Między udręką miłości a rozkoszą nienawiści

Dziwię się, że taką niesamowicie dobrą kryminalną powieść nie doceniają na LC. Wartka akcja choć spokojnie prowadzona przez autora, którego nie znam. Wyraziste postacie, zwłaszcza detektyw. Taka sympatyczna osoba. Lektor również wpływa na mój korzystny odbiór. Polecam.

Dla miłośników zagadek bez przemocy, krwi i psychopatii, ale z zawiłymi historiami rodzinnymi, ten kryminał to rewelacja. Dobrze rozrysowane wątki, ciekawe, wiarygodne postaci, świetne dialogi no i bardzo realnie przedstawione konflikty rodzinne związane z podziałem rodzinnych majątków.

www.tinarecenzuje.pl www.facebook.com/tinarecenzuje www.instagram.com/tinarecenzuje Ostrożnym krokiem zeszli na brzeg rzeki na wysokości mostu. Ilość zgromadzonych funkcjonariuszy policji nie wróży niczego dobrego. Przyspieszyli kroku. Dało zauważyć się dwie spore grupy interwencyjne oraz łysinę szefa, który stał między nimi. Po prawej stronie policjanci wraz z psami wycofywali się na nasyp, po lewej natomiast pracowała grupa techników, która przepychała się z noszami. Spodziewali się wszystkiego, jednak nie tego, że za moment będą widzieli makabryczny obraz spalonego doszczętnie ciała. W grudniu 2020 roku, nakładem Wydawnictwa CM ukazała się książka z serii: Nowy Polski Kryminał. Poznaj “Centrum” (tom I z cyklu: Centrum) Joanny F. Bielak. Joanna Bielak zawodowo jest trenerem, coachem, konsultantem projektów doradczych dla przedsiębiorców w zakresie zarządzania organizacjami. Współpracowała z topowymi firmami. Monitorowała rozwój i ekspansję zachodnich marek na Europę centralno-wschodnią. W liceum pomagała tworzyć sztuki teatralne. Jest również laureatką nagród literackich i scenariopisarskich. W momencie, gdy policja otrzymuje zgłoszenie o zaginięciu bratanicy dyrektora Biura Kryminalnego KGP, w Centrum Poszukiwań Zaginionych osób tworzy się oddzielna, specjalna grupa dochodzeniowa, do której dołącza Eryk Denar. Jest on człowiekiem ambitnym, nieugiętym, jednak boryka się także z demonami przeszłości, które rzutują na teraźniejszość i jego pracę, a zwłaszcza na relacje z przełożonym. Kilka lat temu jego narzeczona zaginęła i po dziś nie wiadomo w jakich okolicznościach. Ślad po niej zaginął. Tymczasem w Internecie trwa coaching samobójstwa - w życiu realnym ludzie spotykają się na kursach realizacji celów, główną misją jest własna śmierć. Przed Erykiem Denarem czeka trudne zadanie. Musi on odnaleźć zaginioną dziewczynę, ustalić kto czyha na jego własne życie, a także nie dopuścić by kolejne ciało zostało zamurowane w ścianie tunelu Warszawskiej Trasy Średnicowej. “Centrum” Joanny F. Bielak, to pierwszy kryminał, który otwiera cykl Centrum. Jest to powieść, w której główną rolę, jak przystało na mroczną twórczość gra trup. Jednak nie tylko o morderstwo tutaj się rozchodzi. Aby było ciekawiej i zawilej, czytelnika czeka także zderzenie z psychologiczną stroną lektury, a także walką z czasem, który nieubłaganie szybko przemija, a przynajmniej w przypadku prowadzenia śledztwa, bo fabuła już taka wartka nie jest. Trochę musiałam naczekać się, aby dojść do sedna książki. Wszystko to za sprawą bardzo skrupulatnych opisów architektury, przyrody, życiorysów bohaterów i wszystkiego innego co da się zobrazować, a co tak naprawdę nie musiało zostać tak dokładnie ukazane. Wystarczyła symbolika, napomknięcie i też byłoby dobrze i o wiele bardziej dynamicznie. Tymczasem autorka odkrywa tajemnicę stopniowo, z licznymi przerwami na “a wplotę tutaj coś”. Bywały momenty, w których piekielnie nudziłam się podczas czytania. Idąc dalej. Lektura napisana została lekkim piórem, które mimo wszystko czyta się dobrze, bez najmniejszych zakłóceń. Podzielona została na liczne, wielowątkowe, krótkie, zatytułowane lokalizacjami rozdziały. Poprowadzona w narracji trzecioosobowej, co też według mnie jest zabiegiem pożądanym, ponieważ miałam pełny wgląd na wydarzenia nie tylko od jednej osoby, ale od wszystkich bohaterów. Postaciami są ludzie z krwi i kości, którzy popełniają błędy, za które przychodzi im ponieść konsekwencje w teraźniejszości. Zostali doskonale nakreśleni od strony psychicznej i również poprawnie od strony fizycznej. Zdecydowanie są to bardzo emocjonalne jednostki, z którymi prosto jest złapać nić porozumienia. Bardzo miło przeżywało się z nimi się wzloty i upadki. Podsumowując: Do przeczytania “Centrum” Joanny Bielak zachęciła mnie poprzednia książka, którą miałam przyjemność przeczytać od Wydawnictwa CM. Poziom poprzedniej lektury był rewelacyjny, idąc tym tropem, sądziłam, że tak samo będzie i tutaj. Niestety trochę się pomyliłam. Lektura nie zadowoliła mnie należycie. Po pierwsze długo trzeba czekać na rozwinięcie fabuły, po drugie zbyt dużo zakłócaczy było w książce, co utrudniało odbiór. Na plus lekkie pióro, postacie. Reasumując można przeczytać.

