Kantyczka dla Leibowitza

Name: Kantyczka dla Leibowitza
Rating: 7,4 (768 reviews)
Author: Walter Miller
ISBN: 9788383384405

Walter Miller

7,4 / 10

768 ocen

109 opinii

Rebis

Wydawnictwo: Rebis Seria: Wehikuł czasu [Rebis] fantasy, science fiction

424 str.

Kategoria:: fantasy, science fiction
Format:: papier
Seria:: Wehikuł czasu [Rebis]
Tytuł oryginału:: A Canticle for Leibowitz
Data wydania:: 2026-04-21
Data 1. wyd. pol.:: 1959-10-01
Data 1. wydania:: 1990-01-01
Liczba stron:: 424
Czas czytania: 7 godz. 4 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788383384405
Tłumacz:: Adam Szymanowski

więcej

Po wojnie jądrowej pozostali przy życiu ludzie atakują tych, których uznali za winnych katastrofy – naukowców i techników. Znękany świat pogrąża się w jeszcze większym szaleństwie i chaosie, a ludzkość cofa się do poziomu barbarzyństwa. W tych nowych wiekach ciemnych mnisi z Albertyńskiego Zakonu Leibowitza, żyjący w klasztorze na pustyni w stanie Utah, starają się ocalić wiedzę poprzednich pokoleń – pieczołowicie gromadzą i kopiują fragmenty starych tekstów, nawet jeśli ich już nie rozumieją. Jednakże prędzej czy później także oni będą musieli stawić czoło nowej brutalnej rzeczywistości…

Średnia ocen

7,4 / 10

109 opinii 768 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Kantyczka dla Leibowitza w ulubionej księgarni i Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,7

Lazar Nelio Biedermann

7,8

Zamknięte w lodzie Izabela Janiszewska

8,2

Święto Karkonoszy Sławek Gortych

8,8

Po stronie piekła Katarzyna Majewska-Ziemba

7,7

Dziewczyna z jeziora Joanna Parasiewicz

8,5

Miłość i odwaga Aneta Krasińska

8,0

Księgarnia na tyłach kresu Amy Sparkes

więcej

Opinia społeczności i

Kantyczka dla Leibowitza

Sięgając po tą książkę nie miałem do końca sprecyzowanych wymagań. Liczyłem, że na klasyce fantastyki się nie zawiodę. Czy tak do końca było. Trudno powiedzieć. Plusy: - ciekawie wykreowana wizja świata postapo po wojnie atomowej; - oryginalne przedstawienie trzech wycinków życia w zdewastowanym świecie w różnych etapach rozwoju społecznego i przemysłowego; - kilkuset letnie przeskoki w fabule początkowo zaskakują, ale i intrygują; - oryginalnie wykreowane postacie zakonników w każdym z epizodów; - niszczenie dorobku naukowego doprowadzi do analfabetyzmu i powrotu do „wieków ciemnych”; - walka mnichów o ocalenie resztek wiedzy, literatury i sztuki; - ludzkość oprócz wielkich osiągnięć będzie też popełniała fatalne w skutkach błędy; - czy człowiek ciągle będzie dążył do samozagłady?; - dylematy moralne dotyczące eutanazji osób z chorobą popromienną; - zmusza do refleksji nad życiem, naturą człowieka, wiarą; - wizja zakonników w kosmosie trochę absurdalna, ale oryginalna. Minusy: - słabo czuć atmosferę nuklearnej zagłady i zniszczeń; - za dużo przekonania, że tylko kościół jest w stanie ponownie scalić cywilizację. Ogółem książka dobra.

Zgłoś

2214 1485

Oceny książki Kantyczka dla Leibowitza

Średnia ocen

7,4 / 10

768 ocen

Twoja ocena

0 / 10

64 ocen

111 ocen

189 ocen

206 ocen

125 ocen

36 ocen

15 ocen

19 ocen

2 ocen

1 ocen

Opinia

1067

713

Hrosskar

04.05.2026

7 / 10

Na półkach: , ,

Kantyczka dla Leibowitza jest jedną z tych książek, na których nowe wydanie czekałem z wielką niecierpliwością. Powieść jest podzielona na trzy części, które rozgrywają się w różnych czasach, odległych od siebie o nawet kilkaset lat. Akcja rozpoczyna się wiele stuleci po wojnie jądrowej, w wyniku której duże obszary ziemi zostały zniszczone, a ocaleni szukają zemsty na wszelkiej maści inżynierach, nauczycielach, naukowcach, czy inżynierach. Ryzykując własnym życiem, mnisi z Albertyńskiego Zakonu Leibowitza, zbierają i kopiują książki, których nikt nie jest w stanie zrozumieć. Do czasu, aż minie wiele stuleci i wiele odkryć zostanie ponownie opisanych.

