rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii

Okładka książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii autora Waldemar Łazuga, 9788377850886
Okładka książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii
Waldemar Łazuga
7,2 / 10
Wydawnictwo: Zysk i S-ka historia
558 str. 9 godz. 18 min.
Kategoria:
historia
Format:
papier
Data wydania:
2013-03-04
Data 1. wyd. pol.:
2013-03-04
Liczba stron:
558
Czas czytania
9 godz. 18 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377850886
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10
7 opinii 17 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii

Średnia ocen
7,2 / 10
17 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
2 ocen
8
5 ocen
7
6 ocen
6
2 ocen
5
2 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
81
81
Idrek
09.02.2024
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Bardzo dużo informacji, skondensowanych w całkiem nie dużej objętość. Z jednej strony to zaleta, z drugiej nie koniecznie. Muszę też przyznać, że narracja, w której co drugie zdanie składa się z cytatu, nie jest moim ulubionym sposobem prowadzenia opowieści.

Bardzo dużo informacji, skondensowanych w całkiem nie dużej objętość. Z jednej strony to zaleta, z drugiej nie koniecznie. Muszę też przyznać, że narracja, w której co drugie zdanie składa się z cytatu, nie jest moim ulubionym sposobem prowadzenia opowieści.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

168 użytkowników ma tytuł Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii na półkach głównych
  • 137
  • 28
  • 3
38 użytkowników ma tytuł Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii na półkach dodatkowych
  • 19
  • 8
  • 3
  • 3
  • 2
  • 2
  • 1