Ostatnia książka przeczytana w 202 roku. Jak działa porno biznes ? Kto nim rządzi i czy można nanim zarobić? Tym razem ekipa Suskiego bierze się za morederstwa w porno biznesie. Kto zabija i po co? Zwłok jest dużo. Praktycznie wiemy kto zabija. Ale dlaczego? Internet i porno? Kto ogląda? I dlaczego Suski odchodzi naemeryturę? Warto przeczytać. Uwaga drastyczne sceny

Mimo, że mafia i narkotyki to nie są moje ulubione motywy w literaturze gatunkowej to w tym przypadku bawiłam się świetnie. Autorka wzorowo poprowadziła fabułę, wątki poboczne i od zera wykreowała kilka interesujących postaci. Główny bohater szybko mnie do siebie przekonał i uwierzyłam w jego historię oraz motywację działań. Czysta policyjna robota, bez zbędnych udziwień. Zakończenie rewelacyjne. Nie obyło się bez kilku zwrotów akcji i o to właśnie chodzi w tym gatunku. Polecam.

Książkę wysłuchałam w formie audio i teraz, po prawie dwóch tygodniach, dochodzę do wniosku, że to nie był dobry pomysł. Po lekturze w pamięci pozostał mi jedynie ogólny zarys fabuły, a szczegóły się zatarły. Być może było to spowodowane dużą liczbą nazwisk bohaterów. Choć niby miało być ich tylko sześcioro. Sprawy nie ułatwiali też śledczy i prokurator, którego seria dotyczy. Choć o tym ostatnim było najmniej i jawił mi się jako bohater poboczny. Być może wpływ na to miała też sfera, w jakiej poruszali się niechlubni bohaterowie. Niezbyt mnie interesuje w realnym życiu i staram się unikać wzmianek o niej, więc i w książce mnie nie przyciągnęła. To był mój pierwszy kryminał tego autora. I choć pierwsza część cyklu niezbyt przypadła mi do gustu, to jednak dam szansę serii, ale już w formie ebooka. Pozwoli mi się to bardziej skupić na treści. Choć przyznam, że niezbyt pochlebne informacje o redakcji książki nie zachęcają do sięgnięcia po część drugą. Co łączy zamordowanych mężczyzn, oprócz prominentnych stanowisk? Czy ma na to wpływ pewne spotkanie sprzed lat? Gdy zostaje znaleziony pierwszy trup, śledczy nie wiedzą jeszcze, że będą kolejne. Odkrycie prawdy zaprowadzi ich w mroczne rejony przeszłości zamordowanych. W jaki sposób dawne sprawy powiążą się z młodym człowiekiem, który przyjechał do stolicy szukać pracy w banku? Do czego zdolny jest człowiek w stresie? Czy zemsta po latach dobrze smakuje? Wiele pytań, ale odpowiedz na nie znajdują się w książce. Nie zachęcam jakoś szczególnie do sięgnięcia, ale też nie odradzam.

