Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie

Name: Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie
Rating: 5,6 (266 reviews)
Author: Luca Spaghetti
ISBN: 978-83-7510-645-9

Okładka książki Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie

Luca Spaghetti

5,6 / 10

266 ocen

49 opinii

Rebis

Wydawnictwo: Rebis Seria: Salamandra literatura piękna

232 str.

Kategoria:: literatura piękna
Format:: papier
Seria:: Salamandra
Tytuł oryginału:: Un amico italiano - Eat, Pray Love in Rome!
Data wydania:: 2011-02-08
Data 1. wyd. pol.:: 2011-02-08
Liczba stron:: 232
Czas czytania: 3 godz. 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 978-83-7510-645-9
Tłumacz:: Tomasz Kwiecień

„Moja amerykańska przyjaciółka przyjeżdża do Rzymu na trzy miesiące. Skontaktuje się z tobą. Jest pisarką. Nazywa się Elizabeth Gilbert”.

LUCA SPAGHETTI urodził się w Rzymie w roku 1970 i naprawdę tak się nazywa. We wrześniu 2003 roku poznał Elizabeth Gilbert i to spotkanie zmieniło jego życie. Był jej cicerone po Wiecznym Mieście i stał się jednym z najbardziej popularnych bohaterów światowego bestsellera Jedz, módl się, kochaj.

Masz przyjaciela to lekka opowieść o wyjątkowej przyjaźni i spotkaniu dwóch kultur: amerykańskiej i włoskiej. Czytelnik pozna więcej szczegółów spotkania Elizabeth Gilbert z Rzymem i Luką. Będzie wiedział, jakie miejsca warto odwiedzić. Odkryje, że w Wiecznym Mieście nie trzeba się zniechęcać papierowym obrusem i że najlepsze są restauracje w bocznych uliczkach. Dostanie kilka przepisów na typowe rzymskie dania. Weźmie udział w kursie przeklinania po włosku. Otrzyma w darze subiektywną listę muzycznych evergreenów rodem z Ameryki. I zrozumie, na czym polega prawdziwie włoski temperament i typowo rzymska sztuka przesady.

Średnia ocen

5,6 / 10

49 opinii 266 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie

Średnia ocen

5,6 / 10

266 ocen

Twoja ocena

0 / 10

6 ocen

19 ocen

36 ocen

81 ocen

62 ocen

28 ocen

21 ocen

2 ocen

5 ocen

Opinia

168

Candle

22.07.2022

7 / 10

Na półkach:

Strasznie mnie urzekła wrażliwość pana Sphagettiego <3 Tak bardzo podoba mi się ile rzeczy docenia w codziennym życiu, potrafi zarówno cieszyć się z błahostek jak i ważnych momentów. Cudowne pokazanie włoskiego podejścia do życia i jego celebracji.
Choć wątek z USA był ciekawy, odniosłam wrażenie jakby niektóre momenty były tam wpakowane tylko po to, zeby autor mógł opowiedzieć po raz kolejny ulubione historie z życia, skoro dobrał się do szerszej publiki. Przez to czułam niedosyt Rzymem :(
Troszkę za dużo żartów z nazwiska.... ale i tak polecem! Ja czytałam we Włoszech właśnie, idealnie się nadała na wakacyjną lekturę.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

570 użytkowników ma tytuł Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie na półkach głównych

Przeczytane 354
Chcę przeczytać 208
Teraz czytam 8

197 użytkowników ma tytuł Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie na półkach dodatkowych

