Galaktyka

Ciężko ocenić to słuchowisko. Podoba mi się zaczerpnięcie tematu z historii prawdziwego zaginionego U-boota, i wymyślenie jak mógł zaginąć. Z jednej strony temat bardzo fajny, wciągające, odcinki odpowiedniej długości. Z drugiej jednak zupełnie dziwne zakończenie, bez sensu. Po co ratował naszego bohatera skoro na końcu go zabił?

Krzysiu Komander kojarzył mi się dotychczas z inną czteroczęściową „Superprodukcją Audioteki”, czyli opowiastką o Sierżancie Cuff’ie. Teraz sięgnąłem po Symbioze i… Jestem w pełni zadowolony jak z treści (chociaż czasami nieco naiwnej), tak też i z formy. Jak z opisu – szalony splot zdarzeń doprowadza do jeszcze bardziej szalonych. Utrzymane tempo zapewniało mi dobrą zabawę. Do tego, jak to w tego rodzajach produkcjach audio, plejada aktorów i efekty dźwiękowe dają efekt sztuki teatralnej i jako odbiorca po prostu dobrze się bawisz. U mnie totalne skojarzenie z popularnymi teraz „teatrami”, w których kilku aktorów znanych z ekranów TV skrzykuje się i jeździ po polskich miastach i wsiach z jakimś przedstawieniem, najczęściej lekką komedią z akcentem romantycznym. Jeśli ktoś wie i lubi – to Symbioza będzie dobrym dodatkiem urozmaicającym podróż bądź jakąkolwiek inną czynność (nie wymaga nadmiernego skupienia i nie przeszkadza). No i lektorzy… Jak dla mnie dobry dobór na czele z Marianem Opanią. Zgłaszam też niedosyt Chabiora XD Symbioza 2 is coming…

Drugim słuchowiskiem z Audioteki która przesluchalem jest wojna1939.pl Marcina Ciszewskiego czyli jednego z moich ulubionych autorów. Oczywiście czytalem www.1939.pl i cała seria która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Później czytałem jeszcze scenariusz do 1939 wydany przez Warbook więc znałem tą historię ale słuchowisko poszło dalej. Bardziej skupiono się na czasach współczesnych czego w książce nie było. Dodano również bohaterów. Wyszło wszystko świetnie. Jedno z najlepszych słuchowisk jakie słuchałem lub nawet najlepsze. Lektorzy świetnie dobrani a Filip Kosior jako Grobicki wybitni. Gorąco polecam to słuchowisko jak również cała książkowa serię jeśli ktoś jeszcze nie czytał. Biorę się teraz za cześć druga 1942.

Druga część nie ma się nijak do pierwszej. Brakuje dobrego pomysłu, brakuje błyskotliwych tekstów Henryka, brakuje tego smakowitego sarkazmu pomiędzy dwoma bohaterami. Nie zabrakło jednego: wulgarnego języka, który niebezpiecznie zobojętnia mnie na coś, co jeszcze nie tak dawno odstręczało mnie. I to mnie niepokoi. Zapomniałabym, a przecież nie zabrakło jeszcze wspaniałej gry aktorskiej i rewelacyjnej realizacji dźwiękowej Audioteki. Jak zwykle majstersztyk.

Kolejna powieść młodego, łódzkiego autora, która trafia w mój gust. Jest sporo autorów świetnie operujących słowem pisanym, ale często w ich przypadku forma przerasta treść. Krzysztof Domaradzki to zupełnie inny przypadek - posługuje się dość prostym językiem, ale pisze o konkretnych, aktualnych problemach i zjawiskiem, zachowując przy tym realizm. Na dodatek, co nie jest zbyt częste, wie o czym pisze. W “Errorze” powraca problem cyberbezpieczeństwa, ale tym razem podniesiony na poziom najwyższych szczytów władzy. To wprawdzie fikcja literacka, ale nie sposób oprzeć się wrażeniu, że od rzeczywistości dzieli ją bardzo wątła granica. Domaradzki zaimponował mi dobrym rozeznanie zarówno meandrów zakulisowej polityki, jak i problemów związanych z wykorzystaniem informatyki. Każdy z tych obszarów może być niestrawny dla wielu czytelników, ale autor postarał się przedstawić to w wyjątkowo przystępny sposób, co złożyło się na udany thriller polityczny. Po lekturze pozostaje refleksja i przestroga, że to co w powieści jest wytworem wyobraźni autora, w każdej chwili może stać się brutalną rzeczywistością. Z pełnym przekonaniem polecam.

