Dogmat i tiara. Esej o upadku rzymskiego katolicyzmu

Antropocentryzm – matka wszystkich problemów dzisiejszego Kościoła. Redaktor Lisicki wraz niemieckim biskupem Atanazym Schneiderem przyglądają się wszystkim trudnościom wiary chrześcijańskiej oraz instytucji Kościoła, od aborcji, przez eutanazję po działalność hierarchii kościelnej. Przytaczają dokumenty Kościoła (poczynając od akt soboru II watykańskiego), wskazując na ich liczne niejasności prowadzące do wypaczeń. Z wieloma rzeczami osobiście się zgadzam, są natomiast argumenty i postawy, które zupełnie do mnie nie przemawiają: jak dyskusja o przyjmowaniu komunii świętej na rękę czy dialog ekumeniczny. Niemniej jednak książka jest głęboka, sądy wywarzone i z pewnością nie mogę odmówić obu rozmówcom wielkiej miłości do Kościoła.

Profesor Kucharczyk to jeden z najlepszych rodzimych historyków. Bardzo dobrze, że podjął się tematu tak bardzo aktualnego a jednocześnie przemilczanego w mediach. To jedna z tych pozycji, która powinna być na półce w każdym polskim domu. Lektura obowiązkowa.

Książka potrzebna, pozwalająca zrozumieć i prześledzić jak wirus kulturowy (właściwie wirus antykultury) mutuje i przepoczwarza się, by dalej niszczyć (zabijać) utrwalone przez wieki sfery kulturowe... Główne slogany z repertuaru przeciwników wyodrębnienia tego wirusa takie jak "teorie spiskowe" i "nie ma czegoś takiego jak marksizm kulturowy" warto obnażyć kilkoma prostymi stwierdzeniami. Po pierwsze, w nauce socjologii od dawna ustalono, że we wszystkich społecznościach ludzkich, nawet w tych najprymitywniejszych, każdy badacz napotka trzy rodzaje kultury: 1) kulturę materialną (wytwarzanie i posiadanie dóbr materialnych, sprzętów, narzędzi, towarów itp.) , 2) kulturę społeczną (inaczej - cywilizację w sensie teorii Konecznego, czyli metodę urządzania życia zbiorowości - ustrój społeczności układający relacje międzyludzkie), 3) kulturę duchową (wierzenia i związane z nimi religie). Klasyczny marksizm (XIX-sto wieczny), propagując rewolucję proletariacką, skupiał się przede wszystkim na niszczeniu kultury materialnej (w języku marksistowskim - walczył o bazę) po to, by w dalszej kolejności zniszczyć nadbudowę - według języka marksistów, czyli zniszczyć istniejącą kulturę społeczną i kulturę duchową. Zatem, klasyczny marksizm rodem z pism i działań K. Marksa, od samego początku był "marksizmem kulturowym". Podkreślał jednakże i kładł większy nacisk na niszczenie kultury materialnej, tj. sposobów produkcji, wytwarzania i posiadania dóbr itd. Niszczycielskim taranem miał być proletariat i związana z nim "kwestia społeczna" - wyzysk pracy. Wszystko jednak po to, by docelowo zniszczyć pozostałe rodzaje zastanych kultur, tj. kulturę społeczną (ustrój) i kulturę duchową (religie). Marksizm XX-sto wieczny przeniósł akcenty na kulturę społeczną i duchową (na nadbudowę, według nazewnictwa starych marksistów) i do jej niszczenia poszukał nowych dynamizmów w postaci "kwestii obyczajowych". Zatem, sprawą wtórną i techniczną jest to, czy piewcy doktryny (teorii i światopoglądu) marksizmu wezmą na celownik kulturę materialną, społeczną czy duchową. Zawsze będzie to "marksizm kulturowy", a bardziej adekwatnie - "antykulturowy", bo występujący w opozycji do trzech rodzajów zastanych kultur, będących spuścizną minionych wieków i okresów. Czy wszystko to, co zostało powyżej skrótowo opisane, to teoria spiskowa? Oczywiście. Strychulec bowiem pod nazwą "teorie spiskowe" wymyśliło amerykańskie CIA, by z jego pomocą dezawuować, ośmieszać i zwalczać wszelkie myśli i podejrzenia, że gdzieś na świecie mogły działać tajne służby państwowe. Owo sprytne pojęcie rozszerzono na wszelkie ludzkie działania, by dyskredytować wszystko, co niewygodne kreatorom różnych zajść czy procesów. Wmówiono dzięki temu naiwnym, że nigdzie przecież nie działają konkretni ludzie, mający na cokolwiek wpływ (w sensie materialnym, społecznym czy duchowym), lecz wszystko dzieje się spontanicznie i samorzutnie bez udziału takich ludzi... Jeśli jednak działają gdzieś jacyś konkretni ludzie, to wszystko można uzasadnić klarowną grą intencji i interesów, ale gra intencji i interesów nie prowadzi do żadnych niejawnych czy tajnych porozumień przeciwko komuś lub czemuś... Mam w to uwierzyć? Uwierzyłbym, gdyby ludzie byli aniołami.