Posiadam 163
Ulubione 9
Italia 8
2012 5
2011 5
Włochy 4
2014 3

Tagi i tematy do książki Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie

Jedz módl się kochaj Elizabath Gilbert przyjaciel Rzym

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Rzymskie dolce vita

Penelope Green

Rzymskie „dolce vita” – Penelope Green W pogoni za marzeniami i wizją idyllicznego życia na obczyźnie, Penelope Green, australijska dziennikarka, której życie jak dotąd wydawało jej się idealne i niepotrzebujące żadnych zmian, decyduje się na wyjazd do Włoch – nie byle jaki, nie na wycieczkę, ale wyjazd, podczas którego zgłębi wiedzę na temat tego kraju oliwą i winem płynącego, pozna mentalność jego mieszkańców, znajdzie tam zatrudnienie, a może nawet i miłość. „Oto powiastka o tym, co mnie spotkało, gdy porzuciłam wszystko – pracę, elegancki apartament, rodzinę i przyjaciół – by gonić za romantyczną ułudą w nadziei, że zmieni moje życie na lepsze, chociaż nie miałam bladego pojęcia, co tak naprawdę mogłoby mnie uszczęśliwić”. Penelope od początku zaraża nas miłością do Włoch. Zachwycają ją tamtejsza kuchnia, kobiety, mężczyźni, a nawet sam język. „Te dialogi są tak melodyjne i pełne ekspresji, że czuje się jak w operze”. Niemniej jednak często pokazuje nam także te ciemne strony życia w obcym kraju – trudności w porozumieniu się z „nie swoimi”, trzy różne prace, wiązanie końca z końcem, itd… Te problemy jednak okazują się niczym w obliczu tego, przed czym staje nasza bohaterka, Penny. A staje twarzą w twarz z Rzymem, Wiecznym Miastem, które zdążyłam już pokochać po lekturze książek Diego Galdino. Podobnie jak u włoskiego pisarza, tak i u australijskiej pisarki Rzym to miejsce niezwykłe, tętniące życiem, z niewiarygodnie bogatą historią. To miejsce z duszą, dlatego nie dziwne, że zakochują się w nim turyści z całego świata i decydują się zamieszkać nigdzie indziej, lecz właśnie tam. Powieść Penelope Green „Rzymskie dolce vita” to słodko-gorzka historia Australijki, która postanowiła podążyć drogą marzeń, nawet za cenę tego, że mogłaby stracić wszystko, co jak do tej pory kochała. To odważna proza skłaniająca do refleksji nad tym, czy czasem warto jednak zaryzykować wszystko, by dowiedzieć się tak naprawdę, czy to „wszystko” miało kiedykolwiek sens. Penelope Green ma dar pięknego opisywania miejsc. Dzięki jej opisom stajemy się sami świadkami jej podróży, obserwujemy jej wzloty i upadki, przeżywamy z nią miłosne perypetie, śmiejemy się czy wzruszamy. Dużym plusem jest to, że autorka pokusiła się, żeby opisać jedzenie, które uważam za bardzo ważny element w kulturze Włochów. Ponadto liczne włoskie wtrącenia sprawiają, że powieść Green ma w sobie wiele włoskich akcentów, a znad jej kart unosi się wręcz zapach włoskich potraw. Gorąco polecam tę lekturę wszelkim italofilom, którzy kochają powieści obyczajowo-podróżnicze.

Veronique

ocenił na 9 9 lat temu

Dom w Toskanii, porta morte i inne historie

Anita Stojałowska

Po serii zaczytywania się w powieściach wiktoriańskich szczerze przyznam, że potrzebowałam chwili, by przestawić się na powieść współczesną. Sama książka wciąga choć widać niedociągnięcia i urywane historie które ze spokojem możnaby pociągnąć dalej. Niemniej jednak Stojałowska potrafi oczarować piękna Toskania i jej tajemniczymi domostwami ;) co jest największym atutem tej historii? Zdecydowanie jej ZWYCZAJNOŚĆ ;)

Marynia

oceniła na 7 9 lat temu

Lunch w Paryżu

Elizabeth Bard

Bardzo przyjemna książka na wakacje. Nie sądzę, aby została w mojej biblioteczce na dłużej, ale spędzony przy lekturze tej powieści czas był zdecydowanie pozytywny. Obok licznych przepisów (nie potrafię gotować, więc szczerze mówiąc nieszczególnie się na nich skupiałam) autorka przedstawiła swoje doświadczenia dotyczące życia na emigracji, poświęcenia swojego życia dla mężczyzny oraz stopniowego wtapiania się w nowe środowisko wraz z zachowaniem części dawnych przyzwyczajeń i tradycji. A co również bardzo ciekawe - pokazała Paryż jako miasto pełne zapachów, smaków i piękna (w tym architektonicznego) budowanego przez wieki.

Emsi

ocenił na 6 8 lat temu

Tysiąc dni w Toskanii

Marlena de Blasi

Świetna powieść. Emocjonalna, opisująca życie w Toskanii, w prostych warunkach, wśród przyrody. Opisuje zwyczaje Toskańczyków, mówi trochę o ich tradycji i o życiu w zgodzie z porami roku. Opowiada o relacjach między ludźmi i o wchodzeniu w społeczeństwo wiejskiej ludności. Można się zakochać. A do tego po każdym rozdziale są umieszczone apetyczne, włoskie przepisy.