Za każdym razem świetnie się bawię z nieprzewidywalnym sierżantem Cuffem, komendantem Richmanem i pozostałymi bohaterami. Uwielbiam tych wariatów. 😁Szyc jest w tej roli wyjątkowy. Polecam każdemu przesłuchać całą serię audiobookow, jeśli chce wnieść w swoje życie powiew nieskrępowanej radości i wybuchy niekontrolowanego śmiechu. :-)

Za każdym razem świetnie się bawię z nieprzewidywalnym sierżantem Cuffem, komendantem Richmanem i pozostałymi bohaterami. Uwielbiam tych wariatów. :-) Szyc jest w tej roli wyjątkowy. Polecam każdemu przesłuchać całą serię audiobookow, jeśli chce wnieść w swoje życie powiew nieskrępowanej radości i wybuchy niekontrolowanego śmiechu. :-)

TO MNIE ZASKOCZYŁO --> fabuła zaczyna się jak tani film akcji klasy B i kiedy już miałem machnąć ręką na tę historię, to nagle stała się ona intrygująca! Dodam, że poznawałem ją w SUPERPRODUKCJI (audio) - a trzeba przyznać, że ostatnio "superprodukcje" z obsadą świetnych lektorów (aktorów) są naprawdę doskonale zrobione! Być może więc mój pozytywny odbiór wynika po części z pracy aktorów, scenarzystów i dźwiękowców - ale całość wyszła bardzo dobrze (audio i dźwięki w tle rewelacyjne!). Oczywiście w samej opowieści są pewne "niedociągnięcia", albo raczej "nadużycia" - które w normalnej pracy służb, nie miały by prawa zaistnieć. Niemniej jednak dobrze zrealizowany scenariusz audiobooka przykuwa uwagę słuchacza do końca. I chociaż niby wiemy, jak to się prawdopodobnie skończy, to jednak chcemy wiedzieć, w jaki sposób do tego końca dojdzie :)) Ostatecznie cieszę się, że wysłuchałem tej historii w całości …i chyba chciałbym poznać ciąg dalszy.

Bardzo ciekawe słuchowisko. Lekkie, przyjemne, przewidywalne wręcz. I to jest jego urok, bo idealnie sprawdziło się podczas treningu, gdzie nie trzeba było włączać maksymalnie obrotów umysłu, tylko płynąć razem z akcją. I chociaż sama treść jest prosta niech nie zwiedzie to nikogo przed tym, że aktorsko to majstersztyk.

Znakomite słuchowisko autorstwa Grupy Filmowej Darwin. Niepodrabialny humor i szalona jazda bez trzymanki przez klasyczne motywy SF przepuszczone przez darwinowy kalejdoskop. Uwaga - na razie dostępny jest tylko I sezon i historia się urywa. Jeśli ktoś nie lubi przerywać, powinien poczekać, aż ukaże się całość.

Kontynuacja losów Parkera i Nataszy. Parker budzi się w innej rzeczywistości, nie pamięta ostatnich wydarzeń a wokół niego jest ten z najgorszych światów, które dotychczas odwiedził- wersja totalitarna PRLu i to jeszcze wersja hard. Tutejsza Natalia zupełnie nie przypomina jego Nataszy a zadanie które ma do wykonania wydaje się niemożliwe do zrealizowania. W innej rzeczywistości Natasza próbuje ustalić gdzie jest jej Parker, a gdy to się jej udaje postanawia za wszelką cenę ratować ukochanego. Przyznam że w tym tomie nastąpiła jeszcze większa komplikacja ogólnej sytuacji. Wieloświaty są bardziej liczne i skomplikowane, wskutek wydarzeń z poprzedniej części następuje realne zagrożenie dla istnienia całości wszechświata, jednak recepta na ocalenie jest radykalna i ostateczna. Przyjemnie czytało się powieść, wydarzenia następują po sobie w ekspresowym tempie. Postać Aulusa i komunikacja z nim były przyjemnością czytania, bardzo podobał mi się ten świat stworzony przez Autora. Natomiast postać Ołeny trochę mnie irytowała- tj jej wulgarność- trochę za dużo tego było. Jednak ogólna ocena jet pozytywna i mam nadzieję że za jakiś czas Autor popełni 3 część ;-)

