Leśne ostępy

Name: Leśne ostępy
Rating: 5,3 (160 reviews)
Author: Marcin Piotrowski
ISBN: 9788395467851

Okładka książki Leśne ostępy autora Tomasz Czarny, Marcin Piotrowski, 9788395467851

Marcin Piotrowski, Tomasz Czarny

5,3 / 10

160 ocen

46 opinii

Dom Horroru

Wydawnictwo: Dom Horroru horror

200 str.

Kategoria:: horror
Format:: papier
Data wydania:: 2019-10-09
Data 1. wyd. pol.:: 2019-10-09
Liczba stron:: 200
Czas czytania: 3 godz. 20 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788395467851

więcej

Dla paczki przyjaciół weekendowy wypad za miasto miał być okazją do wyluzowana się i ucieczki od problemów. Piwo, trawka, słońce na niebie i opuszczony, leśny ośrodek kolonijny, gdzie powoli na jaw wychodzą skrywane sekrety. Lecz nie one są zagrożeniem. Letnia sielanka zmienia się nieoczekiwanie w krwawy koszmar. To przyszło z lasu...

Średnia ocen

5,3 / 10

46 opinii 160 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Leśne ostępy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Leśne ostępy

Średnia ocen

5,3 / 10

160 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

8 ocen

22 ocen

25 ocen

17 ocen

18 ocen

14 ocen

13 ocen

15 ocen

Opinia

322

161

O_książkach bez_cukru

09.05.2025

7 / 10

Na półkach: , , ,

Jeśli myśleliście, że polska literatura grozy nie potrafi mrugać do czytelnika okiem, to Leśne ostępy udowadniają, że nie tylko potrafi, ale jeszcze robi to z szerokim uśmiechem i skr€tem w ręku. Ta książka to hołd złożony fanom horrorów klasy B, z wyraźnym ukłonem w stronę Piątku Trzynastego, obozu Crystal Lake i wszystkich zakrwawionych masek, które straszyły nas w latach 80.

Fabuła? Czysta klasyka z twistem. Grupa młodych ludzi ląduje w leśnej głuszy, gdzie mają spędzić czas na imprezach, gadkach i wszystkim tym, co w slasherach zwiastuje rychłą zagładę. Mamy Zjawę – nieco tajemniczego gościa, Czarną – charyzmatyczną dziewczynę z charakterem, i barwną ekipę, której losy śledzi się z przyjemnością. Gdzieś między dialogami o ziołach wszelakich a muzycznymi nawiązaniami (których ilość zadowoli każdego fana metalu i rocka, nawet jeśli – jak ja – niekoniecznie zna się na tych brzmieniach) czai się zło. Ale nieśpiesznie.

I tu właśnie pojawia się jedyny zgrzyt – horror, który powinien kopać od pierwszych stron, rozkręca się dopiero pod koniec. Finał jest krwawy i satysfakcjonujący, ale droga do niego bardziej przypomina komediowy chill niż klasyczny slasher. Jeśli jednak przymknąć na to oko (a książka i tak robi to często za nas), Leśne ostępy stają się lekkostrawną, pełną humoru rozrywką.

To powieść, która wie, czym jest i nie próbuje być niczym więcej. Bawi się konwencją, bohaterami, a nawet samą sobą. Czyta się ją jednym tchem, jak dobrą opowieść przy ognisku – taką, którą opowiada kumpel z gitarą i piwem, zanim mord€rca wyjdzie z lasu.

Podsumowując: nie jest to arcydzieło grozy, ale jest to rozrywka na medal. Z dystansem, humorem, sympatycznymi bohaterami i finałem, który wynagradza dłuższe czekanie. Do połknięcia na raz. I do śmiechu.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