Tagi i tematy do książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii

Historia Austro-Węgry XIX wiek Galicja

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki 1 K. Tysiąc skarbów Krakowa. Dzieje i sztuka Andrzej Chwalba, Krzysztof J. Czyżewski, Karolina Grodziska, Anna Król, Waldemar Łazuga, Michał Niezabitowski, Zdzisław Noga, Jacek Purchla, Krzysztof Stopka, Marek Walczak, Joanna Ziętkiewicz-Kotz
Ocena 6,0
1 K. Tysiąc skarbów Krakowa. Dzieje i sztuka Andrzej Chwalba, Krzysztof J. Czyżewski, Karolina Grodziska, Anna Król, Waldemar Łazuga, Michał Niezabitowski, Zdzisław Noga, Jacek Purchla, Krzysztof Stopka, Marek Walczak, Joanna Ziętkiewicz-Kotz
więcej
Waldemar Łazuga
Waldemar Łazuga
Polski historyk zajmujący się dziejami XIX i XX wieku. Związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Życie codzienne we Florencji. Czasy Medyceuszów Jean-Marie Lucas-Dubreton
Życie codzienne we Florencji. Czasy Medyceuszów
Jean-Marie Lucas-Dubreton
Po rozczarowującym Ceramie "Jak kwitnące drzewo" odkurzyłem z półki starszą pozycję z PIW-u z serii o życiu codziennym, żeby jednak coś o tej Florencji przeczytać. Książka została w Polsce wydana w 1961 roku i jeśli na niektóre kwestie popatrzymy przez palce to dzieło całkiem nieźle się broni. Przede wszystkim książka jest taką kombinacją omówień wydarzeń politycznych - buntów, spisków, momentów z życia władców, stosunków z Francją podczas wojen włoskich (tu akurat widać trochę epokę w której pisał autor, bo bunty biedoty są przedstawiane jako walka klas), ale zgodnie z tytułem jest też sporo informacji o życiu codziennym. Dowiemy się jak wyglądało florenckie wesele, jakie były przepisy dotyczące tej uroczystości, jak zmieniała się moda w mieście i jakie wprowadzono działania, żeby powstrzymać ciągłe zmiany w ubiorze, jak wyglądało życie artystów w mieście, co jedzono itp. Autor wspomina, że florentczycy byli zabawni i to widać w tej pozycji, bo sporo jest po prostu śmiesznych i ciekawych anegdotek jak ta o Giotto przewróconym przez świnie, życiorysie artysty Filippo Lippim - porywaczu mniszek i berberyjskim niewolniku czy dialogi florenckich rzemieślników po prostu zapadają w pamięć.
Balcar - awatar Balcar
ocenił na 7 3 lata temu
1913. Rok przed burzą Florian Illies
1913. Rok przed burzą
Florian Illies
Świetnie napisana i przełożona, bardzo inspirująca książka. Znam tę epokę, ale nawet ja znalazłam masę smacznych historii, o których nie miałam pojęcia. Tę książkę należy czytać z komputerem obok, strona po stronie, a poszczególne (bardzo zwięzłe) rozdziały rozguglowywać - czasami, żeby się przekonać, jak mało wie polski internet, czasami, żeby samemu znaleźć sobie ilustracje. Świetny pomysł!
Elli - awatar Elli
ocenił na 10 11 miesięcy temu
Powrót Martina Guerre’a Natalie Zemon Davis
Powrót Martina Guerre’a
Natalie Zemon Davis
Niesamowita historia, tym niezwyklejsza, że wydarzyła się naprawdę. Pewnego dnia przykładny mąż i ojciec Martin Guerre ucieka od rodziny, plotkuje się, że uciekł do klasztoru albo na wojnę. Po paru latach powraca do żony, która go przyjmuje z powrotem, ale u niektórych z jego bliskich pojawia się przeczucie, że nie jest to ten sam człowiek... Czyta się jak dobry thriller sądowy, co nie dziwi, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że w dużej mierze została oparta na faktycznych protokołach sądowych Parlamentu w Tuluzie z połowy XVI. wieku. Amerykańska badaczka idzie o krok dalej i dla ukazania szerszego kontekstu wydarzeń przeanalizowała zachowane dokumenty z tego okresu- umowy notarialne dzierżawy gruntów, chłopskie testamenty czy kontrakty ślubne. Kreśli tym samym bardzo żywy, ale bynajmniej nie bukoliczny, obraz francuskiej wsi i stanu włościańskiego u progu nowożytności. Jak w soczewce skupia mikrokosmos pogranicza pirenejskiego i styku kultur okcytańskiej, baskijskiej czy hiszpańskiej. Stara się przy tym uzasadnić motywy stojące za postawami Martina Guerre, Arnauda de Tihl oraz Bertrande de Rols. Krótka, ale treściwa.
Borowik - awatar Borowik
ocenił na 9 3 miesiące temu
Życie codzienne w Turcji osmańskiej Raphaela Lewis
Życie codzienne w Turcji osmańskiej
Raphaela Lewis
