Mukashi, mukashi. Dawno, dawno temu w Japonii.

Sama książka, a głównie dobór autora może wydawać się nieco dziwny. Baśnie z rosyjskiego folkloru spisuje bowiem (chyba) Francuz pochodzenia azjatyckiego. To pierwsze nie powinno jednak dziwić ze względu na to, iż oryginalne wydanie pozycji wyszło w kraju koneserów żab. Za piękną szatę graficzną są z kolei odpowiedzialne osoby, które zostały wyłonione w ramach 30 edycji konkursu "Obrazy wyobraźni". Pod tym kątem mamy nawet całkiem udany akcent polski, gdyż baśń "Mama wilczyca" lustrował... Józef Wilkoń, świetny ilustrator książek dla dzieci specjalizujący się w zwierzętach. I nie tylko. 90 - letni rzeźbiarz, malarz i autor scenografii to prawdziwy wyjadacz w świetnej formie. No generalnie szalony człowiek. W pozycji znajdziecie 8 baśni (pierwsza to właściwie wstęp, więc jej nie liczę) z klasycznego folkloru rosyjskiego. Posiada dobry wybór opowieści, choć chyba posiada nieco dziwne, polskie tłumaczenie (nie mam porównania do oryginału), szczególnie rzucające się w oczy w pierwszej opowieści, gdzie jednym z antagonistów są gęsi-łabędzie. To w końcu gęsi czy łabędzie? Nie mogli się zdecydować? Gęś wychędożyła łabędzia? Tyle pytań, żadnych odpowiedzi. Pomijając ten fakt, jest to klasycyzująca baśń o tytułowej Babie Jadze, która rozpoczyna i kończy naszą książkę, choć w oryginalnym wydaniu występowała również w baśni "Córka i pasierbica". Tutaj znajdziecie wariację z niedźwiedziem. W książce znalazł się też wątek chrześcijański w postaci diabła. Baśń o Aluszce i Iwanuszcze pamiętam z dzieciństwa, więc był to miły, nostalgiczny akcent. Znalazła się chyba w pozycji pt. "Baśnie ZSRR", jeśli się nie mylę. W prasówce dodano również jedną baśń szamańską z elementami totemizmu, która nawiązuje do najbardziej pierwotnych wierzeń. Pewnym zaskoczeniem było tu dla mnie znalezienie powieści o złotej rybce, która kojarzyła mi się bardzo mocno z polskim folklorem. Mam generalnie wrażenie, że baśnie gdzieś gnają, są mocno skrócone. Posiadają też dziwne łamanie, które nieco rozprasza, a z pewnością wygląda mało estetycznie. Dobrą manierą jest fakt, ze książka zawiera słowniczek trudniejszych dla dzieci wyrazów, choć jest niewygodny, bo na końcu. Być może pewnym mankamentem, co ciężko jest mi obiektywnie ocenić jest fakt, że - pewnie jak można byłoby się spodziewać - baśnie są bardzo ugrzecznione. Nie widać w nich również typowego dla słowiańskich opowieści fatalizmu o okrucieństwa sił przyrody reprezentowanych przez antagonistów.

Michael Scott jest uczniem Szkoły Podstawowej Dunder Mifflin i właśnie został wybrany na przewodniczącego klasy. Chłopiec jeszcze nie wie, że nie wystarczy odpowiedni napis na swojej butelce z wodą i zapał. Żeby kierować pewną grupą ludzi trzeba mieć predyspozycje. Fantastyczne nawiązanie do serialu „The Office”, zabawne wydarzenia i śmieszne ,choć króciutkie dialogi. Książka uczy, że każdy lider potrzebuje zgranego zespołu, by dobrze wszystko działało. Podczas lektury, na ilustracjach trzeba również doszukać się pewnych przedmiotów, o których mowa na samym początku książki. Jest kolorowo, zabawnie i bardzo pouczająco. Świetny pomysł na wykorzystanie motywu z serialu w świecie małego czytelnika. IG: bajkowa_ksiazkazamiastkwiatka

