Mierzeja 2. Ostatni przypływ

Okładka książki Mierzeja 2. Ostatni przypływ autora Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski,
Okładka książki Mierzeja 2. Ostatni przypływ
Zygmunt MiłoszewskiWojtek Miłoszewski Wydawnictwo: Empik Go Cykl: Mierzeja (tom 2) Seria: Mierzeja kryminał, sensacja, thriller
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
audiobook
Cykl:
Mierzeja (tom 2)
Seria:
Mierzeja
Data wydania:
2023-08-10
Data 1. wyd. pol.:
2023-08-10
Język:
polski
Średnia ocen

6,5 6,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Mierzeja 2. Ostatni przypływ w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Mierzeja 2. Ostatni przypływ



książek na półce przeczytane 731 napisanych opinii 731

Oceny książki Mierzeja 2. Ostatni przypływ

Średnia ocen
6,5 / 10
172 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Mierzeja 2. Ostatni przypływ

avatar
597
113

Na półkach: ,

miałam sporą przerwę między częścią 1 a 2, więc chwilę mi zajęło wejście w klimat. Udźwiękowienie, nastrój świetny. Sama historia - no fajna, chociuaż nie jakoś specjalnie groundbreaking. Przyjemnie się słuchało, wciągało, fajnie, ze była narracja z wielu punktów.

miałam sporą przerwę między częścią 1 a 2, więc chwilę mi zajęło wejście w klimat. Udźwiękowienie, nastrój świetny. Sama historia - no fajna, chociuaż nie jakoś specjalnie groundbreaking. Przyjemnie się słuchało, wciągało, fajnie, ze była narracja z wielu punktów.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
191
191

Na półkach: ,

Smętne zakończenie epilogu rozpoczętego w części pierwszej...

Pamiętam fajne emocje, które towarzyszyły mi podczas rozpoczęcia przygody z "Mierzeją" - fajny klimat, taki swojski, z ciekawym poczuciem humoru.

No i niestety dostałem, bez spoilerowania, gniot :(

Wielkie plusy mimo wszystko za wykonanie słuchowiska - to zawyża ocenę.

Smętne zakończenie epilogu rozpoczętego w części pierwszej...

Pamiętam fajne emocje, które towarzyszyły mi podczas rozpoczęcia przygody z "Mierzeją" - fajny klimat, taki swojski, z ciekawym poczuciem humoru.

No i niestety dostałem, bez spoilerowania, gniot :(

Wielkie plusy mimo wszystko za wykonanie słuchowiska - to zawyża ocenę.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
62
33

Na półkach:

Dobrze zrealizowany audiobook!
Na Wukrainie trolują, 'ogrów', którym się amunicja zaraz skończy wieszając flagi wUPAdliny w przygranicznych rosyjskich wioskach... Sława Kokainie! Brednie propagandowe, bezwstydne, za parę lat na śmietnik historii.

Dobrze zrealizowany audiobook!
Na Wukrainie trolują, 'ogrów', którym się amunicja zaraz skończy wieszając flagi wUPAdliny w przygranicznych rosyjskich wioskach... Sława Kokainie! Brednie propagandowe, bezwstydne, za parę lat na śmietnik historii.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

246 użytkowników ma tytuł Mierzeja 2. Ostatni przypływ na półkach głównych
  • 207
  • 37
  • 2
60 użytkowników ma tytuł Mierzeja 2. Ostatni przypływ na półkach dodatkowych
  • 19
  • 16
  • 8
  • 5
  • 5
  • 4
  • 3