Całkiem niezłe, gdyby nie było takie bezkrytyczne wobec Turcji. Autorka nie potrafiła zapanować nad fascynacją tą kulturą, przez to niektóre tezy budzą śmiech: 1. System niewolniczy był właściwie OK, a niewolnicy cieszyli się szacunkiem i dostatnim życiem, mieli poza tym szansę,by odzyskać wolność i zrobić karierę. <Szczególnie Ci konający na galerach i wykastrowani> 2. Turcy nie wprowadzali na siłę swojej wiary na podbitych terenach, a tam gdzie przejęli władzę ludziom żyło się znacznie lepiej. <Szczególnie tym, którzy natychmiast nie zostali zarżnięciu lub nie trafili w jasyr. A co religijnego aspektu podbojów, z tego co pamiętam, to gdy najechali Polskę, łaskawie zgodzili się opuścić tereny pod warunkiem, że król i cały naród przyjmie islam i złoży sułtanowi lenniczy hołd.> 3. Jako ojcowie byli niezwykle ciepli i rodzinni. <Dlatego brali sobie po kilka żon, którym nie pozwalali wychodzić z domu.> Pewnie było jeszcze kilka podobnych kwiatków, ale mniejsza z tym. Ogólnie w książce jest dużo ciekawostek i daje radę nawet mimo kuriozalnych zachwytów.
stilben - awatar stilben
ocenił na 6 11 lat temu
Wielka masakra kotów i inne epizody francuskiej historii kultury Robert Darnton
Wielka masakra kotów i inne epizody francuskiej historii kultury
Robert Darnton
Praca amerykańskiego historyka zaliczana zarazem i do mikrohistorii (w zakresie przytoczonych problemów), jak i historii antropologicznej. Podtytuł – "i inne epizody francuskiej historii kulturowej" – wyraźnie wskazuje obszar zainteresowań autora. Warto dodać, że chodzi o XVIII wiek, a konkretnie okres ancien regime’u, czyli przed Wielką Rewolucją Francuską. Całość podzielona jest na sześć rozdziałów, w zasadzie od najbardziej, do najmniej ciekawego. Tytułowa masakra kotów, jej przyczyny, okoliczności, tradycje etc. zostały przedstawione w drugim rozdziale. I miłośnicy kotów mogą być zszokowani. Z kolei czwarty rozdział – paryskie środowisko literackie w raportach nadzorującego je policjanta dorównuje z całą pewnością tytułowemu. Pokazuje przy tym, że od XVIII wieku zmieniło się jedno – dziś nie analizuje się dochodów małżonków i co za tym idzie wpływu małżeństwa na sytuację finansową twórcy. Poza tym jak i dziś liczą się przede wszystkim …. relacje (inaczej znajomości, plecy, protekcja etc.). I wówczas autorzy starali się o różne synekury, najlepiej w pewnym sektorze publicznym. Najciekawszy jest pierwszy rozdział – chłopi opowiadają bajki – wymowa bajek Babci Gąski. Znakomita analiza francuskich podań ludowych, wprowadzonych do literatury przez Charlesa Perraulta (a wiek później ich zmodyfikowanych wersji przez braci Grimm). Autor znakomicie rozprawił się z absurdalnymi, psychoanalitycznymi interpretacjami bajki o Czerwonym Kapturki w wersji Ericha Fromma i Brunona Bettelheima. Opisuje historie tego podania, brzmiącego pierwotnie zupełnie inaczej niż znana dziś wersja, powstała jako przetworzenie ludowej opowieści dla elit. Porównuje także bajki z kręgu kultury francuskiej (realistyczne,frywolne, bez grozy i wymyślonych potworów – poza olbrzymami, sławiące cwaniactwo), niemieckiej (zawsze wymyślone stwory, groza), anglosaskiej (często rymowane) i włoskiej (dziwaczne). Dwie pierwsze zestawia ze sobą na konkretnych przykładach. A wszystko jest osadzone w realiach francuskiej wsi okresu „długiego trwania”. Dwa mniej ciekawe rozdziały dotyczą hierarchii mieszkańców Montpellier na ustalonej podstawie udziału w procesji oraz recepcji dzieł Rousseau zarówno przez jego zamożnego czytelnika, protestanckiego kupca z La Rochelle, jak i jego współczesnych. Ale i ten ostatni przypadek pokazuje, że to wówczas powstała moda na szukanie emocji w lekturze powieści (zarówno uniesień, jak i wzruszeń). Pewną wadą jest język, odwoływanie się do innych autorów i tytułów oraz terminów z bardziej wyspecjalizowanych publikacji. Tym niemniej zdecydowanie warto. Książka, która pozostaje w pamięci. Pozycja przeczytana w ramach wyzwania kwietniowego – książka z tytułem (lub autorem) rozpoczynającym się na literę „W”.
Aguirre - awatar Aguirre
ocenił na 8 11 miesięcy temu
Wiedeń 1913 Piotr Szarota
Wiedeń 1913
Piotr Szarota
Dla znających nieco świat literatury, muzyki, teatru i sztuki pozycja będzie pewnie ciekawa. Mi jednak zabrakło szerszego tła społeczno-politycznego. Wcześniej czytałam Paryż 1938 i przyznam, że ta pozycja dużo bardziej mi się podobała - czuło się narastający niepokój, wpływ zmian politycznych i ideologii na funkcjonowanie społeczeństwa. Tutaj elementów tła historycznego jest jak na lekarstwo i jest to dla mnie rozczarowujące.
May_bi - awatar May_bi
ocenił na 6 1 dzień temu
Zwrot. Jak zaczął się renesans Stephen Greenblatt
Zwrot. Jak zaczął się renesans
Stephen Greenblatt