305 użytkowników ma tytuł Leśne ostępy na półkach głównych

Przeczytane 187
Chcę przeczytać 118

78 użytkowników ma tytuł Leśne ostępy na półkach dodatkowych

Posiadam 36
Horror 11
2019 9
2023 5
Legimi 5
2022 4
2020 4
2021 4

Tagi i tematy do książki Leśne ostępy

Slasher Backwood slasher

Inne książki autora

Więcej

8,0

Death f*cking wish Patryk Bogusz, Marcin Piotrowski

7,0

Shouting does not befit a man Patryk Bogusz, Marcin Piotrowski

7,3

Patusy Patryk Bogusz, Tomasz Czarny, Marcin Piotrowski

Okładka książki Ekstrakty. Tom drugi Michał Antosiewicz, Natalia Aptacy, Lech Baczyński, Magda Bannerman, Beata Baran, Katarzyna Biedrzycka, Joanna Ceglarska-Jóźwiak, Jędrzej Chrząstek, Dominik Deptuch, Adam Figurski, Adam Froń, Kamil Giedrys, Agata Graczyk, Daniel Hermanowicz, Konrad Hyży, Agnieszka Jankowska, Aleksandra Jung, Katarzyna Kadyjewska, Aleksander Killman, Anna Kłodnicka, Mirosław Kluczka, Aleksandra Knap, Filip Artur Kowalski, Tomasz Michał Królak, Natalia Kubicius, Tomasz Lewandowski, Rafał Łoboda, Aleksandra Machnowska, Krzysztof Marciński, Agnieszka Mohylowska, Kuba Moroński, Sylwia Nawrocka, Krzysztof Niedzielski, Katarzyna Nocuś-Mszyca, Paweł Nosek, Grzegorz Olifirowicz, Marcin Opolski, Mateusz Pazdur, Marcin Piotrowski, Agnieszka Przybyła-Wilkin, Adam Raglan, Anna Sikorska, Urszula Skorodziłło, Maciej Staszek Tomaszewicz, Alina Tuchołka, Barbara Uznańska-Loch, Dominika Vicente, Michał Werner, Daniel Wojnarowicz, Michał Wyszyński, Julia Żmudka

6,7

Ekstrakty. Tom drugi Michał Antosiewicz, Natalia Aptacy, Lech Baczyński, Magda Bannerman, Beata Baran, Katarzyna Biedrzycka, Joanna Ceglarska-Jóźwiak, Jędrzej Chrząstek, Dominik Deptuch, Adam Figurski, Adam Froń, Kamil Giedrys, Agata Graczyk, Daniel Hermanowicz, Konrad Hyży, Agnieszka Jankowska, Aleksandra Jung, Katarzyna Kadyjewska, Aleksander Killman, Anna Kłodnicka, Mirosław Kluczka, Aleksandra Knap, Filip Artur Kowalski, Tomasz Michał Królak, Natalia Kubicius, Tomasz Lewandowski, Rafał Łoboda, Aleksandra Machnowska, Krzysztof Marciński, Agnieszka Mohylowska, Kuba Moroński, Sylwia Nawrocka, Krzysztof Niedzielski, Katarzyna Nocuś-Mszyca, Paweł Nosek, Grzegorz Olifirowicz, Marcin Opolski, Mateusz Pazdur, Marcin Piotrowski, Agnieszka Przybyła-Wilkin, Adam Raglan, Anna Sikorska, Urszula Skorodziłło, Maciej Staszek Tomaszewicz, Alina Tuchołka, Barbara Uznańska-Loch, Dominika Vicente, Michał Werner, Daniel Wojnarowicz, Michał Wyszyński, Julia Żmudka

6,9

Bracia w hardcorze Patryk Bogusz, Tomasz Czarny, Edward Lee, Marcin Piotrowski

7,7

Nędza Marcin Piotrowski

6,8

Pan Kanapka Patryk Bogusz, Marcin Piotrowski

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czachówa

Edward Lee

To chyba jedna z tych łagodnych książek Edwarda Lee. W każdym razie wg mnie. Nawet przemycono w nią trochę humoru. Jego wieśniaki, sposób ich mówienia I zachowania wymiataja. Nadal jednak nie jest to pozycja dla wrażliwych osób. Nie ukrywam ubawilam się przy niej trochę. Sama nie wiem czy ze mną coś nie tak, czy może nie. Całość jest dobra , na pewno polecam . Nie jest to jednak aż tak brutalna pozycja do jakich poniekąd przywyklam u tego autora.

