wynikające z roli rodzica zastępczego. Tym razem opowieść dotyczy Aimee – ośmiolatki wychowującej się w melinie narkomanów, wykazującej cechy skrajnego zaniedbania. Dziewczynka jest brudna, ma wszy, a do szkoły (jeśli w ogóle się w niej pojawia) chodzi w podartych ubraniach. Uwagę zwraca jej agresywne zachowanie. Opieki nad Aimee podejmuje się Cathy, doświadczona matka zastępcza, i to z jej perspektywy poznajemy wszystkie wydarzenia i etapy zmian, jakie zachodzą w psychice i nastawieniu dziewczynki. Razem z nią odkrywamy również mroczne wspomnienia, z którymi dziecko musi się borykać, a także wkraczamy do walki z agresywnym, niepohamowanym rodzicem.

Matka Aimee znana jest policji i opiece społecznej – wcześniej odebrano jej kilkoro dzieci i wszyscy zastanawiają się, czemu po Aimee system pomocy upomniał się tak późno. To ciekawy aspekt książki, pokazujący od wewnątrz brytyjski opiekę społeczną; nie w sposób wyidealizowany, a taki, jakim jest, ze wszelkimi lukami prawnymi. Widzimy tutaj niesprawiedliwość zarówno ze strony rodzica zastępczego, jak i biologicznego – walka o dziecko pokazana jest krok po kroku. Przy tym wszystkim historia absolutnie nie jest jednowymiarowa, a w treść wplecione są wątki pokazujące również drugą stronę medalu.

Podczas lektury miałam wrażenie, że książka mogłaby być poradnikiem dla przyszłych rodziców zastępczych (i nie tylko), tak dokładnie autorka opisuje wszelkie mechanizmy swojego działania. Ciężko jest mi obiektywnie ocenić, czy przesadziła – w moim odczuciu tak, ale może to być wynik faktu, że na co dzień obcuję z psychologiczną terminologią i nie potrzebuję wyjaśnień krok po kroku. Sporo jest tutaj także wstawek tłumaczących, dlaczego bohaterka powiedziała coś w taki, a nie inny sposób i jaki może mieć to wpływ na dalszy rozwój wypadków. Z jednej strony to charakterystyczne, z drugiej – być może dla kogoś przydatne. Sądzę, że może to pomóc w zrozumieniu dzieci i ich reakcji w ogóle.

W tekście takim jak ten najistotniejszą sprawą jest moim zdaniem kreacja psychologiczna bohaterów i przyznaję, że w tym przypadku nie mam się do czego przyczepić. Intuicyjnie czuję, że zachowanie dziewczynki jest spójne, a przedstawione fakty pokrywają się z tym, co słyszałam na temat reakcji dzieci będących ofiarami krzywdy. Tym niemniej mam wrażenie, że pewne sprawy zostały tu rozwiązane zbyt łatwo. Prawdopodobnie jest to „zboczenie” z czytania dużych ilości beletrystyki epatującej negatywnymi rozwiązaniami i trudnymi zbiegami okoliczności, jednak ciężko mi uwierzyć, że w tak krótkim może się dokonać tak wiele znaczących zmian.

Niestety, książka nie jest pozbawiona wad związanych z naszym, polskim wydaniem. W tekście zdarzają się powtórzenia i naprawdę dziwne konstrukcje gramatyczne. Rzucają się w oczy dość mocno, ale na szczęście nie są na tyle częste, żeby z ich powodu odrzucać tekst. Pomijając te techniczne drobiazgi książka jest naprawdę dobra w odbiorze – dominują dialogi, co nadaje tekstowi dynamizmu i pozwala szybko przejść przez tak trudną tematykę. Nie ma też tutaj niepotrzebnego owijania w bawełnę – to, co się stało, powiedziane jest wprost i bezpośrednio.

W ogólnym rozrachunku jestem zadowolona, że książka Cathy Glass do mnie trafiła – dzięki niej miałam okazję uzupełnić o kwestie praktyczne tę wiedzę, którą niedawno nabyłam. Uważam, że jest to autentyczne i dobre świadectwo skutków, jakie niesie za sobą zaniedbanie i przemoc wobec dziecka. Tak jak wspomniałam, może to być również tekst ciekawy dla rodziców w ogóle – pokazuje on, jak dzieci reagują na nasze słowa, jak je rozumieją i ile potrafią z nich wyciągnąć. Chętnie sięgnę po inne książki autorki; jestem niezwykle ciekawa, czy pomiędzy poszczególnymi historiami są znaczące różnice.

------------------------------------------
http://czworgiem-oczu.blogspot.com/2014/11/cathy-glass-zapomniane-dziecko.html

Krzywdzenie dziecka kojarzy nam się z prostymi formami przemocy – biciem czy molestowaniem seksualnym. W rzeczywistości jednak tych przejawów jest znacznie więcej. Można dziecko zaniedbać – i to nie tylko tak, że będzie brudne, a jego zęby ogarnie próchnica; zaniedbanie to także odizolowanie od świata zewnętrznego, zahamowanie rozwoju, pozbawienie kontaktów z rówieśnikami....

Wstrząsająca historia ośmioletniej dziewczynki wychowywanej przez matkę narkomankę, zapomniana i pominięta przez brytyjski system opieki społecznej.
Autorka książki, doświadczony opiekun zastępczy, nie może zrozumieć ani pogodzić się z faktem, jak dziecko wciągnięte na listę "zagrożonych dzieci" pozostaje pod opieką matki, i umyka wszystkim możliwym służbom dbającym o dobro dzieci. Książka ponura i smutna a jednak napawająca optymizmem, że jednak są ludzie na świecie, którzy potrafią poświęcić się dla obcego dziecka.

Wstrząsająca historia ośmioletniej dziewczynki wychowywanej przez matkę narkomankę, zapomniana i pominięta przez brytyjski system opieki społecznej.
Autorka książki, doświadczony opiekun zastępczy, nie może zrozumieć ani pogodzić się z faktem, jak dziecko wciągnięte na listę "zagrożonych dzieci" pozostaje pod opieką matki, i umyka wszystkim możliwym służbom dbającym o...