Magija enochiańska. System magiczny oparty na przekazach od aniołów

Słysząc słowo "kabała" większość z nas ma jakieś (najczęściej potoczne) rozumienie - niemal automatycznie nasuwają nam się myśli o czerwonej wstążeczce, wróżbach z kart klasycznych czy skojarzenia związane z judaizmem. Niewiele osób jednak zdaje sobie sprawę, czym tak naprawdę jest kabała i jak potężną wiedzę ze sobą niesie. Jasną sprawą jest, że nie każdego to interesuje, jednak dla tych, którzy czują potrzebę poszerzania wiedzy, Frater Barrabbas stworzył książkę zawierającą przysłowiowe "podstawy podstaw", wprowadzenie do nauki kabały. Co więcej - autor przekonuje, że wiedza na jej temat może się przydać każdemu adeptowi sztuki magicznej, niezależnie od tego, czym konkretnie się zajmuje. Nie łudźcie się - jeśli jesteście kompletnymi laikami i brak Wam solidnej motywacji do nauki, raczej przez tę książkę nie przebrniecie. Poradnik ten miał być docelowo przeznaczony dla początkujących i generalnie swoje założenie spełnia, jednak jest tak naszpikowany wiedzą, że podczas czytania należy cały czas mieć uwagę na pełnych obrotach. Absolutnie nie jest to książka "do poczytania" - nie powala narracją, a w formie przekazu jest typowym (choć, trzeba to przyznać, dobrze napisanym) podręcznikiem. Autor przedstawia nam historię kabały, jej podstawowe założenia, najważniejsze tezy, a następnie wprowadza nas w świat praktyki, demonstrując na przykładach, do czego konkretnie może nam posłużyć zgłębienie tajników owej dyscypliny duchowej. Gdy znajdziemy odpowiednio dużo motywacji i czasu, by na dobre przysiąść do lektury, mamy szansę odkryć wszystkie zalety książki Barrabbasa. Pierwsze są już wizualne - marginesy są małe, a czcionka nieduża, więc na niespełna 300 stronach otrzymujemy naprawdę sporo tekstu. Tekstu, warto podkreślić, niesamowicie merytorycznego i dokładnego. Praktycznie każde kolejne zdanie niesie za sobą istotne informacje, a lektura przypomina fascynujący wykład, na którym nie nadążamy za notowaniem, bo każde słowo zdaje się być niesamowicie ważne. Autor nie rozpieszcza czytelnika - jego książka nie jest sztucznie uproszczona, a my od pierwszej strony konfrontujemy się z mniej lub bardziej znanymi określeniami; na szczęście na końcu książki znajduje się słowniczek, który ma nam pomóc w wyjaśnieniu zawiłości. Jeśli chodzi o część praktyczną - jej konstrukcja jest naprawdę dobra. Autor nie wrzuca wszystkiego do jednego worka, tylko sprawnie dzieli proces nauki na kolejne etapy, dając nam całkiem sporo przydatnych umiejętności. W książce znajdują się zarówno ćwiczenia, które docelowo powinniśmy systematycznie powtarzać, jak również praktyczne wskazówki dotyczące chociażby tworzenia sigili. Całość opisana jest tak, aby wiedza była stopniowana, a kolejne rozdziały wykorzystują dane, które dotarły do nas za sprawą poprzednich. Choć Barrabbas sygnalizuje, że kabała ma różnorodne korzenie i punkty styczne z praktycznie każdym systemem magicznym, to nam pozostawione zostaje wyciągnięcie wniosków i "dopasowanie" jej do tego, czym się zajmujemy. Nie ma tu gotowej recepty na wykorzystanie nauk kabalistycznych, a jedynie wskazówki, które mogą nam w tym pomóc. Zgadzam się jednak z tezą, że nauka kabały (jeśli ją przyjmiemy) może wiele w naszych głowach uporządkować. Z pewnością jest to system dobry, gdy poszukujemy konkretnego, "nadrzędnego" obrazu świata z ujęciem istniejącej w nim magii i mechanizmów nią rządzących. Tak jak już wielokrotnie wspominałam, przeprawa z tą książką nie jest najłatwiejsza, ale się opłaca - jeśli jesteście zainteresowani tą konkretną tematyką, śmiało mogę Wam ją polecić. Co prawda część teoretyczną musiałam przeczytać dwa razy, co zajęło mi sporo czasu, jednak do praktyki przechodziłam z naprawdę sporą dawką wiedzy. Teraz z chęcią sięgnęłabym po podręcznik dla "średniozaawansowanych" - muszę chyba sprawdzić nasz rodzimy rynek pod kątem podobnych publikacji... ------------------------------------------ http://czworgiem-oczu.blogspot.com/2015/09/frater-barrabbas-magiczna-kabaa.html