Niewątpliwą mocną stroną tej książki jest według mnie obnażanie niedoskonałości struktur policji u podstaw jej powstawania. To trochę zawoalowany postacią głównego bohatera przekaz, ale jednak wciąż prawdziwy i dobitny. To również książka, która nie gloryfikuje mordercy, ani jego czynów pomimo zręcznego przywoływania wspomnień mających umotywować kształtowanie się jego skłonności. Ze względu na opisy szczególnego okrucieństwa książka czekała u mnie na półce bardzo długo. Te fragmenty czytało mi się ciężko, ale to dlatego że autor ma talent do realizmu. To jest np. ogromną zaletą przy przenoszeniu czytelnika w miejsce fabuły, bo z tych stron prawie czuć dym ze śląskich kominów, a pomiędzy oczami a literami prawie zasnuwa się czytelnikowi poranna mgła i smog Zagłębia. Ostatecznie tylko rozczarowuje doprowadzanie do zakończenia i samo rozwiązanie.

Niespodzianka jako żywo! Nie spodziewałam się tak dobrej lektury. Sprawnie poprowadzona narracja, brak sztampowych rozwiązań, bez przesadnych fajerwerków, a jednak wciąga po uszy. Historia osnuta lekko, a skutecznie w niejasne okoliczności śmierci jednej z sióstr. Wielkich tajemnic tu niby nie ma, a jednak każdy wątek ostatecznie splata się w końcową zagadkę budując wizerunek niezbyt kryształowej postaci. Samo rozwiązanie przychodzi w zasadzie przypadkiem, ale nie byłoby zaskoczenia, gdyby za "winnego" uznać którąś z wcześniej wytypowanych osób. Jak wspomina blurb, sprawiedliwość a aresztowanie to kompletnie inne sprawy...

https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2026/02/27-26-znamie-ryby-aleksander-sowa/ Im więcej ma się do ukrycia, tym bardziej człowiek stara się być idealnym i oszczędnym w słowach. Sprawa, którą prowadzi Emil Stompor i dziennikarz śledczy jest niezwykle skomplikowana i delikatna. Z jednej strony trzeba ukarać sprawcę, a z drugiej strony należy chronić ofiarę. Jest to balansowanie na cienkiej linie, która rozdziela sprawiedliwość od niesprawiedliwości, między delikatnością i zrozumieniem a chęcią wymierzenia kary. Wiele wątków, które na początku wydają się nie być powiązane, a do tego przeskoki w czasie nie ułatwiają czytelnikowi rozeznania się w sytuacji. Jednak z czasem, gdy kolejne elementy układanki wpadają na swoje miejsce, to zaczynamy rozumieć co tak naprawdę wydarzyło się. Pozostaje tylko pytanie, komu zależy na odkryciu prawdy o życiu zamordowanych księży. Aleksander Sowa po raz kolejny połączył prawdziwe wydarzenia z fikcją literacką i spróbował dać własne rozwiązanie zagadki kryminalnej sprzed lat. Czy jest ono realne? To już sami musicie rozstrzygnąć.

Mocny, pełen napięcia thriller z tajemnicą, która nie daje spokoju do ostatnich minut! „Test tolerancji” to druga część serii o komisarz Iwonie Sudzie – świetnie napisana, z zaskakującymi zwrotami akcji i dusznym, zimowym klimatem Tarnowa. Świetny głos Jakuba Kamieńskiego idealnie buduje napięcie.

Książka Pana Tomasza Biedrzyckiego trafiła w moje ręce dosyć dawno temu, jednak czas jej lektury nadszedł dopiero w ostatnim czasie. Opowiedziana w niej historia jest brutalna i krwawa. Młoda policjantka – Jolanta Torwicka – otrzymuje pierwszą poważną sprawę do rozwikłania, rzecz dotyczy zabójstwa lekarza, który był spokrewniony z miejscowym sędzią. Śledztwo jest zawiłe i pełne ślepych tropów, a dodatkowo szef Torwickiej ciągle szuka dziury w całym, gdyż według niego w policji nie ma miejsca dla kobiet. Im bardziej robi on wszystko by to Jolancie pokazać, tym bardziej jest ona zdeterminowana, żeby udowodnić przełożonemu coś wręcz przeciwnego. Współpracownicy kobiety pomagają jej w tym jak tylko mogą, zwłaszcza Adam Kownacki jest jej największą zawodową podporą. W toku historii na jej kartach pojawia się również tajemniczy, przystojny, inteligentny i szarmancki Leon, który próbuje uwieść panią aspirant… Czy mu się to uda? Czy kryje się za tym jakaś kolejna mroczna tajemnica? - dowiecie się z kart książki. Publikacja ta przeznaczona jest dla odbiorców 18+, o czym informuje okładka. Trzeba uczciwie przyznać, iż jest to lektura dla ludzi o mocnych nerwach oraz takich, którzy będą w stanie przebić się przez brutalne i pełne detali opisy, jakich nie szczędzi czytelnikowi autor. Chociaż oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, iż wynika to ze specyfiki niniejszej powieści to jeśli chodzi o mnie zdecydowanie nie jestem fanką tego typu słownych wizualizacji. Jeśli zaś mowa o samym śledztwie i jego zawiłościach to jest ono intrygujące i pełne chwilami zaskakujących zwrotów. Autor w sposób misterny krok po kroku rozsnuwa przed czytelnikiem sieć układów, układzików i różnorodnych powiązań, w jakie uwikłani są bohaterowie, co z kolei generuje ich pewne decyzje oraz idące za nimi działania. Jeśli odpowiadają Wam tego typu literackie klimaty to przekonajcie się sami, jakie jest rozwiązanie tej mrocznej sprawy. Co odkryją Torwicka i Kownacki i jak wysoką cenę przyjdzie im za to zapłacić? Dodam jeszcze, iż w roku 2019 książka ta została wznowiona pod szyldem Wydawnictwa Saga Egmont [ja czytałam jej wydanie z roku 2016]. * https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta * http://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2022/03/zagadka-pewnej-zbrodni.html