To inspirująca, ważna i potrzebna książka, która może zmienić Twoje spojrzenie na świat. Pokazuje, że chociaż media karmią nas głównie złymi wiadomościami, świat się poprawia — i warto to dostrzec. Jeśli czasem czujesz się przytłoczony negatywnymi informacjami. Myślę, że to całkiem dobra lektura, ponieważ pokazuje, że świat nie jest tak zły, jak nam się wydaje — i zostawia czytelnika z nadzieją oraz nowym, bardziej racjonalnym spojrzeniem na rzeczywistość.

Nie oceniaj książki po okładce… Chyba że ta okładka krzyczy. I to jednym słowem: STRAJK. W moim przypadku to właśnie okładka była początkiem – początkiem rozmowy, niepokoju, refleksji. Na tle bibliotecznych półek ta książka wyróżnia się prostotą i siłą przekazu. Niepozorna? Tylko z pozoru. „Strajk” to książka obrazkowa dla dzieci, ale trafia tam, gdzie dorośli czasem już nie potrafią zajrzeć – w miejsce pierwotnego poczucia sprawiedliwości i potrzeby działania. Nie znajdziecie tu długich opisów, przesadnej dydaktyki czy moralizatorskiego tonu. To opowieść minimalistyczna – tekstowo i graficznie – ale jednocześnie gęsta od emocji. Historia zaczyna się od… milczenia ptaka. A potem coś się zmienia – nie tylko w świecie przedstawionym, ale i w czytelniku. Dzieci od razu to „czytają”. One nie potrzebują słów, by zrozumieć, że coś jest nie tak. One widzą – i czują. Strajk to książka, która działa jak sejsmograf: rejestruje pęknięcia w naszym podejściu do natury, wspólnoty, planety. Ilustracje – przemyślane, oszczędne, sugestywne – mówią więcej niż niejeden manifest. Czerwienie protestu, chłód niepokoju, cisza zmieniająca się w krzyk. Ale najważniejsze: Strajk to nie książka „dla dzieci”. To książka z dziećmi – o ich świecie, o ich głosie, który coraz częściej domaga się wysłuchania. I może właśnie dlatego warto ją przeczytać razem – w milczeniu, w pytaniach, we wspólnej refleksji. Bo dzieci nie pytają, czy mogą mówić. One po prostu zaczynają. My – dorośli – możemy albo słuchać, albo znowu coś przegapić. Ta książka to nie sezonowa ciekawostka. To manifest wrażliwości. I jedno wielkie przypomnienie: protest nie zawsze oznacza agresję. Czasem to po prostu sposób na to, by świat znów zaczął śpiewać.