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało

Przedziwna książka, ale chyba typowa dla tego autora i jego kręgu. Z jednej strony jest chyba najbardziej szczegółowym opisem w języku polskim historii badań archeologicznych pod bazyliką na Watykanie i ta część książki jest zdecydowanie najlepsza. Wydaje się, że autor dosyć rzetelnie przedstawia fakty na podstawie źródeł i obcojęzycznych opracowań, a dodatkowo pisze ze swadą, umiejętnie stopniując napięcie, nawet jeśli całość jest mocno przegadana i zawiera sporo powtórzeń. Z drugiej strony książka jest też bardzo zideologizowanym i stronniczym amalgamatem tradycyjnych wierzeń Kościoła rzymskokatolickiego, przekonań rodem z XIX i pierwszej połowy XX wieku, stereotypów oraz osobistych uprzedzeń autora sprzedawanych z nieznośną manierą przekonania o własnej nieomylności i szydzenia ze zdań odmiennych. Apogeum takiego stylu osiąga w ostatnim rozdziale, traktującym o kontrowersjach dotyczących interpretacji postaci Piotra Apostoła. Summa summarum książka ciekawa i warta uwagi, aczkolwiek wymagająca krytycznego czytania i dużej dozy cierpliwości względem stylu autora.

Nie spodziewałem się, że tak mi się spodoba. Wiedziałem, że będzie ciekawa, ale była bardzo ciekawa. Ponieważ jestem stałym widzem audycji autora na yt, łatwo mi było przyjmować treści książki. Mam książkę, ale wybrałem audiobook (lubię słuchać Wojciecha Żołądkowicza). To straszne, jak ludzie są ogłupiani i chcą być ogłupiani. Tezy przedstawione w książce nie są optymistyczne. Trochę się zmienia po wyborze Donalda Trumpa.

Takiego Kościoła nie chcę. Nie wiem oczywiście czy wszystko co zostało opisane w książce jest pewną prawdą, nie wiem też na ile ten problem jest istotne w strukturach Kościoła, ale wiem jedno, że jakakolwiek struktura czy organizacja, w którym ideologia jest ważniejsza od człowieka i relacji międzyludzkich wypacza to co powinno być sensem życia, a jest nim kształtowanie naszych więzi w duchu miłości i braterstwa, oczywiście budując na prawdzie. Książka jest zbiorem artykułów w którym poruszono temat funkcjonowania lobby homoseksualnego w strukturach kościelnych prowadzącego często do wypaczenia przesłania Ewangelii. Autorzy łączą to zjawisko z przypadkami wykorzystywania nieletnich, licznymi nadużyciami i generalnie życiem bez wiary przez ludzi, którzy wiarę mają na ustach. Treść nie jest może wnikliwa, główne tezy są ciągle powtarzane więc spokojnie treść można było zmieścić co najwyżej w połowie zawartości książki.

Czy kiedyś zastanawialiście się nad tym czy reformacja była dobra? A może słyszeliście, że Luter nie chciał rozłamu w kościele, chciał tylko naprawić to co wymagało poprawy. A może słyszeliście, że w 2017 papież Franciszek udał się do Szwecji, aby świętować 500-lecie reformacji? A Poczta Watykańska w tym samym czasie wypuściła okolicznościowy znaczek z podobizną Marcina Lutra. Jeżeli chcecie poznać odpowiedź na powyższe pytania, albo dowiedzieć się kim był Marcin Luter to jest to pozycja obowiązkowa. Autor, Paweł Lisicki, przestawia sylwetkę reformatora począwszy od narodzin przez przybicie 95 tez aż do końca. Książka została napisana w oparciu o liczne źródła. Autor cytuje nie tylko teologów katolickich, ale i protestanckich, przywołuje również teksty i listy reformatora. Obraz, który wyłania się czytelnikowi jest zgoła odmienny od pokazywanego w mediach, podręcznikach historii czy obiegowej opinii. Książkę domyka rozdział, który podsumowuje dziedzictwo reformacji czy ściślej luteranizmu. Przyznam, że czytając tę część książki włos jeżył mi się na głowie, a to z powodu niewyobrażalnych dla mnie tez Lutra. Mam nadzieję, że uda się sięgnąć po tę pozycję, bo otwiera ona oczy. Mały minus za brak opisu oddziaływania luteranizmu na sztukę.

