Niemka

Okładka książki Niemka
Wojciech Dutka Wydawnictwo: Lira literatura piękna
432 str. 7 godz. 12 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2024-03-13
Data 1. wyd. pol.:
2024-03-13
Liczba stron:
432
Czas czytania
7 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367915540
Średnia ocen

                7,5 7,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Niemka w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oficjalne recenzje książki Niemka i

Kim jestem?



928 338 647

Oceny książki Niemka

Średnia ocen
7,5 / 10
419 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
172
64

Na półkach: , ,

Nie spodziewałam się, że ta pozycja wciągnie mnie w świat bohaterów, już od pierwszych stron, co w moim przypadku zdarza się bardzo rzadko niestety. Książkę czytałam z zapartym techem praktycznie do samego końca, praktycznie ponieważ ostatnie rozdziały wydały mi się przez autora bardzo spłycone, a dodatkowo nudne, czułam to tak, jakby autor nie wiedział jak zakończyć tę historię, ale starając utrzymywać się swój język pisarski, więc końcówka nie była zła, ale jak od większości książki nie mogłam się oderwać, tak końcowe rozdziały czytałam z wieloma przerwami bez poczucia, że nie dowiem się szybko co dalej i stąd moja ocena. Mimo wszystko polecam tę książkę. Chociaż oparta jest ona w realiach to mimo wszystko wiele postaci, w tym główne są zmyślone, mimo wszystko, widać że autor jest zainteresowany historią i dzięki temu, w fajny sposób przekazuje ją innym, którzy nie do końca ją znają. Jest to ładny przekaz i uważam, że takich książek powinno być więcej.
Pozycja ta też nauczyła mnie wielu rzeczy, takich jak to, że decyzje naszej rodziny nie zależą od nas i to, że ich poglądy są całkiem odmienne od naszych, nie znaczy że my teżjestesmy złymi ludźmi oraz że te czasy były dziwne i decyzje wielu z tych osób nie były spowodowane jedynie chęcią, ale w większości szantażem drugiej strony i że czasem na decyzję innych powinniśmy też patrzeć z tej perspektywy.

Nie spodziewałam się, że ta pozycja wciągnie mnie w świat bohaterów, już od pierwszych stron, co w moim przypadku zdarza się bardzo rzadko niestety. Książkę czytałam z zapartym techem praktycznie do samego końca, praktycznie ponieważ ostatnie rozdziały wydały mi się przez autora bardzo spłycone, a dodatkowo nudne, czułam to tak, jakby autor nie wiedział jak zakończyć tę...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

777 użytkowników ma tytuł Niemka na półkach głównych
  • 492
  • 273
  • 12
107 użytkowników ma tytuł Niemka na półkach dodatkowych
  • 31
  • 24
  • 22
  • 9
  • 8
  • 7
  • 6

