Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Ostatni oddech

Okładka książki Ostatni oddech autora Robert Bryndza, 9788380755147
Okładka książki Ostatni oddech
Robert Bryndza
7,3 / 10
Wydawnictwo: Filia Cykl: DCI Erika Foster (tom 4) Seria: Mroczna strona kryminał, sensacja, thriller
408 str. 6 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
DCI Erika Foster (tom 4)
Seria:
Mroczna strona
Tytuł oryginału:
Last Breath
Data wydania:
2018-08-22
Data 1. wyd. pol.:
2018-08-22
Data 1. wydania:
2017-04-12
Liczba stron:
408
Czas czytania
6 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380755147
Tłumacz:
Emilia Skowrońska
Średnia ocen
7,3 7,3 / 10
95 opinii 674 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Ostatni oddech w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Ostatni oddech

Aneta-Wiola
Aneta-Wiola
książek na półce przeczytane 962 napisanych opinii 743

Oceny książki Ostatni oddech

Średnia ocen
7,3 / 10
674 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
43 ocen
9
58 ocen
8
196 ocen
7
237 ocen
6
99 ocen
5
24 ocen
4
8 ocen
3
9 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
214
210
anodro
30.11.2023
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

"Ostatni oddech" Robert Bryndza

"Ostatni oddech", to czwarty tom serii z DCI Eriką Foster. Tym razem inspektor Erika Foster ze swoją ekipą próbują schwytać seryjnego mordercę młodych kobiet, który przy pomocy fałszywych kont w internecie poznaje atrakcyjne kobiety, umawia się z nimi, następnie je morduje i porzuca ich zmaltretowane ciała w kontenerach na śmieci. Intryga dość wciągająca, życie miłosne nabiera rumieńców, a kariera Eriki nabiera rozpędu.

"Ostatni oddech" Robert Bryndza

"Ostatni oddech", to czwarty tom serii z DCI Eriką Foster. Tym razem inspektor Erika Foster ze swoją ekipą próbują schwytać seryjnego mordercę młodych kobiet, który przy pomocy fałszywych kont w internecie poznaje atrakcyjne kobiety, umawia się z nimi, następnie je morduje i porzuca ich zmaltretowane ciała w kontenerach na śmieci. Intryga...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1286 użytkowników ma tytuł Ostatni oddech na półkach głównych
  • 858
  • 428
206 użytkowników ma tytuł Ostatni oddech na półkach dodatkowych
  • 82
  • 28
  • 26
  • 20
  • 18
  • 12
  • 10
  • 10

Tagi i tematy do książki Ostatni oddech

Emilia Skowrońska Londyn wydział zabójstw śmierć inspektor zabójca seryjny morderca farma

Inne książki autora

Więcej
więcej
Robert Bryndza
Robert Bryndza
Pochodzi z Wielkiej Brytanii, obecnie mieszka na Słowacji. Odebrał wykształcenie aktorskie, ale jeszcze przed trzydziestką odnalazł w sobie powołanie i odtąd tworzy powieści. Dotąd parał się tworzeniem komedii romantycznych, jednak niedawno odkrył w sobie mroczną stronę i rozpoczął pisanie cyklu kryminałów. Pierwszy z nich bardzo szybko wspiął się na szczyt listy księgarni Amazon. Więcej na www.robertbryndza.com
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

