Jak się uczyć

CIekawa, pomocna i warta przeczytania. Zawiera sporo intereusjacych informacji. Przesypiamy 1/3 naszego zycia wiec takie ksiazki powinny byc obowiazkowe w szkole na etapie edukacji. Nie obylo sie w niej od autoreklamy autora swoimi na temat swoich "produktow" ale ogolbie wartosciowa pozycja ktora polecam!

#superstudent to poradnik dla wszystkich uczniów i studentów. Pomoze wam zrozumieć jak skuteczniej i wydajniej możemy przyswoić wiedzę , robiąc to szybciej i przyjemniej. . Poradnik czyta się lekko. Jest bardzo przejrzysty. Znajdziemy w nim śmieszne ilustracje i mnóstwo przydatnych porad. Treść jest przedstawiona w sposób ubarwiony i ciekawy. Książka podzielona jest na trzy części : W pierwszej "ucz się skuteczniej" poznamy wszystkie tajniki. Jak sporządzić wartościowe notatki , znaleźć czas na naukę i skorzystać z niego w stu procentach. Poznasz również metody szybkiego czytania i zapamiętywania. . Ile razy zdażyło sie wam, że na wykładach zamiast słuchać i sie skupić na danym temacie, oglądacie Facebooka ,Instagrama itd? Uczycie się, ale poglądając nom stop w telefon. Pewnie niejednokrotnie (ja przynajmniej tak mam, "a tylko coś zerknę ") .Technologia to w dzisiejszym świecie idealny pochłaniacz czasu i rozpraszacz naszego mózgu ,dlatego niekiedy uczymy się jednego rozdziału godzinę i nic nie umiemy 😂 Autor uświadomi wam jak nauczyć się więcej ,poświęcając mniej czasu.Niemozliwe? A jednak. Jaki jest złoty środek? Nowe nawyki ,nowe sposoby nauki ,silna wola , zawzietosc i dentermiancja. To tak niewiele ale można odnieść ogromne sukcesy. Druga część jest poświęcona na lepsze przygotowanie się do odpowiedzi ustnej, sprawdzianu czy egzaminu. Uświadomi jak lepiej wypaść w stresowej sytuacji. Podejście i sposoby na zaliczenie egzaminów . W trzeciej części autor uświadamia nam jak ważna jest motywacja, samodyscyplina i wprowadzenie nowych nawyków. Jak sposób naszego myślenia może wpłynąć na dążenie do celów. I to jest chyba najtrudniejsza część do realizacji. Jednak żeby cokolwiek zmienić, musimy "CHCIEĆ". . Poradnik bardzo przydatny i na pewno nie jedną radę Olava wezme do serca. Należę raczej do osób "na ostatnia chwilę " 😑a zbliża się mój czas do wyboru tematu i pisania pracy podyplomowej. Więc chyba czas zastosować rady, wyłączyć telefon i ustalić plan działania 💪💪

Moim zdaniem bardzo sensowna i ocena tu jest ciut zaniżona, daje kilka sensownych przykladow tego co mozna zrobic zeby byc bardziej produktywnym. Warto przeczytac, moze nie jest to jakis wyznacznik sukcesu ale kazdy wyciagnie cos dla siebie tym bardziej ze jest dosc krótka. Polecam :)

Rzetelnie napisany, z odniesieniem do różnych badań nad uczeniem się, przetwarzaniem informacji i pamięcią. Każdy rozdział zawiera też historię jakiegoś przypadku (ze świata sportu, nauki, różnych zawodów) ilustrującą omawiany temat. Lektura wymaga skupienia zarówno jeśli chodzi o treść jak i formę (nie ma ilustracji, ramek, pustych stron, tylko gęsto zapisany tekst:), ale daje sporo praktycznych wniosków dla uczniów i nauczycieli wszelkiego formatu.

