Mysia orkiestra

Name: Mysia orkiestra
Rating: 7,1 (16 reviews)
Author: Dorota Gellner
ISBN: 9788361824640

Okładka książki Mysia orkiestra autora Emilia Dziubak, Dorota Gellner, 9788361824640

Dorota Gellner, Emilia Dziubak

7,1 / 10

16 ocen

1 opinii

Bajka

Wydawnictwo: Bajka literatura dziecięca

36 str.

Kategoria:: literatura dziecięca
Format:: papier
Data wydania:: 2013-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2013-01-01
Liczba stron:: 36
Czas czytania: 36 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788361824640

Ach, nie ma jak kocia muzyka!
Od mysiej dostaje się bzika!

Nikt Wam tak nie zagra jak mysia orkiestra! Poznajcie też wielkoluda, smoka, królewnę, czarodzieja i łakomego królika, a także pewien bardzo zbuntowany kosz na śmieci i najdziwniejszy na świecie zamek, który urządza rewię mody! Zbzikowani bohaterowie, zwariowane historie, zaskakujące puenty i świetne rymy Doroty Gellner. A do tego niesamowite ilustracje Emilii Dziubak, pełne intrygujących szczegółów dla uważnych czytelników... Zapraszamy do tańca!

Średnia ocen

7,1 / 10

1 opinii 16 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Mysia orkiestra w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Mysia orkiestra

Średnia ocen

7,1 / 10

16 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

4 ocen

8 ocen

2 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

ania_muha

06.11.2016

7 / 10

Na półkach: ,

Dobre wydanie i przyjemne ilustracje. Z początku myślałam, że książka za krótka, zbyt łatwa, ale moje dziecko polubiło i kazało czytać sobie po wielokroć (pod rząd), co faktycznie świadczyć może o tym, że za krótka :) Dzisiaj myślę, że to książka prosta i przyjemna, idealna dla dzieciaków nielubiących długich posiedzeń nad książką.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

34 użytkowników ma tytuł Mysia orkiestra na półkach głównych

Przeczytane 23
Chcę przeczytać 11

12 użytkowników ma tytuł Mysia orkiestra na półkach dodatkowych

Posiadam 4
Dziecięce 2
Dla szkrabów 1
Literatura polska 1
Półka Szymka 1
5latek 1
Czytam dzieciom 1
Agnieszka 1

Tagi i tematy do książki Mysia orkiestra

Emilia Dziubak

Inne książki autora

Więcej

8,4

Czarodziej osobisty Dorota Gellner

8,7

Sknera Dorota Gellner

9,0

Tyci, tyci Dorota Gellner

6,5

Wierszyki na Boże Narodzenie Natalia Berlik, Dorota Gellner, Danuta Gellnerowa

8,0

Nieśmiała myszka Dorota Gellner, Marianna Oklejak

8,0

Cukiernia pana Pączka Dorota Gellner

7,5

Niepewna Królewna Dorota Gellner

więcej

Dorota Gellner

Urodzona w 1961r. bardzo popularna i często wydawana poetka, czasem pisząca także krótką prozę. Od debiutu ("Mysia wyprawa", 1985) opublikowała blisko pięćdziesiąt książeczek dla najmłodszych. Jej wiersze są tradycyjne, melodyjne urzekające prostotą, ciepłem, subtelnym poczuciem humoru. Autorka wielu książek dla dzieci, programów telewizyjnych ("Tęczowa bajeczka"), słuchowisk radiowych oraz bajek muzycznych. Na swoim koncie ma również ponad sto tekstów piosenek, wśród nich tak popularne jak: "Zuzia - lalka nieduża"' "Zając malowany", czy "Duszki, duszki".