Aga85

ocenił na 7 4 lata temu

Diabelskie nasienie

Edward Lee

Fabuła w tej książce mistrza horroru ekstremalnego jest elementem drugorzędnym. Mam wrażenie, że nadrzędnym celem jaki postawił sobie autor jest stworzenie jak najbardziej odrażającej,obrzydliwej, wzbudzającej mdłości i łamiącej wszelkie tabu opowieści w historii literatury. Muszę przyznać,że wyszło to autorowi przekonująco.

ostinanto

ocenił na 6 15 dni temu

Potępiona

Bartłomiej Fitas

Mroczna historia z satysfakcjonującym zakończeniem. Zakonnice dostały to na co zasługiwały. Mroku dodawał nie tylko demon, czy brutalne morderstwa, lecz również właśnie bestialskie postępowanie osób u władzy nad dziećmi, które nie mogły się bronić, których nie miał kto obronić. Do tego dochodzi element kryminału, czyli dochodzenie prowadzone przez policję, już od samego początku. Mi się czytało to bardzo dobrze. Mam dwie uwagi. Autor powinien zwracać większą uwagę na powtórzenia, których tu pełno. Szczególnie nie trzeba za każdym razem wypowiadać pełnej nazwy sierocińca. Każdy się domyśli, że chodzi o to samo miejsce co wcześniej. Drugie - wolałabym, by myśli chłopaka pozostały bardziej adekwatne do wieku i sytuacji, albo żebym ich nie musiała czytać.

Monika

oceniła na 7 1 rok temu

Małpi szał

Carlton Mellick III

Ależ to było chore żeby nie użyć mocniejszego określenia ale w sumie było to do przewidzenia, w samym wstępie autor napisał że chciał stworzyć coś chorego, pokręconego i w dużym stopniu mu się to udało. Jest to gotowy scenariusz na film klasy B. Główni bohaterowie niezbyt roztargnieni, po prostu permanentnie głupi, do tego trzeba dodać alkohol, seks i zmutowanego zabójcę. Tego typu książki trzeba chyba traktować jako takie odmóżdżacze.

Karol Kordyl

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Słabość serca

Jeff Strand

Pomimo niskiej oceny, okładki która nie zachęca, okazało się, że to była dobra książka. Przeczytana w jeden wieczór. Może nie było to super wybitne dzieło, zakończenie nie powala na kolana. Jednak czytało się to dobrze , było czuć fajne napięcie. Książka która można polecić.

Aga85

ocenił na 9 2 lata temu

Nawiedzona wagina

Carlton Mellick III

No więc tak. Całkowicie rozumiem oceny ocierające się kantem dupy o dno muszli klozetowej, albowiem książka jest specyficzna, w dodatku napisana bardzo prostym językiem. Nie ma tu żadnych wodotrysków ani literackiej wirtuozerii, która sprawia, że filolodzy krajów rozwiniętych kolektywnie odpinają wrotki, czerpiąc przyjemność z konstatacji paraleli zawartych w utworze. Kurczę, że symbolika obrazów występująca w owym dziele wyraża jakąś głębię czy ideę, i takie tam. Niemniej jestem w stanie zrozumieć motywy czytelników, którzy bardziej niż wykonanie cenią właśnie specyfikę i sam pomysł — a ten niewątpliwie pozostaje zjawiskowy. Już zdążyłem się zorientować, że konwencja bizarro rządzi się swoimi prawami i na pewne rzeczy trzeba po prostu przymknąć oko. Wtedy lepiej niesie fala.