Książka pozwala poukładać w głowie / energetycznie to, że da się osiągnąć sukces wbrew przeciwnościom. Osiągnąć prawdziwą wolność w Swoim Życiu. Jako jeden z współautorów, (Str.216 • Brian Tracy) ale i czytelnik 100 innych miniBIOGRAFII w niej zawartych • gorąco polecam tę pozycję. Miedzy innymi dzięki niej, tworzę projekty jak TEN: 🪙💎 NATURALNY PIENIĄDZ 🔶⚪️ Złote pozdrowienia. Tomasz Idaszek

Kolejna książka z cyklu tych, które mogą nam pomóc lepiej zrozumieć "czynnik ludzki", który nami kieruje. Kolejna książka, która udowadnia jak bardzo człowiek jest śmiesznym mechanizmem. Pozycja może pomóc rozwinąć naszą świadomość, o ile coś z tego zapamiętamy. Generalnie fajna, ale do "powieści" bym jej nie zaliczył.

Szybka, przyjemna lektura, z której można wyciągnąć kilka cennych rad dla siebie. Tomasz nie odkrywa tutaj koła na nowo, raczej jest to usystematyzowanie wiedzy, ale podane w bardzo przystępny sposób. Końcowe rozdziały gorszej jakości przez powtarzające się motywy, mimo to książkę oceniam dobrze i polecam. 😊

"Jak stać się doskonałym mówcą i rozmówcą" Dale'a Carnegie'go to klasyczna pozycja, która mimo upływu dekad wciąż oferuje solidne podstawy sztuki komunikacji i wystąpień publicznych. Autor, pionier samorozwoju osobistego, łączy ponadczasowe zasady psychologii społecznej z praktycznymi technikami prezentacji, przekonywania i budowania relacji międzyludzkich. Carnegie przekazuje swoje rady w przystępnej formie, ilustrując je licznymi przykładami z życia znanych osobistości i zwykłych ludzi, co czyni lekturę angażującą i łatwą do przyswojenia. Choć niektóre fragmenty książki mogą wydawać się nieco anachroniczne, a część przykładów osadzona jest w realiach pierwszej połowy XX wieku, fundamentalne zasady – jak skupienie się na potrzebach słuchacza, przygotowanie struktury wypowiedzi, autentyczność czy używanie konkretnych przykładów zamiast abstrakcyjnych pojęć – pozostają równie aktualne w epoce prezentacji PowerPoint i wideokonferencji, jak były w czasach, gdy Carnegie prowadził swoje pierwsze kursy. Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.

Jeżeli szukasz porcji motywacji i chcesz zrobić pierwszy krok do spełnienia swoich marzeń książka jest idealna dla ciebie. Jeśli ktoś czyta takie książki to bardziej potraktował bym ją jako dzienna porcja motywacji która odświeża rzeczy oczywiste o których zapominamy na co dzień. Polecam Daję 10/10 ze względu na autora który otworzył mi oczy, to dzięki niemu i jego produkcją zacząłem spełniać swoje marzenia.

Pan Cialdini od zawsze jest jednym z moich ulubionych autorów książek psychologicznych - pisze w bardzo ciekawy i przystępny sposób podrzucając dodatkowo dane z wielu eksperymentów. To właśnie one pomagają nam w jaki sposób jego rady możemy wcielić w życie :) Bo jestem pewna, że gdyby je stosować na co dzień, to interakcje z niektórymi ludźmi byłyby dużo łatwiejsze :) Jednak rzadko kiedy człowiek potrafi rozsądnie zaplanować swoje wypowiedzi tak, żeby wywarły odpowiedni wpływ na innych,. Często szybciej biorą górę emocje, które komplikują sprawy :) Jednak warto spróbować je czasami zastosować, a z pewnością warto przeczytać ten mini poradnik :)

Tim Ferriss w „Narzędziach tytanów” zebrał mnóstwo praktycznych wskazówek od ludzi sukcesu – przedsiębiorców, sportowców, artystów. Książka to prawdziwa skarbnica inspiracji, ale jednocześnie jest bardzo obszerna i momentami chaotyczna. To raczej coś do przeglądania i wybierania dla siebie najlepszych fragmentów niż do czytania od deski do deski. Mimo długości, warto po nią sięgnąć, bo można znaleźć konkretne strategie, które realnie wpływają na efektywność i rozwój. Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.