Wbrew pozorom, niewiele w "Zwrocie" renesansu, za to autor przenosi nas głównie do średniowiecza oraz do starożytności. Spotykamy się tu ze starożytnymi filozofami, głównie Epikurem, i tymi, którzy podchwycili jego idee. Dowiadujemy się o tym, jak te idee zostały zapomniane, wraz z nastaniem chrześcijaństwa. Odwiedzamy średniowieczne biblioteki, obserwujemy pracę skrybów - "Zwrot" to pean na cześć książek, bo były one pasją głównego bohatera, Poggio Braccioliniego, podróżującego po klasztorach w scenie niczym z Imienia róży. To Poggio odnalazł i przywrócił światu dzieło Lukrecjusza, "O rzeczywistości", zawierające szokująco współczesne idee, stojące właściwie u podstaw współczesnej nauki i w ogóle postrzegania świata. Klasyczna narracja, że to średniowieczni mnisi uratowali dla potomnych antyczne dzieła są mocno przesadzona - to prawda, mnisi kopiowali starożytne książki i dzięki nim niektóre z nich ocalały, ale jeszcze więcej uległo zniszczeniu i nigdy się nie dowiemy tak naprawdę ile z nich i co w nich było. Z tego, co przetrwało (często zupełnym przypadkiem) wynika, iż starożytni odkryli wiele rzeczy zaskakująco zgodnych z naszą dzisiejszą wiedzą. Gdyby w średniowieczu tak dbano o tę starożytną wiedzę, jak utrzymuje to Kościół, to idee te by żyły, a w renesansie i kolejnych epokach nie trzeba by ich było na nowo odkrywać (narażając się przy tym na oskarżenia o herezję). Przecież Kościół dopuszczał tylko te “naukowe” twierdzenia, które były zgodne z jego doktryną; za herezję uważano nawet samodzielne czytanie Biblii przez maluczkich (bo a nuż zinterpretowaliby sobie ją nie tak, jak trzeba). "Zwrot" nie ma w sobie nic z nudnych książek historycznych, Greenblat pisze barwnym, a zarazem pięknym, literackim językiem, pozwalając nam pooddychać atmosferą dawnych czasów, zwolnić i zastanowić się nad przesłaniem starożytnej filozofii. Jedyny problem z tą narracją jest taki, że autor przypisuje Lukrecjuszowi przemawiającemu zza grobu wielkie zaslugi, a mianowicie zainspirowanie zwrotu ludzkości ku nauce, świeckości, rozumowi, ale miałam poczucie, że nie ma na to zbyt wielu dowodów. Przynajmniej Greenblat ich nie przedstawia, to są ledwie domysły, że uczeni tacy jak Galileusz, Giordano Bruno, Francis Bacon mogli Lukrecjusza czytać. O samym też renesansie, jak już wspomniałam, niewiele tu znajdziemy, gdyż autor skupia się na zaginionej książce i życiu Braccioliniego. Za mało tu tym, co działo się dalej, toteż można odnieść wrażenie, że przypisywanie tak wielkiej roli jednej książce to wyolbrzymienie. Tym niemniej to piękna teoria, a książkę warto przeczytać chociażby z uwagi na to ile wiedzy z dziedziny historii oraz filozofii zawiera. Jeśli zaś chodzi o technikalia, to kto wpadł na pomysł, żeby w tekście nie było żadnych odnośników do przypisów, znajdujących się na końcu książki?
joly_fh - awatar joly_fh
ocenił na 7 10 miesięcy temu
Kult Stalina. Studium alchemii władzy Jan Plamper
Kult Stalina. Studium alchemii władzy
Jan Plamper
Bardzo interesujące, ale często myślałam, że to pozycja dla historyków sztuki. Szczegóły może i ciekawe, ale jednak szczegóły. Czyta się dobrze, książka jest dobrze udokumentowana, autor zrobił imponującą kwarendę źródłową. Mechanizm "robienia propagandy" bardzo pouczający. Dla zainteresowanych historią XX wieku.
haLina - awatar haLina
oceniła na 6 7 lat temu
Grabież Europy Lynn H. Nicholas
Grabież Europy
Lynn H. Nicholas
Niełatwo się czyta tę książkę - po pierwsze jest dosyć gruba po prostu. Po drugie, pełna, ale naprawdę pełna faktów i informacji, więc nie da się tego szybko czytać. Po trzecie - temat oczywiście dosyć trudny (wojna i różne niezbyt przyjemne cechy ludzkiego charakteru ujawniające się w takich sytuacjach). Po czwarte - spory format książki, więc trzeba z jakąś podpórką czytać, bo ręka mdleje po jakimś czasie. I uwaga - wbrew opisowi na okładce, nie do końca czyta się to jak książkę przygodową. Bardziej przypomina mi opracowanie naukowe, ze względu na intensywność informacji na każdej stronie, przewijających się nazwisk, miejsc, dat i wątków. Jednak trzeba uznać ogrom pracy, jaki wykonała Autorka, co potwierdza prawie 30 stron przypisów, bibliografii i indeksów. Mimo jednak tej ilości danych warto przeczytać. Ale na pewno nie jako pierwszą książkę w temacie grabieży i odzyskiwania dóbr kultury. Do tego będzie lepsza książka Karola Estreichera, który zresztą jest tu wspomniany kilkukrotnie!
Goldie - awatar Goldie
ocenił na 8 17 dni temu
Życie codzienne pod rządami Stalina. Rosja radziecka w latach trzydziestych XX wieku Sheila Fitzpatrick
Życie codzienne pod rządami Stalina. Rosja radziecka w latach trzydziestych XX wieku
Sheila Fitzpatrick