N-non

ocenił na 6 2 miesiące temu

Niegrzeczna dziewczynka

Jonathan Butcher

Mój pokój. Moja przestrzeń do bycia z samym sobą. Do rozwijania pasji, do spokojnego snu, dająca bezpieczeństwo. Niestety u Jonathana Butchera w jego "Niegrzecznej dziewczynce" pokój jest miejscem okrucieństwa nie do przyjęcia. Niewola, wykorzystywanie seksualne, pranie mózgu. I to od zawsze. Dziewczynka, która ten pokój zamieszkuje, stała się bezwolną zabaweczką dla starych zwyrodnialców, którzy traktowali ją tylko jak pojemnik wielokrotnego użytku na ich tryskające spermą penisy. Ona bezradna, ze wpojonymi przez tzw. tatusia zasadami, które dalekie są od normalnych zachowań. Codzienne filmy pornograficzne, zbywanie pytań, wulgarność. Wszystko związane z seksem to jej cały świat. Dawno żaden horror ekstremalny mnie tak nie przytłoczył. Przerażające losy dziecka, które zostało wielokrotnie skrzywdzone, które nie odróżnia dobra od zła i posługujące się dziecinnym językiem, który jeszcze bardziej dobija czytelnika. A jeszcze bardziej poraża fakt, że takie sytuacje mogły się wydarzyć naprawdę. "Niegrzeczna dziewczynka" to horror ekstremalny daleki od rozrywki, za to wypełnia go okrucieństwo, które odbiera mowę. Ciężko czyta się o osobach ubezwłasnowolnionych i gwałconych dzień w dzień. Ofiara nie ma szansy poznania prawdziwego życia i wierzy w to, co słyszy od oprawcy. Ufa mu bezgranicznie, podporządkowuje się i wierzy, że to, co ją spotyka, pewnie dotyka też inne dziewczynki. Jest ograniczona, nie potrafi nazwać prostych rzeczy, a z jej ust padają słowa wypełnione wulgarnością, które jak mantrę powtarza jej sadysta. Książka jest krótka i wypełniona brutalnością, a przy tym ma spore psychologiczne podłoże, które wypływa na powierzchnie z każdym kolejnym rozdziałem. Nie byłam w stanie przeczytać jej przy jednym podejściu. Styl autora, szczególnie w rozdziałach dziewczynki ściskał mi gardło, chciało mi się krzyczeć i jednocześnie przytulić tę zagubioną w obrzydliwym pornograficznym świecie osóbkę. Niektórych taka forma przekazu może odrzucić od lektury, ale wierzcie mi, warto zacisnąć zęby i iść dalej. Gdy nawet udaje jej się uciec, mroziło mnie jej zachowanie, a jednocześnie pobudzało do współczucia. Oprócz rozdziałów ofiary czytamy również o sąsiadce Serenity i poznajemy jej walkę z tym, co spotyka ją po poznaniu ten dzikiej i zagubionej dziewczynki. Zakończenie mnie zaskoczyło, ale nawet ono nie dało mi wytchnienia. "Niegrzeczna dziewczynka" to mocny horror ekstremalny pełen ludzkiego dramatu. Bestialski, z ciekawym podejściem do narracji młodej skrzywdzonej osoby. Z pewnością nie będziecie w stanie tej powieści szybko wyprzeć z pamięci. Mocna rzecz tylko dla odważnych czytelników. Justyna Dudkiewicz www.zaciesz.com

Vegawife

ocenił na 8 4 lata temu

Folk

Marcin Piotrowski Tomasz Czarny

Nie rozumiem tak niskich ocen i komentarzy o brutalności jako wadzie. Jest to najbardziej chora książka jaką czytałem od polskich autorów horrorów a czytałem już Gorefikacje. Horror Ekstremalny w dobrym wydaniu, historia buduje napięcie i pomimo odrazy czyta się ją bardzo dobrze. Zakończenie , którego się nie spodziewałem. Polecam dla miłośników gore i horroru ekstremalnego.

Krystian

ocenił na 7 2 lata temu

Diabeł zza okna

Anna Musiałowicz

Wiejskie legendy, opowieści przekazywane przez pokolenia...Czy można im wierzyć? Asia spędza wakacje u babci i dziadka na wsi. Pewnego dnia widzi za oknem samego diabła! Kto uwierzy małej dziewczynce? Jednak kiedy we wsi wydarzy się wypadek ludzie zaczną przypominać sobie inne, podobne zdarzenia. Ile prawdy kryje się w wiejskich legendach? Czy to faktycznie był diabeł? I czy kot rzeczywiście ma 9 żyć? Diabeł zza okna, to świetna historia, z dusznym, letnim a momentami mrocznym klimatem, ciekawą fabułą i zagadką. Bohaterowie wykreowani są ciekawie i realistycznie, więc łatwo uwierzyć w ich zachowania czy intencje. Jest tajemniczo, czasem zabawnie i bardzo ciekawie. Scena na polu...! Autorka naprawdę potrafi opisać sceny w klimacie horroru! Diabeł zza okna to idealna lektura szczególnie na duszne lato. Bardzo polecam!

zakochana.zaczytana

oceniła na 8 3 miesiące temu

Cokolwiek zechcesz

John Everson

Zbiór pięciu opowiadań daje wgląd w twórczość autora: "Zgon ciał" jest ze świat powieści NightWhere, "Porażka" jest o demonach, magii i księdze zaklęć - co daje czytelnikowi pojęcie z czym może się spotkać w powieści Demoniczne przymierze. "Fiołkowa Laguna" to opowiadanie ze świata pająków i much z powieści Fioletowe oczy. Pozostałe odpowiadają na pytanie dlaczego Everson zaliczany jest do grona pisarzy horroru ekstremalnego.