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Jak kózka uczyła się pływać

Nele Moost Pieter Kunstreich

"Jak kózka uczyła się pływać" zaczyna się od pewnego rodzaju rewolucji, bo oto dnia pewnego zwierzęta postanowiły pójść do szkoły. Kaczka, koń, gąsienica, koza, słoń, rybka, mrówka i inne zwierzęta rozpoczęły naukę różnego rodzaju aktywności fizycznej. Nauczyciele byli bardzo surowi i nieugięci, czasem wręcz bezlitośni i do dzienniczków wpadała dwója za dwóją, podczas gdy koń, kaczka i rybka uczyli się wspinania na drzewo, gąsienica i słoń latania, koza próbowała swych sił w pływaniu, a mrówka - na przekór wymaganiom kadry nauczycielskiej - wolała dźwigać na grzbiecie okruchy i inne ciężary. Ostatecznie zwierzęta próbując opanować umiejętności wykraczające poza ich naturalne możliwości, przestały być dobre w czymkolwiek - rybka i kaczka pływały średnio, słoń biegał słabiej niż na początku, a koza już nie skakała tak jak wcześniej. Nauczyciele z rezygnacją kręcili głowami obserwując bezskuteczne wysiłki zwierząt. W końcu spakowali się i opuścili swoich uczniów. I właśnie wtedy nastąpił przełom, bo każdy z przyjemnością znów zaczął uprawiać tę dyscyplinę, w której czuł się najlepiej. Jaki morał płynie z tej opowieści? Nie musisz być najlepszy we wszystkim. Rób to, co sprawia Ci radość i czyni Cię szczęśliwym. Bardzo ładnie zilustrowana książka, z przekazem, który powinien towarzyszyć nam na co dzień.

synek_szymek_czyta

oceniła na 10 2 lata temu

Lukrecja

Przemysław Wechterowicz Diana Karpowicz

Macie w domu taką książkę, której nie lubicie, ale Wasze dzieci ją lubią? My mamy takich kilka i staram się ich unikać, ale czasem Leon dostaje się do regału, do którego normalnie nie ma dostępu i...faza zaczyna się od nowa. Nie mam jednak serca się ich pozbyć na dobre skoro moje dziecko je lubi. Jedną z takich książek jest "Lukrecja" autorstwa Przemysława Wechterowicza. Skusiłam się na nią ze względu na krowę na okładce, bo L. bardzo lubi te zwierzęta. Ilustracje Diany Karpowicz nadrabiają dla mnie zdecydowanie treść, która średnio mi podpasowała. Spotykamy krowę imieniem Lukrecja, ktora opowiada nam co nieco o tym co robi w ciągu dnia. A jest ona przez cały dzień baaardzo zajęta - zaczynając od porannej gimnastyki, potem zjadanie soczystej trawy, kąpiele w błocie, bieganie po lesie i wiele innych atrakcji. W końcu nastaje noc i po wspomnieniu kołysanki swojej mamy zapada w błogi sen. Szczerze nawet sama nie wiem co mi w niej nie pasuje, ale po prostu źle mi się ją czyta. Książka nie ma też zbytnio fabuły, a po prostu wymieniane są zajęcia beztroskiej krówki. Zamysł jest dosyć ciekawy, a krowa opowiada o swoim dniu w zabawny sposób i jak widać mojemu Synkowi się podoba. Także mimo wszystko polecam spróbować z Waszymi pociechami, jeśli jeszcze nie znacie.

Książkowy Bajtel

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Przed twoim urodzeniem

Rascal

Jeśli ktoś szuka szczegółowej odpowiedzi na pytanie "skąd się biorą dzieci?, to tutaj jej nie znajdzie. Książka jest bardziej poetycką opowieścią o stawaniu się rodzicem i tworzeniu nowego istnienia. Tekstowi towarzyszą ciekawe ilustracje. Myślę, że to taka książka bardziej dla rodziców niż dla dzieci. Czasem trudno jest przedszkolakowi wytłumaczyć, o co chodzi w niektórych metaforach.