Inne książki autora

Wojciech Dutka
Wojciech Dutka
Wojciech Dutka (ur. 1979). Zodiakalny Byk, osobnik uparty, niepoprawny pesymista, czyli racjonalny optymista. Absolwent historii i podyplomowego studium dziennikarstwa. Wolontariusz, dziennikarz radiowy, były pracownik uczelni medycznej, konsultant do spraw europejskich programów badawczych, ostatnio nauczyciel historii. Zajmuje się polską historiografią przełomu XIX i XX wieku; publikował w renomowanych czasopismach naukowych: „Przeglądzie Historycznym”, „Czasach Nowożytnych”, „Klio”, „Kwartalniku Historii Żydów”, „Przeglądzie Humanistycznym” i „Roczniku Historii Prasy Polskiej”. Współautor pracy o historii polskiego plakatu medycznego, nagrodzonej przez ministra zdrowia w 2011. Autor opowiadań, tomu poezji oraz pięciu powieści historycznych: Krew faraonów, Bractwo Mandylionu, Taniec szarańczy, Czerń i purpura oraz Kartagińskie ostrze. Pracuje nad kolejnymi książkami zatytułowanymi Lunatyk i Labirynt Minotaura. Jest wielbicielem niemieckiego kina, chilijskiego wina i samotnych wędrówek po górach.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Amerykanka Wojciech Dutka
Amerykanka
Wojciech Dutka
Dla mnie powieść ta jest doskonałym połączeniem historii oraz doświadczeń granicznych jednostki, jej sprawczości oraz wolności wyboru. Ukazuje szeroki kontekst historyczny, obejmujący wydarzenia z okresu II. wojny światowej, na tle emocjonalnym, ale i filozoficznym, wprowadzając do powieści postać jednego z najbardziej znanych filozofów - Martina Heideggera i rozważania nad kondycją człowieka. W konstrukcji fabularnej oraz kontekście historycznym z mojej strony jako czytelniczki, najbardziej istotne jest łączenie faktów historycznych przez autora powieści z jednoczesnym ukazaniem ich na tle wojennego życia i walki o przetrwanie głównej bohaterki, gdzie nie brak namiętności, miłości, lecz jednocześnie uczucia te przeplata ból oraz cierpienie. Kolejnym atutem powieści jest szeroka panorama geograficzna, bowiem autor zabiera nas w podróż po USA, Niemczech, Francji, a także innych zakątkach Europy. Podkreślić warto też styl i dbałość o kontekst językowy, gdyż w powieści zawarta jest rozbudowana narracja opisowa. Co także istotne w „Amerykance” dostrzegłam sporą dbałość o szczegóły oraz przypisy, to zdecydowanie poszerza wiedzę czytelnika w odniesieniu do wielu aspektów – z włączeniem dzieł klasycznych. W odbiorze jest to powieść bardzo interesująca ale jednocześnie wymagająca od czytelnika skupienia i analizowania faktów – co dla mnie stanowi jej kolejny walor. Wymaga również od odbiorcy wysokich umiejętności interpretacyjnych, a przedstawione w powieści zdarzenia skłaniają do zastanowienia się nad konsekwencjami podejmowanych decyzji. Polecam miłośnikom historii, poszukującym ambitnej literatury.
Paulina Korach - awatar Paulina Korach
ocenił na 10 15 dni temu
Na moście pożegnań Katarzyna Majewska-Ziemba
Na moście pożegnań
Katarzyna Majewska-Ziemba
Na moście pożegnań, druga część Sagi Kresowej Katarzyny Majewskiej-Ziemby, to poruszająca kontynuacja historii Janki, Stefanii, Stacha i całej społeczności, której przyszło żyć na terenach nieustannie targanych zawieruchą wojenną. Autorka prowadzi czytelnika przez dramatyczne losy bohaterów, zmuszonych do konfrontacji z kolejnymi fale­mi przemocy i chaosu, gdy ziemie kresowe przechodzą spod okupacji rosyjskiej pod niemiecką, by później ponownie znaleźć się w rękach Rosjan. Każda z tych zmian niesie odmienne zagrożenia, ale żadne nie daje poczucia bezpieczeństwa. W tej części wyraźniej niż w poprzedniej wybrzmiewa brutalność wojny i jej konsekwencje dla zwykłych ludzi. Losy bohaterów splatają się z historią w sposób wyjątkowo sugestywny, a autorka z dużą wrażliwością pokazuje ich determinację, strach i nieustanne próby ocalenia własnej godności w świecie, który coraz bardziej się rozpada. Drugi tom jest – moim zdaniem – mocniejszy niż pierwszy. Jest tu więcej wydarzeń, a opisywane emocje są intensywniejsze, bardziej namacalne. Dynamika narracji przyspiesza, a stawka, o którą walczą bohaterowie, staje się jeszcze wyższa. Autorka nie tylko rozbudowuje tło historyczne, ale także pogłębia portrety psychologiczne postaci, dzięki czemu łatwo się z nimi utożsamić i przeżywać ich dramaty. Na moście pożegnań to książka pełna bólu, ale także nadziei, cichej siły i ogromnej empatii. Kontynuuje historię zapoczątkowaną w pierwszym tomie, ale robi to dojrzalej, z większą intensywnością emocjonalną i narracyjną. To poruszająca, sugestywna i bardzo udana kontynuacja sagi, która na długo pozostaje w pamięci.