Magdalena

oceniła na 7 9 miesięcy temu

Biały Słoń

Jacek Piekiełko

Początek jest dobry. Zapowiada się interesująco. Później akcja się rozmyła i przegadała. Całość jest dobra, ale nie bardzo dobra. Książka jest zdecydowanie zbyt długa i na siłę przedłużana zbędnym gadaniem. Najciekawszy moment to nie śledztwo, ale pamiętnik. Pod koniec zaczęłam się czuć jak w książce science fiction a tego nie lubię.

Amarantus

ocenił na 6 2 lata temu

Rodzinka

Tim Miller

Mroczna historia rodziny kanibali . Ojciec uczy swoje dzieci jak zabijać, torturowac i oprawiac swoje ofiary. Opisy zjadania na żywca ludzi nie ukrywam wbijaly trochę w fotel . Faktu nie ułatwial fakt że w trakcie czytania jadłam truskawki ze śmietaną. Wyobraźnia działała. Widziałam oczami wyobraźni te zmasakrowane stopy . Książkę polecam miłośnikom mocnych wrażeń.

Aga85

ocenił na 9 4 lata temu

Gałęziste. Wydanie poprawione, ilustrowane.

Artur Urbanowicz

"gałęziste" to całkiem fajny horror z pomysłem. jest mrocznie, jest dzika, nieodkryta i tajemnicza Suwalszczyzna, są lasy, są siły nadprzyrodzone, demony. jest również lokalny folklor w postaci dialektu oraz legendy, które dodają tajemniczości tamtemu regionowi Polski. chłopak z dziewczyną wybierają się na kilkudniowy wypad za miasto. On, typowy jebaka z wtyczką pasującą do każdego gniazda, ona, cnotka niewydymka pragnąca ściągnąć simlocka tylko po ślubie, chcą razem coś przeżyć, coś co umocni ich związek i przekona, że to wielka miłość. lądują w zapomnianej osadzie w środku lasu składającej się z kilku domów, lecz zamiast sielskiego spokoju odczuwają dziwne napięcie zmieniające całkowicie charakter wypoczynku. jedyne co mnie drażniło podczas czytania, to kontrast osobowości bohaterów. ale jak się okazało na końcu, tak właśnie miało być i to zamierzona część konstrukcji fabuły. #książka bardzo mi się podobała. artur urbanowicz pisze naprawdę sprawnie, strony przewracają się same. polecam wielbicielom leśnych horrorów. żeby bardziej się wkręcić w klimat, czasami w tle odpalałem ścieżkę dźwiękową z filmu Piątek 13, skomponowaną przez harrego manfredini.

Polubic_czytanie

ocenił na 7 18 dni temu

Ćma

Jakub Bielawski

Innego końca świata nie bedzie... Książka Bielawskiego pożarła mnie w całości i trochę jej za to nienawidzę. Nienawidzę jej za to, że tak bardzo przywiązała mnie do postaci, których z obiektywnego punktu widzenia prawie nie da się lubić, że przywiązała mnie do obrazu prowincji, który jest podły i w swojej obrzydliwości tak rzeczywisty i znajomy, ale przede wszystkim nienawidzę jej za to, że na koniec zostawia mnie w tym wszystkim samą. W Ćmie królują niedopowiedzenia. Na tym placu zabaw, który Bielawski sobie stworzył nie da się opisać konwersacji, wydarzeń i myśli inaczej niż pokrętnymi porównaniami. Nieważne ile bym się domagała wyjaśnień i szczegółów, Ćma przygląda się moim zmaganiom i śmieje mi się prosto w twarz. A przy tym, historia, którą mnie karmi jest tak bliska moim doświadczeniom i mojemu sercu, że nie sposób się na nią z złościć. Bielawski przede wszystkim zajmuje się postaciami i otoczeniem i jest z nim oraz z nami potwornie szczery. Jego obraz nie jest wypaczony i poza ponurością, którą autor chwali się w swoim własnym opisie, nie ma żadnych naleciałości człowieka, mężczyzny na postacie dwóch dorastających dziewczyn. Książka jest jakby nie do końca jego dziełem, a dziełem nas, Polaków, rodziców, młodzieży, sklepików z tanią wódką, żuli na przystankach i napisów nienawiści na ścianach opuszczonych budynków. Taka jest Polska. I dlatego pod koniec nie czuję większej potrzeby się zastanawiać czym jest horror w tej książce i skąd się w niej wziął. Wziął się z pokoleń, które przekazują sobie nawzajem podszyte neosłowiańskim pesymizmem historie, obrazy upodlenia i samobójcze zapędy.