33 dni prawdy Thomas Arnold
33 dni prawdy
Thomas Arnold
To moje pierwsze spotkanie z tym autorem ale i nie ostatnie. To jest thriller z gatunku tych, od których nie można się oderwać. Świetny pomysł, pogmatwane momentami strasznie, ale tylko po to by czytelnika zaskoczyć. Dla miłośników mocnych wrażeń gorąco polecam!
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na 7 11 dni temu
Serce Bartosz Szczygielski
Serce
Bartosz Szczygielski
Zwieńczenie trylogii (Aorta, Krew, Serce) - wracamy do Pruszkowa, którym rządzi niepodzielnie Andrzej Dzierga. Jest to najlepsza część cyklu. Kaśka (exprostytutka) i Gabriel Byś (exgliniarz) zaczynają incognito swoją wendettę. Po drodze jest kilka trupów - ale przecież, to po nich najlepiej dochodzi się do celu ;) Przecież to nie piekło, gdzie droga jest wybrukowana dobrymi chęciami, tylko Ziemia.
AnnaLava - awatar AnnaLava
oceniła na 6 1 rok temu
Mauzoleum Thomas Arnold
Mauzoleum
Thomas Arnold
Sięgając po „Mauzoleum” Thomasa Arnolda, nie wiedziałam dokładnie, czego się spodziewać, ale od samego początku poczułam, że to będzie historia, która mocno mnie wciągnie. Już pierwsze strony wywołały we mnie napięcie i niepokój – sposób, w jaki autor buduje atmosferę grozy, sprawił, że niemal czułam chłód panujący w opisywanych miejscach i napięcie, które unosiło się w powietrzu. Jako czytelniczka byłam całkowicie pochłonięta historią. Z każdą kolejną stroną czułam rosnące napięcie i ciekawość, próbując domyślić się, co wydarzy się dalej. Były momenty, kiedy serce biło mi szybciej, a ja niemal czułam strach bohaterów. Autor bardzo realistycznie przedstawia ich emocje – nie są one sztuczne ani przesadzone, tylko autentyczne, co sprawia, że łatwo się z nimi utożsamić. Najbardziej poruszyło mnie to, jak Arnold potrafi łączyć elementy mrocznego kryminału z psychologiczną głębią postaci. Jako czytelniczka wielokrotnie zatrzymywałam się, żeby przemyśleć motywacje bohaterów i zastanowić się, jak sama zachowałabym się w podobnej sytuacji. Kilka scen było tak sugestywnych i intensywnych, że musiałam je na chwilę odłożyć i ochłonąć, bo emocje były zbyt silne, żeby przejść obok nich obojętnie. Po skończeniu „Mauzoleum” zostałam z poczuciem, że przeczytałam coś więcej niż tylko thriller – to historia, która porusza psychikę, zmusza do refleksji nad ludzką naturą i pokazuje, jak cienka granica dzieli zwyczajność od grozy. Jako czytelniczka mogę powiedzieć, że ta książka pozostaje w pamięci długo po przeczytaniu ostatniej strony. Jest pełna napięcia, emocji i nieprzewidywalnych zwrotów akcji – jednym słowem, wciąga bez reszty i zostawia ślad w sercu.
ZaczytanaBestia - awatar ZaczytanaBestia
oceniła na 7 29 dni temu
Mroczna toń Robert Bryndza
Mroczna toń
Robert Bryndza
Zdecydowanie lepiej niż w drugiej części z serii o Erice Foster i na podobnym poziomie co pierwsza. Nie jest jakaś super książka, super fabuła czy super trzymający w napięciu kryminał, ale nie jest też aż tak źle. Póki co mnie autor do siebie nie przekonał, ale może kiedyś z braku laku wrócę do serii, a póki co odpuszczam, bo czeka na mnie dużo więcej ciekawszych pozycji.
czytampo40 - awatar czytampo40
ocenił na 7 4 miesiące temu
Dziewczynka z zapalniczką Mariusz Czubaj
Dziewczynka z zapalniczką
Mariusz Czubaj