Klementis Florin

ocenił na 10 2 lata temu

Winnica w Toskanii

Ferenc Máté

Mam bardzo miłe wspomnienia z tą książką, choć też czasem mam wrażenie, że autor zbyt przerysowuje walory Toskanii i swojego życia tam. Ale samą książkę czytało się przyjemnie, trochę się wręcz tęskniło za takim życiem, którego się przecież nigdy nie miało. Oddany klimat życia w toskańskim miasteczku. Przyjemna lektura.

Marek

ocenił na 7 3 miesiące temu

Tysiąc dni w Wenecji

Marlena de Blasi

Czytanie tej książki jest niebezpieczne bo można co chwile robić się głodnym od tych wszystkich przepisów. A tak na poważnie to książka jako romans nie powala, historia miłości głównych bohaterów nie jest jakoś specjalnie ciekawa, jak dla mnie ta książka mogła by być krótką książką kulinarną.

Czytam BoLubię

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Anglik w Paryżu

Michael Sadler

Jako (raczej mierna) studentka romanistyki całą serię uwielbiam. Zaczęłam oczywiście od środka, czyli od "Anglika na wsi", którego czystym przypadkiem i niezwykle szczęśliwym zrządzeniem losu dopadłam w Biedronce [sic!], ale potem bardzo szybko dokupiłam dwie pozostałe części i... Wydaje mi się, że nikt nie umie pisać o Francji tak, jak Anglicy. Wygląda na to, że "1000 lat wkurzania Francuzów" pozwoliło im zyskać dystans niezbędny do prawidłowego opisania tego wspaniałego, acz specyficznego narodu, posiadającego drażliwy charakter, wspaniałą kuchnię i dosyć wątpliwe zasady moralne. "Anglik w Paryżu" to doskonała lektura, jednak nie dla wszystkich. Serię docenią przede wszystkim te osoby, które Francję znają i co najmniej lubią, a przy tym mają zacięcie językoznawcze i niestraszne im są wszelkie lingwistyczne dygresje, które młodego romanistę będą cieszyć, a czytelnika "z zewnątrz" zwyczajnie nudzić. Mimo wszystko uważam, że warto dać Sadlerowi szansę. :)

Coruja

oceniła na 8 11 lat temu

Mądrość Toskanii

Ferenc Máté

Wywody autora dotyczą przeżyć nazbieranych przez lata związanych nie tylko z Toskanią, jak głosi tytuł książki, ale miejscami, w których żył. To wspomnienia odległych czasów, gdy człowiek z człowiekiem bytował po sąsiedzku, a co za tym idzie mógł liczyć na kolektywne rozwiązywanie problemów, opiekowanie się dziećmi czy spotkania towarzyskie niemalże każdego dnia jako formą codziennego pozdrowienia przeradzającego się w dłuższe pogawędki. To nostalgia za tamtymi chwilami i takimi miejscami, jak choćby Toskania, gdzie człowiek czuje się dobrze sam ze sobą, nie goni za dobrobytem, ale cieszy się smakiem chwili, ma poczucie bezpieczeństwa i życia w zgodzie z naturą. Momentami można poczuć ogromny żal, że odbieramy naszym dzieciom coś tak cennego, jak swobodne życie, bez zapatrywań w notoryczną pogoń za dobrami, które tylko przywiązują nas do biurek, firm, zakładów wciąż wymagających poświęcania swojego czasu na rzecz produkcji, a potem konsumpcji produktów. Ciągle, więcej i więcej doprowadzając do frustracji, nerwic, depresji. Ferenc Máté przeciwstawia świat wielkomiejski temu z prowincji. NIe pisze tylko o Toskanii, ale o każdym regionie świata, gdzie przemysł nie zawładnął jeszcze na tyle sercami mieszkańców by ci się poddali i zmienili swój sposób życia i patrzenia na wszystko w sposób mechaniczny. Sposób pisania nie jest może specjalnie porywający, ale za sprawą anegdot, odwołań do rzeczywistości sprzed lat i przykładów z dnia dzisiejszego to cenna lektura. Pokazuje jak świat się zmieniał przez 60lat i do jakiego smutnego etapu dotarliśmy, pomimo rozwoju myśli technicznej, przemysłowej, naukowej stajemy się coraz ubożsi duchowo, mentalnie. Kiedyś miało się na uwadze jednostkę, dziś traci ona swoją wartość w anonimowej rzeszy mieszkańców dużych aglomeracji. Im nas więcej tym bardziej stajemy się samotni. Jednak nigdzie nie jest powiedziane, że nie możemy stworzyć swojej własnej Toskanii, czyli przestrzeni nam przyjaznej. Co prawda, nie dla każdego życie na wsi, bo niektórzy będą się tam "dusić" myśląc zapewne, że nie wykorzystują swojej szansy na "bogate" życie w mieście wśród wielu dóbr, jak i spalin, nieżyczliwości i stresów. Dobrze jednak mieć świadomość, że istnieje alternatywa.