Pozycja z dziedziny mojej ulubionej historii społecznej. Autorka opisuje lata trzydzieste w ZSRR, tym razem nie z punktu widzenia czystek i terroru Stalina, lecz zwyczajnych ludzi, którym przyszło wtedy żyć w kraju „jedynie słusznego” ustroju. Obserwujemy zatem jak w tym czasie żyli zarówno partyjni i funkcjonariusze, jak i zwykli ludzie, a nawet tzw. „liszeńcy”, czyli obywatele pozbawieni wielu podstawowych praw (m.in. wyborczych, ale i edukacji dla dzieci etc.), czyli tzw. ”kułacy”, dawni arystokraci i burżuazja, duchowni i ich dzieci. Autorka pokazuje z jakim problemami borykali się zwykli ludzie, i jak w stosunku do warstwy uprzywilejowanej (partyjni, resorty mundurowe, stachanowcy) radzono sobie z tymi problemami (reglamentacja i sklepy dla wybranych). Pokazuje tragiczną sytuację chłopstwa (wtedy już kołchoźników), które zostało przywiązane do wsi wskutek braku paszportów wewnętrznych. Ale także śladowe pozostałości wolnego rynku – targi kołchozowe, prawo do wykonywania niektórych rzemiosł, tylko na zamówienie. Dużo miejsca, może nawet zbyt wiele, poświęcone jest oficjalnej propagandzie, czyli stwarzaniu iluzji i nieosiągalnego świata marzeń dla ludu oraz prób kreacji nowego, radzieckiego człowieka. Autorka przedstawiła oficjalne i nieoficjalne kulty, czyli Stalina, lotników czy polarników, a z drugiej strony lokalnych szefów partii, budujących własną pozycję. Po drugiej stronie stali zabijani i wysiedlani, „rozkułaczani”, których to wszystkich musiały wyrzec się ich dzieci i nierzadko małżonki. Wreszcie obserwujemy ówczesne problemy obyczajowe. Po latach wolności w tym zakresie, nastąpiło przykręcenie śruby. Miejsce wolnej miłości zajęły coraz trudniej rozwiązywalne małżeństwa, zaś rodzina stała się jedną z głównych wartości chronionych przez komunistyczne państwo. Co prawda nieskutecznie, albowiem samotne matki z dziećmi latami ścigały ich ojców, nierzadko bigamistów, próbując wyegzekwować alimenty. Książkę zamyka rozdział poświęcony czystkom z lat 1937-1938, czyli temu, jak próbowali z tym żyć zwykli ludzie. Pozycja bardzo ciekawa, ale wydawnictwu należy się bura za tłumaczenie i redakcję (a właściwie jej brak). W języku polskim mamy własną transliterację z rosyjskiego, nie ma więc potrzeby posługiwania się transkrypcją angielską. W tej ostatniej literę „ё” („jo”) przedstawia się tak samo jako „e” („je”). Niestety, tłumaczka i autorka o tym nie wiedziały, stąd imię Petr, zamiast oczywiście Piotra. Tak samo znany radziecki fizyk to właśnie Piotr Kapica, a nie „Kapitsa”. No i po angielsku „church” oznacza i kościół i cerkiew, których w ZSRR było bez porównania więcej niż świątyń chrześcijaństwa zachodniego. A z tekstu wynika, że cerkwi tam prawie nie było. Przeczytane w ramach marcowego wyzwania LC – książka o krajach zza wschodniej granicy.
Aguirre - awatar Aguirre
ocenił na 7 4 lata temu
Jean Baptiste Bernadotte. O tym, jak żołnierz armii Napoleona został następcą tronu szwedzkiego Margareta Beckman
Jean Baptiste Bernadotte. O tym, jak żołnierz armii Napoleona został następcą tronu szwedzkiego
Margareta Beckman
Spośród wszystkich marszałków napoleońskich ten budził moją najmniejszą sympatię. Może nie uzyskał miana Ragusera niczym August Marmont, nie porzucił Cesarza jak Ludwik Berthier. Ale jego rola wśród wyższych francuskich dowódców była mocno dwuznaczna, ocierająca się wręcz o spisek. Postawa na polu bitwy pod Auerstädt i brak wsparcia marszałka Ludiwka Davout – zadziwiająca. Niewątpliwie jednak zrobił oszałamiającą karierę, stając się założycielem dynastii rządzącej w Szwecji do dziś… Dziwi tym bardziej, że na polskim rynku wydawniczym jest to właściwie jedyna monografia poświęcona marszałkowi Bernadotte. Nie jest szczególnie obszerna, Autorka niestety zawęziła czasowo obszar badawczy do początków sprawowania władzy w Szwecji. Książka przyzwoicie wydana w ramach złotej napoleońskiej serii wydawnictwa Finna, choć zaskakują trochę zbyt liczne niedokładności redakcyjne. Pomimo pewnych mankamentów przeczytałem z zainteresowaniem. Średnia ocena 6,6/10 – jak najbardziej zasłużona.
Kedar - awatar Kedar
ocenił na 7 1 rok temu
Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924 Orlando Figes
Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924
Orlando Figes