“Świat zbudowany jest z pustki. Z pustki, kraterów, szczelin, wrogich pułapek i przepaści. Próbujemy je pokonać, zaradzić im i je zasypać, niekiedy robimy to z sensem, a niekiedy nie. Każdy pracuje na własny rachunek.” Współczesne kryminały wprowadzają unikalnych, wielowymiarowych protagonistów, takich jak detektywi, profilerzy czy prawnicy, których losy i osobowości angażują czytelników na wiele lat. Tak jest z Rudolfem Heinzem. Czubaj ogniskuje swoje historie wokół postaci profilera / policjanta, umiejętnie wytwarza napięcie między swoim bohaterem a fabułą. I ja, jako czytelnik autentycznie typa (w sensie Rudolfa) polubiłem. To nic, że jego ogólny rys wydaje się oklepany do bólu: samotny wilk po przejściach, wdowiec niepogodzony ze śmiercią żony, pozostający w kontrze do zasad i całego świata. Myślę, że urzekł mnie jego “analogowy” charakter - ta niedzisiejszość. Co poza tym? Ironia, cynizm i przede wszystkim upodobanie do muzyki! Ważna jest oczywiście atmosfera i pewna aura fatalizmu.
Krystian Ozon - awatar Krystian Ozon
ocenił na 6 1 rok temu
Z zimną krwią Robert Bryndza
Z zimną krwią
Robert Bryndza
Znowu minął ponad rok od ostatniej książki Roberta Bryndzy, jaką miałam okazje przeczytać. Wciąż nie polubiłam głównej inspektor Eriki Foster, Słowaczki z pochodzenia, która mnie niemożebnie drażni swoim zachowaniem. Jednak sama fabuła książki nie była najgorsza, chociaż z lekka wtórna. Rozkawałkowane zwłoki w walizce, to już przecież było. Tutaj jest o tyle "inaczej", że właściwie od początku wiemy, kto zabija, dlaczego i w jaki sposób, szybko dowiaduje się tego też Erika i jej zespół. Jednak wiedzieć, to jedno a złapać sprawcę, który staje się coraz bardziej brutalny i bezczelny, to, drugie. Oczywiście niejako w tle i po drodze, przyglądamy się też czemuś, co od biedy można nazwać "życiem prywatnym", głównej inspektor i powiem szczerze, nie ma czego zazdrościć 😐. W końcu, jak zawsze cała historia ma swój niezbyt miły koniec i można by było "odhaczyć" kolejny przeczytany kryminał. Jednak mi nie daje spokoju jedna sprawa. Otóż wydaje mi się, że autor chciał tutaj pokazać, poza wszystkim innym, czy i dlaczego można pokochać psychopatę, który raz tłucze swoją "ukochaną", a zaraz następnego dnia kupuje jej markową torebkę za niebagatelną kasę. Ja bym raczej nie umiała, kogoś takiego pokochać.
Żona_Pigmaliona - awatar Żona_Pigmaliona
oceniła na 6 1 rok temu
Uprowadzona Charlie Donlea
Uprowadzona
Charlie Donlea
Po prostu świetna książka! Autor wplata czytelnika w zawiłe meandry fabuły prowadząc dwie linie czasowe i po drodze podrzucając wspaniałe fałszywe tropy. Jedynym minusem są zbyt naukowe opisy, wiedza z zakresu medycyny sądowej zakrawa o ostatni kierunek studiów. Ta część wprowadza niepotrzebny chaos, reszta jest wyśmienita.
zielona_żmija - awatar zielona_żmija
oceniła na 8 2 dni temu
Grób mojej siostry Robert Dugoni
Grób mojej siostry
Robert Dugoni
To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Roberta Dugoniego i muszę przyznać, że jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. „Grób mojej siostry” to książka, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w wir tajemnic, emocji i rodzinnych sekretów. Autor doskonale buduje napięcie, z rozdziału na rozdział coraz trudniej się oderwać, bo ciągle chce się wiedzieć, co wydarzy się dalej.Styl Dugoniego jest lekki i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się naprawdę szybko. Fabuła jest dopracowana, a bohaterowie wiarygodni i pełni emocji. To thriller z elementami dramatu rodzinnego, który porusza i zaskakuje do samego końca.Jestem pewna, że to nie ostatnia książka tego autora, po którą sięgnę. Jeśli kolejne jego tytuły są równie dobre, to czeka mnie jeszcze wiele świetnych literackich przeżyć.
frostzagaj - awatar frostzagaj
ocenił na 8 3 miesiące temu
Krew Bartosz Szczygielski
Krew
Bartosz Szczygielski