Opowiadania autora uczą poznawać świat i rządzące nim zasady. Autor poprzez swoje historie przekazuje złote zasady dla dzieci, jak i dla nas dorosłych. To, co najważniejsze to rodzina i dbanie o jej dobre relacje. Spędzanie czasu z bliskimi poprzez wspólne wędrówki staje się nauką i drogowskazem w poznawaniu naszej planety oraz świata przyrody. W tych historiach czuje się kontekst moralizatorski oraz naukowy, który w sposób jasny i zrozumiały przekazuje wiedzę o przyrodzie. Jeśli chcecie poznać planety Układu Słonecznego i przeżyć przygodę międzygalaktyczną to sięgnijcie koniecznie po książkę Ekoliski Misja Ratowania Ziemi Marka Marcinowskiego. Dwa młode liski Miłka i Miłek zabierają dwójkę młodych ludzi Zuzię i Wojtusia w niesamowitą podróż po Układzie Słonecznym w poszukiwaniu planety równie pięknej, jak Ziemia, dla której zagrożeniem staje się działalność ludzi. Ekoliski odwiedzają planety takie, jak Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. To niezwykły obraz plastyczny, który przejawia się niezwykłym barw i kolorów w postaci fauny i flory " Lubimy odwiedzać Ziemię i kochamy ja za różnorodność i bogactwo przyrody. Szczególnie zaś uwielbiamy słuchać treli drozdów, kosów, słowików czy wilg, a także przyglądać się, jak pośród kwiatów latają pszczoły i motyle.". Ekoliski zachęcają do dbania o naszą planetę i zwracają uwagę, żeby to robić jak najszybciej, aby nie było za późno. Przestrzegają przed wysypiskami śmieci, trującym powietrzem oraz skażoną wodą. Zachęcają do ratowania przyrody poprzez oszczędzanie prądu, wyciąganie z wtyczek nieużywanych urządzeń z kontaktów, rezygnacja z używania plastikowych toreb, oszczędzanie zużycia wody.Bohaterowie przekazują złotą zasadę " Nie wyrzucaj, lecz wykorzystaj". Piękne ilustracje do tej książki niezwykle działają na nasze uczucia powodując uśmiech na twarzy czytelnika. Odzwierciedlają kunszt poetycki autora, który stworzył bajkę z morałem. To interesujące, ciekawe historie, które w sposób zrozumiały i z dawką wiedzy prowadzą nasze dzieci do sedna morału, który brzmi dbaj o dobro planety, która posłuży tobie i innym. " Taki był cel naszej wędrówki, drogie dzieci. Zobaczyłyście, że nie ma w pobliżu drugiej takiej planety jak Ziemia, więc nie wolno niszczyć miejsca, na którym mieszkacie - powiedziała Miłka i machnęła ogonem. To tylko małe kroki, ale małe kroki wielu ludzi potrafią zdziałać cuda. Kiedy miliardy mieszkańców zadbają o Ziemię, ona wynagrodzi nam ten wysiłek swoim pięknem. Możemy mieć jeziora z mnóstwem ryb i krystalicznie czystą wodą. Lasy bez śmieci z bogactwem dzikiej zwierzyny. Świeże powietrze i wszechobecny świergot ptaków. Warto walczyć o naszą planetę, by żyć w przyjaznym miejscu i by pozostało ono przyjazne także dla przyszłych pokoleń". Na koniec opowiadania mamy pytania do tekstu, które możemy zadać dzieciom, by sprawdzić, co zapamiętały z opowiadania i czego się nauczyły. To cudowna książeczka, która uczy poprzez przygody dzieci, jak należy dbać o naszą planetę. Młode liski uczą szacunku do naszej planety. Zwracają uwagę na piękno natury, którego my tak naprawdę nie dostrzegamy albo nie potrafimy docenić.Ta natura przejawia się jako obraz sielanki, który działa kojąco na naszą duszę i powinniśmy docenić jej piękno i dobro. Kamilla Kalinowska

Historia chłopca, który przed snem przenosi się do świata dinozaurów i pomaga im rozwiązywać różne problemy. Fajna opowieść, wspierająca jednocześnie empatię i główkowanie, na końcu książki jest też notka z informacjami o danym gatunku dinozaura. Najlepsza dla 4-7 latków.

"Wielka księga kwiatów" to książka urzekająca swoją szatą graficzna. Ilustracje są pięknie namalowane. Ale miałam wrażenie podczas lektury, że strona wizualna dominuje nad tekstem i że właściwie jest on zbędny. Tak bardzo obrazy skupiały mój wzrok, że niekoniecznie chciało mi się czytać tekst. Poza tym tekst to zbiór trochę luźnych ciekawostek, czasami jakichś chaotycznych i mało precyzyjnych. Walor popularnonaukowy trochę przez to kuleje.