Pati Sojka - awatar Pati Sojka
oceniła na 7 4 miesiące temu
Cienie zostaną za nami Katarzyna Majewska-Ziemba
Cienie zostaną za nami
Katarzyna Majewska-Ziemba
.... przyjdą takie czasy, że będą o wiarę pytać i za nią palić ludzi w piecach. To było tak straszne, że zapisałam sobie te słowa, ale nie wierzyłam, że coś tak absurdalnego może się zdarzyć". Niepewne czasy tuż przed II wojna światową. Mała wioska przy wschodniej granicy, niedaleko Baranowicz. To tu mieszka Stefania z mężem i dziećmi. Wiodą spokojne, chociaż nie łatwe życie. Za sąsiadów mają przychylnych sobie Białorusinów i Żydów. Dorośli mieszkańcy żyją w zgodzie, pomagają sobie, a ich dzieci bawią się razem, uczą i nawiązują się między nimi przyjaźnie. Ale nadchodzi wojna i zmienia wszystko .... nawet ludzi. Do Baranowicz wkracza Armia Czerwona, a wtedy relacje między mieszkańcami ulegają zmianie. Rodzina Stefanii dopiero w takiej chwili przekona się kto jest wrogiem, a kto przyjacielem. Mało tego, w tym trudnym czasie kobieta traci męża. Zostaje sama z dwójką dzieci. Jej 17-letnia córka Janka przyjaźni się z Żydówką i Rosjanką. Ale czy ich przyjaźń przetrwa? Jak Stefania poradzi sobie sama w tym bezwzględnym czasie? "Cienie zostaną za nami" to debiut autorki, a zarazem 1 część sagi kresowej. Powieść pełna bólu i cierpienia, oparta jest na faktach. Przepełniona jest lękiem o to, co przyniesie kolejny dzień. Kim są ludzie dotychczas tak przychylni i pomocni? Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem i komu można tak naprawdę zaufać? Nie da się tej książki czytać bez emocji. Razem z bohaterami przeniosłam się na Kresy Wschodnie, razem z nimi odczuwałam ból, niepokój i obawy o dalsze życie. Autorka pięknie ukazała emocje bohaterów i nastroje panujące w tamtym trudnym czasie. Odnalazłam w tej książce wszystko to, co bardzo lubię .... dwie linie czasowe, świetnie oddane tło historyczne i bohaterów, przed którymi stoją ogromne wyzwania. Ta książka to prawdziwa historia o rodzinnych sekretach, o uczuciach, o woli przetrwania i o człowieczeństwie, ukazująca skomplikowane relacje międzyludzkie. Bo wojna zmienia wszystko, zmienia też ludzi. Powieść, od której ciężko się oderwać, czyta się ją jednym tchem. Aż trudno uwierzyć, że to debiut. Gratuluję autorce, a Wam polecam ją z całego serca. Zakończenie niezwykle poruszające ..... wkrótce sięgnę po 2 część.
Maria Manterys-Storma - awatar Maria Manterys-Storma
oceniła na 9 8 miesięcy temu
Paryska córka Kristin Harmel
Paryska córka
Kristin Harmel
Jaka jest wasza ulubiona, zagraniczna autorka? Paryż, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Amerykańska rzeźbiarka Elise poślubia francuskiego malarza Oliviera. Latem na świat przychodzi ich córeczka, Mathilde. Juliette, właścicielka księgarni, mama dwóch chłopców, rodzi swoje trzecie dziecko, córeczkę Lucie. Kobiety bardzo szybko stają się sobie bliskie. Dzielą się swoimi radościami, ale w związku z niepewną sytuacją, także troskami i obawami. Wybucha II wojna światowa. Aresztowanie Oliviera, który był zaangażowany w działalność antynazistowską sprawiła, że Elise także stała się celem. Chcąc chronić swoją córkę, zostawia ją pod opieką swojej przyjaciólki, a sama, pod zmienionym nazwiskiem, opuszcza Paryż. W 1943 roku na księgarnię Juliette spadają bomby. Załamana Juliette wyjeżdża do Ameryki. Po powrocie do Paryża Elise chce odzyskać córkę, ale wszelki ślad po Mathilde i Juliette zaginał. Czy