Dusza ognia

„„Dusza Ognia” to piąty tom serii „Miecz Prawdy” autorstwa Terry’ego Goodkind'a.

Podczas lektury tego tomu odczuwałem różnorodne emocje – od zaciekawienia, przez konsternację, aż po rozczarowanie. „Dusza Ognia” jest pierwszą częścią cyklu, której wystawiam ocenę 7/10. Niestety mam z tą książką wiele problemów…

Zacznijmy od tego, że początek książki jest, moim zdaniem, bardzo obiecujący. Szczerze mówiąc, byłem zaintrygowany wątkiem demonów i z niecierpliwością czekałem na jego rozwój. Niestety, nagle, bez zapowiedzi, poznajemy kuchennego pomywacza Fitcha oraz pomocnicę rzeźnika Beatę, którzy mieszkają w odległej, dotąd nieznanej krainie.

Powiem tak. Rozumiem, dlaczego Terry Goodkind postanowił nam przedstawić Anderith i jego mieszkańców, jednak mam z tym mimo wszystko pewien problem. Miałem duży niesmak, gdy po zakończeniu jednego rozdziału i przejściu do kolejnego doświadczyłem takiego przeskoku tematycznego. Tym bardziej że wątek demonów był dla mnie czymś bardzo interesującym i zamiast czytać o nim dalej,, dostałem opowieść o jakimś pomywaczu… Byłem przekonany, że po rozstaniu z Richardem i Kachlan będziemy śledzić losy Zedda lub ewentualnie Ann, a tu dostaliśmy coś zupełnie innego.

Nie chce tu zbytnio zdradzać fabuły książki, więc powiem bardzo ogólnie, że wątki związane z krainą Anderith są w najgorszym wypadku znośne, a w najlepszym niesatysfakcjonujące. W dużym skrócie wątki Beaty i Fitcha uważam w całości za słabe, a wątek Ministra Spraw Duchowych i jego adiunkta za coś naprawdę dobrego, z bardzo moim zdaniem słabym zakończeniem. Przemiana Daltona Cambella to dla mnie po prostu… Nie rozumiem drogi tej postaci i jej przemiany… Znaczy, domyślam się, o co chodziło, bo tak ogólnie to rozumiem większość zamysłów Terry’ego Good kind’a, jednak mimo wszystko nie są one czymś, co mi przypadło do gustu.

Wspominałem w pewnym momencie, że liczyłem, iż po rozstaniu z Kachlan i Richardem będziemy śledzić wątek Zedda, czyli, moim zdaniem, prawdopodobnie najsympatyczniejszej i najciekawszej postaci cyklu. W omawianym tomie rzeczywiście mamy okazję śledzić przygody Pierwszego Czarodzieja, jednak fragmenty poświęcone Zeddowi stanowią jedynie niewielką część książki. Nie będę też ukrywał, że liczyłem na to, iż Zedd w niniejszym tomie zyska trochę na sprawczości i dokona czegoś naprawdę wielkiego, co przystoi do jego rangi… Niestety, znów cały splendor spadł na Richarda, co mnie osobiście rozczarowało. Fragmenty dotyczące Zedda były dobre, ale mogłyby być lepsze.

Przejdźmy w tym momencie do zagadnień związanych z Matką Spowiedniczką i Poszukiwaczem Prawdy. Jak już wspomniałem, wątek demonów od samego początku wydawał mi się bardzo interesujący i pozostał taki niemal do końca. Może nie jestem zbyt bystry albo nie do końca rozumiem magie w przedstawionym świecie, ale nie rozumiem, co tak naprawdę zrobił Joseph Ander… To jednak nie jest moje największe zastrzeżenie do tego wątku. Zdecydowanie większy problem mam z tym, że Richard znowu „z palcem w nosie” rozwiązuje główny problem przedstawionych wydarzeń. Mimo to wspomniany wątek uznaje za dobry element książki.

W omawianej pozycji zostały nam jeszcze zaprezentowane losy Ann… Omawiam je jako ostatnie, ponieważ uważam je za najlepiej napisane fragmenty książki. Podkreślę jednak w tym momencie, że określenie „najlepiej napisane” nie należy utożsamiać z czymś oryginalnym czy niezwykłym. Fragmenty opisujące losy Annaliny mają, moim zdaniem, najmniej niedoskonałości, dlatego cenię je najbardziej.

Jeśli chodzi o moje podejście do niniejszego tomu jako całości, to uważam, że „Dusza ognia” to dzieło, które niestety porusza zbyt wiele zagadnień, a co gorsza, część zaprezentowanych wątków nie wypada najlepiej. Oczywiście niniejsza książka nie jest złym dziełem, wręcz przeciwnie to kawał dobrej fantastyki, jednak nie jest to, jak dla mnie, tak dobra pozycja jak poprzednie tomy…

„„Dusza Ognia” to piąty tom serii „Miecz Prawdy” autorstwa Terry’ego Goodkind'a.

Podczas lektury tego tomu odczuwałem różnorodne emocje – od zaciekawienia, przez konsternację, aż po rozczarowanie. „Dusza Ognia” jest pierwszą częścią cyklu, której wystawiam ocenę 7/10. Niestety mam z tą książką wiele problemów…

Zacznijmy od tego, że początek książki jest, moim zdaniem,...