Lucky Shot

#wspolpracabarterowa @wydawnictwoluna

Whitney ma 25 lat i prowadzi klub sportowy dla dzieci. Hunter to z kolei znana gwiazda piłki nożnej, która po pewnych wybrykach musi odbudować swój wizerunek w mediach. A co działa lepiej niż zaangażowanie w pracę z dzieciakami z trudnych środowisk, które dzielą jego pasję?

To zdecydowanie romans sportowy, ponieważ piłki nożnej jest tu sporo, ale nie brakuje też gorętszych momentów. Warto zaznaczyć, że książka jest zdecydowanie dla dorosłych czytelników. Pojawia się tu sporo pikantnych scen i trochę wulgaryzmów.

Bardzo spodobał mi się wątek Whitney oraz jej doświadczenia związane z rodziną adopcyjną i to, jak sport pomógł jej odnaleźć swoje miejsce w życiu. W przypadku Huntera jest wręcz odwrotnie, jego pasja, choć wciąż obecna, momentami przypominała przekleństwo, bo trudna przeszłość nie dawała o sobie zapomnieć. Autorka dobrze pokazała bohaterów poranionych przez dzieciństwo, którzy mimo poczucia odrzucenia przez rodziców, potrafili odnaleźć drogę do siebie.

Nigdy nie byłam w Malibu, ale to pierwsza książka, w której miałam styczność z tym miejscem i bardzo mi się podobało jak autorka je przedstawiła. Potrafiłam także bez problemu odnaleźć się w fabule, ponieważ w bardzo sugestywny sposób opisane są odczucia bohaterów, a także ich opisy zewnętrzne, czy sama charakterystyka postaci.

Książka jest wciągająca i świetnie się ją czyta, jednak nie wszystko przypadło mi do gustu. Nie podobało mi się częste używanie zwrotów typu „Jezu” czy „Chryste”, a czasem zachowanie Hunter bywało nieco drażniące.

Jeśli chodzi o same sceny spicy, są naprawdę dobrze napisane, ale chwilami miałam wrażenie, że brzmią zbyt schematycznie. Jakbym już to gdzieś czytała... jakby wszystkie autorki wałkowały podobne określenia, słowa padające podczas stosunku, przez co zamiast autentycznych emocji pojawiła się lekka sztuczność. I te zbliżania były momemtami bardziej wykrzyczane niż przeżyte, przez co nie wywołały we mnie głębszych emocji.

Fabuła jest raczej spokojna, bez większych turbulencji i nie opiera się na nagłych zwrotach akcji. To raczej emocjonalna historia z nutą humoru i kilkoma poważniejszymi momentami. Całość utrzymana jest w podobnym tonie, a główny nacisk położony jest przede wszystkim na rozwoju relacji między Whitney a Aleksandrem, przez co nie da się tutaj zgubić wątku.

Mimo drobnych zastrzeżeń książka naprawdę mi się podobała. Autorka pisze lekko i angażująco, przez co książkę czyta się w zawrotnym tempie. Tylko czasami zdania wydawały mi się zbyt rozbudowane, momentami brzmiały nieco nienaturalne czy zbyt infantylne jak na dorosłych bohaterów. Być może miał to być celowy zabieg, w końcu mamy tu historię o intensywnym, wręcz szaleńczym uczuciu i bohaterach, którzy są sobą szaleńczo oczarowani. Polecam 🥰

#wspolpracabarterowa @wydawnictwoluna

Whitney ma 25 lat i prowadzi klub sportowy dla dzieci. Hunter to z kolei znana gwiazda piłki nożnej, która po pewnych wybrykach musi odbudować swój wizerunek w mediach. A co działa lepiej niż zaangażowanie w pracę z dzieciakami z trudnych środowisk, które dzielą jego pasję?

To zdecydowanie romans sportowy, ponieważ piłki nożnej jest...