Musisz to komuś powiedzieć

Rodzice Wiktorii giną w wypadku samochodowym. Nastolatka zostaje rozdzielona z młodszymi siostrami – bliźniaczkami i trafia do mieszkania nielubianej ciotki w Warszawie. Czternastolatka mieszkając w obcym, dużym mieście musi mierzyć się także z kuzynką – Janką, za która nigdy nie przepadała. Wiki przypadkiem trafia do eksperymentalnej klasy, w której każdy jest miły i uprzejmy, sprawia to, że dziewczyna odkrywa nowe zasady i metody nauczania. Pani Sawicka – wychowawczyni klasy wprowadziła proste zasady, które mają sprawić, że uczniowie będą się dobrze czuli w swojej klasie bazując na regułach Rona Clarka. Traumatyczne wydarzenie jakim jest śmierć rodziców, zmiana szkoły, przeprowadzka ze wsi do miasta i rozstanie z rodzeństwem to tylko niektóre problemy z którymi musi zmierzyć się Wiki. Czy samolubna i zapatrzona w siebie Janka i nieśmiała dziewczyna ze wsi dojdą do porozumienia? Co musi się wydarzyć, by Wiki odkryła, że bezwzględna, walcząca o swoją pozycję kuzynka też jest samotna i załamana? Czy kuzynki w końcu połączą siły i staną przeciwko swoim problemom? Przyjemna, wciągająca książka opowiadająca o problemach nastolatków. Smutny wątek śmierci najbliższych – rodziców, a także zmiana środowiska i znajomych czy pierwsza miłość to tylko niektóre problemy, które autorka porusza w swojej powieści. Ciekawym zabiegiem są wprowadzone przez Barbarę Ciwoniuk listy, które główna bohaterka pisze do zmarłej mamy i jej koleżanki – Rity. Książka to typowa młodzieżówka, którą warto przeczytać.

„– Czy można się tego jakoś do­wie­dzieć?” Linka, piętnastoletnia dziewczyna mieszkająca z mamą, ojczymem i młodszym przyrodnim bratem. Na co dzień uczęszcza do publicznego liceum, ma przyjaciółkę Natalię i jest zakochana, ale nie jest za bardzo gotowa na miłość. Wydawać by się mogło, że w jej spokojnym życiu nic się nie wydarzy. Kiedy znajduje przypadkowo stare zdjęcie, wie, że jej rodzina, coś przed nią ukrywa, lecz nikt w ogóle nie porusza z nią tego tematu. Postanawia rozwikłać tajemnicę z małą pomocą. Czy jej się uda? Główna bohaterka to normalna nastolatka, która ma swoje własne problemy, nie tylko ze swoją najlepszą przyjaciółką, która w momencie, kiedy ta zaprzyjaźnia się z nową dziewczyną w klasie, Kasią zaczyna się dziwnie zachowywać. Na dodatek egzamin gimnazjalny zbliża się wielkimi krokami, więc musi się skupić na nauce. Rozumiem, że jej myśli były skupione przede wszystkim na rodzinnej fotografii i związanej z nią zakurzoną i zakopaną zagadką... „Jeśli w ze­zna­niach nie zga­dza­ją się nawet drob­ne szcze­gó­ły, to ktoś na pewno kła­mie”. Polubiłam Halinę, aczkolwiek mogła być bardziej wykreowana przez autorkę. Jej uczucia nie były do końca pogłębione, a szkoda. Trzymałam kciuki za to, żeby wreszcie odkryła rodzinną tajemnicę, nie tylko po to, żeby poznać odpowiedzi. Albowiem z mojej perspektywy rozwoju wydarzeń w tej historii miałam wrażenie, że rodzina Linki nie trzymała się razem, wręcz bohaterowie nie byli ze sobą blisko... „– Co to zna­czy?” Ponadto według mnie to ona najbardziej zajmowała się swoim młodszym bratem, uczyła się, chodziła do szkoły, wykonywała obowiązki domowe, a sama była tylko kilkunastolatką. Oczywiście rozumiem też matkę Haliny, iż dla niej przeszłość nie była łatwa i bardzo widać to w sobie, w jakim się zachowuje w stosunku do swojej córki, jak i męża i syna. Kawa z kardamonem nie wywarła na mnie świetnych wrażeń i emocji, natomiast nie była nudną lekturą. Jednak mam nadzieję, że w dalszych częściach będzie się więcej działo. #kawazkardamonem#rodzina#mama#ojczym#tajemnica#tajemnicatodzinna#wstydliwa#przeszłość#nastolatka#pierwszamiłość#przyjaźń#trudnarelacjamiędzymatkąacórką http://bookaholicandwriter.blogspot.com/2023/03/kawa-z-kardamonem-joanna-jagieo.html https://www.instagram.com/p/CqDt5YntuMp/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