Zbrodnia popełniona przez katolickiego księdza na ciężarnej kobiecie. Osądzony, potępiony i zapomniany winowajca trafia do więzienia. Choć o jego duszę modlą się liczni, to o nim jako o człowieku nikt nie chce pamiętać. Do czasu aż nie pojawi się nowy biskup. Autor zmusza czytelnika do refleksji nad zbrodnią człowieka i działaniem Boga. Czy zbrodniarz musi być ostatecznie odrzucony i potępiony? Czy w tak jednoznacznej, beznadziejnej sytuacji Bóg może okazać swoje miłosierdzie? To książka, która budzi wiele pytań i refleksji.

Nazwać tą pracę książką jest niedopatrzeniem, ignorancją lub umyślnym obniżeniem tego, z czym czytelnik może się tu zapoznać, dowiedzieć. Bardzo jest mi trudno określić, sklasyfikować to niewątpliwe dzieło. Ta biografia Europy, tak ją nazwę na swoje potrzeby jest podróżą przez historię kontynentu do współczesności, ale to tylko część dzieła. Autor wstrząsa nami, przywołuje do źródeł człowieczeństwa i pyta co się stało z naszą cywilizacją, jest to niepokój o przyszłość, jest to bezkompromisowe nazwanie zła w sposób wyraźny, bez pudru i jego odsłanianie, nauczenie nas czym jest, bo może już nie wiemy. Roszkowski pokazuje jak następuje drenaż wartości naszej cywilizacji, jak z wartości zmieniają się najpierw w błahostkę, później w niewygodę, a następnie w coś, z czym należy walczyć i wyrugować poza nawias życia, do podziemia, a dla niepoznaki nazwać takie działanie nowoczesnością. Z powyższego mogłoby wynikać, że to jakieś moralizatorstwo, nudny gniot naukowy, a rozmiar kilkuset stron do przeczytania tym bardziej odstraszyć może. Absolutnie nie. Książka jest napisana bardzo lekkim językiem, świetnie się to czyta i trudno przerwać. To bardzo ciekawe dzieło jest interesującym źródłem wiedzy: historycznej (aż do starożytności), społecznej, genezą naszej cywilizacji zachodniej, a także pokazaniem współczesnych problemów Europy, ale bez poprawności i bojaźni. Odwaga autora w tym tekście jest dodatkowym atutem. Wszystkie swoje tezy i przykłady opiera o przypisy, to solidność przekazu i dowodu. Z przedstawianych zjawisk współczesnej polityki, obojętności, oraz naszej uległości, a może wygodzie dla tolerancji zła. Mogłoby się wydawać, że to ponury i pesymistyczny przekaz, jednak na samym końcu autor wyprowadza nas z tego, pokazuje ludzi dla których wartości naszej cywilizacji nie są tylko anachronizmem, powodem do wstydu, lecz drogowskazem dla swego postępowania, nawet gdy pod prąd modom trzeba się ustawić. „Roztrzaskane lustro” długo czekało na półce, na moje zainteresowanie, zbyt długo. To lektura dla wiedzy, przyjemności czytania, dla otwarcia oczy i wstrząśnięcia sumień. To głęboki humanizm, dla każdego z nas. Na pewno się nie znudzicie. Gorąco polecam.

Książka jest dobrze opisana przez redakcję LC. Zamiast czytać badziewie proponowane przez lewacko - liberalnych oszołomów z nurtu WOKE ( termin oznacza " bądź przebudzony " i jak sama nazwa wskazuje jest skierowana do tych najbardziej zidiociałych czytelniczek i czytelników ) przeczytaj jeden z najważniejszych pamiętników chłopskich w polskiej literaturze. Uważane za arcydzieło w swojej kategorii, posiadające wybitne walory patriotyczne i historyczne !!! Jest unikalnym źródłem do poznania historii wsi, jej kultury oraz drogi od poddaństwa do nowoczesnego społeczeństwa. Pierwsze wydanie w 1912 r. Autor, 1842 - 1912 ur. w Dzikowie ( koło Tarnobrzega ) i długoletni wójt w rodzinnej wsi. W 1929 r. odznaczony przez prezydenta Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi !!! Jego syn Jan był już słuchaczem Uniwersytetu Jagielońskiego. POLECAM !!!