Aksamitt

ocenił na 7 10 lat temu

Paryż na widelcu. Sekretne życie miasta

Stephen Clarke

Bardzo dobry przewodnik o Paryżu. Bardziej jest to moim zdaniem reportaż niż literatura piękna. Momentami można było się trochę pośmiać, choć po tak zabawnym tytule spodziewałam się, że takich momentów będzie dużo więcej. Oczywiście, niektóre zawarte tu informacje mogą być już nieaktualne, natomiast dzięki przeczytaniu tej pozycji można poznać Paryż i jego mieszkańców z wielu różnych stron. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy i jeszcze bardziej umocniła się moja chęć odwiedzenia w przyszłości tego miasta.

Książkomaniaczka

oceniła na 7 1 rok temu

Francuska oberża

Julia Stagg

Książkę „Francuska oberża” Julii Stagg przeczytałam w ramach Booktoura zorganizowanego przez @cricieta. Jest to lekka i łatwa opowieść o lokalnej społeczności francuskiego miasteczka Fogas. Książkę szybko się czyta, jest nawet zabawna ale nie zachwyciła mnie aż tak by sięgnąć po kolejny tom. Jak dla mnie trochę za dużo postaci i ciężko się czasem połapać, kto z kim i dlaczego. Czytając opis wydawcy spodziewałam się czegoś innego, bardziej porywającego, takiego klimatycznego, niestety tu tego nie znalazłam.

Izanow

ocenił na 6 7 miesięcy temu

Kuchnia Franceski

Peter Pezzelli

Ach! Raz na jakiś czas wsiąkam w książkę bezkompromisowo, nie jestem w stanie się od niej oderwać i tak zaczęłam czytać "Kuchnię..." wczorajszym popołudniem i dzisiaj ukończyłam tę smakowitą lekturę. Cóż mogę więcej powiedzieć? Ta książka to okrycie kołderką w zimowy wieczór, rozgrzewające kakao, zapach smażonego czosnku zalany pomidorami z puszki. Na kartkach znajduje się wszystko, czego zabiegany człowiek potrzebuje: można rozgościć się w kuchni sześćdziesięcio-, a może i siedemdziesięcioletniej Franceski, która wróciła z dwutygodniowego wyjazdu do córki ze słonecznej Florydy do zaśnieżonego miasteczka Nowej Anglii Providence. Uwielbia odwiedzać lokalną bibliotekę, ale trochę przykrzy jej się w domu, je posiłki w samotności, a jak wiemy, włoski temperament zagrzewa do celebrowania posiłków hucznie przy stole, w gronie rodzinnym. Pewnego popołudnia odnajduje drobne ogłoszenie w gazecie i jej życie zaczyna nabierać kolorów...

Tiger

ocenił na 8 3 lata temu

Paryż, mój słodki

Amy Thomas

Książka napisana przez prawdziwą pasjonatkę Paryża i słodkości. Zadziwiające, jak długą książkę zdołała autorka napisać... nie opowiadając praktycznie żadnej historii. Polecam tę pozycję osobom ciekawskim, bo z pewnością jest to publikacja jedyna w swoim rodzaju. Polecam ją również tym, którzy byli we Francji - z pewnością można przy tej lekturze przypomnieć sobie smaki i zapachy z pobytu w tym kraju. Warto jednak uprzedzić, że znaczną część książki stanowią adresy piekarni i cukierni, nie każdy będzie miał cierpliwość je odczytywać nie znając francuskiego. Warto po prostu je ominąć i czytać opisy frykasów, które autorka opisuje.

