Mroczna toń

Okładka książki Mroczna toń
Robert Bryndza Wydawnictwo: Filia Cykl: DCI Erika Foster (tom 3) Seria: Mroczna strona kryminał, sensacja, thriller
408 str. 6 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
DCI Erika Foster (tom 3)
Seria:
Mroczna strona
Tytuł oryginału:
Dark Water
Data wydania:
2018-02-14
Data 1. wyd. pol.:
2018-02-14
Data 1. wydania:
2016-10-26
Liczba stron:
408
Czas czytania
6 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380753860
Tłumacz:
Emilia Skowrońska

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Mroczna toń w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Mroczna toń



książek na półce przeczytane 911 napisanych opinii 599

Oceny książki Mroczna toń

Średnia ocen
7,4 / 10
806 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
676
673

Na półkach:

Zdecydowanie lepiej niż w drugiej części z serii o Erice Foster i na podobnym poziomie co pierwsza. Nie jest jakaś super książka, super fabuła czy super trzymający w napięciu kryminał, ale nie jest też aż tak źle. Póki co mnie autor do siebie nie przekonał, ale może kiedyś z braku laku wrócę do serii, a póki co odpuszczam, bo czeka na mnie dużo więcej ciekawszych pozycji.

Zdecydowanie lepiej niż w drugiej części z serii o Erice Foster i na podobnym poziomie co pierwsza. Nie jest jakaś super książka, super fabuła czy super trzymający w napięciu kryminał, ale nie jest też aż tak źle. Póki co mnie autor do siebie nie przekonał, ale może kiedyś z braku laku wrócę do serii, a póki co odpuszczam, bo czeka na mnie dużo więcej ciekawszych pozycji.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1854 użytkowników ma tytuł Mroczna toń na półkach głównych
  • 1 218
  • 636
287 użytkowników ma tytuł Mroczna toń na półkach dodatkowych
  • 127
  • 55
  • 27
  • 20
  • 20
  • 13
  • 13
  • 12