oklepany temat? Możliwe, ale @kristinharmel z takich tematów robi takie emocjonalne bomby, że klękajcie narody. Nie wiem, jak ona to robi, ale nie uroniłam na tej historii łzy. Ja ryczałam jak bóbr. @kristinharmel jest mistrzynią w łączeniu faktów historycznych z fikcją lub raczej historiami zainspirowanymi realiami. Autorka tworząc postaci Elise, Juliette, Ruth osadziła je w okupowanym Paryżu. Mieście, które zostało zajęte przez Niemców w 1940 roku, udowadniając po raz kolejny, że potrafi przepięknie opowiadać historie jednostek, snując opowieści o dramatach zwykłych ludzi, a nie skupiając się na wielkiej polityce. "Paryska córka" zbudowana jest na motywach, które od razu do mnie trafiły. Całym fundamentem powieści jest macierzyństwo, przyjaźń i utrata, ale także wina, nadzieja, odpowiedzialność i poświęcenie. I nawet jeśli wojna zabierze ci wszystko, więź przetrwa. Ja przepadłam! I jak dla mnie to najpiękniejsza powieść autorki. Kocham i zdecydowanie polecam!!
Związana-z-książkami - awatar Związana-z-książkami
ocenił na 10 2 miesiące temu
Droga ku przyszłości Aneta Krasińska
Droga ku przyszłości
Aneta Krasińska
Aneta Krasińska to autorka, która jak mało kto potrafi pisać o trudnych zakrętach życiowych z ogromną dozą empatii i zrozumienia dla ludzkich słabości. Jej powieść „Droga ku przyszłości” to emocjonalny fundament dla każdego, kto kiedykolwiek czuł, że utknął w martwym punkcie. Moja ocena to mocne 8/10 – to literatura niosąca nadzieję, napisana z wielką klasą i wyczuciem, która udowadnia, że każdy koniec jest jedynie wstępem do nowego początku. Bohaterka powieści staje przed wyzwaniem, które dla wielu byłoby paraliżujące: musi zbudować siebie na nowo po bolesnych doświadczeniach, które zburzyły jej dotychczasowe poczucie bezpieczeństwa. Krasińska nie serwuje nam jednak taniego poradnika motywacyjnego przebranego za fabułę. Zamiast tego dostajemy mięsistą, życiową historię o procesie zdrowienia, który nie jest liniowy – ma swoje wzloty, bolesne upadki i chwile zwątpienia. Autorka mistrzowsko kreśli portrety psychologiczne nie tylko głównej postaci, ale i bohaterów drugoplanowych. Każdy z nich wnosi do opowieści inny odcień relacji międzyludzkich – od toksycznego uzależnienia emocjonalnego, po bezinteresowne wsparcie, które staje się kołem ratunkowym. To właśnie ta autentyczność więzi sprawia, że od książki trudno się oderwać. Dlaczego 8/10? Powieść wyróżnia się na tle współczesnej literatury obyczajowej kilkoma kluczowymi elementami, które sprawiają, że zasługuje na wysoką notę. Dojrzałość emocjonalna: Krasińska unika czarno-białych podziałów. Rozumie, że wybaczenie – zarówno innym, jak i sobie – to proces żmudny i skomplikowany. Czytelnik czuje, że autorka szanuje jego inteligencję i emocje. Styl i język: Proza Anety Krasińskiej jest niezwykle płynna. Autorka potrafi opisywać wewnętrzne rozterki w sposób plastyczny, niemal namacalny, zachowując przy tym lekkość, która sprawia, że mimo trudnej tematyki, lektura jest przyjemnością. Uniwersalne przesłanie: To książka, w której przejrzeć może się każdy. Problemy z tożsamością, lęk przed nieznanym i walka o własną autonomię to tematy, które dotykają nas wszystkich, niezależnie od wieku czy statusu. „Droga ku przyszłości” to nie tylko tytuł, to obietnica, którą autorka składa czytelnikowi. Aneta Krasińska stworzyła opowieść, która koi, ale i zmusza do refleksji nad własnymi wyborami. To inspirująca lekcja odporności psychicznej, która pokazuje, że choć nie mamy wpływu na to, co nas spotyka, mamy pełną kontrolę nad tym, jak postanowimy na to odpowiedzieć. Osiem punktów to wyraz uznania dla literackiej sprawności i serca, które autorka włożyła w tę historię. To pozycja obowiązkowa dla fanek literatury, która zostawia w duszy trwały ślad i ciepłe światło.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 8 18 godzin temu

Cytaty z książki Niemka

Więcej
Wojciech Dutka Niemka Zobacz więcej
Wojciech Dutka Niemka Zobacz więcej
Wojciech Dutka Niemka Zobacz więcej
Więcej