TL;DR: stary, bezrobotny grubas przebrał się i udaje czarodzieja. A tak na serio – świetna, urocza książka. Po tytule spodziewałem się kolejnego poradnika z opisami rytuałów i technik magicznych, okraszonego eksperckim tonem oraz skomplikowanymi instrukcjami. Nic z tych rzeczy. Jest to pozycja stricte biograficzna, w której autor opisuje etapy swojego rozwoju magicznego i, na podstawie notatek, odtwarza przebieg wybranych rytuałów, które odprawiał na przestrzeni ostatnich 30 lat praktyki. Główną siłą napędową dzieła jest niesamowicie lekki styl pisania oraz ogromne poczucie humoru, które niemalże wylewa się z każdego rozdziału (wchodzenie w stan projekcji astralnej/OOBE za pomocą brokułowego quiche żony – top). Raczej dla fanów szeroko pojętej ezoteryki, ale to zdecydowanie najlżejsza książka w temacie magii, jaką czytałem – łyknięta na dwa posiedzenia. 8+

Surowe celebrowanie egoizmu. Ale Autor jest bynajmniej adwokatem diabła ;) Dla mnie osobiście ciekawe było zetknięcie się z okultyzmem i próba zrozumienia co napędza te poglądy. Sporo u Austina pociągu do mistycyzmu i magii. Próba uchwycenia tego co ulotne lub wręcz niewidzialne. Sam Autin nie wydawał mi się fanatykiem, a raczej czytałam jego słowa jako esej żalu, rozdrażnienia, pewności siebie wobec otaczającej go ignorancji i religijnej demagogii. Patrzył bardzo wnikliwie w rzeczywistość i w siebie. Może trochę za nowoczesny na epokę w jakiej żył? Widać, że otaczała go tajemnica życia. Symbolizm jaki opisuje jest rozbudowany, wręcz stworzył własne sposoby na wdrażanie ich w życie. Nie bał się drążyć i snuć odważnych teorii. Utalentowany w wielu dziedzinach, według mnie ekstrentrycznie genialny. Jego rysunki hipnotyzują i niepokoją, tak jak jego teorie. Ciekawe, że zdaje się jakby nie zależało mu na spopularyzowaniu teorii, a swoje obrazy sprzedawał sąsiadom, bez parcia na salony. Ewidentnie nadał swojemu życiu charakter tajemnicy transcendentalnej z przekonaniem o posiadaniu przez każdego indywidualnego boskiego pierwiastka.