Idea książki jest bardzo prosta: "Czyń to, co chciałbyś żeby inni czynili Tobie". Każdy o tym wie, jednocześnie zdarza nam się, i to bardzo często, o tym zapominać. Każdy rozdział tej książki o tym przypomina. Czuć amerykański styl pisania, zrób X a będziesz milionerem. Dalej jest to dobra książka do refleksji i przypomnienia sobie o tym, że warto mieć w sobie empatię, niezależnie czy jesteśmy źli czy szczęśliwi z obrotu sprawy.

W tej książce znajdziesz konkretne techniki psychologiczne, dzięki którym nauczysz się oceniać zachowania innych, zupełnie nieznanych Ci osób, przewidywać ich możliwe następstwa oraz odkryjesz, kto jest wobec Ciebie szczery i życzliwy, a kto jest świetnym graczem. Ten poradnik to ogrom praktycznych wskazówek, które pomogą Ci w interpretowaniu sygnałów werbalnych i niewerbalnych. Dowiesz się, jakie pytania warto zadawać, jak określać czyjś profil emocjonalny i jak działać, by nie pozwalać innym na manipulację, wykorzystywanie czy nieuczciwe zagrywki. Świetna, bardzo merytoryczna pozycja, można przez nią przebrnąć w jedno popołudnie.

Nie do końca tego się spodziewałam po tej książce. Autor skupia się głównie na szybkim czytaniu artykułów, książek naukowych (?). Czytając głównie dla przyjemności, na pewno nie będę tworzyć map myśli z tego co przeczytałam czy przemykać po książce zanim ją przeczytam. Mimo wszystko trochę poprawiłam szybkość czytania, fajnie że były sprawdziany co jakiś czas i różne ćwiczenia.