Wstrząsająca. Niby nic nowego, jeśli chodzi o fakty, ale wersja audio przybliża nam emocje i odczucia A.Litwinienki, człowieka umierającego i wiedzącego, ze właśnie dokonano na nim zbrodni. To poruszający do głębi zapis człowieka, który w obliczu własnej śmierci, dba o to, żeby żaden szczegół z jego dotychczasowej "pracy" nie umknął i żeby można było pokazać światu zbrodnicze metody postępowania Putina. Bardzo mocne.

Ocena całości - 10 odcinków. Bardzo dobra pozycja. Znakomicie się tego słucha. Świetnie dobrane głosy, świetnie zrealizowany dźwięk i efekty. Poziom top. Nawet pod kątem merytoryki policyjnej roboty jest na poziomie. Fabuła dobrze przemyślana. Elementy kryminału, thrilleru, horroru splatają się w spójną całość. Rewelacja. Od razu sięgam po drugi sezon.

Książka urzekła mnie znakomitym pomysłem - wizja androidów przybierających dowolną ludzką postać po skosztowaniu ludzkiej krwi, ma w sobie coś oryginalnie urzekającego. Choć fabuła zdecydowanie rozwijała się w kierunku nieuzasadnionej i odrażającej rzezi, to autor znalazł niesamowity sposób na zakończenie tej historii, które dosłownie - zwala z nóg. Wszystkim miłośnikom cyberpunkowych klimatów SF polecę tą książkę z czystym sumieniem - nie będziecie zawiedzeni.

Druga odsłona mrocznego słuchowiska „Anima 2 Powrót” utrzymała poziom. Słuchało się bardzo dobrze, czasem czułem nawet lekki dreszcz niepokoju. Nie mam do końca jasności czy ten projekt będzie dalej kontynuowany, ale jeśli tak to na pewno po niego sięgnę.

Dori to doskonały cyberpunk i to nasz rodzinny, naprawdę fajna książka przepełniona klimatem tej dystopijnej przyszłości. Dobrze napisani bohaterowie chociaż nie są nam przedstawieni zbyt dokładnie, to można ich na swój sposób poznać. Fabuła ciekawa, z raczej satysfakcjonującym zakończeniem.

31/2026 (audiobook 27/2026) Nigdy nie lubiłem Warszawy Centralnej. Dziesiątki razy kończyłem tam jakiś etap podróży lub wsiadałem w drogę powrotną do Wrocławia. Ale zawsze źle się tam czuję, nie umiem tego wytłumaczyć, jakaś zła energia mnie tam otacza i nawet kawa mi tam nie smakuje. Paradoksalnie – dzięki temu pewnie bardziej trafiła do mnie ta książka Ćwieka. W przeciwieństwie do Warszawy Centralnej – Ćwiekowe pisanie lubię. Podoba mi się potoczysty styl Autora, lubię tę soczystą życiowość jego prozy. „Święty z Centralnego” to poza tym całkiem smaczna historia, z odpowiednią dawką napięcia, suspensu, utrzymana w dobrym tempie. A przede wszystkim – całkiem prawdopodobna. Najpewniej każdy dworzec w większych miastach ma takich swoich Świętych i Kancerów. I każdy z nich ma swoją osobną, indywidualną historię, nierzadko pewnie dramatyczną. Ćwiek dotyka tutaj ciężkiego tematu społecznego, jakim jest – mam wrażenie, że narastające - zjawisko bezdomności, ale także podejmuje rozważania na temat winy i kary, odkupienia, poczucia odpowiedzialności. Wbrew pozorom – nie jest to tylko i aż awanturnicza powieść o menelach, gangusach, skorumpowanych glinach. Nie jest to też oczywiście filozoficzno-moralny traktat – jednak pozostawia czytelnika z pewnymi retorycznymi pytaniami. Lektor: Filip Kosior