Wiele stuleci po wojnie jądrowej świat wygląda już zgoła inaczej - promieniowanie zniknęło, zostały różne mutacje i choroby, utworzył się nowy porządek świata i mamy papieża w Nowym Rzymie, który pełni całkiem ważną rolę. Cała sytuacja geopolityczna jest opisana dość pokrótce, ale stanowi ona tylko tło do opisywanych wydarzeń. W pierwszej części obserwujemy losy nowicjusza, który odkrywa schron i artefakty po założycielu zakonu, w którym jest, czyli po Leibowitzu. Pierwsza część ma najbardziej spokojne tempo i możemy powoli poznać świat przedstawiony i całą sytuację ludzkości. W drugiej części akcja rozgrywa się niewiele lat później, ale widać coraz większe ożywienie jeżeli chodzi o wynalazki i rozwój nauki. Co się dzieje w trzeciej nie będę zdradzał, ale tutaj mamy największy przeskok czasowy. Miller w swojej książce porusza wiele różnych tematów, niekiedy trudnych i często bez jednoznacznej odpowiedzi. Czy ludzkość zawsze będzie dążyła do zagłady? Czy pomimo upływu lat i doświadczenia, ludzkość niczego się nie nauczyła i popełni te same błędy, co kiedyś?

Kantyczka dla Leibowitza to interesująca książka poruszająca problem wojny nuklearnej i tego, jak będzie wyglądał świat po tej katastrofie.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Rebis! (współpraca reklamowa)

https://hrosskar.blogspot.com/2026/05/kantyczka-dla-leibowitza-walter-m.html

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

2556 użytkowników ma tytuł Kantyczka dla Leibowitza na półkach głównych

Chcę przeczytać 1 571
Przeczytane 954
Teraz czytam 31

350 użytkowników ma tytuł Kantyczka dla Leibowitza na półkach dodatkowych

Posiadam 226
Fantastyka 36
Ulubione 35
Chcę w prezencie 17
Ebook 13
Postapokalipsa 12
Science Fiction 11

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Galaxy Science Fiction vol 1 Poul Anderson, Alex Apostolides, Manly Banister, Jesse Franklin Bone, Mark Clifton, Patrick Fahy, Cyril M. Kornbluth, Joy Leache, Walter Miller, A.H. Phelps Jr, Frederik Pohl, Robert Silverberg, Clifford D. Simak, Bryce Walton

6,9

Galaxy Science Fiction vol 1 Poul Anderson, Alex Apostolides, Manly Banister, Jesse Franklin Bone, Mark Clifton, Patrick Fahy, Cyril M. Kornbluth, Joy Leache, Walter Miller, A.H. Phelps Jr, Frederik Pohl, Robert Silverberg, Clifford D. Simak, Bryce Walton

Okładka książki Fenix Antologia 6-7 (2-3/2019) Magdalena Białek, Zuza Biedrzycka, Bartek Biedrzycki, Mirosław Gołuński, Wojciech Gunia, Marcin Jamiołkowski, Marta Kładź-Kocot, Paweł Komosa, Błażej Kurowski, Walter Miller, Marek Oramus, Wala Ponomariowa, Radek Rak, Anna Sikorska, Marta Sobiecka, Krzysztof Sokołowski, Justyna Sygulska, Agnieszka Szady, Marek Turek, Dominika Węcławek

6,8

Fenix Antologia 6-7 (2-3/2019) Magdalena Białek, Zuza Biedrzycka, Bartek Biedrzycki, Mirosław Gołuński, Wojciech Gunia, Marcin Jamiołkowski, Marta Kładź-Kocot, Paweł Komosa, Błażej Kurowski, Walter Miller, Marek Oramus, Wala Ponomariowa, Radek Rak, Anna Sikorska, Marta Sobiecka, Krzysztof Sokołowski, Justyna Sygulska, Agnieszka Szady, Marek Turek, Dominika Węcławek

Okładka książki Lost Mars: The Golden Age of the Red Planet J.G. Ballard, Ray Bradbury, Marion Zimmer Bradley, Krystyn Lach-Szyrma, P. Schuyler Miller, Walter Miller, E. C. Tubb, George C. Wallis, Stanley G. Weinbaum, Herbert George Wells

0,0

Lost Mars: The Golden Age of the Red Planet J.G. Ballard, Ray Bradbury, Marion Zimmer Bradley, Krystyn Lach-Szyrma, P. Schuyler Miller, Walter Miller, E. C. Tubb, George C. Wallis, Stanley G. Weinbaum, Herbert George Wells

7,1

Ten świat musi zginąć! H. B. Fyfe, Fritz Leiber, Walter Miller, H. Beam Piper, Lester del Rey, Bob Shaw, Clifford D. Simak

4,8

Święty Leibowitz i dzikokonna Walter Miller

0,0

The best of Walter M. Miller Jr Walter Miller

Okładka książki The Mammoth Book of Vintage Science Fiction Poul Anderson, Isaac Asimov, Charles V. De Vet, Philip José Farmer, Katherine MacLean, Walter Miller, Frederik Pohl, Frank M. Robinson, Eric Frank Russell, Theodore Sturgeon, William Tenn