89/2024 Brytyjskiego historyka Orlando Figesa myślę, że nikomu interesującemu się historią XX wieku nie trzeba przedstawiać. Jest to jeden z najbardziej poczytnych autorów traktujących o historii Rosji oraz uznany sowietolog. W swojej monumentalnej pozycji po raz pierwszy wydanej w 1996 traktującej o rewolucji rosyjskiej za zadanie postawił sobie ukazanie taką jaka ona była. A była jedną wielką tragedią narodów. Autor postawił sobie za cel ukazać pełny obraz rewolucji, nie ograniczając się do 1917 roku. Dzięki temu narracja książki zahacza o poprzednika Mikołaja II, jego ojca Aleksandra III. Jego przedwczesna śmierć była prawdziwą katastrofą dla Rosji. Jego syn nieprzygotowany do sprawowania funkcji cara oraz bez posiadania niezbędnych przymiotów położył podwaliny pod rewolucję, która zmiotła panującą od 300 lat dynastię oraz przyniosła niespotykaną falę cierpienia mieszkańcom. Rewolucja rosyjska nie byłaby możliwa bez szeregu błędów, najpierw cara i jego administracji, a po abdykacji monarchy rządu premiera Aleksandra Kiereńskiego, który miał wielką szansę skończyć raz na zawsze z bolszewikami w lipcu 1917. Niestety zabrakło mu uporu, co kosztowało go porażkę całej rewolucji raptem trzy miesiące później, kiedy w glorii chwały do władzy doszli bolszewicy pod przywództwem Lenina i Trockiego. Początkowa euforia z odsunięcia od władzy Romanowów zamieniła się bardzo szybko w powolną agonię całego narodu. Narracja książki kończy się w momencie śmierci Lenina i powolnym przejmowaniu władzy przez Stalina, którego rządu przyniosły bezpredensowy w dziejach ucisk i zamieniły największy kraj świata w jeden wielki obóz koncentracyjny... *** Autor w bardzo kompleksowy sposób kreśli nie tylko wydarzenia polityczne i militarne, ale daje nam wgląd jak rewolucję widzieli i przeżywali zwykli mieszkańcy Rosji, którzy byli malutkimi trybikami w maszynie opresji. Najpierw carskiej, a po jej upadku po wielokroć straszniejszej, bolszewickiej.
Ahura Mazda - awatar Ahura Mazda
oceniła na 8 1 rok temu
Berlin. Szalone lata dwudzieste, nocne życie i sztuka Iwona Luba
Berlin. Szalone lata dwudzieste, nocne życie i sztuka
Iwona Luba
Warszawa w dwudziestoleciu międzywojennym szalenie się rozwijała, nie inaczej było w Berlinie. Tylko, że dużo bardziej i tylko przez dziesięć lat. Lata trzydzieste były dla miasta (dla całych NIemiec) okresem straconym, ale mieszkańcy Berlina lata dwudzieste wykorzystali maksymalnie. Miasto gwałtownie się rozwijało, a mieszkańcy szalenie wydawali wszystkie swoje oszczędności. Trzymanie oszczędności w czasie hiperinslacji i tak nie byłoby zbyt rozsądne. Z rozwojem miasta rozwijała się też kultura i rozrywka. Najmocniej to było widoczne w obrębie prasy (tysiące tytułów) oraz w kinie. Berlińczycy pokochali ruchome obrazy. Piwo też, ale powiedzmy sobie szczerze - knajpy w każdej dobrze prosperującej się metropolii mają powodzenie. Berlińczycy się bawili do upadłego kompletnie nie zauważając niebezpieczeństwa czyhającego tuż za rogiem. Nazizm nie wziął się znikąd i nie powstał z dnia na dzień. https://salomonik.eu/blog/przeczytane/2558-berlin-szalone-lata-dwudzieste-nocne-zycie-i-sztuka
Szymon Szostok - awatar Szymon Szostok
ocenił na 6 5 lat temu
Pod berłem Habsburgów. Zagadnienia narodowościowe Henryk Wereszycki
Pod berłem Habsburgów. Zagadnienia narodowościowe
Henryk Wereszycki
Niektóre z opisanych problemów ludów (nie narodów-przecież jeszcze w ostatnich latach istnienia Domu Habsbursko-Lotaryńskiego cesarz Karol wydaje manifest ,,Do moich ukochanych ludów") wchodzących w skład monarchii z perspektywy naszej ,,późnej ponowoczesności"-wieku Wołynia i Srebrnicy-wydają się trywialne, bleknące na tle sielankowo-rodzinnego klimatu imperium, które tylko dla architektów późniejszej epoki wypełzłych nacjonalizmów (Schönerer i jego uczeń-malarz) stanowiło uciążliwy rupieć i relikt średniowiecznego europejskiego uniwersalizmu.
Kamil Starczewski - awatar Kamil Starczewski
ocenił na 8 1 rok temu
Montaillou. Wioska heretyków 1294-1324 Emmanuel Le Roy Ladurie
Montaillou. Wioska heretyków 1294-1324
Emmanuel Le Roy Ladurie
Niezwykle ciekawa książka zajmująca się materią, której nie znajdziemy na pierwszych stronach średniowiecznych kronik. Ani na drugich, ani na ostatnich - bo o chłopach się po prostu nie pisało. Jedna z niewielu dobrych rzeczy, których w swojej ponad półtoramilinijnej działalności dostarczył nam Kościół Katolicki - niesamowicie wyraźny portret życia zwykłych ludzi w zwykłych czasach. Książka wymaga w mojej ocenie pewnego minimum wiedzy o średniowieczu by ją dobrze zrozumieć. Ale gdy taką podstawą już dysponujemy - zdecydowanie warto ją przeczytać.
Daniel Taberski - awatar Daniel Taberski
ocenił na 7 2 lata temu
Trójkąt ukraiński. Szlachta, carat i lud na Wołyniu, Podolu i Kijowszczyźnie 1793-1914 Daniel Beauvois
Trójkąt ukraiński. Szlachta, carat i lud na Wołyniu, Podolu i Kijowszczyźnie 1793-1914
Daniel Beauvois