Inne książki autora

Robert Bryndza
Robert Bryndza
Pochodzi z Wielkiej Brytanii, obecnie mieszka na Słowacji. Odebrał wykształcenie aktorskie, ale jeszcze przed trzydziestką odnalazł w sobie powołanie i odtąd tworzy powieści. Dotąd parał się tworzeniem komedii romantycznych, jednak niedawno odkrył w sobie mroczną stronę i rozpoczął pisanie cyklu kryminałów. Pierwszy z nich bardzo szybko wspiął się na szczyt listy księgarni Amazon. Więcej na www.robertbryndza.com
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Jej ostatni oddech Robert Dugoni
Jej ostatni oddech
Robert Dugoni
Detektyw Tracy Crosswhite rozpoczyna kolejne trudne dochodzenie, które stawia na nogi całe Seattle. W tanich motelach mordowane są kolejne tancerki erotyczne z klubu Pink Palace. Schemat ich morderstw wygląda tak samo. Wszystkie kobiety są wiązane grubymi sznurami „w kołyskę” (co powoduje uduszenie), sprawca nie uprawia z nimi seksu, nie zostawia nigdzie swoich śladów, ale…. zawsze składa ich ubrania w kosteczkę na idealnie pościelonym łóżku. Jakby tego było mało, pani detektyw natrafia na rozwiązaną już sprawę sprzed dziesięciu laty, która wygląda identycznie jak obecne. Ambitna Tracy musi zmierzyć się z tym niełatwym zadaniem i skonfrontować się nie tylko z wyrafinowanym mordercą, ale także z nieprzychylnym i nadętym szefem oraz kimś, kto ją nieustannie śledzi… W czasie śledztwa wzrasta ilość podejrzanych; rośnie też presja mediów oraz przełożonych, którzy chcą szybkiego załatwienia sprawy, nie zdając sobie sprawy, że jakikolwiek błąd może sprawić, że prawdziwy zabójca pozostanie na wolności. Autor jest mistrzem w snuciu przypuszczeń i skutecznie odwraca uwagę od właściwych tropów. Grając z czytelnikiem i wpuszczając w kolejne ślepe uliczki tak naprawdę angażuje go coraz bardziej w dynamicznie rozwijającą się fabułę. Czytając „Jej ostatni oddech” czułam narastające napięcie, niepokój i nie mogłam się doczekać, kto okaże się „Kowbojem” z Seattle. W powieści na uwagę zasługuje też pogłębiony portret psychologiczny bohaterów. Nie są to postacie jednowymiarowe. Każda z nich jest dopracowana; ma swoje motywy, cele i doświadczenia, które ukształtowały ją tak a nie inaczej. Na szczególną uwagę zasługuje postać detektyw Crosswhite, która pokazuje, że płeć piękna też potrafi nieźle namieszać. Tracy przełamuje stereotyp zlęknionej, niepewnej siebie kobiety, ukrywającej się za stertą garów i majtek do prania. Powieść jest fantastyczna i polecam ją każdemu, kto szuka w literaturze połączenia inteligentnej fabuły, wyrazistych postaci oraz perfekcyjnie skonstruowanej zagadki..
Malgorzata Zelazna - awatar Malgorzata Zelazna
oceniła na 8 1 rok temu
Ucieczka Joanna Opiat-Bojarska
Ucieczka
Joanna Opiat-Bojarska
Książka „Ucieczka” autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej to czwarta część cyklu Burzyński i Majewski. Kiedy ta książka została wydana przez Empik Go pomyślałam sobie coś w stylu „jeeej, w końcu nowa książka autorki”. Na tym etapie ciągle myślałam, że to nowość. Kiedy zaczęłam słuchać audiobooka mówię „Oooo jak fajnie, że pojawiła się tutaj znana z innych książek antropolog Anita Broll. Oooo jest też Młody i Burza”. Chwila moment bo coś mi tutaj jednak nie pasuje. I to był ten moment kiedy się zorientowałam, że jest to wznowione wydanie książki, którą miałam okazję już czytać. Czytałam, teraz posłuchałam więc sobie trochę odświeżyłam ten cykl. Szkoda tylko, że od końca. Burza i Młody w bagażniku wbitego w drzewo samochodu znajdują zwłoki. Trop prowadzi do Escape Roomu, gdzie czworo młodych ludzi miało dziewięśdziesiat minut na rozwiązanie zagadek i ucieczkę z pokoju. Okazuje się jednak, że z pozostałą trójką nie ma kontaktu. Co takiego wydarzyło się tamtego dnia? Czy ten Escape Room był jakiś inny niż pozostałe? Mnie osobiście zdarza się czasem bywać, ale raczej częściej niż rzadziej. W ciągu sześciu lat byłam może z osiem razy. Pokoi interesujących jest sporo, ale zgrać terminy żeby iść w większym gronie jak widać daje taki oto efekt. Z kolei pod Poznaniem na terenie nielegalnej hodowli zwierząt egzotycznych odnalezione zostają ludzkie kości. Do tego dochodzą wątki z życia prywatnego naszych bohaterów więc nie sposób nudzić się z tą książką.
_books_and_dog_ - awatar _books_and_dog_
ocenił na 8 1 rok temu
Annabelle Lina Bengtsdotter
Annabelle
Lina Bengtsdotter