0,0

The Mammoth Book of Vintage Science Fiction Poul Anderson, Isaac Asimov, Charles V. De Vet, Philip José Farmer, Katherine MacLean, Walter Miller, Frederik Pohl, Frank M. Robinson, Eric Frank Russell, Theodore Sturgeon, William Tenn

więcej

Walter M. Miller Jr. (Walter Michael Miller Jr.) – amerykański pisarz science fiction. Najbardziej znany z nagradzanej powieści „Kantyczka dla Leibowitza”. Ukończył studia na University of Tennessee i University of Texas, potem pracował jako inżynier. W czasie II wojny światowej służył w lotnictwie jako radiotelegrafista oraz strzelec pokładowy, zaliczając 53 misje bombowe nad Włochami. Uczestniczył m.in. w bombardowaniu opactwa benedyktynów na Monte Cassino, który to fakt stał się dla niego traumatycznym przeżyciem. W latach 1951-1957 opublikował kilkadziesiąt opowiadań, z których „The Darfsteller” (1955) zdobyło nagrodę Hugo. W 1959, połączywszy trzy napisane wcześniej nowele, stworzył swą najbardziej znaną powieść „Kantyczka dla Leibowitza”, która zdobyła w 1961 nagrodę Hugo. Jak się okazało, była to jedyna powieść Millera opublikowana za jego życia. Powieść, utrzymana w tonacji postapokaliptycznej z silnymi elementami prokatolickimi, jest uznawana za arcydzieło i weszła do klasyki gatunku. W 1981 r. powstało słuchowisko radiowe na podstawie „Kantyczki”. Pisarz popełnił samobójstwo po napisaniu większości sequelu „Kantyczki” - „Święty Leibowitz i dzikokonna” (została opublikowana w 1997, po dokończeniu przez Terry'ego Bissona).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy Kantyczka dla Leibowitza przeczytali również

Kroniki marsjańskie

Ray Bradbury

Nie jest zwykła ksiażka sci-fi. Pełno jest tu przemyśleń w kontekście rozwoju ludzkości i tego co potrafiła "zepsuć". Podbój Marsa nie jest utopią, ale nadzieja na uratowanie pozostaje... Po prostu trzeba zacząć wszystko od nowa... Czuć w książce ciężki klimat lat 50tych, potencjalna wojna atamowa, czarnoskórzy walczący o swoje prawa, wyścig w podboju kosmosu.

Łuki

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Babel 17

Samuel R. Delany

Książka, która rozwija szczególnie żywy koncept w latach 60, w jaki sposób język programuje zachowania. Czyli zwrot językowy i pochodne gramatyk generatywnych Chomskyego. W warstwie literackiej dość męczące, tłumaczenie specjalnie nie poprawia czytelności. Postaci i dialogi nie ciekawe, jako pretekst do opisania idei. Warto przeczytać w kontekście Zamieci Neala Stephensona.

Maryanoo

ocenił na 6 9 miesięcy temu

Piknik na skraju drogi

Arkadij Strugacki Borys Strugacki

Kreacja świata zony niesamowita. Emocje niespotykane często gdy stalkerzy brną metr po metrze nie wiedząc czy za chwilę nie zginą w anomalii. Wolałbym najpierw przeczytać tę historię zamiast grać w gry z serii stalker. Twórcy gier czerpali garściami z tej opowieści i to dobrze bo świat przedstawiony w książce jest epicki. Gdy doda się fakt, że książka napisana ponad dekadę przed katastrofą w Czarnobylu to docenia się ponadczsowy geniusz braci Strugackich podwójnie.

_margo_

ocenił na 7 21 dni temu

Cieplarnia

Brian W. Aldiss

"Wyobraźcie sobie nasze słońce w swoich ostatnich fazach istnienia. Powiększone, palące mocniej, wysyłające promieniowanie o nieubłaganie rosnącej intensywności, które praży planety układu słonecznego. Ziemia, tak odległa w czasie od naszego obecnego istnienia, zwrócona jest już na stałe jedną stroną ku życiodajnej gwieździe. Strona oświetlona planety otrzymuję olbrzymią dawkę światła. Roślinność korzysta, a świat zwierzęcy cierpi, zanika, deewoluuje. Jak ludzie. To świat Cieplarni, Briana Aldissa, powieści o absolutnie fenomenalnej, choć niepokojącej wizji przyszłości." Więcej na kanale Mutahominid :)

Karol Ligecki

ocenił na 8 2 miesiące temu

Brama do gwiazd

Frederik Pohl

Szczerze mówiąc spodziewałem się poważnej (– Hmm sf i poważnej? – pyta moja żona) powieści, a tu proszę - jeden z największych luzaków bohaterem ciekawych zdarzeń na "gruszce" i dodatkowo zwierzający się robotowi w sesjach terapeutycznych. Świetnie się czytało, sięgam po część 2gą.