Studiowanie kart i opisów Aleistera Crowleya i Friedy Harris jest dla mie niezwykłym doświadczeniem. Pochłania mnie, jestem w stanie oderwać się od przyziemności. Kupiłam karty U.S. GAMES SYSTEMS. INC. Mają właściwe nasycenie barw, wymiar i proporcje. "Każda z kart przypomina witraż wystawiony we wspaniałej katedrze ku czci rozwijającej się świadomości". W książce Lona Milo Duquette można nieco wyczytać o kabale, Drzewie Życia, Zakonie Zlotego Brzasku. Poza tym snuta jest piękna opowieść i wskazywane niesamowite powiązania między kartami. Książkę wypełnia obszerny wstęp, następnie jest opis kart - w senie, co ich autorzy mieli na myśli, na końcu jest skrócony opis kart i mały słowniczek. Przywołano wiele cytatów Lady Harris i Crowleya. W "Tarocie Thota" autor umiejętnie unika podawania negatywnych opisów kart lub robi to nieznacznie. Jedyna książka w której trafiłam na takowe to "Sekretny język tarota" Laury Tuan. Ciągle brakuje mi na rynku polskim książek o znaczeniu liter hebrajskich i gematrii. Conieco mozna znaleźć a anglojęzycznych źródłach. Litery interpretuję na stronie hebrewtoday.com. Niezwykle przydatna okazała się "Numerologia chaldejska" Heather Alici Lagan. Świetnymi uzupełnieniami są też ksiażki: "Wielka księga tarta Crowleya" Angelles Arrien, "Leksykon symboli Tarota" Tomasza Sumy, "Świetlisty tarot Ridera White'a" Elliota Adama.

Jedna z najważniejszych książek o tej tematyce, jednak nie powinna być jedyną podstawą do szukania dalszych odpowiedzi. Podzielam opinię, że jednym z kolejnych autorów do zapoznania się na tej ścieżce będzie Phil Hine. Ma znacznie bardziej rzeczowe i trzeźwe podejście do tematu, odnosi się do niego z dystansem i należytym szacunkiem. Poza pewnymi wadami książka ta jest jednak bardzo ważna i nie powinna być pomijana przez nikogo. W zasadzie pozycja obowiązkowa, łatwa w zrozumieniu i przystępna. Nie można jednak na niej poprzestać.

Jedna z niewielu ciekawych ksiażek, w nurcie Magii Chaosu. Wizjonerska i otwierająca drzwi percepcji. Byc może dlatego, że autor zdecydowanie pisze z perspektywy praktyka i wspiera wiele swych twierdzeń autentycznymi doświadczeniami - a więc, innymi słowy, wie o czym pisze...

Absolutnie cudowna powiesc filozoficzna/ezoteryczna/psychologiczna (?), w swietny sposob prowadzaca czytelnika po drodze bohatera (smiem watpic czy faktycznie autor wyniosl tyle z tej calej drogi co probuje nam wmowic, sadzac po jego zachowaniu to nie). Postac mistrza absolutnie wybitna i godna podziwu, wzruszajacy opis ksztaltujacych go traum. Az sobie odpalilem ponownie swieta gore po przeczytaniu. Polecam