(słuchałem w wersji audiobook) Jak już ktoś wcześniej wspomniał, faktycznie książka napisana jest momentami humorystycznie, więc czasem można się trochę uśmiać. Książka jest rozwleczona, ponieważ autor w dużym stopniu skupia się na psychologicznym zjawisku problemów ze snem, gdzie osoba myśląc o tym, że nie zaśnie sama nieświadomie utrudnia sobie zaśnięcie. Aby się temu przeciwstawić warto zastosować "intencję paradoksalną", czyli myślenie dokładnie o tym, czego się obawiamy, w tym przypadku do snu, przeformułowując swoje myśli w przykładowo: "dzisiaj spróbuję nie spać całą noc", "nie będę spał do trzeciej w nocy" itp. Tę technikę można zastosować również do innych lęków i problemów. Nawet jeżeli nie okaże się ona od razu skuteczna, to chodzi o same próby pozbycia się swojego strachu związanego ze spaniem, a myśli związane z ich unikaniem, tak naprawdę nasilają się tylko bardziej, więc sęk żeby się nimi aż tak nie przejmować. Jak sam autor wspomina, że nawet zwykłe leżenie w łóżku w pewnym stopniu przyczynia się do regeneracji czy poprawy funkcji kognitywnych. Podobało mi się także to, że obala on, jakby niektórzy ludzie w ogóle nie spali - bez snu się umiera po prostu, a niektórzy ludzie twierdzą, że oni w ogóle nie śpią. Istnieje również coś takiego jak bezsenność paradoksalna, gdy pacjentowi wydaje się, że w ogóle nie spał, gdy nawet według zapisu polisomnograficznego można dostrzec, że spał, a on może się upierać na swoim. Nie podobało mi się natomiast powielanie mitu, że starsze osoby potrzebują mniej snu. To że śpią krócej, to nie znaczy od razu, że z wiekiem zmniejsza się potrzebna dawka snu. Wydaje mi się, że wszystko jest raczej głównie związane z tym, że starsze osoby często zasypiają sobie podczas oglądania na kanapie czy w łóżku swojej ulubionej telenoweli, a potem mogą mieć problemy z ciągłym snem w ciągu nocy, więc teoretycznie sami zaburzyli swój rytm okołodobowy. Nie należy też zapominać o aktywności fizycznej i umysłowej - ich mniejsza ilość może przyczyniać się do krótszego snu, a osoby starsze raczej w rzadszych przypadkach są wciąż aktywne jak za młodszych lat. Dlatego to wszystko faktycznie może przyczyniać się do mniejszej ilości snu u takich osób, ale też nie polecałbym myśleć o tym w taki sposób, żeby potem na starość nie pozostawać biernym, a wciąż aktywnym. Autor także odradza stosowanie środków nasennych jeżeli naprawdę nie jest to koniecznie, gdyż mogą one powodować więcej złego niż dobrego, z czym się oczywiście zgadzam. Co do metod poprawy jakości swojego snu: - spać i wstawać codziennie o tych samych porach (jedna z najważniejszych zasad!), - wyzbyć się złych myśli związanych ze snem (np. poprzez intencję paradoksalną), - unikać kofeiny, nikotyny, alkoholu, jak i jakichkolwiek używek, - światło niebieskie z telefonu, komputera itd. utrudnia zasypianie, dlatego co najmniej 2h przed snem warto nie korzystać z tych urządzeń lub zaopatrzyć się w okulary blokujące światło niebieskie, ewentualnie chociaż korzystać z programów ograniczających takie światło na ekranie (np. f.lux), chociaż to i tak tylko próby zredukowania problemu, a nie jego usunięcia, - ćwiczenia fizyczne zwiększają temperaturę ciała na jakieś 1-2h, która potem musi się obniżyć, a to może utrudnić zasypianie, dlatego nie ćwiczyć przed snem, za to rano i po południu owszem, - jedzenie przed snem może spowodować niestrawność, a picie wody wybudzić ze snu do toalety, dlatego najlepiej zjeść i napoić się kilka godzin przed snem, (warto wspomnieć, że sen obniża poziom poziom greliny - hormonu głodu i podwyższa poziom leptyny - hormonu sytości) - około półgodzina drzemka może być w porządku, jednak musi ona odbyć się co najmniej kilka godzin przed właściwym snem, bo wówczas go nam utrudni lub skróci, - teoretycznie spanie na boku może być lepsze niż na plecach, bo w tej pozycji prościej oddychać, dzięki czemu układ glimfatyczny w mózgu jest wydajniejszy w usuwaniu szkodliwego beta amyloidu, a to jednocześnie przyczynia się do mniejszej szansy na chorobę Alzhaimera, - spać w całkowitej ciemności i ciszy (ewentualnie z emiterami białego szumu lub usypiającymi dźwiękami jak szum morza, deszcz, wiatr itd. zależnie co komu odpowiada), - nie stosować środków nasennych, jeżeli naprawdę nie jest to konieczne! mogą one powodować różne skutki uboczne lub po prostu doprowadzić do tego, że zasypiamy tylko dzięki nim, - nawet melatonina jest przereklamowana i nie ma jakiegoś znacznego wpływu na czas zasypiania (podobno skraca go o kilka czy kilkanaście minut) czy jakość snu, a nie należy zapominać, że jest to hormon, więc nadużywając go ingerujemy w produkowanie go przez nasz własny organizm. Istnieje coś takiego jak narkolepsja, czyli nagle zasypianie spowodowane przez katapleksję (zwiotczenie mięśni przy zachowanej świadomości - nie mylić z omdleniem, gdyż wtedy traci się świadomość). Istnieje także bezdech senny i osoby takie mają problem z oddychaniem w trakcie snu przez co wybudzają, gdy we snie przestali oddychać i mogliby się udusić. Na takie problemy ta książka nie pomoże (bo właściwie to jak?), gdyż z nimi należy udać się do specjalisty! Oczywiście można samemu poprawić jakość swojego snu zepsutą przez zewnętrzne czynniki jak zasypianie tuż po wyłączeniu komputera, spanie o różnych porach, wszelakie używki itd. bez czytania takich poradników, ale niektórzy mogą bagatelizować ich wpływ, więc książkę polecam. Nie mniejszy wpływ mogą mieć też lęki związane ze snem, a książka też w jakiś sposób stara się im zapobiec. Jednak w przypadku cięższych problemów jak bezdech senny lub narkolepsja, nie znajdziecie tutaj wskazówek, bo dziwne byłoby to zresztą, gdyby dałoby się samemu bez specjalisty (narkolepsja to rzadki problem neurologiczny, na który są leki) czy odpowiedniego sprzętu (na bezdech są specjalne aparaty do oddychania)