Inne książki autora

Okładka książki Pomiędzy Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski
Ocena 6,7
Pomiędzy Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski
Okładka książki Artificium - Ilustracje Piotra Sokołowskiego Jakub Ćwiek, Sylwia Kirke Jędrzejewska, Andrzej Kwiecień, Zygmunt Miłoszewski, Marcin Mortka, Piotr Sokołowski, Agnieszka Włoka, Marta D. Woźniak, Sylwia Zimowska
Ocena 9,3
Artificium - Ilustracje Piotra Sokołowskiego Jakub Ćwiek, Sylwia Kirke Jędrzejewska, Andrzej Kwiecień, Zygmunt Miłoszewski, Marcin Mortka, Piotr Sokołowski, Agnieszka Włoka, Marta D. Woźniak, Sylwia Zimowska
Okładka książki Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Wojciech Chamier-Gliszczyński, Wojciech Chmielarz, Anna Cieplak, Jacek Dukaj, Paulina Hendel, Miłosz Horodyski, Grzegorz Kasdepke, Rafał Kosik, Wojciech Kuczok, Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski, Daniel Odija, Łukasz Orbitowski, Mateusz Pakuła, Andrzej Pilipiuk, Grażyna Plebanek, Michał Protasiuk, Radek Rak, Anna Rozenberg, Barbara Sadurska, Magdalena Salik, Dominika Słowik, Bartosz Szczygielski, Wit Szostak, Cezary Zbierzchowski, Jakub Żulczyk
Ocena 6,3
Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Wojciech Chamier-Gliszczyński, Wojciech Chmielarz, Anna Cieplak, Jacek Dukaj, Paulina Hendel, Miłosz Horodyski, Grzegorz Kasdepke, Rafał Kosik, Wojciech Kuczok, Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski, Daniel Odija, Łukasz Orbitowski, Mateusz Pakuła, Andrzej Pilipiuk, Grażyna Plebanek, Michał Protasiuk, Radek Rak, Anna Rozenberg, Barbara Sadurska, Magdalena Salik, Dominika Słowik, Bartosz Szczygielski, Wit Szostak, Cezary Zbierzchowski, Jakub Żulczyk
Okładka książki Mierzeja Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski
Ocena 5,9
Mierzeja Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski
Zygmunt Miłoszewski
Zygmunt Miłoszewski
Zygmunt Miłoszewski (ur. 8 maja 1976 r. w Warszawie) – pisarz polski. Od połowy lat 90. pracuje jako dziennikarz. Zaczynał w „Super Expressie”, gdzie specjalizował się w relacjonowaniu procesów sądowych, przez kilka lat był stałym felietonistą „Metropolu”, od roku 2003 związał się z „Newsweekiem”. Debiutował w 2005 roku powieścią utrzymaną w konwencji horroru „Domofon”, po której krytycy nazwali go „polskim Stephenem Kingiem”. Niemiecki i holenderski przekład przygotowywane są na drugą połowę 2007 roku. Trwają też prace nad ekranizacją książki przez Juliusza Machulskiego. W 2006 roku wydał baśń przygodową dla dzieci „Góry Żmijowe”. Jego druga powieść „Uwikłanie” ukazała się w 2007 roku. Entuzjastyczną recenzję poświęcił jej Jerzy Pilch [1]. Miłoszewski porzucił tu horrorowy sztafaż, tworząc pełnokrwistą powieść kryminalną z bogato odmalowanym współczesnym tłem obyczajowym i błyskotliwie poprowadzoną intrygą.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Doppelganger. Sobowtór Katarzyna Rygiel
Doppelganger. Sobowtór
Katarzyna Rygiel Andrzej Gołda