Bartosz Kaliszewski

ocenił na 7 3 miesiące temu

Miasto i gwiazdy

Arthur C. Clarke

Przeczytałem tę książkę po raz pierwszy będąc może w drugiej klasie podstawówki. Wraz z Ubikiem doprowadziła do tego, że bardzo szybko porzuciłem lektury szkolne na rzecz science fiction, a moje życie zostało odmienione - na zawsze zawładnęły nim kosmos i wizje przyszłości. Osiemnaście lat temu jej motywy wykorzystałem do napisania pracy maturalnej. Długo wstrzymywałem się z powrotem do niej, bo jako dojrzały czytelnik, miałem spore obawy, że spotka mnie zawód. Który już niejednokrotnie mnie dopadł, kiedy lektury młodości okazywały się trącić myszką, mieć w sobie sporo naiwności czy po prostu dziś były dla mnie słabe warsztatowo. A jednak i dziś potrafiła obudzić we mnie tę dziecięcą ciekawość, a Clarke potrafił pisać i nic mnie nie raziło. Nie będę się rozwodził, to prawdziwa klasyka SF i po prostu trzeba ją znać, a szkoda rzucać jakimiś mniejszymi spojlerami i psuć komuś samodzielne odkrywanie jej tajemnic. Ocenę może i zawyżam za nostalgię, ale tylko trochę. W dwa popołudnia ją wręcz przeleciałem, nie włączając nawet komputera, choć ostatnio czytanie idzie mi mozolnie. Niesamowita wizja, ciekawe zderzenie światów, tym większe wrażenie robi, kiedy się pomyśli, że ma to blisko 70 lat. Clark to był niesamowity wizjoner.

ketyow

ocenił na 10 6 miesięcy temu

Ogień nad otchłanią

Vernor Vinge

W odróżnieniu od większości opinii, uważam, że najmocniejszą stroną tej książki są losy Ravny i jej "drużyny". To właśnie ta część historii – rozgrywająca się w przestrzeni kosmicznej – pozwala w pełni docenić wyjątkowość uniwersum stworzonego przez Vinge’a. Autor prezentuje galaktykę podzieloną na strefy, w których obowiązują różne prawa fizyki – pomysł niezwykle oryginalny i mający ogromne znaczenie dla rozwoju cywilizacji. W tej warstwie fabularnej pojawia się wiele interesujących koncepcji oraz wizji ewolucji przyszłych społeczeństw. Niestety, choć tło jest fascynujące, zabrakło mi większej głębi w przedstawieniu samych bohaterów. Ich podróż ma charakter klasycznej space opery z kilkoma momentami pełnymi napięcia. Czytało się to jednak bardzo przyjemnie. Drugim, mniej dla mnie angażującym wątkiem, jest historia dwójki młodych ludzi, którzy przypadkiem trafiają na planetę zamieszkaną przez pso-podobne sfory, żyjące w realiach przypominających średniowiecze. Ta część opowieści zbliża się bardziej do fantasy, co nie do końca trafiło w moje oczekiwania względem literatury science fiction. W moim odczuciu autor zbyt szczegółowo zagłębił się w ten wątek, co momentami nużyło. Ocena: Świat Sfor – 7/10, reszta – 8.5/10. Łącznie – niecałe 8.

Dragonfly

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Wieczna wojna

Joe Haldeman

Książkę zacząłem czytać drugi raz, bo wcześniej nie odhaczyłem jej na serwisie. Zorientowałem się dopiero po około 100 stronach, więc trochę skróciłem sobie drogę, sięgając po streszczenie. Mimo to postanowiłem doczytać końcówkę w całości – jakieś 30–40 stron – żeby odświeżyć sobie wrażenia i upewnić się, czy dalej odbieram ją tak samo. I niestety, podtrzymuję swoje zdanie: za takie krótkie, urwane zakończenia powinno się tworzyć osobne „więzienie dla pisarzy”. A jedyna opcja złagodzenia wyroku to dopisanie czegoś więcej albo po prostu lepsze domknięcie historii. Trochę jak w grach – np. przy Mass Effect 3 twórcy musieli poprawiać zakończenie po fali krytyki i to pokazuje, jak bardzo odbiorcy potrzebują sensownego finału. Bo właśnie o to chodzi – my, czytelnicy, lubimy dopowiedzenia, domknięcia i jasne zakończenia bez zbędnych cliffhangerów. A mam wrażenie, że czasem autorzy po całym procesie budowania świata i postaci są już zwyczajnie zmęczeni i chcą to jak najszybciej zakończyć. Albo gonią ich terminy. Efekt jest taki, że końcówka nie dowozi tego, co powinna. Sama książka jako całość jest dobra i ma swoje mocne strony, ale zakończenie wyraźnie psuje końcowy odbiór. Dlatego właśnie za finał ode mnie minus.

wojo

ocenił na 7 18 dni temu

Statki czasu

Stephen Baxter

Ciekawa, z głową napisana, aczkolwiek nie umywająca się do pierwowzoru kontynuacja. Inna epoka, inna wiedza, inne założenia wpłynęły na powstające dzieło, które pełni funkcję książki przygodowej z bardzo pogmatwaną i pokręconą fabułą w porównaniu do swego pierwowzoru, który za oś główną brał krytykę ówczesnych stosunków społecznych. Widać tu ogromną wiedzę autora i jego zainteresowania wplecione w fabułę. Dobrze się zapoznać z tym dziełem, mając jednak na uwadzę, że oryginał jest nie do podrobienia.