Każdy człowiek marzy o tym, żeby odnieść w życiu sukces. Czy to w miłości czy też w pracy, ale sukces. Każdy ma jakieś cele, które pragnie zrealizować i marzenia, które chce spełnić. Podobno głęboka wiara i ciężka praca czynią cuda, ale kto wie… może jest jeszcze lepszy środek? Taki złoty lek? Słowo sigil wywodzi się z łaciny – ze słowa sigillum, które dosłownie oznacza „pieczęć”. W potocznym znaczeniu to po prostu symbol stworzony w określonym celu. Magia sigili to na pierwszy rzut oka bardzo prosta technika, a przy tym bardzo skuteczna. Nie trzeba być wyszkolonym magiem czy czarownicą, aby stworzyć taki symbol i wcielić go w życie. Bardzo łatwo i szybko można się jej nauczyć i zacząć stosować w codziennym życiu, a efekty mogą zadziwić nas samych. Książka Frater’a U.:D.: całkowicie dotyczy owej praktyki i umożliwia nam dokładne zapoznanie się z nią. Początek książki sprawiał wrażenie, że będzie to pozycja krótka i bardzo prosta. Czytając nie dowiedziałam się o niczym nowym – po prostu podstawowa wiedza o sigilach, która jest mi już znana od jakiegoś czasu. Tworzenie, aktywacja i niszczenie – nic nowego. Jednak im dalej zagłębiałam się w lekturę tym moje zdanie zaczęło ulegać zmianie, ponieważ pozostałe 3/4 książki okazały się czymś zupełnie innym niż znam. To już nie były same podstawy, to było coś bardziej skomplikowanego i innego – niby nadal ta sama tematyka, jednakże wiele innych metod i sposobów jej zastosowania. Żałuję tylko, że autor nie umieścił tutaj większej ilości technik na aktywowanie sigili, gdyż z tego, co mi wiadomo, jest ich więcej. Jednak jeżeli ktoś będzie tym tematem zainteresowany, to z pewnością sięgnie po wiele innych pozycji lub poczyta o tym w Internecie – stron na ten temat akurat nie brakuje. To moja druga książka tego autora, więc mniej więcej wiedziałam, jaki jest jego styl i system przekazywania wiedzy. Nie ma tutaj owijania w bawełnę – krótko, zwięźle i na temat, przez co skupiamy się na tym, na czym powinniśmy najbardziej. Zawarte są tutaj najważniejsze informacje, które mamy zakodować w umyśle, a potem zacząć je stosować. Czy jest to przekazane w sposób jasny i dobrze zobrazowany – tutaj mam pewien problem. Osoba, która zna się na astrologii i różnego typu magii nie powinna mieć problemu, jednak osoba początkująca może się nieco pogubić. Początkowe strony nie będą stanowiły dla niej problemu, ale w dalszych rozdziałach poruszane są różne kwestie, których autor nie tłumaczy dokładnie – po prostu trzeba to już wiedzieć albo poszukać o tym informacji, aby to lepiej zrozumieć. Mimo wszystko jest to bardzo dobra pozycja, która może pobudzić nas do działania. Książka z pewnością okaże się pomocna dla wielu osób pod warunkiem, że faktycznie wyciągną z niej wszystkie nauki. Poza tekstem jest tu również wiele ilustracji, które ułatwiają zrozumienie książki i metody. Podobną funkcję spełniają przytoczone przez autora przykłady. Polecam osobom, które mają ochotę spróbować czegoś nowego i nie boją się wyzwań. Zarówno osoba początkująca, jak i nieco bardziej zaawansowana, znajdzie tutaj coś dla siebie.

Nie chcę normalizować pozycji bogatej w wiedze która może zaszkodzić... ale, do Franza mam wyjątkową słabość ze względu na moralność i dojrzałość w jego dziełach, książka opisuje magię z perspektywy praktycznej, od epistemologii po użytkowość, raczej nie radziłabym zagłębiać się w lekturę bez świadomości i możliwości szkody jaką może wywołać ( w lekturze uczymy się manipulowania rzeczywistością, autor systematycznie podkreśla wykonywanie ćwiczeń i zgłębianie wiedzy stopniowo wraz z opanowaniem poprzednich zadań... ) polecam i nie, kto będzie pukał temu otworzą....

Niesamowita z ciekawymi interpretacjami kart i oryginalnymi analizami w oparciu o datę urodzenia: symbol życia, symbol rozwoju i inne. Brak negatywnych znaczeń kart, można je znaleźć w "Sekretnym języku tarota" Laury Tuan. Przejrzysty układ i piekna szata graficzna, na końcu skrócony opis kart.