Super pozycja wydawnictwa Wilga o wyjątkowych pieskach, które się zapisały w historii człowieka. Jak pierwszy człowiek zaprzyjaźnił się z psem? Jak powstały psie chrupki - psia karma? Kto to taki pies taksówka? Za co pies może otrzymać medal? Jak psiaki pomagały w katastrofie WTC? Jak Uszaty odnalazł koronę królowej angielskiej? Jak Barry został psem ratownikiem w wysokich, zaśnieżonych górach? Jak Kosmo-psiaki poleciały rakietą? Jak doberman Puk nauczył inne psiaki grać w filmie? Przeczytajcie sami:) Polecam!

Znacie to uczucie, kiedy coś czego baliście się, okazało się wspaniałe? To kwintesencja powiedzenia "Strach ma wielkie oczy". Często obawa przed nieznanym blokuje nasze działania i tylko dzięki nieprzewidzianym okolicznościom możemy się przekonać, że nasz strach był irracjonalny. 🌳🌲🌳Właśnie w takiej sytuacji znalazła się pewna urocza mieszkanka lasu - Fretka. Żyła sobie spokojnie, nie zawierające żadnych znajomości czy przyjaźni, stroniąc od wszelkich niebezpieczeństw, ale jednocześnie tracąc wiele pozytywnych doświadczeń. Na szczęście z dnia na dzień, zupełnie niespodziewanie jej życie się zmienia się. W wyjątkowa podróż "porywa" ją wiatr🍃Fretka przeżywa przygodę życia, zyskuje nowych (właściwie pierwszych💗) przyjaciół i przekonuje się, że czasem warto zrobić pierwszy krok. Jest to możliwe tylko dzięki temu, że udaje się jej przełamać wrodzone tchórzostwo. Ta wewnętrzna siła zmienia jej życie i sprawia, że staje się ono pełniejsze i prawdziwsze. 💫𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼? 💫 🔹ciekawy sposób potraktowana tematu obaw i strachu przed nieznanym 🔸prosty język, ale jednocześnie nielekceważące podejście do czytelnika 🔹grafika przyciągająca wzrok i świetnie komponująca się z treścią 📌𝗗𝗹𝗮 𝗸𝗼𝗴𝗼?📌 Opowiadanie jest dość długie, ale sprawdzi się jako czytanka dla przedszkolaków od 4-7 roku życia. 📔Książka jest bardzo piękną opowieścią, której głównym zadaniem jest podniesienie na duchu. Sprawdzi się idealnie w przypadku maluchów, które mają problemy z nieśmiałością, staruchem przed nowymi sytuacjami. Fretka staje się bowiem przykładem tego, że wystarczy raz się odważyć, by każde kolejne wyzwanie stało się łatwiejsze.

Dawno nie miałam w rękach tak mądrej książki dla dzieci, która w tak cudowny sposób dostarcza rozrywki i jednocześnie obrazuje jakże ważne zagadnienia, które są podstawą szczęśliwego dorosłego życia. Każda zawarta w niej historia to drogowskaz dla dziecka „jak stać się pewną siebie, niezależną, pełną szacunku – dla siebie i innych osobą, która umie kochać, bo nauczyła się kochać samą siebie”. Autorzy poruszają w niej filozoficzne ale jednocześnie bardzo życiowe zagadnienia dotyczące naszej strefy komfortu, mocnych i słabych stron, zbyt pochopnego wyciągania wniosków, pomagania innym, doceniania innych i siebie, poczucia szczęścia i wdzięczności, a także naszej niedoskonałości, pecha, czy punktu widzenia, który zależy od punktu siedzenia. A wszystkie okraszone wspaniałą historią, łatwym, przystępnym językiem, pięknymi ilustracjami, mnóstwem przykładów i przemyśleń. Książka zawiera ponadto 12 kluczy - podpowiedzi dla rodziców jak budować poczucie wartości u dzieci. Bo to przede wszystkim od nas dorosłych zależy, czy podarujemy naszym pociechom ten jeden z najcenniejszych skarbów, którym jest wiara w siebie. Nieprawdaż?