100mk

ocenił na 6 17 dni temu

Wędrowiec

Fritz Leiber

Fritz Leiber, uznany mistrz science fiction i fantasy, w "Wędrowcu" stworzył niezwykłą opowieść, która zachwyca rozmachem i głębią. To nie tylko klasyczna powieść z gatunku science fiction, ale także fascynująca podróż przez filozoficzne rozważania o naturze wszechświata i ludzkiej egzystencji. Akcja książki rozpoczyna się, gdy tajemniczy obiekt - tytułowy Wędrowiec - pojawia się nagle w pobliżu Ziemi, wywołując chaos i panikę. Historia jest opowiadana z perspektywy różnych postaci, zarówno ludzi, jak i istot pozaziemskich, co nadaje jej wielowymiarowości i pozwala czytelnikowi spojrzeć na wydarzenia z różnych perspektyw. Leiber doskonale buduje napięcie, łącząc wątki katastroficzne z intymnymi historiami bohaterów. Jego narracja jest barwna i pełna detali, co sprawia, że świat przedstawiony wydaje się niezwykle realistyczny. Jednocześnie autor zadaje pytania o granice ludzkiej wiedzy, miejsce człowieka we wszechświecie i relacje między różnymi formami życia. "Wędrowiec" to książka, która łączy w sobie wartką akcję, emocje i intelektualne wyzwania. Leiber udowadnia, że literatura science fiction może być czymś więcej niż tylko rozrywką – jest tu przestrzeń na głębokie refleksje i poruszające obrazy. Polecam tę powieść zarówno miłośnikom klasycznej fantastyki naukowej, jak i tym, którzy szukają książki skłaniającej do myślenia. "Wędrowiec" to prawdziwa perełka, która z pewnością zapadnie w pamięć na długo. Nie przegapcie tej niezwykłej przygody!

Lucyferus

ocenił na 7 1 rok temu

Wir pamięci. Rozpad połowiczny. Mord założycielski

Edmund Wnuk-Lipiński

Trylogia zaczyna się trochę jak "Pamięć Absolutna", tyle że w całości osadzona na Ziemi. Drugi tom koncentruje się bardziej na ludziach pracujących dla reżimu Apostezjonu, przybliżając nam ich rozterki i schematy działania, co jest zaskakujące i ciekawe. Finał Trylogii zbiera z kolei na arenie wszystkich bohaterów tomów poprzednich. Jest to fajne doświadczenie, a świat i owi bohaterowie na tyle dobrze opisani, że aż się proszą o ekranizację. Nie jest to najambitniejsze socjologiczne SF jakie czytałem, ale za to wartka akcja i wielowymiarowe postacie dają najwięcej frajdy z czytania. Apostezjon jest znacznie bardziej bezpośrednią krytyką systemów socjalistycznych i totalitarnych, niż książki Zajdla. Z drugiej jednak strony, jest światem bardziej żywym, bardziej barwnym, który chyba łatwiej może trafić do czytelników, którzy PRL już nie pamiętają. Zajdel swoimi książkami przede wszystkim pouczał czytelników, a Wnuk-Lipiński zdołał zbudować naprawdę fajną, dramatyczną opowieść, do której chce się wracać. Solidna ekranizacja mogłaby ukazać ludziom jakim skarbem było polskie socjologiczne SF. I przy okazji - mogłaby odświeżyć to dzieło, bo wiele wątków i opisów relacji damsko-męskich źle się dziś czyta. Sugestia o mesjanizmie Iry też była dość karkołomna.

I3althazar

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Ostatni brzeg

Nevil Shute

O Boże drogi. Ta książka może bardzo, ale bardzo zagrać na przyzwyczajeniach nowoczesnego czytelnika który widząc hasło „postapo” zobaczy oczyma duszy „Mad Maxa” pod wodą. A co dostajemy? Najlepszą książkę o apokalipsie jaką kiedykolwiek powstała i prawdopodobnie powstanie. To nie jest zwykła książka, to absolutne arcydzieło. Tu nie ma wartkiej akcji, cała książka poza jednym rejsem statku to tak naprawdę historia stosunków między ludźmi postawionymi w sytuacji nadchodzącej zagłady. Bez oceniania, bez dramatyzowania, ta książka przybija właśnie nieuchronnością i dojmującą bezsilnością. Końcówka zostawia Cię po prostu z ciszą i ostatnio byłem tak przybity po książce po skończeniu „Kwiatów dla Algernona”. „Ostatni brzeg” powinien być lekturą szkolną, nawet nie ze względu na temat ale to ją został on opisany. Genialne. Dobijające i smutne, ale genialne.