Rach Hudson

ocenił na 9 7 miesięcy temu

Osada

Camilla Sten

Ocena byłaby niższa, gdyby nie całkiem dobry początek tej historii. Pierwsze rozdziały naprawdę mnie zaintrygowały - momentami odczuwałam trudny do opisania lęk, gdy wokół bohaterów, już po dotarciu do Silvertjärn, zaczęły się dziać niewyjaśnione rzeczy. Niestety, na tym kończą się plusy tej książki. Po dotarciu do jej połowy zaczęłam się nieco nudzić, a sama historia stopniowo przestawała mnie interesować. Również to, co właściwie wydarzyło się z mieszkańcami osady. Nie przywiązałam się też do głównych bohaterów, a to, czy przeżyją tę przygodę, czy nie, nie miało dla mnie większego znaczenia.

Paula

oceniła na 6 7 dni temu

Dzień wagarowicza

Robert Ziębiński

Dzień Wagarowicza" to świetnie napisany i trzymający w naięciu horror. Autor w przedmowie zaznacza, że chciał stworzyć historię typu "monster horror", ja jednak nazwałabym ją horrorem przygodowym. Mamy tu doskonale odmalowany klimat polskich lat pięćdziesiatych. Bananowa młodzież, zakazana muzyka i ciągły strach przed "ruskimi". Sam pomysł na potwora zdecydowanie zasługuje na wyróżnienie. "Dzień Wagarowicza" niby niewiele się rózni od innych horrorów o potworach. Właściwie można powiedzieć, że wszystko już bywa. Jednak osadzenie tej historii w takim miejscu i w takich realiach nadaje jej oryginalności. Ja czytałam z wielką przyjemnoscią i zdecydowanie ta książkę polecam!

madame_lichon

ocenił na 7 1 rok temu

Umarli nie wracają

Bartłomiej Fitas

17-letni syn Darii i Sławka umiera na raka. Pewnego dnia odwiedza ich starsza kobieta, która twierdzi, że Artur do nich powróci... Michał budzi się z olbrzymim kacem po zakrapianej imprezie, po której zaczyna słyszeć głos i widzi jaśniejącą postać... To wydarzenie rozpoczyna serię niewyjaśnionych śmierci nastolatków i młodych mężczyzn w małym, spokojnym miasteczku. Co łączy pogrążonych w rozpaczy rodziców i zupełnie obcych im chłopaków? O tym wszystkim przeczytacie na stronach „Umarli nie wracają”. Jest to książka z typu „ciężko się czytających”. Nie dlatego, że jest słaba, źle napisana. Nie. Wręcz przeciwnie. Czyta się ją ciężko, bo jest potwornie emocjonalna, tak bardzo, że wwierca się w głowę i nie daje o sobie zapomnieć. I mimo, że to świetnie napisany horror, mocno trzymający w napięciu a co najważniejsze nie „obrzydliwy”, to śmiem twierdzić, że sporo osób, szczególnie rodziców, nie zwróci uwagi na przemoc i okrucieństwo, tylko skupi się na tym, co przeżywają główni bohaterowie. Ta książka jest przesycona złością, niezrozumieniem i zwykłym ludzkim bólem. Te wszystkie uczucia aż uderzają w czytelnika. Na zmianę jest mu smutno, czuje wściekłość, żal. Dawno nie miałam takich odczuć po jakimkolwiek tytule. I po jej lekturze w głowie mam tylko jedno - uważaj o czym marzysz, bo marzenia niespodziewanie mogą się spełnić.