Autor w znakomity sposób na jej kartach przedstawia stosunki jakie panowały na terenach Wołynia, Podola i Kijowszczyźnie w latach 1793-1914 między Carem i jego administracją z jednej strony, a magnaterią i szlachta z drugiej oraz chłopstwem z trzeciej strony. Ponieważ jest ona pracą naukową przedstawia tamte lata w oparciu o materiały archiwalne, cytaty i pamiętniki co sprawia, że nie można dosłownie oderwać się niej. Polecam ją gorąco tym, którzy chcą lepiej poznać historię ziem dawnych Kresów wschodnich.
Sinbad - awatar Sinbad
ocenił na 9 3 miesiące temu
Historia Iraku Marek M. Dziekan
Historia Iraku
Marek M. Dziekan
Książka M.M. Dziekana jest niezłym ujęciem dziejów Iraku doprowadzonych do 2007 r. Autor wyraźnie kładzie nacisk na czasy współczesne, a najdokładniej omawia amerykańskie uderzenia na Irak i próbę zbudowania w Iraku nowego państwa. Dodajmy, że całą tę amerykańską operację postrzega bardzo krytycznie, to samo dotyczy zresztą również polskiego w niej udziału. Biorąc pod uwagę fakt, jak bardzo sytuacja w tym rejonie zmieniła się od 2007 r., aż by się prosiło o jakieś kolejne wydanie. Z mojej perspektywy zbyt pobieżnie zostały potraktowane dzieje tego obszaru w ramach państwa partyjskiego i sasanidzkiego, bowiem był to przecież okres, gdy ziemie dzisiejszego Iraku były centralną dzielnicą tych imperiów. Dobre jest to, że M.M. Dziekan odwołuje się nieraz do ustaleń historiografii irackiej, można więc poznać podejście tamtejszych badaczy choćby do kwestii periodyzacji historii ich ojczyzny. Praca jest zatem niezła, choć nierówna, bo nowsze dzieje zostały opisane dokładniej od dawniejszych.
Elevander - awatar Elevander
ocenił na 6 6 lat temu
Iran 1925-2014. Od Pahlawich do Rouhaniego Robert Czulda
Iran 1925-2014. Od Pahlawich do Rouhaniego
Robert Czulda
Bardzo dobra książka. W zasadzie kompendium wiedzy na temat współczesnego Iranu. Robert Czulda w bardzo przystępny sposób portretuje Iran pokazując czym on dzisiaj jest i jak doszło do tego, że jest to kraj względem którego od wielu już dziesięcioleci utrzymują się naprawdę drakońskie sankcje gospodarcze. Książka dotyka niemal 100 lat historii kraju, w zasadzie tych wszystkich wydarzeń, które go ukształtowały, począwszy od prób zrzucenia jarzma kolonialnego, przez rządy szacha, aż po rewolucje islamską. Trudno jest zrozumieć ten kraj i jego mieszkańców. Kraj wielu kontrastów, kraj w zasadzie mający trzy twarze: zewnętrzną kreowaną głównie przez USA, wewnętrzną chronioną przez Strażników Rewolucji oraz twarz przeciętnego Irańczyka, który się realizuje w swojej prywatnej wolności. Bardzo polecam.
Arek - awatar Arek
ocenił na 7 2 lata temu
Historia Holandii Maria Bogucka
Historia Holandii
Maria Bogucka Jan Balicki
Wspaniałe studium wiedzy o historii Niderlandów. Książka zawiera najważniejsze informacje o ich dziejach, a dodatkowo obfituje w ciekawostki i przykłady. Jako że przygotowuję się do etapu centralnego Olimpiady Historycznej, bardzo potrzebne były dla mnie opinie, jakie autorzy przytaczają. Choć miałam już dużą wiedzę na temat opisywanego okresu, stwierdzenia autorów świetnie podsumowują zagadnienia i są przydatne w pisaniu pracy konkursowej. Napisaną barwnym językiem "Historię Holandii" polecam zarówno uczniom i studentom historii jak i laikom, którzy pragną zgłębić lepiej dzieje kupieckiej republiki.
Eseistka - awatar Eseistka
oceniła na 8 3 lata temu
Dzieje miast i mieszczaństwa w Polsce przedrozbiorowej Henryk Samsonowicz
Dzieje miast i mieszczaństwa w Polsce przedrozbiorowej
Henryk Samsonowicz Maria Bogucka
Trudno to jakoś krytykować, klasyka która nadal niesie moc informacji i może stanowić wzór dla monografii naukowych - jak pisać, jak pokazywać trudne dane które podlegają dyskusji - np. ilu było mieszkańców miast w Polsce w XVI w.? Nie pada tu jedna liczba ale wiele jej wymiarów wraz z omówieniem i "rozebraniem" każdego jej aspektu. Możemy też zajrzeć w warsztat historyka, czyli zobaczyć jak pewne informacje się zdobywa, jak szacuje pewne rzeczy i nigdy nie ma pewności, że to jest już to. Książka zatem jest problemowo-linearna - to jest w ramach dwóch, no trzech częściach (średniowiecze, XVI/XVII w oraz XVIII wiek) mamy szczegółowe analizy wątków związanych z urbanizacją Rzeczpospolitej. Jest tam kilka ciekawych perełek - dla mnie niezwykle ważny był króciutki (acz niosący moc informacji) rozdział o reformacji w miastach - rzeczowo nakreślone przyczyny takiego a nie innego jej przebiegu - tak odmiennego od zachodnioeuropejskiego. Po prostu serdecznie polecam.
Petroniusz - awatar Petroniusz
ocenił na 10 3 lata temu