Dawid

ocenił na 8 7 dni temu

Obcy w obcym kraju

Robert A. Heinlein

„Obcy w obcym kraju” czyli „mokry sen hippisów”. Muszę przyznać, że miałem zupełnie inne wyobrażenie o tej książce. Wynikało ono z tego jak często można się spotkać z tym tytułem w popkulturze oraz z moich wcześniejszych doświadczeń z prozą Heinleina. I tu podkreślam, że mój lekki zawód wynika z błędnych wyobrażeń, ale pod żadnym pozorem nie z tego, że jest to zła pozycja. Książka jest podzielona na pięć części, i po przeczytaniu każdej z nich miałem inne odczucia co do niej. Jeśli oczekujecie po tej książce typowego science fiction z bronią laserową i statkami kosmicznymi, to jest tu tego troszeczkę ale jest to opisane krótko i raczej ogólnikowo. Jest to przede wszystkim komentarz Heinleina na temat Ameryki i społeczeństwa jego czasów (choć akcja osadzona jest w przyszłości). Obrywa się w nim każdemu kto próbuje wywierać wpływ na społeczeństwo poprzez wciskanie mu swoich poglądów. Choć Heinlein był patriotą, ostro krytykuje rząd (a raczej to czym obawia się, że może się stać), wszystkie instytucje policyjne, korporacje, organizacje społeczne i religijne, które w tamtym czasie nadużywały swoich wpływów. Dla Heinleina najważniejszą wartością była wolność i prawo do krytycznego myślenia. I tym jest właśnie ta książka, swego rodzaju „pobudzaczem” krytycznego myślenia. Heinlein próbuje pokazać poprzez zderzanie ze sobą wszelkiego rodzaju ideologi i poglądów, że świat nie powinien ulegać jakiejś grupie tylko dlatego, że inni skandują jej hasła. Opisuje człowieka wychowywanego w kulturze innej planety, który po prostu myśli inaczej niż wszyscy dookoła, i to jak reagują ludzie na jego zachowania i poglądy. Choć książka ta nazywana jest „biblią hippisów”(i nie ma się co dziwić, ponieważ główny bohater promuje wolną miłość i siłą woli potrafi „usuwać zło” wokół niego), to jednak i hippisom się obrywa. Jak to wynika z ludzkiej natury hippisi postanowili zignorować dość istotne elementy powieści, które były dla nich nie wygodne. Wszystko co udaje się Mike'owi udaje mu się dlatego, że dysponuje kosmicznymi umiejętnościami i specyficznymi zasobami. W prawdziwym świecie styl życia dzieci kwiatów zderzał się ze ścianą rzeczywistości w momencie kiedy trzeba było opłacić rachunki za wynajmowane lokum, kupować jedzenie, zmagać się z porannym kacem, głodem narkotykowym oraz wszelkiego rodzaju chorobami wynikającymi z ich stylu życia. Serdecznie polecam te pozycję, jednak proszę pamiętajcie, że nie jest to typowe przygodowe science fiction ale raczej „socjologiczno-filozoficzne” science fiction.

Kaczmar

ocenił na 8 16 dni temu

Ostatni, którzy wyszli z raju

Marek S. Huberath

1). "-Wrócieeś Sneogg, wiedziaam..." - akcja dzieje się w postapokaliptycznym, napromieniowanym świecie przyszłości. Głęboko pod ziemią, w zamkniętym Pokoju, w którym zdeformowani mieszkańcy (jeszcze nie ludzie),będący w wieku tuż po okresie dojrzewania, są więzieni (podobnie jak wielu innych w podobnych pomieszczeniach) i czekają na ewentualne uczłowieczenie... Klimatem przypomina mi to "Nie mam ust, a muszę krzyczeć" Ellisona, ale lepiej napisane. Końcówka podobna do zakończenia "Paradyzji" Zajdla. Świetne! - 10pkt. 2). "Trzy kobiety Dona" - mężczyzna w towarzystwie trzech kobiet od wielu dni przemierza pieszo surowe, zimne góry brodząc w zaspach śniegu postapokaliptycznego, zmrożonego świata. Wszyscy są na skraju wyczerpania, głodni i wychłodzeni, cel podróży niejasny... Przypadkowo, ostatkiem sił, pod grubą warstwą śniegu odnajdują przysypany, opustoszały dom... Beznadzieja "Drogi" McCarthy'ego rozgrywająca się w mroźnym świecie "Lodu" Dukaja. Kolejna świetna rzecz! - 10pkt; 3). "Kara większa" - Nagi Ruder Milenkowicz budzi się przywiązany do łóżka w pokoju przesłuchań. Jest obolały, połamany, zakrwawiony, z ranami, powybijanymi zębami, powyrywanymi paznokciami i poprzypalaną skórą. Dowiaduje się, że kara większa dobiegła końca bo skrócili mu tortury i piekło o dwie sesje. Trafia do Nieba, na kolejne operacje i rekonwalescencję... Czytając ten traktat o poniżaniu od razu przed oczami mam sugestywne przesłuchania umęczonego Widucha z "Chołodu" Twardocha... Wstrząsające! - 8,5pkt; 4). "Ostatni, którzy wyszli z Raju" - wielowarstwowa, choć zaledwie 120to stronicowa nowelka o przyszłości, w której na ziemię przylatują mieszkańcy planety Heddehen. Od ponad stu lat kolejne statki są przechwytywane przez Ziemian, a Heddeni (niemal identyczni fizycznie jak ludzie) stopniowo wcielani do społeczeństwa. Asymilacja nie przebiega jednak bez zgrzytów, przybyszów nazywa się oficjalnie emigrantami, a potajemnie przybłędami z kosmosu. Całość śledzimy z perspektywy Grahama - profesora uniwersytetu oraz jego kolegów wykładowców, zarówno Ziemian jak i Heddenów. Kwestie powstania życia na Ziemi, historii ludzkości, kwestie Boga, wiary, rasizmu, represji, podziału na wolną Amerykę, azjatycką Republikę Środka i zamkniętą Rzeszę Europejską... Dobra rzecz - 8,5pkt; 5). "Kocia obecność" - pan L. pracuje w zakładzie fotograficznym, zazwyczaj zamknięty w ciemni. Któregoś dnia niespodziewanie pojawia się tam tajemniczy kot. Perypetie ze znikającym i pojawiającym się w najmniej oczekiwanych momentach gościem zaczynają się komplikować, L. dowiaduje się że przeszedł próbę kota i został Przewodnikiem. Zaczyna widywać zmarłych... - 7pkt.