lolipop13

ocenił na 7 1 rok temu

Zima, której nie było

Katarzyna Minasowicz

"Zima której nie było" to świetna, wesoła i przede wszystkim pełna ciepła historia o.. Zimie. Jak tylko ją zobaczyłam musiałam kupić, bo jest.. Taka prawdziwa no! Od razu mi się skojarzyła z naszą polską, od paru lat raczej kiepską zimą. Książka Idealne oddaje nasze nastawienie na zbliżającą się zimę i narzekanie na zaś 🤪 I koniec końców pojazuje cudowne szaleństwo jakie ogarnia ludzi gdy jednak w końcu spadnie ten (nie)wyczekiwany śnieg 😂 __ Jak zima nadchodzi to wiadomo, wszyscy marudzą, że zimno, że odśnieżać będzie trzeba, że ślisko, że ciemno. A jak będzie śnieg to ojoj soli nasypią i buty się zniszczą. A jak nie będzie to też źle bo szaro 🤪 Takie to u nas w Polsce problemy. Nie inaczej jest w rodzinie Małej oraz w jej miasteczku. __ Mała jest mała. Nie do końca zdaje sobie sprawę czym jest zima ale jak się zbliża to widzi, że wszyscy na nią narzekają. Że będzie zimno, ciemno, że będzie trzeba ubierać gryzące rajstopy i odśnieżać. Jednak gdy Mała znajduje w pudle z zimowymi rzeczami śniegowce nie marzy o niczym innym jak tylko o założeniu ich i spotkaniu się z zimą. Jednak ta nie nadchodzi.. Jest mokro i ogólnie jesiennie. W końcu tata urządza zimę w domu - nawet sztuczny śnieg jest! I choć jest super, to niestety zimowe buty stoją w kącie.. Przychodzi wiosna, potem lato i jesień.. I następna zima, a z nią.. Zgadnijcie sami co 😁 Podpowiem, że wszyscy zwariowali tak samo, jak u nas ludzie kilka dni temu, gdy zabrakło sanek w sklepie 😂 i tak jak nam, tak i w tej historii, nikomu nie przeszkadzało, że zimno i trzeba odśnieżać. Za to wszyscy, duzi i mali, pognali rzucać śnieżkami i ślizgać się z pagórków 🙃 a Mała? W końcu ubrała śniegowce! __ To opowieść dla całej rodziny, każdy będzie ją czytał z uśmiechem na ustach. Podoba mi się ukazanie, że nawet jak tej zimy nie ma, to można ją sobie samemu stworzyć 😁 i też będzie super! Wystarczy trochę wyobraźni! __ Książka chwyciła mnie za serce wydaniem i minimalistycznymi ilustracjami 😍 idealnie oddają zimowy klimat historii! __ https://www.instagram.com/kocie_bajki

KocieBajki

ocenił na 8 5 lat temu

Mały króliczek i jego magiczna marchewka

Gunter Segers Heidi D'Hamers

Pełna ciepła opowieść dla Maluszków, w której znajdziecie przykłady warzyw, poczytacie dlaczego lepiej jest działać razem, a nawet przygotujecie warzywną tartę (wg przepisu!). Świetne ilustracje, przejrzyste, w nie męczących oko, choć zarazem wyraźnych kolorach. Przyjemna opowieść na koniec dnia.

Straznocna

oceniła na 6 10 lat temu

Moja młodsza siostra

Astrid Desbordes Pauline Martin

Książka o powiększaniu się rodziny o nowe dziecko. U nas sprawdziła się bardzo dobrze, bo u nas też syn został starszym bratem dla swojej siostry. Ładna książka, ze skromnymi, prostymi ilustracjami. Tekstu jest tu również niezbyt dużo, prosty i trafiający do małego czytelnika. Czasami trochę bardziej metaforyczny, ale bardzo trafny. W subtelny sposób mówi się tu o strachu przed tym, że młodsze, bardziej absorbujące uwagę rodziców dziecko, zajmie miejsce tego starszego. Mój ulubiony fragment to: "Ale mama powiedziała mi, że w sercach rodziców nigdy nie zabraknie miejsca. Bo są wielkie jak niebo". Książka skupia się na pozytywnych aspektach relacji z młodszym rodzeństwem, wskazując też starszakowi, że niemowlak dość szybko staje się dzieckiem, z którym można się fajnie bawić, więc jest na co czekać. Warto sięgnąć po tę książkę przygotowując dziecko na przyjście nowego członka rodziny. Dobra dal trzyipółlatka, także dlatego, że nie ma tu antywzorców, które dziecko mogłoby naśladować (bicie niemowlaka czy kopanie mamy - co znaleźliśmy w jednej innej książce, a co syn próbował naśladować).

lolipop13

ocenił na 7 4 lata temu

Złote koniki

Dorota Gellner

Kupiłam pod wpływem pochlebnej opinii z tego portalu i nie zawiodłam się. Nie wszystkie teksty są perfekcyjne, ale w większości mnie urzekły i wciąga mnie ten przytulny, magiczny świat. Od bardzo dawna rozglądam się za książkami, które pomogą mi wyciszyć moją 2-latkę wieczorem, kiedy pora szykować się do snu - tą książkę kupiłam właśnie w tym celu i sprawdziła się. Teksty nie są długie, więc da się przeczytać zanim małe dziecko przewróci kartkę. Moja córka w wieku 2+ po kilku sesjach potrafi już z pomocą powtórzyć niektóre rymowane opowiastki w całości :-) Ilustracje może nie jakieś wybitne, ale bardzo pasują do tego świata i pozwalają poczuć klimat, zjawiska atmosferyczne itp. Edit: po kilku miesiącach posiadania zarówno „Zamkowych bajeczek”, jak i „Złotych koników” chcę dodać, że choć „Zamkowe” bardziej mi się wizualnie podobają, to jednak do „Złotych koników” moje serce jakoś cieplej i mocniej bije ^ _ ^

EleonoraZi

ocenił na 9 8 lat temu

Szur szur ćwir plum!