Skojarzyła mi się trochę z "Farmą lalek" - tam, dzięki Jakubowi Mortce poznajemy najgorsze z przestępstw - wobec dzieci od strony pracy detektywa. "Dziecięca aukcja" skupia się bardziej na historii widzianej od strony skrzywdzonej rodziny, pokazując szersze tło dotyczące bogatych, zepsutych sfer biznesu. Historia nieoczywista, ciekawa i trzyma w napięciu ( zwłaszcza gdy pojawia się jeden z głównych czarnych charakterów ).

Druga część serii z komisarzem Bergiem to brutalne zderzenie trzech światów: skorumpowanej polityki, bezwzględnej mafii i policji, która nie zawsze stoi po stronie prawa. Autorka rozpoczyna swoją opowieść z wysokiego C – morderstwem, w które uwikłani są ludzie z pierwszych stron gazet i funkcjonariusze policji. Komisarz Alan Berg, znany jako „Proca”, podejmuje nierówną walkę z układem, nieświadomy, że cena za odkrycie prawdy może być najwyższa. Autorka od czasu debiutu wykonała ogromny krok naprzód. Jej styl jest unikatowy i świeży – potrafi budować ciężką, gęstą atmosferę, by za chwilę rozładować ją błyskotliwym żartem. Język powieści jest dosadny. Wulgaryzmy nie rażą – budują realistyczny klimat brudnej, mrocznej Warszawy i pasują do profesji bohaterów. Konstrukcja fabuły jest tak zawiła i nieoczywista, że wymusza pełne skupienie, wielokrotnie wprawiając mnie w stan totalnego szoku. Największą zmianą na plus jest dynamika grupy. Alan Berg przestaje być „Zosią - Samosią”, a czytelnik ma okazję zżyć się z całym zespołem Szakala. „Przedpiekle” to nie tylko thriller o wojnie narkotykowej i politycznych przekrętach. To głęboka historia o poszukiwaniu prawdy o sobie samym w świecie, który nie wybacza błędów.

„Smak błękitu” to mocny, mroczny kryminał z niepowtarzalnym klimatem początku XX wieku. Grzegorz Skorupski świetnie oddaje atmosferę sennego miasteczka, w którym pod powierzchnią spokoju kryje się zło. Historia wciąga od pierwszych minut — tajemnicze zgony, zagadki i niepokój narastający z każdym rozdziałem sprawiają, że trudno się oderwać. Idealna pozycja dla fanów klasycznego kryminału z duszą.

Góry Sowie, tajemnice III Rzeszy i jej współczesnych spadkobierców, oraz szczypta krajowego bagienka. Solidnie namieszał autor w tym literackim kotle, umiejętnie miesza historyczne fakty z własną fantazją, łączy wydarzenia z pogranicza teorii spiskowych z bardzo realną polską polityką. No właśnie polityczny sosik dosyć mocno oblewa to danie i zasadniczo jest to krytyka całej polskiej polityki, od minionego ustroju po współczesność, da się wyczuć, którą opcję autor lepiej ocenia, ale nie jest to ani nachalne, ani jednoznaczne. O ile odwzorowanie wielu elementów wypada dobrze, to autor ewidentnie ma jakiś heroiczny obraz dziennikarzy. Zawód ten wykonuje główny bohater i nie tylko on kreśli nieco heroiczny obraz tego jak by nie patrzeć skompromitowanego zawodu. Są strażnicy, agenci, służby, poszukiwawcze skarbów i sporo innych ciekawy postaci. Specyficzne są dialogi, nieco sztuczne, ale zabawne i charakterystyczne. Udana pozycja dla miłośników poszukiwań skarbów, historii i zagadek. To zamknięta historia, ale chętnie przeczytam kontynuację przygód tej ekipy. Niestety autor chyba poszedł w inną stronę.