350 stron i nic, watki nijak się nie zazębiają. A przecież najwyższy czas, by pojawiła się jakaś klamra, co zepnie te, jakże różne światy. Obydwa dla mnie obce, obydwa mroczne i rządzące się swoimi prawami, gdzie każdy zdany jest sam na siebie lub jemu podobnymi. Światy hermetycznie zamknięte, topiące się w destrukcji, gdzie nawet trudno chwycić się przysłowiowej brzytwy, by jakoś wyrwać się z opresji. Doprawdy z interesującą charakterystyką mamy do czynienia. Doceniam również styl autora, bo okazuje się mieć sporo cech indywidualizmu. A wracając do "klamry" . Otóż pojawiła się i po bardzo mocnym naciągnięciu jakoś udało się wszystko połączyć. Ale to chyba nie najmocniejszy atut tej powieści.
alutka74 - awatar alutka74
ocenił na 7 1 rok temu
Na polanie wisielców Robert Dugoni
Na polanie wisielców
Robert Dugoni
Detektyw Tracy Crosswhite ma smykałkę do spraw, których rozwiązanie wymaga zagłębiania się w daleką przeszłość. Nic więc dziwnego, że kiedy dawna przyjaciółka Jenny prosi ją o pomoc w rozwiązaniu tajemniczego zaginięcia i rzekomego samobójstwa siedemnastoletniej Indianki Kimi Kanasket, kobieta bez wahania podejmuje się śledztwa. Akta tej sprawy znalazły się w rzeczach zmarłego szeryfa, ojca Jenny, a już pierwsze zebrane przez niego dowody przekonują Tracy, że finał sprawy mógł być zupełnie inny niż ten odkryty czterdzieści lat temu. Akcja powieści toczy się dwutorowo - mamy tu do czynienia z dwoma równoległymi śledztwami. Pierwsze toczy się w Seattle i jest to sprawa zabójstwa w obronie własnej, która na pierwszy rzut oka wydaje się banalna, jednak z biegiem czasu bardzo się komplikuje. Drugie natomiast skupia się na wydarzeniach sprzed czterdziestu lat, a spojrzenie na nie świeżym okiem i z pomocą najnowszych metod śledztwa, pomaga odkryć wiele rozbieżności, niedopowiedzeń i ukrytych faktów. Wykreowani przez Dugoniego bohaterowie są bardzo barwni i realistyczni, a na szczególną uwagę zasługuje główna bohaterka - Tracy, która jako jedna z nielicznych kobiet w swoim fachu musi zmagać się z wieloma przeciwnościami losu. To kobieta z krwi i kości, ambitna, zaradna i nie bojąca się ryzyka - jest niewątpliwie jednym z największych atutów powieści. Na próżno szukać tu dynamiki czy nagłych zwrotów akcji i oczekiwać skoków ciśnienia. Fabuła zostaje przekazana w spokojny i dokładny sposób, na co składa się nieco obyczajowy styl autora i muszę przyznać, że bardzo urzekło mnie to zarówno w poprzednich tomach, jak i przy Na polanie wisielców. Jego powieści są idealnym dowodem na to, że można stworzyć dobry kryminał nie siląc się na wydarzenia, które porwą czytelnika swą prędkością, a po prostu zbudować ciekawą fabułę z interesującymi postaciami, które same się obronią. ...polecam.
Malgorzata Zelazna - awatar Malgorzata Zelazna
oceniła na 9 4 miesiące temu
Bardzo złe miejsce Tim Weaver
Bardzo złe miejsce
Tim Weaver
Motyw poszukiwania zaginionych, który staje się pretekstem do odkrywania mrocznej prawdy, to klasyka gatunku, jednak „Bardzo złe miejsce” wynosi ten schemat na wyższy poziom. To lektura, która dosłownie osacza czytelnika – wciąga, dezorientuje i finalnie zostawia w całkowitym osłupieniu. Choć śledztwo prowadzone przez Rakera z początku zdaje się biec ustalonym rytmem, z każdym krokiem odkrywamy coraz gęstszą sieć powiązań i ludzkich dramatów splatających się w logiczną, choć niezwykle złożoną i precyzyjnie skonstruowaną całość. Powieść zawiera w sobie kwintesencję rasowego thrillera: od mrocznych tajemnic rodzinnych, przez narastające poczucie zagrożenia, aż po motywy dotykające granic szaleństwa. Dynamika akcji nie pozwala na oddech, a finał potwierdza, że to historia dopracowana w każdym calu.
Joanie - awatar Joanie
ocenił na 7 2 miesiące temu