Jak w przypadku każdej książki odnoszącej się do wierzeń/religii zaznaczam na starcie, że jestem raczej sceptykiem w tych sprawach. Do książki zbierałem się od dobrych paru lat, albo inaczej: jak chciałem ja przeczytać, to nie mogłem nigdzie dostać. A jak już była, to akurat ja miałem co robić. W każdym razie w końcu, w pewien wrześniowy dzień zabrałem się za lekturę. Zaskoczenie numer jeden. We wstępie od wydawcy znajduje się wyraźna adnotacja, że niektóre przytoczone w tekście informacje są na dzień dzisiejszy wątpliwe i istnieją także głosy, że Gardner dopasowywał sobie niektóre rzeczy tak, żeby pasowały pod jego narracje. Wyobrażacie sobie taki wstęp w jakimś tekście z nurtu "głównych religii"? Zaskoczenie numer dwa. Zgodnie z książką czarownice czciły bogów. Całe życie żyłem w przekonaniu, że to jest raczej związane z siłami natury czy czymś w tym rodzaju, a tu proszę - niespodzianka. Natomiast tak poza tym, co do samego tekstu, osobiście czułem się trochę tak, jakbym czytał "Kod Leonarda da Vinci, tylko bez spoiwa fabularnego w postaci Roberta Langdona i jego poszukiwań. Wiecie, autor przytacza bardzo wiele prawdziwych wydarzeń historycznych, miejsc, historii zapisanych w kronikach (naprawdę szacunek za tytaniczną pracę, którą musiał wykonać), a w tekst wplata wątki związane z czarownictwem. Czasem subtelnie, a czasem wspomina o czarownicach próbujących powstrzymać nazistów przed inwazją na Wyspy brytyjskie. Odcinając się całkiem od kwestii wiary (lub nie), to całą książkę czyta się po prostu bardzo dobrze i ja osobiście pewnie spróbuje zapoznać się z innymi dziełami autora. Chociaż trochę kłuło w oczy to, że przy każdej sytuacji w której oczekiwałem, że pojawią się jakieś szczegóły odnośnie tego, jak te czary i spotkania właściwie wyglądają - autor powołuje się na obietnicę milczenia, którą złożył. Po książce mającą taką opinie - oczekiwałem jednak trochę więcej. Na koniec trzecie zaskoczenie - autor, niezwykle trafnie biorąc pod uwagę, że to były okolice 1954 roku, rozszyfrował przyczyny spadku zainteresowania czarownictwem jako takim. Przede wszystkim wskazując na rozwój technologii. Podsumowując, pozycja naprawdę dobra do czytania i niezwykle ciekawa, ale z podkreśleniem że bardziej dotyczy to kwestii historii czarownictwa jako takiego, a nie samej praktyki (o której jest tak naprawdę bardzo mało).

Bardzo dużo ciekawych informacji by sięgnąć po inne mniej znane tytuły. Co do samych spostrzeżeń autora to się nawet nie wypowiem, szczególnie obrony Kościoła Katolickiego. Niech cytat zastąpi moją opinię: „ Kościół i społeczeństwo w zbyt wielkim stopniu oskarżano o karanie śmiercią obłąkanych. Przyznajmy, że czarownicy niewątpliwie byli obłąkani, jednakże szaleństwem perwersyji. Jeśli wśród nich zginęło kilku niewinnych chorych, to Kościół i społeczeństwa nie można czynić odpowiedzialnymi za te nieszczęścia.”

Trudno jest mi ocenić coś, czego nie rozumiem. Pozycja ta "wpadła w moje ręce" niejako przez przypadek, dlatego też ją przeczytałam. Myślę, że dla osób interesujących się tym tematem, będzie stanowiła solidną podstawę. Ponadto wiedza przekazana jest w dość uporządkowany i inspirujący( do dalszych poszukiwań) sposób.

Twórczość Alexa Greya zaprezentowana w „Świętych Zwierciadłach” to nie tylko wyjątkowa możliwość przeżycia filozoficznych uniesień, ale równocześnie manifest przeciwko wypaczeniom współczesnej cywilizacji. Obrazy twórcy, choć są wypełnione symboliką religijną, nie odzwierciedlają prawd żadnego konkretnego wyznania, albo przynajmniej na żadnej konkretnej religii się nie skupiają. Bóg istnieje, niezależnie jak mu na imię, a jego moc to święty ogień, z którego stworzył człowieka. To ogień, o którego posiadaniu zapominamy w zgniliźnie moralnej naszych czasów Pełna recenzja książki na stronie: http://moznaprzeczytac.pl/swiete-zwierciadla-sztuka-wizyjna-alexa-greya-alex-grey-ken-wilber-carlo-mccormick/