To może być odkrywcza książka dla tych, którzy nie znali rzeczywistości socjalistycznych czasów. Sądzę jednak, że najbardziej przekona osoby, które same pamiętają lata przełomu lub wysłuchali relacji rodziców, będących świadkami ówczesnych wydarzeń. Książka znakomicie oddaje społeczne nastroje, układy polityczne i kolosalną różnicę pomiędzy wolnymi krajami a tymi, które podlegały władzy radzieckiej. Świadomość historyczno-polityczna będzie więc tutaj znacznącym, emocjonalnym wsparciem dla lektury. Bohaterem książki jest szpieg wzorowany na realnej postaci, działającej jako nielegal w Alzacji. Krainie, która nota bene przez lata przechodziła z rąk francyskich w niemieckie (i odwrotnie),nabywając specyficznej wyjątkowości. W domu, do którego trafia Hans mówi się po niemiecku, ale oba języki są w równej mierze istotne dla obrazu miejsca. Bogatego, odmiennego od polskiej surowości, którą mamy szansę obserwować w scenach powracających do Jana - drugiego z najważniejszych bohaterów. Sama akcja przeprowadza nas przez działania siatek szpiegowskich, sposoby zdobywania informacji i sadowienia się w 'skradzionym' miejscu. Polskie realia poznajemy zaś po tym, jak na jaw wychodzą fakty zawracające akcję na moment do czasów powojennych przesiedleń. Tu i teraz tkwimy w sprawie, która z przaśnej szarzyzny przenosi młodego szpiega w barwny świat, istniejący ledwie dwie granice na zachód. Oszołomienie innością staje naprzeciw wierności wpojonych propagandą ideałów. Miłość jest tyleż piękna, co niebezpieczna i zadająca ból, sumienie miesza się z twardością charakteru. Zmienia się rzeczywistość, pułapki nabierają innych kształtów, a my raz nienawidzimy Hansa, raz kibicujemy szansie na jego odmianę. Dla mnie osobiście, znakomite oddanie realiów szpiegowskiej pracy ustępuje wagą świetnej warstwie psychologicznej. To, co może wydawać się nudne - rozważania i rozterki, krótkie zawahania, wewnętrzna walka bohatera - stanowi clue opartej na faktach historii. Przedziwne to były czasy i wymagające takich samych zachowań. Nie ma tutaj prostych ocen moralnych, jeśli nie jest się świadomym siły nacisków, także w kręgach rodzinnych, jakim podlegali pracownicy służb. Jednocześnie, autorzy podkreślają nigdy nie znikające prawo wyboru każdej jednostki. Trzeba jednak pamiętać, że często bywał to wybór ostateczny. Kogo warto poświęcić dla sprawy, kto decyduje o ryzyku, kto musi zachować surowość i zrzec się prawa do uczuć i słabości? To wierzchołek góry pytań, które wyrastają w trakcie lektury. Pozostaje śledzić postawy Hansa i Jana, koniecznie bacząc na tło zmieniającej się rzeczywistości, i wyciągać wnioski. Finał rozczaruje osoby, twardo optujące za podziałem na czarne i białe, na sprawiedliwe i niepoprawne w czasach demokracji. W tamtych realiach jednostka była wykonawcą lub przeszkodą, a swoje prawne życie mogłeś stracić nawet o tym nie wiedząc. Walka wywiadów, zimna wojna, mur dzielący nie tylko strefy wpływów ale i wizję tego, co właściwe. A wewnątrz politycznej gry człowiek. Po jednej lub drugiej stronie. Środek nie istniał i to było dramatem, który tworzył podobne życiorysy. Przejmująca lektura, polecam. Katarzyna we współpracy z Wydawnictwem Agora. Ps. Niemal równocześnie z książką, na ekranach pojawił się film Jana Holoubka, ze znakomitą rolą Jakuba Gierszała. Film jest niemal wizualną kalką spisanej opowieści. Obejrzałam tydzień po lekturze, warto było.
Pani_Ka - awatar Pani_Ka
oceniła na81 rok temu
Stacja Jakub Szamałek
Stacja
Jakub Szamałek