WissQuek

ocenił na 9 3 miesiące temu

Gdzie wasze ciała porzucone

Philip José Farmer

No, no, no szykuje się tutaj dłuższa trylogia chyba, myślałam że to takie krótkie czytadełko jest patrząc po gabarytach książeczki, a tu proszę, solidne SF, które zapowiada sie na rozbudowaną pozycję! Bardzo sie cieszę, ponieważ pomysł na fabułę bardzo interesujący, zestawienie bohaterów cokolwiek absurdalne ale jakże interesujące. Książka nie dość, że jest SF to wydaje się również wnikliwym stadium opisu socjologicznego i kulturalnego społeczeństwa ludzi. Tutaj mimo, że powieść została napisana lata temu, to mimo, że czasem czuć to, to to nie przeszkadza. Jak dla mnie super, już się zaraz biorę za następna część, pozycja warta zapoznania się.

Marta

oceniła na 8 6 miesięcy temu

Pierścień

Larry Niven

Początek zapowiada się bardzo obiecująco: intrygujący koncept, tajemnica, skala konstrukcji robiąca ogromne wrażenie i kilka naprawdę ciekawych pomysłów science fiction. Niestety im dalej, tym bardziej książka traci tempo i skupienie. Po dotarciu na Pierścień fabuła wyraźnie siada — dużo jest latania, oglądania i zapowiedzi wydarzeń, które rzadko prowadzą do czegoś konkretnego. Najciekawsze elementy to same idee: skala świata, zasady funkcjonowania Pierścienia, manipulowanie rasami czy koncepcja szczęścia jako cechy. Problem w tym, że są one porozrzucane i rzadko pogłębiane, a całość zbyt często skręca w stronę lekkiej przygodówki zamiast koncepcyjnego SF. Postacie są raczej nośnikami fabuły niż czymś, co angażuje emocjonalnie. To nierówna, momentami nużąca lektura, ciekawa głównie jako klasyka gatunku i zapis dobrego pomysłu, który nie został w pełni wykorzystany.

Wojtek

ocenił na 6 3 miesiące temu

Luna to surowa pani

Robert A. Heinlein

Ciekawa książka, która raczej niż na technologii i bitwach kosmicznych skupia się na polityce Księżyca i Ziemi oraz ich w zależności i wzajemnej niechęci – byłaby bardzo dobra gdyby wydana była w zeszłym roku, a fakt, że Heinlein napisał ją 60 lat temu jest naprawdę imponujący. W ogóle się nie zestarzała!