Kitty Crowther

„Szur szur ćwir plum” musiałam przeczytać dwa razy. Rzadko mi się to zdarza (szczególnie z dziecięcymi pozycjami, które połykam w ciągu kilku minut), lecz z tą książką było inaczej. Podczas pierwszego czytania w ogóle ta książka mnie nie poruszyła, totalnie w nią nie weszłam i nie wsiąkłam. Po drugim, bardziej skrupulatnym i uważnym czytaniu, książka okazała się trafnym i cudownym spotkaniem z żabią rodzinką. A wszystko przez wydanie tej książki – inne, nietuzinkowe, a zarazem piękne i rozczulające. Pierwszy raz spotykam się z takim rozmieszczeniem grafik w pozycji dla dzieci. Na każdej stronie jest kwadratowy rysunek w ciemnych, ołówkowych barwach, a pod nim krótki tekst. Ilustracje są proste, ale nieprzeciętne. Ciemne, ale nie straszące. Bardzo wkomponowały się w tematykę i fabułę. Co do fabuły, rzecz się tyczy żabiej rodziny. Tymek ma problem. Boi się wieczora i ciemności. Choć rodzice czytają mu bajeczki, tulą do snu i starają się wpoić mu prawidłowe wieczorne nawyki, Tymek nadal w nocy się budzi, zlękniony drepcze do sypialni rodziców. Ciągle twierdzi, że w nocy słyszy dziwne dźwięki szur, szur, ćwir, plum. Tata próbuje oswoić synka z głosami, strachami i lękami zabierając go na ciekawą wyprawę, podczas której pokazuje mu świat takim jaki jest. Piękna, ciepła, osnuta cudowną atmosferą opowieść o mądrej i kochające rodzince, która wychowuje swoje dziecko na bazie codziennych nawyków i zwyczajów wspólnie spędzając czas. Historia porusza temat strachu i lęku, szczególnie w nocy i w ciemności, który może występować u niektórych dzieci. Książka ta czytana z dzieckiem pokazuje codzienną rutynę, wspólnotę z rodzicami, bliskość i oswajanie strachów. Pokazuje, że strach nie jest zły, że jest to uczucie potrzebne w życiu i ze strachem trzeba się polubić, a przede wszystkim go poznać. Bardzo rezolutnie napisana i opowiedziana historia z pięknymi, niestandardowymi ilustracjami i wartościami, które skłonią do wspólnej dyskusji z dzieckiem. Polecam!

Czesia

oceniła na 7 6 lat temu

Proszę mnie przytulić

Przemysław Wechterowicz Emilia Dziubak

Nie od dziś wiadomo, że przytulanie ma magiczną moc. Nasi bohaterowie doskonale o tym wiedzą i wpadają na szalony pomysł – chcą sprawić, by każdy mieszkaniec lasu miał lepszy dzień. Jak? To proste – przytulając go! Tak, dobrze słyszeliście! W planie jest absolutnie każdy – od bobra i gąsienicy, przez myśliwego, aż po wilka czającego się na Czerwonego Kapturka. Nie ominą też łosia, łasicy, dwóch zajęcy, a nawet… anakondy, która wpadła z wizytą do zaskrońca! Przytulaskowy atak nadciąga – nikt nie jest bezpieczny! Ale… czy na pewno nikogo nie pominęli? Tego już musicie dowiedzieć się sami! To ciepła, pełna humoru i pięknych ilustracji historia, która pokazuje dzieciom, że czasem zwykły przytulas może zdziałać cuda – poprawić humor, dodać otuchy, a nawet wywołać uśmiech tam, gdzie najmniej się go spodziewacie. Sprawdźcie razem z dziećmi, ile misiowych uścisków padnie w tym lesie!