Książki Jakuba Szamałka różnią się kierunkiem patrzenia. W jednych patrzymy wstecz, ku starożytności, w innych w ekran komputera, a w jeszcze innych w kosmos. Łączy je to, że w każdej patrzymy przede wszystkim w drugiego człowieka. To on jest źródłem tajemnicy, problemów, napięć, przeciwności, przygód i niebezpieczeństw. Nie inaczej jest w „Stacji”. Tak naprawdę mamy tu do czynienia ze starym i dobrze wszystkim znanym motywem bezludnej wyspy albo innej zamkniętej przestrzeni, w której wąskie grono ludzi zdane jest tylko na siebie. Zagadka to tylko pretekst, aby ukazać napięcia, dynamikę grupy, wzajemne tarcia, animozje i przeszłość. Zazwyczaj jest to trup, gdyż motyw „zapewne zastanawiacie się, dlaczego was tu zebrałem” najczęściej przewija się w kryminałach, ale za gwóźdź, na którym wisi fabuła, może posłużyć właściwie dowolne nietypowe zdarzenie, wytrącające akcję z utartych kolein. W tym przypadku jest to rutynowa wymiana amerykańskiej załogi na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz zupełnie już nierutynowy tajemniczy wyciek amoniaku. W ten mały, wiszący nad naszymi głowami, a nabrzmiały konfliktem światek dostaje się troje astronautów przybyłych do ISS na pokładzie „Dragona”, w tym nowa dowódczyni misji Lucy Poplaski. Już od pierwszego dnia musi mierzyć się z tarciami wśród amerykańsko-rosyjskiej załogi oraz z zewnętrznym zagrożeniem w postaci rozbłysku słonecznego, który zapoczątkowuje serię fatalnych zdarzeń. Atmosfera wzajemnych podejrzeń, oskarżeń, animozje wynikłe z dawno, zdawałoby się, minionej przeszłości oraz ze spraw skrzętnie zamiecionych pod dywan, a także wisząca nad tym wszystkim napięta atmosfera międzynarodowa (jest rok 2021 i Rosjanie zbierają już siły do ataku na Ukrainę) i wielka polityka składają się na nieustające poczucie zagrożenia i braku zaufania. Wspaniale poprowadzona fabuła trzyma w niepewności prawie do ostatnich stron książki, bohaterowie wydają się zbudowani z krwi i kości, choć należy odnotować, że nawet w tak szczupłym gronie występują postacie pierwszo- i drugoplanowe, przez co im dalszy plan, tym ich rysy są grubiej, mniej skrzętnie naszkicowane. Wielką zaletą książki jest gruntowne przygotowanie autora. Mnie, jako laikowi, wydaje się, że Jakub Szamałek świetnie odrobił pracę domową, dzięki czemu nie serwuje nam ogólników, przypudrowanej czy wykreowanej przez science fiction wizji kosmosu, ale szarą codzienność naukowców na ISS, odmalowaną tak udatnie, że nietrudno ją sobie wyobrazić; być może specjaliści znajdą coś, do czego mogliby się przyczepić, ja natrafiłem tylko na jakiś nieistotny drobiazg, który zresztą wcale nie musi być błędem. Drugim plusem jest rozstrzygnięcie całej zagadki, napięcia wzbierającego przez wszystkie stronice książki – ale ćśś, nie zdradzam nic więcej. Podsumowując, mamy tu świetnie napisany, trzymający w napięciu całkowicie ziemski sensacyjny kryminał w kosmicznej oprawie. Bez niedociągnięć – stąd moja ocena.
meerkat - awatar meerkat
ocenił na81 miesiąc temu
Za granicą Wojciech Chmielarz
Za granicą
Wojciech Chmielarz