Cytaty z książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii


Ciekawostki historyczne

Starożytność | 2026-04-11

Hatszepsut – kobieta-faraon, której nie zdołano wymazać z historii

Hatszepsut, jedna z najbardziej niezwykłych postaci starożytnego Egiptu, nie tylko przejęła władzę w świecie zdominowanym...
Avatar
Tomasz Bonek
Czytaj więcej
Zimna wojna | 2026-04-10

Kijong-dong – północnokoreańskie miasto-widmo

Jak zademonstrować znienawidzonemu sąsiadowi z południa swoje prosperity, a jednocześnie przyciągnąć tamtejszych...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-08

Filozof na wojnie. Marek Aureliusz między stoicyzmem a rzezią barbarzyńców

Marek Aureliusz pisał o braterstwie wszystkich ludzi, nawet tych, których nazywał wrogami. Jednocześnie dowodził armią,...
Avatar
Donald J. Robertson
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-07

Krwawa wendeta sióstr. Jak Kleopatra Tryfajna doprowadziła do upadku własnego rodu

Historia dynastii ptolemejskiej to nie tylko słynna Kleopatra VII, ale przede wszystkim stulecia bezwzględnej walki o...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Zimna wojna | 2026-04-06

August Emil Fieldorf „Nil”. Bohater podziemia skazany jak zbrodniarz

Legionista, oficer II Rzeczypospolitej, dowódca Kedywu Armii Krajowej i organizator najgłośniejszych akcji dywersyjnych...
Avatar
Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz
Czytaj więcej
Średniowiecze | 2026-04-04

Henryk Sandomierski – piastowski krzyżowiec

Od zera do… krzyżowca? Być może to o tym właśnie marzył ten z synów Bolesława Krzywoustego, który nie przepuścił żadnej...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Dwudziestolecie międzywojenne | 2026-04-03

Jak Polska odzyskała dostęp do morza ?

Po 123 latach niewoli Polska wróciła na mapę Europy, ale droga do pełnej suwerenności wciąż była długa. Jednym z jej...
Avatar
Herbert Gnaś
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-01

Marek Aureliusz. Stoicka mądrość władcy

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) był jednym z najsłynniejszych cesarzy Rzymu i filozofem. Jego Rozmyślania do dziś...
Avatar
Redakcja
Czytaj więcej
Starożytność | 2026-04-01

Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Najnowsza książka autora bestselleru Persowie. Epoka Wielkich Królów
Avatar
Redakcja
Czytaj więcej