Układanka Karin Slaughter
Układanka
Karin Slaughter
Niby ok, ale jednak bardzo przeciętnie. Nie czułam emocji, strachu, wyczekiwania, za to czułam dużo irytacji. Główna bohaterka Andrea jest bardzo irytująca. Rozumiem, że może taka kreacja miała utwierdzić czytelnika w przekonaniu, że ona przeżyła naprawdę ogromny szok i stres, no ale ciężko się czytało o jej poczynaniach.
leskik1 - awatar leskik1
ocenił na 6 1 rok temu
Szmaciana lalka Daniel Cole
Szmaciana lalka
Daniel Cole
Zaczęłam trochę dziwacznie, bo od II tomu, bo znalazłam w koszu w Biedronce, ale chciałam wiedzieć, jaki był początek historii Emily Baxter i Wolfa. Więc przeczytałam, oczywiście, że na początku miałam problem, bo ciągnęło się jak flaki z oleju, ale od połowy wciągnęła mnie historia. Dziś zaczynam III tom — jestem ciekawa zakończenia tej trylogii.
kaamciia - awatar kaamciia
oceniła na 7 7 miesięcy temu
Dziewczyna we mgle Donato Carrisi
Dziewczyna we mgle
Donato Carrisi
Akcja „Dziewczyny we mgle” rozpoczyna się od zaginięcia 16-letniej Anna Lou Castelli w małej, górskiej miejscowości we Włoszech. Anna Lou znika bez śladu, a miejscowy śledczy, komisarz Vogel, zostaje wezwany do rozwiązania sprawy. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że mamy do czynienia z klasycznym przypadkiem porwania lub morderstwa, ale sprawa szybko nabiera bardziej skomplikowanego charakteru. Vogel to postać wyjątkowo złożona – twardy, inteligentny i pozornie bezwzględny w swojej pracy, jednak w miarę jak ściga prawdę o zaginięciu Anny Lou, ujawniają się jego własne słabości i nieczyste intencje. Vogel nie tylko tropi przestępców, ale także staje się częścią medialnego spektaklu, który zaczyna rządzić śledztwem. Z czasem okazuje się, że zniknięcie dziewczyny może być tylko częścią większej układanki, a nie wszystko, co widzimy, jest prawdą. Istotnym elementem powieści jest także wpływ mediów na prowadzone śledztwo i kształtowanie opinii publicznej, co prowadzi do pytania, czy rzeczywiście jesteśmy w stanie poznać pełną prawdę, czy raczej zostajemy manipulowani przez to, co nam pokazano.
olgusitta - awatar olgusitta
oceniła na 8 6 miesięcy temu
Perfect Victim Corrie Jackson
Perfect Victim
Corrie Jackson
Zacznę od tego, że „Fashion Victim” była dużo lepsza. Chociaż ta książka na początku bardzo mnie wciągnęła to niestety jest słaba. Brakowało mi czegoś może więcej śledztwa. Niektóre „teksty” bohaterów trochę żenujące, ale czyta się dobrze. Niby zakończenie dobre, ale czegoś mi brakuje. Dla mnie trochę przekombinowana.
PannaOla - awatar PannaOla
oceniła na 7 4 miesiące temu
Rysa Igor Brejdygant
Rysa
Igor Brejdygant
Ta książka przypomina mi prozę Remigiusza Mroza. Rozwijała się obiecująco, liczyłam na mocne zakończenie, ale akcja urywa się, a samo rozplątywanie sprawy zmierza tylko ku gorszemu. Miałam nadzieję na świetny kryminał, ale to jednak nie to. Mróz w pierwszych tomach Chyłki dużo lepiej prowadził swoje historie (oczywiście mówię o tym, co się działo przed solowym zdobywaniem szczytu Annapurny przez alkoholiczkę i nałogową palaczkę ;)). Brejdygant ma za to dużo lepsze dialogi. Chętnie przeczytam „Szadź”, ale czy sięgnę po drugi tom cyklu o komisarz Monice? Bardzo nie sądzę.
marcelinapenska - awatar marcelinapenska
oceniła na 6 3 miesiące temu
Wczoraj Felicia Yap
Wczoraj
Felicia Yap