DecuStyle

ocenił na 8 1 rok temu

Mysi domek. Sam i Julia

Karina Schaapman

Smutny wieczór, zimno i zmęczenie, aż tu nagle pojawia się szklanka babcinego rosołu i ta książeczka! I nagle jest lepiej. Kocham miniaturki, zwłaszcza w tak uroczym wydaniu, jakim jest Mysi Domek :) Co za niesamowita praca twórcza. Historyjki były bardziej takimi opisami nastroju i klimatu niż rzeczywiście opowieściami, brakowało w nich jakiejś puenty, ale po jakimś czasie przestało mi to przeszkadzać, chłonęłam po prostu fotografie. Ta książeczka to idealny towarzysz zimowego odpoczynku, ocieplacz serca. Mam nadzieję, że kiedyś poznają ją moje własne dzieciaki ♡ 🐭🏠

krwawiśnia

oceniła na 7 6 dni temu

W czepku urodzone

Dorota Gellner

A my dziś podzielimy się z Wami szczególną opowieścią o dziecku w czepku urodzonym. Nie raz już wspominałam, że jesteśmy fanami twórczości Doroty Gellner. Lekkość pióra, niespotykany humor, a przy tym mądre przesłania to cechy, które można przypisać każdej, absolutnie każdej opowieści tej autorki. A co można powiedzieć o historii "W czepku urodzone"? Poznajemy tu dziecko, które jak tytuł wskazuję urodziło się w czepku, ale dość szybko z niego wyrosło. Opowieść toczy się wokół jego postępów, które następują wraz z jego wzrostem. Dziecko trafia do przedszkola, a potem do szkoły, i w każdym z tych miejsc przeżywa różne perypetie. Choć nie zawsze zachowuje się i postępuje tak, jakby tego chcieli dorośli, to z każdej sytuacji wyciąga własne wnioski. 📔W Dniu Dziecka "W czepku urodzone" jest perfekcyjną historią do wspólnego czytania. Rytmiczna, rymowana historia wzbudza salwy śmiechu, ale też skłania do refleksji nad tym, że warto pozwolić każdemu dziecku rozwijać się we własnym tempie i w zgodzie z własnymi przekonaniami, nawet jeśli oznacza to, że będzie musiało ono iść pod prąd. Pozostanie sobą dla każdego jest ważne, dlatego wspierajmy dzieci bez względy na to, co mówią inni i czego oczekuje środowisko.

codzisczytamy

ocenił na 8 9 miesięcy temu

Jak dobrze mieć sąsiadów.

Ciara Flood

Nie ma w klasie mojego starszego i grupie przedszkolnej młodszego z synów dzieciaka, która za naszą przyczyną nie znałoby tej historii. Ciepła, rodzinna, z morałem i przekazem... "Wielki, zwalisty Pan Misio, mieszkał sobie samotnie..." Zakochacie się, gwarantuję!

Krux_85

ocenił na 9 4 lata temu

Przepis na miłość

Katharina Grossmann Hensel

Będąc z moją 2-letnia córka w bibliotece wyciągnęła ja z regału tak jej się spodobała ze już tego samego dnia kazała ja czytać. Książka nie jest zbyt długa ale bardzo ciekawa i wciągająca. Autor w zabawny sposób pokazuje jak to jest z tą miłością. Tłumacz małym czytelnika jak to jest gdy człowiek się zakochać i ze czasami miłość nie wybiera a ludzie którzy się zakochują są bardzo różni względem siebie.

Lusia

oceniła na 10 4 lata temu

Turlututu. A kuku, to ja!

Hervé Tullet

Autor „Naciśnij mnie” oddaje do rąk czytelników książeczkę interaktywną dla starszych dzieci. Przedstawia przygody przesympatycznego kosmity Trulututu, który przybywa statkiem kosmicznym na naszą planetę i oczekuje od dziecka pomocy w poznawaniu nowego świata. Tym razem nie tylko przyciskamy, potrząsamy, czy obracamy, ale trzeba podmuchać, pocierać, poczarować, zaśpiewać, zaklaskać, a nawet czytającego pociągnąć za ucho, pogilgotać i przytulić. Nie tylko będziemy podróżować statkiem, ale też pomożemy malować ścianę, pobawimy się w chowanego, znajdziemy się na przyjęciu niespodziance i wiele innych przygód. Czytając z Wnuczką, obie świetnie bawiłyśmy się, a ona, co chwilę zaśmiewała się z pomysłów Trulututu. To był nie tylko czas spędzony na wspólnej zabawie, ale też wzmacnianiu więzi. To naprawdę świetny sposób na spędzanie czasu z dzieckiem i wspólną zabawę. Na osobną pochwałę zasługuje strona graficzna książki i postać samego bohatera jest zaskakująca. Wszystkie ilustracje są bardzo wyraziste, kolorowe i ciekawe.