Małe miasteczka w literaturze nordic noir rzadko są oazami spokoju; częściej przypominają pułapki, w których czas stanął w miejscu, a urazy pielęgnuje się przez pokolenia. W swoim debiucie „Annabelle” Lina Bengtsdotter rzuca nas w sam środek takiej właśnie hermetycznej społeczności w Gullspång, gdzie zniknięcie nastolatki staje się iskrą rzuconą na beczkę prochu dawnych tajemnic. Przyznaję tej książce ocenę 6/10. To solidny, klimatyczny kryminał, który choć sprawnie operuje emocjami, nie ucieka od pewnych gatunkowych uproszczeń, sprawiających, że lektura wydaje się znajoma aż do przesady. Główna bohaterka, komisarz Charlie Lager, to postać zbudowana na fundamencie sprawdzonych archetypów: genialna śledcza z ogromnym bagażem traum, która własne lęki zagłusza alkoholem i pracoholizmem. Powrót do rodzinnej miejscowości, z której uciekła przed laty, zmusza ją do konfrontacji nie tylko z zagadką zaginięcia tytułowej Annabelle, ale i z własną, bolesną przeszłością. Bengtsdotter ma dar sugestywnego opisywania prowincjonalnego marazmu – czytelnik niemal fizycznie czuje duszność letnich nocy i ciężar niewypowiedzianych słów wiszących nad mieszkańcami. Autorka świetnie pokazuje, jak łatwo w takim miejscu o zbiorową amnezję, gdy prawda staje się zbyt niewygodna. Największą zaletą powieści jest jej warstwa psychologiczna. Retrospekcje dotyczące matki Charlie i sekretów sprzed dekad są napisane z dużą wrażliwością i stanowią najciekawszy element książki. Bengtsdotter potrafi wnikliwie analizować ludzkie słabości, co sprawia, że bohaterowie – choć nie zawsze budzą sympatię – są krwiści i autentyczni. Na minus zaliczam fabularną wtórność. Motyw śledczej powracającej do traumatycznych miejsc dzieciństwa był w skandynawskim kryminale eksploatowany tak często, że trudno tutaj o powiew świeżości. Samo rozwiązanie intrygi jest logiczne i dopracowane, ale brakuje mu „efektu wow”, który wyróżniłby ten debiut na tle setek innych pozycji z serii Svenska Deckare. Tempo akcji w połowie książki wyraźnie wyhamowuje, zbyt mocno skupiając się na wewnętrznych monologach Charlie kosztem dynamiki śledztwa. Podsumowując, „Annabelle” to rzetelne 6/10. To porządna, rzemieślnicza robota, która zadowoli fanów gatunku szukających mrocznego klimatu i rozbudowanej psychologii, ale raczej nie zrewolucjonizuje ich postrzegania kryminału. To dobra, bezpieczna lektura na kilka wieczorów, zapowiadająca autorkę z potencjałem, który miejmy nadzieję, rozwinie się w kolejnych tomach.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 6 14 dni temu
Smak strachu Sarah Hilary
Smak strachu
Sarah Hilary
Mroczny, niebezpieczny Londyn po raz kolejny odsłania nam swoje złe strony, które próbuje znaleźć i rozwiązać policja. Komisarz Rome otrzymuje kolejną wymagającą sprawę. Musi rozwiązać zagadkę znikających nastolatek na gigancie, a nie ułatwiają temu dziecięce gangi, które są niezwykle nibezpieczne. Badając tę sprawę do komisarz Rome wracają wspomnienia i przeszłość. Co połączy zaginione nastolatki z komisarz, czy to zdecydowanie utrudni policji rozwiązanie sprawy? To wszystko układało się zbyt szybko i łatwo, czy takie było założenie? Mieliśmy mordercę, mieliśmy motyw. Umiejętnie ukazywały się zaskakujące wydarzenia, które snuły wątpliwości. Nastolatki, które szukały zrozumienia, miłości, a przede wszystkim bezpiecznego miejsca. Każde z nich czuje ten smak strachu, który nie może minąć. Myślą, że okaże się ich wybawcą, że w końcu znalazły osobę, dzięki której poczują się bezpiecznie. Dał im dach nad głową, daje posiłek , jednak coś jest nie tak, dlaczego czuć ten strach? Pamiętaj, aby nie stanął do ciebie plecami! Z takimi morderstwami się nie spotkałeś, one są wyjątkowe. Specyficzny morderca, którego momentami ciężko było zrozumieć i dotrzeć do jego prawdy. Trzecia część przygód z komisarz Rome jest inna. Historia przedstawiona została z płaszczyzny śledztwa, ale też nastolatek. Specyfika pisania, języka. To kryminał, w którym nie uświadczysz zawrotnej akcji, jakiegoś szybkiego tempa. Tutaj wszystko masz dokładnie sprawdzone, prowadzone. Ciekawie prowadzone życie prywatne bohaterów oni dają atmosferę dalszego czytania. Historia trzyma w napięciu do końca.
Thomason - awatar Thomason
ocenił na 7 4 lata temu

Cytaty z książki Mroczna toń

Więcej
Robert Bryndza Mroczna toń Zobacz więcej
Więcej