Gdy ją czytałam, to po jakimś czasie przestała mi się podobać, bo główna bohaterka wydawała mi się troszkę zarozumiała, a ja byłam wówczas ok. rok starsza od niej. Na pewnym etapie powieść zaczęła mnie tak denerwować, że dałam sobie z nią spokój i "wywaliłam" ją na półkę. Aczkolwiek teraz chyba mam coraz większą ochotę pewnego dnia do niej wrócić, z większym dystansem. Wydaje mi się, że teraz, z perspektywy czasu, spodoba mi się dużo bardziej.

Przygoda, pościgi, porwania, kradzieże, cmentarze, mafia, zagadka sprzed wieków, lodowaty deszcz, majestatyczny Bałtyk i oni - czwórka nastolatków na niewłaściwym miejscu w niewłaściwym czasie. Każdy z nich jest inny: Greta to słaba i chorowita dziewczynka marząca o niesamowitej przygodzie, Pola - zakompleksiona półsierota o artystycznej duszy, Gustaw - ponury introwertyk myślący tylko o sobie i Nikodem - syn pijaka i sprzątaczki, który dawno już porzucił jakiekolwiek ambicje. Przypadkiem wplątani zostają w aferę, z której trudno będzie wyjść cało. Podczas gdy akurat nie gonią ich wściekli gangsterzy czy miejscowi z widłami, próbują rozwiązać nawzajem swoje problemy, chociaż w ogóle się nie znają i trudno im sobie zaufać. Dynamiczna akcja, żywe dialogi, przystępny język oraz potężna dawka humoru sprawiają, że od książek Agaty Mańczyk po prostu nie sposób się oderwać. "Dużą kieszeń..." pochłania się w mgnieniu oka. Zakończenie pozostawiło mi duży niedosyt. Polecam :)

Niezła książka dla średnich nastolatków. Co prawda główny bohater takim zwykłym nastolatkiem nie jest, bo ma ojca poczytnego pisarza, właściwie pisarza-celebrytę. W związku z tym jego rodzina jest nietypowa, ale mamy tu także przedstawicieli innych grup społecznych. Jedna z nich jest jest wyjątkowo niekorzystnie przedstawiona - chodzi o nauczycieli. Nie podoba mi się, że w szkole, do której chodzi Rokko nie ma nawet jednego sympatycznego belfra. To nieprawdopodobne. Gdyby nie to, byłoby więcej gwiazdek.

Adresowana do czytelniczek w wieku lat „-nastu” pozycja, znakomicie sprawdza się również jako lektura dla tych trochę starszych, bowiem problemy w niej poruszone nie mają ani wieku, ani metryki.Lily już od kilkunastu miesięcy jest w szczęśliwym związku z Jackiem Parmiterem i wydawałoby się, że powinna być w „siódmym niebie”. Jack jednak jest człowiekiem bez wad i to właśnie stąd wynikają problemy oraz desperacka walka Lily o odkrycie jego rzekomych grzechów i grzeszków. Jako, że chłopak nigdy nie wspomina o swojej przeszłości, nasza bohaterka zaczyna pytać, śledzić i tropić, a doskonałym terenem dla takich działań okazuje się Internet. I tak Lily dociera do popularnego portalu społecznościowego Topfriends.com, gdzie odnajduje profil byłej dziewczyny Jacka – Alex Porter, która z nim rzekomo zerwała. Nasza bohaterka wpada na szaleńczy plan zaprzyjaźnienia się z rywalką i wyciągnięcia od niej wszystkich sekretów ukochanego ... Pytanie: czy warto dociekać "prawdy"? Czy warto zaspokajać swoją ciekawość? Dobra pozycja na nastolatek i nastolatków.