kasiakhe

ocenił na 6 9 lat temu

Przepis na życie

Nicky Pellegrino

Całkiem pozytywne zaskoczenie. Po wyglądzie i opisie spodziewałam się książki lekkiej z typu "romansidło z śródziemnomorskim klimatem", a książka momentami jest wręcz smutna, a już na pewno refleksyjna. Nicky Pellegrino zawarła w niej sporo przemyśleń na temat dojrzewania do stworzenia stałego i szczęśliwego związku, do szukania swojego miejsca w życiu, poszukiwania zajęcia, które wykonywałoby się z przyjemnością i zaangażowaniem. Sporo na temat wartości przyjaźni, rodziny, dobrych stosunków sąsiedzkich. W treści przewija się temat aborcji, gwałtu, nieplanowanej ciąży, starości, śmierci. Oczywiście pojawia się też motyw smacznego włoskiego jedzenia, przygotowywania go i celebrowania posiłków, ale wszystko zgrabnie wplecione w podwójną narrację. Niezbyt cukierkowa i niebanalna i to w niej najbardziej doceniłam. Do tego piękna Kalabria, którą planuję odwiedzić w przyszłym roku.

Gosia

oceniła na 7 9 lat temu

Neapol, moja miłość

Penelope Green

„Neapol moja miłość”, to druga część popularnej włoskiej trylogii australijskiej autorki Penelope Green, która w 2002 roku opuściła dom rodzinny rodziców w Sidney i wyjechała do Włoch. Książkę przeczytałam w zeszłym roku w wakacje przy okazji wyjazdu do Neapolu. Szukałam lekkiej lektury, która by mnie pozytywnie nastroiła przed podróżą nad Zatokę Neapolitańską. Zabierałam książkę na plażę, przyjemność czytania wzmacniały walory krajobrazowe, jezioro i góry, które miałam przed sobą, tak łudząco podobne do Zatoki Neapolitańskiej „Neapol moja miłość” to lektura lekka i przyjemna, choć nie brakuje w niej tematów trudnych i ciężkich, jak choćby przewijający się wątek zabójstwa czternastoletniej Annalisy Durante zastrzelonej w rozgrywkach mafijnych. Tragiczne wydarzenie w tamtym czasie wstrząsnęło opinią publiczną i wiadomość obiegła cały świat. Sporo w książce na temat niebezpieczeństw czyhających na przyjezdnych do Neapolu, o niespokojnym obliczu miasta, kontrolowaniu handlu narkotykami przez organizację przestępczą. W 2005 roku, po trzech latach mieszkania w Rzymie, Penny, młodziutka Australijka z Sidney przenosi się do Neapolu, gdzie dostaje posadę dziennikarki. I z dziennikarskiej perspektywy Penny przedstawia nam Neapol. Przygląda się codziennemu życiu mieszkańców, problemom z którymi muszą sobie radzić, ważniejszym wydarzeniom, którymi żyje w tym czasie Neapol. Młodziutka Penny szuka w Neapolu swojej drogi do rozwoju i usamodzielnienia, marzy też poznaniu przystojniaka Włocha, który stałby się miłością jej życia, jednak jako una straniera zdaje sobie sprawę, że jest na przegranej pozycji. Drzwi do tradycyjnej kuchni neapolitańskiej otwiera nam Nicoletta pięćdziesięciopięcioletnia sąsiadka, przyjaciółka i powierniczka Penny, kochająca dobre jedzenie. Dowiadujemy się, jak piecze się na Wielkanoc tradycyjne pastiere, czym zaprawia się deser czekoladowy sanguinosa. Razem z Penny spacerujemy po nadmorskiej promenadzie z pięknym widokiem na zatokę i wulkan, udajemy się na skuterze do centro storico, przechadzamy się po głównym trakcie handlowym z modnymi sklepami i butikami, gościmy w willi położonej w najznamienitszym przedmieściu, zaglądamy na peryferyjne dzielnice nędzy. W piętnastu kolejnych rozdziałach, o dużo mówiących tytułach zanurzamy się w mieście, jego atmosferze, dowiadujemy się jak wygląda miasto w święto ferragosto i co się dzieje w święto patrona miasta. Poznajemy rdzennych mieszkańców miasta, ich mentalność i przesądy, jakim hołdują obyczajom i tradycjom. Lektura pozwala zrelaksować się, uśmiechnąć i pozytywnie nastawić do miasta pod Wezuwiuszem.

mojewloskieimpresje

ocenił na 7 2 lata temu

Słodkie życie w Paryżu

David Lebovitz

To jest chyba mój ulubiony gatunek książek: podróże + kulinaria. Czytając przepisy aż robi się słodko. Bardzo fajnie opisany Paryż, dokładne adresy miejsc polecanych przez autora i przede wszystkim trafnie opisane życie wśród Francuzów ze wszystkimi ich wadami. Szkoda że takiego Paryża już nie zobaczymy.

ewagewa

oceniła na 7 9 lat temu

Amore, Amore! Miłość po włosku

Maria Carmen Morese

Tytuł książki mógłby sugerować historię miłosną, romans, ale jest to coś więcej - jest to raczej powieść obyczajowa zawierająca sporo informacji o zwyczajach, urokliwych miejscach południowych Włoch i Sycylii. Zapachy i smaki posiłków. Kto odwiedził te strony, będzie czytał z przyjemnością. Miłośnicy romansów rozczarują się.