Kolejny dobry polski kryminał, aż nie wierzę, że kiedyś unikałam polskich autorów (przepraszam 🌹). Zielona Góra, droga restauracja a w niech rozczłonkowane zwłoki kobiety w jednej z zamrażalek... Tropy prowadzą do właściciela restauracji, który ma wiele za uszami, ale czy morderstwo też? Czy uda się odgadnąć kto jest zabójca, i kim w ogóle była ofiara? No i co takiego musiała zrobić za życia, żeby zostać tak brutalnie potraktowana po śmierci 🤔 Polecamy 🤎

Nie znajdziesz tu dramatycznych zwrotów akcji ani wielkich tajemnic, ale każda strona ma w sobie coś, co zatrzymuje i sprawia, że zaczynasz patrzeć na świat trochę inaczej. Autor pisze w sposób lekki, a jednocześnie poruszający – jakby prowadził z Tobą rozmowę, w której nagle odkrywasz rzeczy, o których dawno zapomniałaś. ✨ Dla mnie „Indygo” to książka, która zostaje po przeczytaniu – zmusza do refleksji, pozwala poczuć i zrozumieć siebie trochę głębiej. Idealna, jeśli szukasz czegoś, co zostawi w Tobie ślad i da chwilę oddechu w codziennym chaosie. 💭

Bardzo bliska przyszłość – osłabiona Unia Europejska przeżywa kryzys, prezydent Stanów Zjednoczonych to nuworysz i biznesmen, z czym nie może pogodzić się wielu polityków, także w jego najbliższym kręgu. Jednym z największych zagrożeń są ataki terrorystyczne, można się ich spodziewać w każdym miejscu i o każdej porze. Abdul Aziz i Abdurrahman, szkoleniowcy islamistycznych terrorystów, postanowili zwerbować młodych polskich Tatarów – Mustafę, Karima i Selima. Jaki jest ich cel? Ściąć głowę Wielkiemu Szatanowi. Wywiady rosyjski, amerykański, polski, niemiecki i izraelski prowadzą nie do końca uczciwą grę, wymieniają się pojedynczymi informacjami, każdy myśli o sobie i liczy na osiągnięcie swoich celów. Do gry wkracza Paweł, emerytowany agent wywiadu. Książka ciekawa , choć nie porywająca . Akcja toczy się na kilku płaszczyznach , które się wzajemnie przeplatają . Dla mnie jak zwykle i niezmiennie bohaterowie to członkowie Mossadu i Kidonu (antyterrorystycznej jednostki likwidacyjnej Mossadu) , którzy jak zwykle " ratują świat od niechybnej zagłady " . Zbieżność sytuacji oraz osób występujących na kattach ksiązki też wydaję się by c nie przypadkowa , Autor znakomicie ukazuje kryzys Unii Europejskiej , spory na linii Rosja- pozostałe kraje oraz to wszystko z czym obecnie mamy do czynienia , czyli głęboki kryzys migracji i brak jakichkolwiek pomysłów na jego rozwiązanie .

Historia zaczyna się od tajemniczego zlecenia. Profesjonalna grupa z byłym agentem, genialnym informatykiem i femme fatale, która wachlarz socjotechnik zastosuje do osiągnięcia celu. Celem jest przygotowanie ataków terrorystycznych w kilku strategicznych miejscach. Działanie i prawda ma drugie dno. Prawda ma zawsze drugie dno. Specjalna grupa śledcza CBŚ z inspektorem Tomaszem Królikowskim, trudną przeszłością jego żony, Pauliny kontra Doktor-Bitcoin i Julia. Mechanizmy władzy i mroczność ludzkiej natury . Wartka akcja i zwroty.

Bardzo porządnie napisana seria, z bardzo fajną grupą policjantów. Nie ma tu wodotrysków, superbohaterów, ani cudownych zbiegów okoliczności. Autorka zadała sobie sporo trudnu, żeby pokazać, że śledztwo to żmudna praca wielu ludzi, z których żaden nie musi być pogrążonym w mroku alkoholikiem, czy odludkiem. Dobra robota.