Sophie w tej serii(przypomnę,,Wszystko o Ewie'') pokazała w udany sposób swój talent do prostego,zrozumiałego pisania powieści,których zadaniem jest urzekać i zmuszać do ukazania odczuć przy odbiorze.Jakieś plotki-zdenerwowanie,że wszystko się popsuje;zdrady-no jak tak mogli;żarty-ale fajowy pomysł;kłótnie-nie ,proszę nie kłóćcie się/no i dobrze mu tak/szkoda mi cię;ojcec zabronił-ale czemu,no co oni zrobili.Książka pełna podobnych sutacji,a ja naprawdę weszłam w fabułę i cieżko było wyjść,szkoda,że nie kończy się Happy Endem przez ojca Ewy,ale wiem,że Luke się nie podda(wiem to z ostatniej części,,Jedna jedyna'')Polecam:-)

Wypożyczylam tą ksiązke poniewaz akcja rozgrywa się w Łodzi a kąkretnie na Widzewie gdzie mieszkam. Miło się czytało jak bohater chodził po ulicach po, których ja chodze ze znajomymi. Fabuła byla bardzo ciekawa i rozbudowana lecz czegos mi w niej brakowala. Książka nie była straszna, ale nie na moja psychike. Mysle, że spowodowane to było portretem psychologucznym głównego bohatera. Był bardzo rozbudowany co było jego zarówno wadą jak i zaletą. Ciężko mi się brneło przez rozmyslania bohatera o jego matce i jej "gangu" . Średnio mi się podoba styl pisania autorki, ale to już moja indywidualna opinia. Fabula bardzo dobra. Polecam. Ocena: 7/10

Książka sympatyczna. Ciekawy pomysł z wcielaniem się głównej bohaterki w różne osoby. Odczuwa się jednak pewien niedosyt, bo losy bohaterek pozostają mocno niedokończone. Lakoniczne wyjaśnienia na końcu książki mnie nie usatysfakcjonowały. Mam też wątpliwości czy książka powinna być wydana w serii Plus Minus 16. To raczej dla dzieci w wieku 12-13 lat.

Może okładki tej serii nie są za piękne, ale miło wspominam te książki z okresu, kiedy byłam młodszą nastolatką. Nie jest to wygórowany romans wysokich lotów, ale książki czytało mi się bardzo sympatycznie i miło. Są takie lekkie o spokojnym charakterze, do poczytania w przerwach między cięższymi lekturami. Książki były trochę inaczej napisana niż typowe romansidło z którymi mam styczność, bo romanse zazwyczaj są pisane z punktu widzenia dziewczyny, a tym razem przez całą serie można posiedzieć w głowie chłopaka i dowiedzieć się jak on myśli. Jest to dość ciekawa odskoczni od oklepanych romansów.

"Misia rządzi" opowiada o czternastolatce, która cały czas brnie w kłamstwa, przez co ma problemy. Bohaterką jest irytująca. Jej sytuacja nie jest łatwa, lecz ona sama jej pogarsza manipulując wszystkimi wokół. Książka w porządku, lekka, szybko się czyta.

Realistyczny i po prostu świetny wątek szkoły, uwielbiam Patrycję i Eryka. Najlepsze w książkach Anny Łaciny - "Czynnik miłości", "Kradzione róże" i "Trzy panie w łóżku" są zazębiające się postacie oraz ten sam czas trwania tych historii. Świetne! I jak zwykle dobrze napisane - człowiek nie potyka się o narrację.

To kontynuacja "Kawy z kardamonem" Joanny Jagiełło. Zakochałam się w tej okładce. Kolorystyką nawiązuje, oczywiście do tytułowej czekolady. Muszę przyznać, że książka jest bardzo sympatyczna jak i jej poprzedniczka. Czyta się łatwo i szybciutko.

Bardzo polecam! Okładka może mylić co do treści, ale naprawdę ta książka jest mega wartościowa! Porusza bardzo dużo tematów - ważnych. Myślałam, że to będzie bardziej komedia i luźna fabuła, ale się myliłam Ta pozycja mnie zachwyciła, była: ~ wzruszająca ~ smutna ~ depresyjna ~ zabawna Tyle emocji w jednej książce! Mega wciągające i przede wszystkim dające dużo do myślenia chociażby dla tzw. szkolnych gnębicieli Bardzo dużo zwrotów akcji, których nie da się spodziewać No po prostu całość rewelacja! Styl pisania też jest super - młodzieżowy, poważny, luźny Autorka bardzo dobrze przedstawiła to, że zawsze trzeba mieć nadzieję i że z kwestią czasu wszystko się ułoży... Zakończenie było wspaniałe, tak samo jak punkt kulminacyjny, który był bardzo wzruszający i smutny, zresztą sami się przekonacie B A R D Z O polecam!