Joanna

oceniła na 10 3 lata temu

Stacja

Marcin Majchrzak

Cieszę się, że w końcu mogę napisać pozytywną opinię, bo niestety rzadko mi się to zdarza. Autor wniósł sporo świeżości: pisze lekko i naturalnie, potrafi świetnie operować słowem, a bohaterowie i dialogi naprawdę żyją. Nie oceniam tej książki w kategorii horroru, raczej jako całość. Moja ocena byłaby prawdopodobnie jeszcze wyższa, gdyby w drugiej połowie historia nie zaczęła mi się trochę dłużyć, bo zabrakło mi jakiejś zagadki do rozwiązania czy bardziej odkrywczego kierunku, ku któremu fabuła by nas prowadziła. Tak czy inaczej na pewno sięgnę po inne książki tego autora, ponieważ potencjał i talent są tu bardzo wyraźne.

Evilla

oceniła na 7 4 miesiące temu

Amityville Horror

Jay Anson

Myślę, że kłamstwo, które stoi za powstaniem tej książki, jej nie służy. Dlaczego? Ponieważ nikt nie lubi, kiedy robi się z niego durnia. Nieważne, czy wierzysz w opętania, czy nie, zjawiska nadprzyrodzone opisane przez Ansona nijak się mają do katolickiego spojrzenia na problematykę demonologii, a tę autor wykorzystuje, żeby uwiarygodnić swoje oszustwo. Gdyby odrzeć powieść z tych pozorów, można by odkryć prawdziwy potencjał Amityville. Stworzyć mitologię wykreowanego świata. Wprowadzić historię przeklętego miejsca, motywacje sił nieczystych, prawdziwy konflikt z mieszkańcami domu. Mamy tu już opis codziennego życia stającego się piekłem, codziennych przyziemnych zjawisk wykrzywionych w krzywym zwierciadle. Czyli doskonały przepis na grozę, która przecież wieje z kart tej książki! Niemal przez całą lekturę czułem niepokój, ale ostatecznie zamiast kulminacyjnego momentu pozostało rozczarowanie i wrażenie, że doszliśmy donikąd. Wrażenie, że ktoś chciał ze mnie zrobić durnia.

Cuz

ocenił na 6 26 dni temu

Winda

Tomasz Sablik

"Winda” Tomasza Sablika intrygowała mnie od dawna i choć był to mój pierwszy kontakt z tym autorem, to na pewno nie skończy się on na tej jednej książce. Początkowo nastawiłam się na rasowy thriller psychologiczny, jednak autor zaserwował mi solidną dawkę grozy, która nie raz przyprawiła mnie o dreszcze. Granica między jawą a obłędem jest tu niezwykle cienka, co wprowadza aurę dezorientacji – i to właśnie w tej nieoczywistości tkwi największa siła tej historii. Mimo, że finał częściowo przewidziałam, jego ostateczna forma i tak mnie zaskoczyła. Motyw osaczającej windy jest genialny w swej prostocie i przerażający zarazem. Czytając o bloku wzorowanym na autentycznym miejscu zamieszkania autora, zaczęłam mniej pewnie wsiadać do własnej windy. Jedynym mankamentem był dla mnie momentami brak jasności, kto w danym rozdziale jest narratorem. Niemniej jednak, w połączeniu z przepięknym wydaniem i klimatycznymi ilustracjami, to kawał świetnej lektury dla fanów niepokoju.

Joanie

ocenił na 7 9 godzin temu

Cytaty z książki Leśne ostępy

No były jeszcze książki. To, co kręciło ją od dziecka. Trawka, koncerty i oglądanie horrorów było ok, ale książki... to prawdziwa magia. A gdy mogła jeszcze czuć ten zapach, mieć dostęp do nowości, przyglądać się tym wszystkim cudownym okładkom i grzbietom... To było coś. Jak seks, jak zastrzyk adrenaliny. Endorfiny uwalniały się i dawały szczęście. Nie mogłaby żyć bez książek. Nie, na pewno nie. Życie stałoby się nudne i szare, nie miałoby sensu.

Rozwiń

Marcin Piotrowski Leśne ostępy Zobacz więcej

Więcej