Baśka

oceniła na 7 3 lata temu

Lekcje francuskiego

Ellen Sussman

Trzy razy próbowałam przeczytać książkę. Za każdym razem po przeczytaniu fragmentu, książka mnie nie zainteresowała. Jednak przyszedł taki czas, kiedy wzięłam do ręki książkę i wiedziałam, że nie oderwę się od niej póki nie przeczytam. Nie wiem czym było spowodowane,że dopiero za czwartym razem przeczytałam. Polecam książkę :)

Matrioszka

oceniła na 8 7 lat temu

Moje rzymskie wakacje

Kristin Harmel

Mam taki zwyczaj, że przed przeczytaniem książki sprawdzam opinie na Lubimy Czytać. Tak samo było przed tą lekturą. Błąd. Każdy z czytelników, każdy z nas jest inny. Znajduje się w różnych momentach życia, różnych rzeczy potrzebuje.... Juz wiem z enke powinnam się sugerować opiniami innych :) Moja opinia? Idealna książka na ten moment, w którym się znajduje. Potrzebowałam czegoś włoskiego 😉 nie skomplikowanego, przyjemnego, dajacego nadzieję. I nie zawiodłam się. Polecam.

Monika

oceniła na 7 1 miesiąc temu

Wakacje w Italii

Nicky Pellegrino

Chciałam przyjemnej książki na krótki wypad do Włoch i to otrzymałam, a nawet ciut więcej, bo nie jest to tylko zwykłe romansidło. I za to gwiazdka w górę. Komentowałam akcję książki z koleżankami na wyjeździe, ponieważ przeczytałam połowę, a tu dopiero doszło do spotkania głównych bohaterów. Nicky Pellegrino zaskoczyła mnie już pozytywnie po raz drugi. Nieoczywista akcja, odbiegająca od schematu, który mogłyby sugerować tytuł i okładka. Bardziej nawet podkreśla znaczenie przyjaźni niż romans. I to takiej prawdziwej, bez lukru. Bo cztery dziewczyny przecież nie mogą się idealnie zgadzać. I to jest bliższe prawdy. Na wakacje - książka idealna, a jeśli ktoś lubi Włochy tak jak ja, to chyba nie trzeba go zachęcać. Włoskie klimaty i krajobrazy, plantacja oliwek, prawdziwa włoska rodzina i mnóstwo pysznego jedzenia. Oto czym jest ta książka.

Gosia

oceniła na 7 1 rok temu

Nie będę Francuzem (choćbym nie wiem jak się starał)

Mark Greenside

Wyzwanie LC czerwiec 2024 - Przeczytam książkę z motywem podróży Lekka, sympatyczna historia o tym jak zostać właścicielem domu w kraju, którego języka się nie zna. „… robię to, co uczyniłby każdy dorosły szanujący się, niezależny przedstawiciel pokolenia baby boom, planujący kupno domu lub potrzebujący wymówki. Dzwonię do mamusi.” Urocze.

monikawa

oceniła na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie

Czasem w życiu zdarzają się sytuacje nie do opowiedzenia, chwile, które dzięki działaniu jakiejś niewiadomej alchemii stają się wyjątkowe. I rzadko zdarza się szczęście, że zdajemy sobie z nich sprawę i potrafimy je dostrzec, kiedy się dzieją.

Czasem w życiu zdarzają się sytuacje nie do opowiedzenia, chwile, które dzięki działaniu jakiejś niewiadomej alchemii stają się wyjątkowe. I...

Rozwiń

Luca Spaghetti Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie Zobacz więcej

Sekret w tym, by mierzyć się z problemami bardzo spokojnie, jedna sprawa na raz, nie pozwalając, by sparaliżował nas stres.

Luca Spaghetti Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie Zobacz więcej

Jedzenie to sztuka, ciekawość, zmysłowość. Miłość.

Luca Spaghetti Masz przyjaciela. Jedz, módl się, kochaj w Rzymie Zobacz więcej

Więcej