Na stacji kosmicznej ISS trwają przygotowania do dostosowania przestrzeni do nowych zadań. Wszystkim zależy na czasie, więc stacjonujący na orbicie specjaliści dwoją się i troją, by wszystko było przygotowane na czas, są jednak uzależnieni od dostaw z Ziemi. Jednak w kolejnym transporcie zamiast spodziewanych części i narzędzi komandor Anna Simmons znajduje zapas pożywienia i wody, który dla niej i jej podkomendnych wystarczy na co najmniej kilkanaście miesięcy. Zdezorientowana kobieta łączy się z bazą NASA w Houston próbując wyjaśnić ten błąd, ale zanim czegokolwiek się dowie spostrzega nad Kanadą silne eksplozje. Nie musi długo się zastanawiać, by odgadnąć, że ktoś z jakiegoś powodu odpalił rakiety z ładunkiem jądrowym. Pytanie tylko kto i dlaczego tak postąpił? Anna i jej ludzie zostają postawieni wobec nieuniknionego, czyli konieczności przetrwania w Kosmosie do momentu, gdy powrót na Ziemię będzie względnie bezpieczny… Na szczęście błyskawiczna reakcja Władimira, który niemal w ostatnich chwili kieruje ISS na inną orbitę wszyscy mają czas, by znaleźć jakiekolwiek odpowiedzi oraz opracować strategię jak poradzić sobie w Kosmosie i to bez wsparcia z Ziemi. Szczęściem w nieszczęściu udaje się ustalić, że skażenie po eksplozjach będzie zneutralizowane po zaledwie kilku latach, więc szanse na przetrwanie w stanie niemal zerowej grawitacji nieco wzrosły. Niemniej najpierw trzeba opanować własne nerwy oraz zaplanować najbliższą przyszłość. Do osiągnięcia celu niespodziewanie przybliża ich dryfująca po orbicie Chinka, jedyna ocalała z innej stacji kosmicznej. Tylko czy dodatkowa osoba i jej umiejętności wystarczą, by przetrwać? Kto sprawił, że na orbitę wysłano nie ten ładunek? Kto i dlaczego odpalił pierwsze ładunki? Czy Annie i jej podwładnym uda się zrealizować choć część planów? Dlaczego przybycie Chinki podniosło ich szanse na przetrwanie? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie właśnie w tej książce… Przyszłość w odróżnieniu od przeszłości nie jest z góry ustalona. Można ją w pewnym stopniu przewidzieć i zaplanować uwzględniając różne opcje, ale nigdy nie można się przygotować na wszystko. Historia Anny i pozostałych członków załogi orbitalnej jest tego doskonałym przykładem. W Kosmosie nie ma bowiem miejsca na pomyłki. Tak więc, by tam przetrwać, trzeba mieć żelazne nerwy i na dodatek umieć błyskawicznie analizować posiadane dane, by znaleźć najlepsze rozwiązanie. Owszem, nie da się uniknąć kryzysu, ale kluczowym jest to, by otrząsnąć się na tyle, by zacząć działać. Mnie chyba najbardziej zaimponowało zachowanie Władimira, który choć rzuca przekleństwami potrafi zachować zimną krew i nie raz i nie dwa ratuje załodze skórę. Dlatego, moim zdaniem, to on jest największym bohaterem tej historii. I choć nie umniejszam tego, co zrobili pozostali członkowie załogi, to bez Władimira wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej. Baa… ich historia skończyłaby się zaledwie po kilku minutach, którąś kolejną eksplozją w górnych warstwach ziemskiej atmosfery… A Wy jakie wnioski wyciągniecie z tej książki? PS: to drugi tom cyklu. Obie książki można czytać niezależnie, ale osobiście sugeruję, by zacząć od pierwszej części.