Sięgnęłam po nią przypadkiem w bibliotece. Spojrzałam na okładkę, przeczytałam krótki opis i pomyślałam sobie czemu nie? Przeczytam ją, kolejną miłą opowiastkę o miłości... Jednak książka bardzo mnie zaskoczyła, Dała mi dużo więcej niż tylko fajną opowieść o miłości dwojga nastolatków. Grace, bo tak nazywa się główna bohaterka to dziewczyna pochodząca z bogatej rodziny, ma wszystko czego może pragnąć osoba w jej wieku piękną wille z basenem, przyjaciół, wspaniałą szkołę. Jednak pewnego dnia jej fantastyczne życie wali się, tata trafia do więzienia, a ona wraz z mamą i bratem są zmuszeni do przeprowadzki. Są zmuszeni przeprowadzić się do małego, obskurnego domu w Londynie.Grace nie jest tym faktem szczególnie zachwycona, nie wie jeszcze,że w nowym miejscu spotka chłopaka z blokowiska... Ta opowieść mnie zachwyciła, mimo, że pomysł wydaje się prosty, a sama fabuła nie jest bardzo skomplikowana. Bardzo się wzruszyłam czytając ją. Pięknie porusza temat młodzieńczej miłości.Zdecydowanie polecam. Przeczytałam w jeden dzień. Na długo zostanie w mojej pamięci, dlatego daje 10/10

Powieść to drugi tom opowiadający dalsze losy Buby – nastoletniej brydżowej mistrzyni. Niestety życie nastolatki zaczyna przypominać grę w karty – raz wygrana a raz przegrana. Buba i Miłosz rozstali się, a miejsce dziewczyny zajęła szczupła i długonoga Rebeka. Dziadek, na którego zawsze mogła liczyć nastolatka teraz został pochłonięty przez wirtualny świat, zapomina o wnuczce, zaprzestaje gry w ogóra – przynajmniej tej w prawdziwym świecie i jako „Blondyneczka” czatuje z „Eksplozją Seksu”. U Olki – starszej siostry Agnieszki dalej nie jest kolorowo, młoda kobieta przechodzi kolejny kryzys w małżeństwie, a na dodatek jest w drugiej ciąży. Mama Buby dalej nie za bardzo interesuje się córką, jest bardzo zajęta pracą i podekscytowana możliwością zekranizowania powieści. Tata dziewczyny, którego nie satysfakcjonuje obecna praca ciągle siedzi zamknięty w swoim pokoju i wirtualnym świecie. Pojawia się także wiele nowych postaci takich jak Pan Klemens, Pan Protek, czy Sierota – kolega z klasy Buby, który tak naprawdę ma na imię Staś i wcale nie jest sierotą. Czy Buba poradzi sobie z nowymi problemami? Czy dziewczynie uda się przywrócić dziadka ze świata wirtualnego do tego rzeczywistego? Kim okaże się tajemnicza „Eksplozja Seksu” z którą tyle pisze starszy pan? Czy Buba dalej będzie grać w karty? Czy do życia nastolatki ponownie zapuka miłość? Czy w sezonie ogórkowym naprawdę tyle może się zdarzyć? Barbara Kosmowska w swojej powieści ukazuje świat nastolatków takim, jaki jest naprawdę – nie pozbawiony problemów, trudnych relacji rodzinnych, nowych przyjaźni i znajomości, a także pierwszych miłości. Książka opisuje dalsze losy nastolatki poznanej w pierwszej części, poznajemy także nowych znajomych dziewczyny i bliżej członków jej rodziny. Powieść wciągająca, zdecydowanie warta uwagi z wieloma zwrotami akcji, humorystycznymi wstawkami i nowymi przygodami, a także problemami młodych ludzi.

Książka "10 minut rowerem" Idy Pierelotkin to książka lekka i przyjemna, bardziej skierowana do nastoletnich czytelników. Historia, jak dla mnie, była dość banalna, jednakże stawała się bardziej interesująca przy końcowych rozdziałach. Tak jak wspomniałam, książka bardziej przeznaczona dla młodzieży, która może wyciągnąć z lektury "coś" dla siebie :)

Czternastoletnia Alice jest załamana. Jej rodzice rozwiedli się, ciągle kłóci się z mamą, musi użerać się z młodszym bratem, kłóci się z najlepszą przyjaciółką, dokucza jej wredna Sasha. Pewnego dnia przenosi się w czasie. Znów ma siedem lat i może odmienić swoją przyszłość. Autorka książki, pani Penelope Bush, miała bardzo ciekawy pomysł. Napisana przez nią książka jest wciągająca, zawierała kilka zwrotów akcji. Została napisana prostym językiem. Bohaterami są zwykli, prości ludzie, których większość polubiłam, choć nie ukrywam, że główna bohaterka - Alice - chwilami mnie denerwowała. Ja również chciałabym przenieść się w czasie, znów mieć siedem lat i świadomość tego, co zdarzy się w przyszłości, i naprawić swoje błędy, zmienić niektóre decyzje. Polecam! Wy przeczytajcie, a ja idę na karuzelę.