Bardzo solidny zbiór technik copywritingu i skutecznego pisania. Prosty oraz bardzo przystępny, konwersacyjny styl. Od Artura przebija spora sympatyczność i w czasie lektury czułem się, jakbym rozmawiał ze znajomym. Najbardziej podobała mi się część, w której Artur jasno podważa paradygmat sposobu pisania wynoszonego ze szkoły. Bardzo długie zdania są trudne w odbiorze (a ja akurat lubię takie tworzyć :)). Nie ma się co silić na wyszukaną formę, gdy coś można opisać prościej i lepiej. Dobry wstęp do copywritingu jak i dobra lektura na uporządkowanie wiedzy.

"Zostań ultrasamoukiem. Jak mistrzowsko opanować trudne umiejętności w zadziwiająco krótkim czasie"- bardzo chwytliwy i obiecujący tytuł, jednakże nieco mylący. Książka definiuje pojęcie ultranauki, przedstawia rys osób, które podjęły się ultranauki (w tym samego autora), z pewnością jest więc inspirującą publikacją, nie powiedziałabym jednak, że realnie przekazuje, jak opanować ów umiejętności. Co jednak muszę szczerze przyznać i oddać autorowi- książka napisana jest w przystępny i bardzo motywujący sposób. Autor przekonuje, że nie trzeba mieć wybitnych umiejętności ani predyspozycji, wystarczy tak naprawdę znalezienie odpowiedniej techniki, konsekwencja w działaniu i każdy może stać się ultrasamoukiem. Nie wiem, na ile jest to rzetelny przekaz, niemniej naprawdę poczułam "wiarę" w swoje możliwości i przy tym poczułam się zachęcona do nauki i stworzenia własnego jej planu. Z drugiej strony trzeba również dodać, że jest to ciekawa tematyka i warto byłoby kontynuować publikacje w tym zakresie. Może tym razem jako książka z ćwiczeniami- jak tworzyć plany nauki? Jak odpowiednio dobrać narzędzia? Trochę oczekiwałam tego tutaj, ale można byłoby potraktować tę pozycję jako wstęp i zagajenie do głównego tematu i na tej kanwie po prostu stworzyć coś bardziej praktycznego. Widzę potencjał, także ocena pozytywna.

⭐⭐⭐⭐⭐⭐↔️🔟 Często czytam tego rodzaju poradniki i zawsze staram się z nich wynieść trochę wiedzy dla siebie 😋 W końcu po to są pisane aby pomóc w rozwoju swoich umiejętności interpersonalnych 😁 Pierwszy raz ciężko mi coś napisać o książce z jednej strony mnie ciut nudziła z drugiej autor opisuje i przytacza dużo sytuacji z życia ,które mają miejsce w pracy,uczelni czy w życiu prywatnym i uczuciowym xd Cóż może za bardzo to wszystko było rozbudowane co potęgowało uczucie nudy i powtarzanego schematu co rozdział ? Sam już nie wiem może po prostu za dużo tego rodzaju książek już przeczytałem dlatego tak mało zaskakuje xd

"Porażka to nie koniec świata. To początek czegoś fantastycznego" Błędy prowadzące do porażki, mogą się okazać drogą do sukcesu, wszystko zależy od punktu widzenia. Nie obawiajmy się spojrzenia na świat inaczej, uważniej. Nie musimy być idealni . Efekty mogą być zaskakujące.

Książka jest bardzo dobrym materiałem wspierającym do własnej pracy. Jedna z tych, którą polecam czyta powoli, po kawałku który następnie trzeba przemyśleć. Dzięki wielu ćwiczeniom zwłaszcza tym długofalowym naprawde dokonuję zmian w moim sposobie myślenia. Z pewnością poleciłabym każdemu.