Moja zasada jest prosta: jak widzę nazwisko Chmielarza, od razu sięgam po książkę. Ten autor nigdy mnie nie rozczarowuje. Choć żadna z jego książek nie pobije już cyklu o Bezimiennym, który zawsze będzie miał w moim sercu szczególne miejsce, „Za granicą” utrzymuje wysoki poziom. Bohaterowie są wyraziści i różnorodni, ich motywacje są przekonujące. Dotyczy to nie tylko głównej bohaterki, Darii, ale także jej męża Marka, Very i pozostałych postaci. Chmielarz ma niepodważalny talent do kreowania bohaterów, którzy fascynują niezależnie od tego, czy odgrywają główną rolę, czy pojawiają się tylko epizodycznie. Co do samej lektury: już pierwsze strony wciągają i pozostawiają czytelnika z pytaniami i lekkim szokiem, by później powoli rozwijać opowieść o małżeństwie jadącym na wakacje do Chorwacji i ich wewnętrznych problemach. Tempo narastania napięcia jest przemyślane — powolne rozkręcanie historii nie nuży, lecz buduje klimat i pozwala lepiej poznać bohaterów. Czytając początek tej książki, cały czas czekałam na zwrot akcji — w końcu wiedziałam czyją powieść czytam. Nie zawiodłam się. Wartkie, dobrze skonstruowane zwroty akcji to jeden ze znaków rozpoznawczych tego autora. Świetne są też opisy Chorwacji i wprowadzenie Very, którą poznajemy przede wszystkimi oczami Darii. Ciekawe są tu kontrasty. Kontrast między osobowościami obu pań, kontrast między tym, jak różnie Verę odbierają Daria i Marek, oraz kontrast między zachowaniem Darii na początku powieści a jej decyzjami pod koniec — widać wyraźny rozwój postaci. No i sama Vera, która z trochę irytującej dziewczyny okazuje się finalnie mastermindem zbrodni. Kwestia budowania postaci to zresztą coś, co zawsze fascynuje mnie u Chmielarza. Autor ten posiada niesamowita zdolność do pisania z perspektywy kreowanych przez siebie bohaterów. Nawet jeśli bohater czy bohaterka różnią się ode mnie diametralnie, a taka właśnie jest Daria, autor ten pisze tak, że bez problemu wczuwam się w jej perspektywę. Ba! Nawet jestem ciekawa co też Daria pomyśli sobie kilka stron dalej i jak zareaguje w kolejnych sytuacjach, w które Chmielarz ją wrzuci. Podoba mi się także umiejętne operowanie momentami erotycznymi — wplecione są w historię naturalnie, bez sztucznego „podkręcania” napięcia. Fajnie, że występują. Fajnie, że nie na siłę. Na uwagę zasługuje również samo zaangażowanie autora w research do książki: w sprawy rybołówstwa w Chorwacji czy pochodzenia Very i jej męża. Do tego są też rozmowy biznesowe między tym ostatnim a Darią, które brzmią wiarygodnie, dodając fabule głębi oraz wymyślne plany zbrodni, których nie sposób przewidzieć. Świetna książka, świetny autor. Nic dodać, nic ująć.
Valkyrja1024 - awatar Valkyrja1024
ocenił na92 miesiące temu
Szrama Małgorzata Oliwia Sobczak
Szrama
Małgorzata Oliwia Sobczak
Wyczekiwałam tej powieści. Tak bardzo byłam ciekawa czy autorka po raz kolejny mnie zaskoczy i napiszę wprost - absolutnie się Jej to udało. Rewelacyjna 3 część cyklu "Granice zła". „Szrama” autorstwa Małgorzata Oliwia Sobczak to kolejna część mrocznej serii dla fanów Kolory zła, w której napięcie miesza się z psychologiczną głębią postaci. Tym razem autorka serwuje czytelnikom historię szczególnie brutalną i niepokojącą, w której strach narasta z każdą stroną. Akcja rozgrywa się w Sopocie, gdzie dochodzi do tajemniczego morderstwa młodej kobiety. Gdy po kilku miesiącach dochodzi do kolejnej, podobnej zbrodni, staje się jasne, że miasto ma do czynienia z seryjnym zabójcą. W mediach zaczyna funkcjonować określenie „Młotkarz z Sopotu”, co tylko potęguje atmosferę zagrożenia i paniki. Śledztwo prowadzi dobrze znany czytelnikom duet – detektyw Oskar Korda oraz dziennikarka Alicja Grabska, którym towarzyszy