Zarówno słuchając, jak i później czytając opinie, zastanawiałam się, jak ocenić to słuchowisko. I myślę, że należałoby zacząć od zdefiniowania, w jakich kategoriach można rozważać tego typu utwór. Z jednej strony "2084" otwarcie bazuje na "1984" Orwella, więc w tym kluczu należałoby to oceniać - a więc nie krytykowałabym tu sposobu przedstawiania świata i zdarzeń, a pochwaliła za trafne odzwierciedlenie narracji znanej z oryginału. Z drugiej strony wzięłabym pod uwagę fakt, że Orwellowski świat jest tutaj tylko fundamentem, pretekstem - a nie szablonem, pod który podkładamy unowocześnione realia. W związku z tym daleka byłabym od pisania, że Orwell to jest ponadczasowy, a to to tylko średnia kopia - bo Orwella od słuchowiska odróżnia wiele rzeczy. Skupmy się jednak na dwóch kluczowych: na świecie z 1949, kiedy to książka została wydana, i na oryginalnym przekazie. Świat sprzed prawie 80 lat to zupełnie inny świat niż ten, który znamy - również technologicznie. Cuda, które opisał wówczas Orwell, były popisem bujnej wyobraźni, odległą, nieuchwytną i przede wszystkim nieziszczalną fantazją, która rozpalała policzki czytelników. To było jak otwarcie drzwi do innego wymiaru. Jakie możliwości ma obecnie twórca treści futurystycznych czy antyutopijnych? No już na pewno nie takie imponujące. Jesteśmy na etapie, na którym już nie potrafimy sobie wyobrazić całkiem nowych technologii, które bazowałyby na czymś innym niż sztuczna inteligencja - bo to już się dzieje i pokazuje, że to właśnie jest przyszłość, że potrafi rozwijać się w zawrotnym tempie i chyba wszyscy zgodnie upatrujemy w niej źródła tego, co będzie. A więc w czymś, co już istnieje - dla wyobraźni pozostaje tylko to, co jeszcze SI może robić, choć i to nie wywołuje rumieńców ekscytacji. Bo żyjemy w takim dziwnym świecie, w którym nastał nagły bum technologiczny, który już na niewielu robi wrażenie. Druga kwestia to taka, że świat dystopijny był dla Orwella nie tyle clue sprawy, co tylko pretekstem dla (nie tak całkiem) zawoalowanej krytyki politycznej. W "2084" siła ciężkości spoczęła na świecie przyszłości jako takim, z big-techami jako nieodłącznym elementem krajobrazu, wmieszanymi w przepychanki o dominację globalną. W ten sposób próbuję powiedzieć, że współczesny świat jest tak pełen bodźców i nowości, które kiedyś uchodziły za nieziszczalny futuryzm, że napisanie historii podobnego kalibru co "1984" automatycznie wywoła dużo mniej emocji niż oryginał. Niezależnie od jakości. Zatem w kategoriach okołoorwellowskich oceniłabym słuchowisko dość wysoko - umiejętnie nawiązuje do dzieła klasyka, celnie wskazuje problemy przyszłości współczesnych ludzi, a do tego ma mnóstwo subtelnych odniesień, których odnajdywanie było czystą przyjemnością. A czy da się ocenić "2084" jako samodzielny utwór? Ano pewnie się da, pytanie tylko, czy się powinno. Jeśli można - przydzieliłabym punkty za wizję świata przyszłości. Może nie ze wszystkimi ideami się zgadzałam, ale większość zdecydowanie do mnie przemówiła. Natomiast odjęłabym punkty za formę - dziś pisze się już inaczej, więcej czasu antenowego poświęca na rozterki bohaterów, ich przeszłość, która staje się kluczem do zrozumienia teraźniejszych zachowań. Chętnie weszłabym głębiej w ten świat i lepiej poznała postaci, ale ponownie - wtedy ta historia byłaby dużo mniej orwellowska. Na co chcę zwrócić jeszcze uwagę to realizacja słuchowiska. Podział na role, profesjonalizm lektorów, dźwięki tła - to wszystko zasługuje na najwyższą pochwałę. Niesamowicie przyjemny w odbiorze audiobook. Czy da się to jakoś zwięźle podsumować? Chyba tylko tak, że ocena tej historii będzie zależała od tego, czego w niej szukamy. Mnie przekonała, choć bez fajerwerków.

Swietnie zrealizowane, jak sluchowisko. Wysoka ocena bo to moja okolica - wychowalam sie w pylicy kolo kopalni Katowice, a to olowiki jezdzily do Rabki na co my patrzylismy z zazdroscia. Historia straszna z perspektywy czasu, dzieki serialowi wraca i mam nadzieje ze pomoze Szopienicom promocja :)