Fajna :) Tyle jest książek o dzieciach pasjonujących się śpiewem, malarstwem czy sportem. Ale o tych, których pasją jest matematyka - jest już zdecydowanie mniej. Ta historia świetnie pokazuje, jak matematyka otacza nas ze wszystkich stron. I choćby się miało złe skojarzenia z tym przedmiotem z czasów szkolnych, to trzeba przyznać, że to rzeczywiście fascynująca dziedzina nauki.

Czy można powiedzieć, że ją "przeczytałem" jeśli przesłuchałem po angielsku na youtube? :D załóżmy, że tak ;) bo mianowicie wszystkie te książeczki dla dzieci można tam znaleźć w oryginale (dobrze wiedzieć!) Fajna, miła książka z tych bardziej wartościowych książek dla dzieci - gdybym je miał, chciałbym im takie książeczki czytać ;) (wideo: 6.09.2025) 5/5 [8/10]

Oryginalne baśnie braci Grimm są, delikatnie ujmując, trochę inne niż te, które znamy obecnie. Szczerze polecam tę lekturę - pierwotne wersje baśni mogą niektórych zaskoczyć, innych zniesmaczyć, a jeszcze innych rozśmieszyć... te baśnie nie są dla dzieci. Ale według braci Grimm nigdy nie miały takie być.

#polkaAntosia ⠀ Dawno nie było recenzji Antosiowej lektury, więc dziś krótko o książce, którą czytało się wspaniale! ⠀ Dlaczego? Bo uważam, że to temat ważny. Ciekawość dzieci na pewnym etapie rozwoju jest ogromna, a książka w fantastyczny i czasem śmieszny sposób pokazuje co i jak. ⠀ Głośne, ciche, śmierdzące, bezwonne, pojedyncze i w seriach, od momentu przeczytania tej książki żaden bąk nie ma przed nami tajemnic :) ⠀ A Wy rozmawiacie ze swoimi dziećmi na takie tematy, czy uciekacie przed nimi? ⠀ My polecamy!

Ładnie narysowane, ładnie napisane, ładnie wydane. Jako dziecko byłbym zachwycony :) No ale już nim nie jestem, więc po przeczytaniu byłem "tylko" zadowolony :) Ciężko z perspektywy metrykalnej ocenić obiektywnie książkę dla najmłodszych, ale bardzo podobają mi się zgrabnie zaszyte kwestie prozwierzęce, ukazujące szacunek dla świata natury. No ale po tej Autorce (a i dyrektorce chyba jedynego w Polsce ZOO, które zarządzane jest sercem, a nie kasą, czyli poznańskiego) czegoś innego bym się nie spodziewał :) Jednocześnie nie ma tu ukrywania pewnych praw natury - super, fajne przygotowanie do prawdziwego życia. Jednym słowem - książka, która bawiąc (bo jest kilka zabawnych tekstów) uczy. Jak za starych dobrych czasów :)

Barnaba bardzo przypominał mi moje ulubione książkowe koty - Mariana i Winstona. Na początku nie podobało mi się to, jak Antek odnosił się do kota, ale w miarę rozwoju ich relacji to się na szczęście zmieniło. Książka jest bardzo dobrze napisana, lekko i z humorem, i nawet wątki matematyczne nie przeszkadzają. Chętnie przeczytałabym dalszy ciąg przygód Antka i Barnaby.

Świetna książka napisana lekkim piórem wzbogacona o cudowne ilustracje. Śródziemie, dystopijny Londyn George'a Orwella, Narnia, Ziemiomorze, Planeta B-612, Ingaria, Fantazjana, Gotham czy Londyn Sherlocka to tylko kilka przykładowych miejsc, które zostały ukazane w tym przewodniku. W swojej książce Cris F. Oliver podzielił "światy" na te znajdujące się "daleko" (m.in. Krainę Czarów) oraz "blisko" (jak chociażby Forks). Tych pierwszych jest zdecydowanie więcej, bo aż dwadzieścia jeden natomiast tych nieco bliżej już dziewięć. Niemniej przy lekturze bawiłem się znakomicie - powrót do poznanych już wcześniej światów wraz z możliwością zaznajomienia się z nowymi był naprawdę ciekawym przeżyciem. Wydanie można potraktować jako przewodnik i zarazem skromne kompendium wiedzy o wybranych światach literackich. Książka tak naprawdę dla każdego niezależnie od wieku. 8.5/10