ekolożka sądowa Janina Hinc. Relacje między bohaterami są jednym z najmocniejszych elementów książki. Pojawiające się napięcia i emocjonalne zawirowania nadają historii dodatkowej warstwy, wykraczającej poza klasyczną intrygę kryminalną. Fabuła rozwija się wielotorowo – autorka stopniowo odsłania sekrety z przeszłości ofiar, pokazując, że nic nie jest takie, jak się początkowo wydaje. To właśnie psychologiczny wymiar historii czyni „Szramę” tak wciągającą. Sobczak nie skupia się wyłącznie na pytaniu „kto zabił”, ale również „dlaczego” – a odpowiedzi bywają niewygodne i poruszające. Na szczególne uznanie zasługuje klimat powieści. Sopot, zazwyczaj kojarzony z nadmorskim spokojem, zostaje tu ukazany w zupełnie innym, mrocznym świetle. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając czytelnika w stan nieustannego niepokoju. „Szrama” to kryminał, który trzyma w napięciu do samego końca, oferując nie tylko dobrze skonstruowaną zagadkę, ale też pogłębione portrety psychologiczne bohaterów. To lektura dla tych, którzy lubią historie intensywne, mroczne i pozostawiające ślad na długo po zamknięciu książki. Moja ocena 9/10 Wciągający i klimatyczny kryminał psychologiczny, który potwierdza, że Sobczak doskonale odnajduje się w tym gatunku.
MAD - awatar MAD
ocenił na92 dni temu
Spirala Igor Brejdygant
Spirala
Igor Brejdygant
To historia, która startuje niewinnie, od uporządkowanego życia Dominiki Stawickiej, żony znanego, konserwatywnego ministra. Stabilizacja, pozycja społeczna, wiara, rodzina. Wszystko do momentu, gdy w jej życiu pojawia się Aleksandra. Romans staje się dla Dominiki czymś więcej niż chwilową ucieczką, jest pierwszym prawdziwym uczuciem. Gdy Aleksandra zostaje brutalnie zamordowana, a informacja o związku trafia w ręce politycznych wrogów jej męża, zaczyna się prawdziwy koszmar. Od tego momentu fabuła wchodzi na zupełnie inny poziom. Giną kolejne osoby z bliskiego otoczenia bohaterki, zaufanie przestaje istnieć, a Dominika uświadamia sobie, że znalazła się w centrum bezwzględnej gry, w której stawką jest nie tylko kariera ministra, ale życie jej rodziny. To już nie tylko thriller psychologiczny, to kryminał z mocnym politycznym tłem, zdradą, szantażem i walką o przetrwanie. Największą siłą „Spirali” jest przemiana głównej bohaterki. Z kobiety funkcjonującej w cieniu męża Dominika staje się osobą zmuszoną do przekraczania własnych granic: psychicznych i fizycznych. Każda decyzja boli, każda ma konsekwencje, a strach miesza się z determinacją, by odkryć prawdę o śmierci Aleksandry i ochronić najbliższych. Brejdygant świetnie pokazuje świat polityki pozbawiony złudzeń, pełen hipokryzji i cynizmu, gdzie moralność jest towarem wymiennym. Do tego dochodzą wątki religii, rodziny i pytanie o to, gdzie kończy się dobro, a zaczyna zło. Emocji jest tu naprawdę dużo, napięcie, zaskoczenie, momenty wzruszenia i finał, który zostaje w głowie na długo. „Spirala” to mocna, dynamiczna i bardzo aktualna historia, od której trudno się oderwać. Jeśli lubicie thrillery z pazurem i fabułę, która naprawdę wkręca ta książka zdecydowanie jest dla Was. 📚🔥
bookreaders_pl - awatar bookreaders_pl
ocenił na62 miesiące temu

Cytaty z książki Mierzeja 2. Ostatni przypływ

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Mierzeja 2. Ostatni przypływ