Najbardziej kupił mnie sam pomysł na świat, że ludzie dzielą się na monosów i duosów i pamiętają tylko jeden albo dwa dni wstecz. Każdy prowadzi dziennik, żeby w ogóle ogarniać własne życie, relacje, pracę… wszystko. I to jest pokazane tak normalnie, w sensie to jest ich jedyna znana rzeczywistość. Ba! Nawet czasem są wstawki o pamiętaniu całego życia - że musi być nudne np. życie z jednym partnerem. Ale mimo tego ograniczenia oni są w stanie nauczyć się pewnych faktów na stałe. No i ten motyw iDiary (wymyślony przez Steve’a Jobsa XD) - trochę creepy, trochę śmieszny, ale bardzo pasuje do całości i okazuje całość w takich ramach oczywistości istnienia. no i w to wszystko wchodzi sprawa kryminalna, śledztwo działa normalnie, tylko… wszyscy muszą non stop sprawdzać dzienniki Świadkowie, policja każdy jedzie na zapiskach, więc jest presja czasu, żeby rozwiązać sprawę jak najszybciej, zanim wszystko zapomną i zostaną tylko notatki albo nagrania. może całościowo to nie jest jakiś wysokich lotów, ale ten koncept robi robotę. No i końcówka! Naprawdę fajny twist i dzięki temu całość dużo zyskuje. czytało się bardzo przyjemnie i głównie dla tego pomysłu warto. Jak lubicie trochę pokręcone klimaty i takie „co by było gdyby”, to warto sprawdzić
zacznijodksiazki - awatar zacznijodksiazki
ocenił na 7 7 dni temu
Ucieczka Joanna Opiat-Bojarska
Ucieczka
Joanna Opiat-Bojarska
Książka „Ucieczka” autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej to czwarta część cyklu Burzyński i Majewski. Kiedy ta książka została wydana przez Empik Go pomyślałam sobie coś w stylu „jeeej, w końcu nowa książka autorki”. Na tym etapie ciągle myślałam, że to nowość. Kiedy zaczęłam słuchać audiobooka mówię „Oooo jak fajnie, że pojawiła się tutaj znana z innych książek antropolog Anita Broll. Oooo jest też Młody i Burza”. Chwila moment bo coś mi tutaj jednak nie pasuje. I to był ten moment kiedy się zorientowałam, że jest to wznowione wydanie książki, którą miałam okazję już czytać. Czytałam, teraz posłuchałam więc sobie trochę odświeżyłam ten cykl. Szkoda tylko, że od końca. Burza i Młody w bagażniku wbitego w drzewo samochodu znajdują zwłoki. Trop prowadzi do Escape Roomu, gdzie czworo młodych ludzi miało dziewięśdziesiat minut na rozwiązanie zagadek i ucieczkę z pokoju. Okazuje się jednak, że z pozostałą trójką nie ma kontaktu. Co takiego wydarzyło się tamtego dnia? Czy ten Escape Room był jakiś inny niż pozostałe? Mnie osobiście zdarza się czasem bywać, ale raczej częściej niż rzadziej. W ciągu sześciu lat byłam może z osiem razy. Pokoi interesujących jest sporo, ale zgrać terminy żeby iść w większym gronie jak widać daje taki oto efekt. Z kolei pod Poznaniem na terenie nielegalnej hodowli zwierząt egzotycznych odnalezione zostają ludzkie kości. Do tego dochodzą wątki z życia prywatnego naszych bohaterów więc nie sposób nudzić się z tą książką.
_books_and_dog_ - awatar _books_and_dog_
ocenił na 8 1 rok temu
Powiększenie Andrew Mayne
Powiększenie
Andrew Mayne
Pierwsza część trochę drażniła szczegółowymi opisami i przemyśleniami. Nie wiedzieć dlaczego sięgnęłam po drugą część i naprawdę czytało się bardzo fajnie. Wciągająca historia, no może troszkę irytuje, że każdy wybór i każda decyzja bohatera okazuje się strzałem w dziesiątkę.
BasiaS - awatar BasiaS
ocenił na 7 1 rok temu
Żona mordercy Rachel Caine
Żona mordercy
Rachel Caine
Tę książkę mi odradzano. Zresztą i recenzje na LC (a zaczynam je czytać od najgorszych) nie nastrajały zbyt optymistycznie. Oczywiście, jest sporo mało prawdopodobnych zdarzeń (zwłaszcza w końcówce), ale jest też klimat i atmosfera. Napięcie stopniowo narasta i okazało się, że to całkiem niezłe czytadło na jeden dłuższy wieczór. Takie solidne 5,5*, ale że w serwisie nie ma połówek…
Andrzej - awatar Andrzej
ocenił na 6 3 miesiące temu

Cytaty z książki Ostatni oddech

Więcej
Robert Bryndza Ostatni oddech Zobacz więcej
Więcej