jatymyoni

ocenił na 8 18 dni temu

Wierszyki ćwiczące języki, czyli rymowanki logopedyczne dla dzieci

Witold Szwajkowski Elżbieta Szwajkowska Marta Galewska-Kustra Joanna Kłos

Czy Wasze dzieci mają wadę wymowy? A może zastanawiacie się czy prawidłowo artykułują wymawiane głoski? Jeśli wahacie się czy należy udać się z wizytą do logopedy, to ta książka pomoże Wam „zdiagnozować” problem, lub rozwiać wątpliwości. Na zasadzie rymowanek dostosowanych do wieku malucha, możecie skontrolować czy rozwój mowy Waszego dziecka przebiega prawidłowo. Dzięki dodatkowym wskazówkom rodzic może stwierdzić, czy w danym wierszyku głoski wymawiane są w poprawny sposób. Nie bójcie się, książka nie jest przeładowana ciężkimi „sz”, „dż”, czy „r”. Poprzez podział na części dla czterolatków, pięciolatków i rymowanek dla chojraków dziecko dostosowuje gimnastykę buzi i języka do wieku. Może również stopniować sobie poziom trudności. Nauka wymowy może okazać się wspaniałą zabawą, aniżeli przykrym obowiązkiem, za sprawą pełnych humoru wierszyków oraz towarzyszących im śmiesznym ilustracjom. Jestem pewna, że je polubicie i będziecie codzień cytować „Tycie mycie”, „Gibony i melony”, „Wypłoszone myszki”, czy „Trudne pranie”. To świetna propozycja również dla tych, którzy nie mają kłopotu z mową.

bajkowy_regalik

ocenił na 8 1 rok temu

Naciśnij mnie

Hervé Tullet

Kupiłam tę książeczkę, kiedy Wnuczka miała dwa lata i miałam pewne obawy, że bardzo szybko wyda jej się nudna. Oczywiście książeczka bardzo ładnie jest wydana, na grubym kartonie, ale właściwie składa się z samych kropek i krótkich instrukcji. Teraz moja Wnuczka niedługo skończy pięć lat i w dalszym ciągu świetnie się bawi przy tej książeczce. Hervé Tulleta stworzył genialną w swej prostocie, a przy tym pomysłową interaktywną książeczkę, która jest kwintesencją świetnej zabawy. Kiedy otwierasz książeczkę, na środku pojawia się duża żółta kropka i pod spodem instrukcja: „Naciśnij na żółtą kropkę i przewróć stronę”. Kiedy to zrobimy, na drugiej stronie pojawia się druga żółta kropka i następna instrukcja. Cała książeczka składa się właśnie z takich kropek w różnych konfiguracjach i kolorach i prostych poleceń: naciśnij, potrzyj, dmuchnij, potrząśnij, przekręć książeczkę, dmuchnij. Za każdym razem po wykonaniu polecenia i odwróceniu strony, układ kropek się zmienia, a więc dzieje się pewnego rodzaju magia. Młodsze dzieci przy okazji uczą się rozróżniać kolory, liczyć do pięciu, rozróżniać prawą od lewej strony, czy spostrzegać, które kropki zmieniły swoje miejsce. Oprócz oczywiście świetnej zabawy, kiedy dziecko czuje się, jak czarodziej, bardzo ważne jest budowanie więzi ze swoim Opiekunem. Najczęściej dziecko siedzi przytulone do swojej Mamy lub innego Opiekuna, który czyta krótkie instrukcje. Po wykonaniu polecenia nie tylko zmienia się coś w książeczce, ale też słyszy pochwały typu: brawo, świetnie, doskonale. Dzięki tym pochwałom zachęca do się do dalszej zabawy, buduje się pewność siebie dziecka i wzmacnia się więź z Opiekunem. Uważam, że to jedna z najlepszych i najbardziej wartościowych książeczek, które kupiłam mojej Wnuczce. Polecam ją wszystkim rodzicom, gdyż to świetna zabawa z dzieckiem. Ja natomiast już poszukałam innych książeczek tego autora. Dla trochę starszych dzieci stworzył serię o dziwnym ludziku Turlututu, który zaprasza do zabawy czary-mary, a także inne interaktywne książeczki. Ciekawa jestem czy inne książeczki tego autora spodobają się Wnuczce.

jatymyoni

ocenił na 10 2 miesiące temu

Cytaty z książki Mysia orkiestra

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Mysia orkiestra