filip404

ocenił na 8 6 dni temu

Gniazdo światów

Marek S. Huberath

Powieści takie jak Gniazdo Światów trudne są do kategoryzacji. Ujmijmy, że jest to, fantastyka ale jak to u Huberatha bywa, jest ona tylko pretekstem do zabawy formą, treścią i przesłaniem które dalece głębsze jest niż tylko gra wyobraźnią. Twórczość Huberatha jest dla mnie zawsze czymś zaskakującym – nie wiem czego się spodziewać. A do tego autor bardzo dobrze umie w zakończenia. Czasem ma się wrażenie, że książka trochę nuży, dąży donikąd ale to tylko złudzenie – bo za rogiem czeka nagroda, a do tego bardzo nieoczywista. Huberath w swojej książce, jak przynajmniej mi się wydaje, rozprawia się z kilkoma mitami, używa jednocześnie płaszczyka dość przecież znanego w tego typu literaturze ale potem dokonuje absolutnej wolty i zaczynami się zastanawiać, co jest tu jawą, a co snem – co jest powieścią, a co nią nie jest? Kto czyta? A kto jest czytany? Bo ubiór tej powieści jest nam przecież znany. Gniazdo Światów to opowieść, wbrew pozorom, o miłości i poświęceniu. Gavein wraz ze swoją żoną Ra Mahleine przenoszą się do nowej krainy, po spędzeniu w poprzedniej 35 lat (wiecie, że według GUS po osiągnięciu 35 roku życia wkracza się w wiek średni?). A w zasadzie – Gavein skończył 35 lat, a jego żona jest cztery lata młodsza więc żeby go dogonić z wiekiem płynie statkiem, który podąża do nowej krainy ich zamieszkania cztery lata. W tym czasie Gavein leci samolotem i dla niego mijają zaledwie 2 tygodnie. Więc w Davabel spotykają się już jako równolatkowie. Kraina ta to kraina nierówności – podział społeczny jest tam realizowany na podstawie koloru włosów – czarne są najbardziej pożądane, blond – najmniej. Więc Ra Mahleine jest na samym dnie drabiny społecznej. Niezwykle istotnymi są też Imiona Ważne (pamiętacie Ziemiomorze?). W tym wszystkim pojawia się jeszcze jeden rekwizyt – powieść pt. Gniazdo Światów. Czym jest? Czy Gavein zrozumie ten koncept? Huberath znów bierze nas pod włos i stawia przed niezwykle trudnym zadaniem – czy weźmiemy odpowiedzialność za czyjeś życie, nawet jeżeli jesteśmy błagani, żebyśmy tego nie robili?

StrongSilentType__

ocenił na 8 17 dni temu

Gwiazdy moim przeznaczeniem

Alfred Bester

Obok tej powieści nie da się przejść obojętnie. Bester stworzył interesującą wersję przyszłości i przewrotnie opowiedział historię z perspektywy odrażającego antybohatera. Człowiek, który podporządkował wszystko zemście i dążył po trupach do celu, nie bacząc na krzywdę postronnych osób, które akurat znalazły blisko niego. Sama historia jest niezła (tylko i aż), ale zakończenie wgniata w fotel. Autor bawi się formą, ale jednocześnie porusza ważne problemy filozoficzne. Niespodziewana i satysfakcjonująca konkluzja - dla niej warto przeczytać tę książkę, nawet jeśli nie cała fabuła jest na tym samym poziomie, a z główną postacią po prostu nie da się utożsamiać.

Beren

ocenił na 7 10 dni temu

Non stop

Brian W. Aldiss

dobra jednak nie porywająca. trochę inne spojrzenie na podróże kosmiczne i rozwój ludzkości. tłumacz czy też redaktor powinien wrócić do szkoły podstawowej i powtórzyć pisownię "nie" z różnymi częściami mowy. poprawnie udawało się tylko przypadkiem ponieważ przyjął taktykę "wszędzie osobno".

PedrodeUrsua

oceniła na 6 6 dni temu

Cytaty z książki Kantyczka dla Leibowitza

Książka stanowiła satyryczny wierszowany dialog między dwoma agnostykami, którzy, posługując się wyłącznie przyrodzonym rozumem, próbowali udowodnić, że posługując się wyłącznie przyrodzonym rozumem, nie można udowodnić istnienia Boga.
Udało się im jedynie udowodnić, że matematyczna granica nieskończonego ciągu “powątpiewali w pewność, z jaką rzecz wątpliwa uznawana jest za niepoznawalną, skoro owa
«rzecz wątpliwa» pozostaje stwierdzeniem poprzedzającym wobec «niepoznawalności» rzeczy wątpliwej", otóż że granica tego procesu w nieskończoności może być jedynie
równoważna ze stwierdzeniem absolutnej pewności, aczkolwiek wyrażonej jako nieskończony ciąg negacji pewności.

Książka stanowiła satyryczny wierszowany dialog między dwoma agnostykami, którzy, posługując się wyłącznie przyrodzonym rozumem, próbowali u...

Rozwiń

Walter Miller Kantyczka dla Leibowitza Zobacz więcej

Czy pragnienie, żeby złożyć ostateczne i wieczyste śluby nie jest pokrewne motywacji kota, który staje się ornitologiem, by uwznioślić ornitofagię, pożerając, jak przystało na wtajemniczonego, penthestes atricapillus, ale nigdy nie zjadając sikorek?

Czy pragnienie, żeby złożyć ostateczne i wieczyste śluby nie jest pokrewne motywacji kota, który staje się ornitologiem, by uwznioślić ornit...

Rozwiń

Walter Miller Kantyczka dla Leibowitza Zobacz więcej

Gdyby nie pielgrzym, który opasał biodra swoje, a ukazał się podczas wielkopostnych umartwień młodego nowicjusza na pustyni, brat Francis Gerard z Utah nigdy by nie odkrył świętych dokumentów.

Gdyby nie pielgrzym, który opasał biodra swoje, a ukazał się podczas wielkopostnych umartwień młodego nowicjusza na pustyni, brat Francis Ge...

Rozwiń

Walter Miller Kantyczka dla Leibowitza Zobacz więcej

Więcej