Już długo mam tą książkę na półce jest wiosna więc w końcu po nią sięgnęłam. Historia nie jest jakoś mocno poruszająca nie wzruszyłam się jak w Śnieżnej siostrze alr zostawię dla tych cudnych ilustracji. Historia o mocy słońca, które może jednocześnie przynosić dobro lub zło na świat.

"Ania Robaczek" - Catherine Jacob, z niesamowitymi ilustracjami Lucy Fleming skradła nasze serca. Ania Robaczek to dziewczynka, która kocha małe stworzenia. Z okazji urodzin otrzymuje od babci Czarodziejską lupę. Dzięki lupie mogła usłyszeć o czym mówią owady i żyjątka z jej ogródka. Trafia na pszczołę, która donosi jej o sąsiedzie planującym zniszczyć ogród aby zbudować chodnik. Ania nie pozostawia pszczoły bez pomocy i stawia czoło sąsiadowi. Czy uda jej się ocalić ogród i jego mieszkańców?

Bardzo aktualny temat. Rodzina, miłość rodzinna, okazywanie uczuć, dziecięca radość, niecierpliwe oczekiwanie. O czym mowa? O wspaniałej książce od @dwiesiostry, czyli “Najmocniej na świecie” z tekstem Trish Cooke i ilustracjami Helen Oxenbury. Ta niezwykła książka miała swoją premierę 17 lutego i należy do serii “Polecone z Zagranicy”. Mama ze swoim synkiem siedzą spokojnie w domu wyglądając przez okno. Nic ciekawego, czy emocjonującego się nie dzieje, aż do chwili kiedy… rozlega się donośne ding dong! Okazuje się, że z wizytą przyszła kochana ciocia, która nie może nacieszyć się maluchem! Następnie w domu pojawia się wujek, dwie babcie i dwaj kuzyni. Co więcej, ci wszyscy ludzie nie szczędzą słodkich słów, buziaków, przytulasów małemu chłopczykowi. Dzieje się tak, gdyż każda osoba, która wpadła w odwiedziny bardzo kocha maluszka i pragnie mu to okazać tak, jak tylko umie. “Najmocniej na świecie” to piękna historia, przenosząca czytelnika w centrum cudownego, rodzinnego spotkania. Bije od niej niepowtarzalne ciepło, pozytywna energia oraz dowód na to, że rodzinna bliskość istnieje i może czynić życie człowieka prawdziwie wyjątkowym. Książka ta składa się z powtarzalnych scen, które z pewnością w niejednym maluchu wywołają poczucie bezpieczeństwa. Z tekstu wręcz wylewa się optymizm, jaki autorka chciała przekazać czytelnikom. Co więcej - bohaterowie tej bajki są ciemnoskórzy. Pewnie nie bez powodu, gdyż sama autorka posiada ciemną skórę. Poza tym ja, oglądając amerykańskie filmy zawsze miałam wrażenie, że osoby z czarną skórą są bardziej rodzinne i trzymają się razem dużo chętniej, niż biali. ”Najmocniej na świecie” to również świetne ilustracje. Co ciekawe, mimo, że zostały wykonane przez jedną ilustratorkę, różnią się od siebie. Jedne są niezwykle kolorowe, wyraziste, wyrażające szczęście i optymizm, drugie zaś, podczas oczekiwania, są szarawe, bije z nich spokój, cierpliwość. Dodatkowo, na niektórych stronach pod tekstem można znaleźć fantastyczne szkice synka w śmiesznych, optymistycznych pozach. Książka jest piękna i ze szczerego serca Wam ją polecam!