„Trzy życzenia” Isabelle Merlin to powieść młodzieżowa z elementami przygody, romansu i thrillera, która przenosi czytelnika w świat bajkowych marzeń, ale i ukrytych niebezpieczeństw. Główna bohaterka, Rose, to nastolatka, której życie zmienia się diametralnie po wypowiedzeniu trzech życzeń. Wkrótce odkrywa, że jej dziadek jest bogatym arystokratą mieszkającym w zamku we Francji, a ona sama zostaje zaproszona do nowego, luksusowego świata. To, co początkowo wygląda na spełnienie marzeń, wkrótce staje się skomplikowaną grą pełną tajemnic, intryg i zagrożeń. Motyw zamku, arystokratycznych korzeni i nagłego bogactwa wprowadza do książki element baśniowy, który przyciąga czytelników szukających historii przypominających współczesną wersję „Kopciuszka”. Rose nagle znajduje się w zupełnie innym otoczeniu – z prostego życia przenosi się do świata francuskiej arystokracji, gdzie luksus i elegancja stanowią codzienność. Autorka umiejętnie oddaje magię tego nowego stylu życia, pozwalając czytelnikowi wraz z Rose odkrywać uroki zamkowych korytarzy, pięknych ogrodów i eleganckich przyjęć. Jednak powieść „Trzy życzenia” nie jest tylko romantyczną opowieścią o życiu w zamku. Szybko okazuje się, że ten bajkowy świat kryje mroczne sekrety. Rose zaczyna dostrzegać, że ktoś pragnie jej śmierci, a jej idealne życie zamienia się w koszmar. Isabelle Merlin wprowadza elementy thrillera, co nadaje historii dynamiki i sprawia, że czytelnik z napięciem śledzi rozwój wydarzeń. Intryga, tajemnice i próby odkrycia prawdy przez Rose trzymają w napięciu do ostatnich stron. Postać Rose jest ukazana jako bohaterka pełna kontrastów – z jednej strony jest naiwną nastolatką, która daje się uwieść nowemu życiu, a z drugiej stopniowo dojrzewa i staje się bardziej świadoma, podejmując trudne decyzje i walcząc o własne bezpieczeństwo. Jej przemiana stanowi ważny wątek książki, pokazując, że nawet najbardziej bajkowe marzenia mogą mieć swoją cenę. Ważną rolę w powieści odgrywa również romantyczny wątek związany z chłopakiem, który wyraźnie interesuje się Rose. Ich relacja jest z jednej strony pociągająca i pełna emocji, a z drugiej budzi pewne wątpliwości, co dodaje historii dodatkowego wymiaru. Czy uczucia tego chłopaka są szczere, czy może on również ukrywa przed Rose swoje intencje? Te pytania towarzyszą czytelnikowi przez większą część lektury, wzmagając atmosferę tajemnicy. „Trzy życzenia” porusza również temat rodzinnych tajemnic i sekretów z przeszłości, które wpływają na życie bohaterki. Merlin buduje wokół Rose sieć powiązań rodzinnych, odkryć i zagrożeń, które sprawiają, że czytelnik czuje się wciągnięty w fabułę niczym w detektywistyczną zagadkę. Każdy nowy trop i odkrycie pociąga za sobą kolejne pytania, a tempo narracji skutecznie utrzymuje uwagę. Powieść Isabelle Merlin to interesująca mieszanka gatunków, która łączy elementy baśni, romansu i thrillera, tworząc oryginalną historię pełną zaskakujących zwrotów akcji. „Trzy życzenia” to książka, która skłania do refleksji nad tym, czy warto spełniać każde marzenie za wszelką cenę, i czy luksus oraz bogactwo zawsze przynoszą szczęście. Jest to propozycja dla młodych czytelników, którzy szukają emocjonującej, pełnej tajemnic opowieści, która na długo pozostaje w pamięci.

Początek mnie nie wciągnął, dopiero gdzieś w połowie poczułam klimat. Sama w liceum przeczytałam całą sagę "Zmierzch" i miło to wspominam. Sięgnęłam po tę książkę bo potrzebowałam czegoś lekkiego przy czym będę się dobrze bawić i w pewnym stopniu to dostałam.