Historia krucjat w ujęciu europejskim, a nie czarnej legendy w ujęciu popieranym od wielu, wielu dekad przez tych... no Wiesz, których. Najważniejsze, żeby ujadać na kościół katolicki !!! Dużo osób poszukuje prawdy, bo jak to mówią " prawda może Cię wyzwolić ". Mnie osobiście bardzo podoba się pojęcie prawdy w/g ks. J. Tischnera : Twoja prawda, moja prawda i g---- prawda !!! Jeśli jesteś poszukiwaczem prawdy, to jest to pozycja dla Ciebie !!! Czy ją znajdziesz ? Oj, znajdziesz, znajdziesz !!! Książkę POLECAM !!!

Książka pomaga poradzić sobie z niektórymi problemami intelektualnymi związanymi z osobą Jezusa. Polecam szczególnie wierzącym (dla niewierzących lepsze jest "Dochodzenie w sprawie Stwórcy"). Ciekawe są nie tylko argumenty rozumowe ale też samo świadectwo wiary wielu osób z którymi Strobel rozmawiał.

Według mnie książka napisana lekko, dobrze się czyta, wizja świata przedstawiona jest realnie, nie jest to fantastyka z wizjami nadprzyrodzonymi, chciałoby się powiedzieć - tak może to wyglądać, przyjście antychrysta w naszym świecie. Dużo jest o Kościele katolickim, na nim opiera się ciężar walki z tym co nadchodzi. Świat totalitaryzmu i pomieszania wartości.

Postanowiłem jeszcze raz wrócić do tematu inkwizycji. Ostatnio pisałem krytycznie o książce komunistycznego pisarza Jerzego Cepika " Torquemada ", postanowiłem opinię uzupełnić i uzasadnić na przykładzie w/w książki. To że jest kłamliwa i tendencyjna, pisana w okresie permanentnej walki z kościołem katolickim, jedyną w tamtym czasie ostoją polskości, jest oczywiste. Walka z kościołem katolickim trwa nadal z coraz większym natężeniem. Zniszczenie kościoła jest równoznaczne ze zniszczeniem ducha Narodu, jego świadomości i odrębności. Komu na tym zależy ? No, jeśli nie wiesz, to Ci już nie mogę pomóc !!! Albo jesteś ignorantem, albo tak skażony/a wrogimi Polsce ideologiami, że na pomoc jest już za późno !!! Święta Inkwizycja to od setek lat temat tzw. czarnej legendy kościoła. Nie ma znaczenia, że kłamliwej. Wiele osób nie znając prawdy w nią wierzy, inni chcą w nią wierzyć, ale większość wykorzystuje ją tylko partykularnie. Książkę polecam tym, którzy do tej pory nie spotkali się z obiektywnym opracowaniem tematu i bez uprzedzeń chcieliby wyrobić sobie swoje zdanie !!! POLECAM !!!

Książka potrzebna, wnikliwa i ciekawa. Sytuacja społeczna ludzi wierzących w Stanach Zjednoczonych pokazuje nam dokąd zmierza świat zachodni. Warto czerpać z tych lekcji - zarówno jako ostrzeżenia, jak również z przemyśleń społeczności zmagających się z nieprzyjaznym prawem i ostracyzmem na dużą skalę. Proponowane rozwiązania są niejednokrotnie bardzo trafne, a spostrzeżenia błyskotliwe. Jednak wymowę książki osłabia amerykano-centryzm oraz labilność autora w kwestiach wiary mimo nawoływania do ortodoksji. Można jednak traktować tę sytuację jako przestrogę.

- odświeżająco niegłównonurtowe spojrzenie na pozycję Polski w Europie - część tez niepoparta żadnym przykładem, nie wspominając o źródłach (własne książki się do nich nie zaliczają) - mocno publicystyczna, subiektywna, często oderwana od faktów i zmanipulowana, w przeważającej większości bez odwołań do jakichkolwiek badań (szczególnie jeśli mowa o współczesności) - dobra jako ćwiczenie krytycznego myślenia - sama główna teza "wciągania" Polski w historię i przewiny Europy - interesująca i warta rozważenia - krzywa Laffera użyta nieironocznie xD - ciekawe zestawienie sarmackiej Rzeczpospolitej z Unią Europejską - koncepcja tytułowa nie jest chyba najświeższa, ale moim zdaniem trafna - na antysemityzmie się nie znam, ale wyraźna obsesja żydowska jest wyczuwalna podczas lektury (wątek żydowski to około połowa książki), choć część przemyśleń z autorem podzielam - dogmatyczna pochwała przedsiębiorców przy przewlekłej nienawiści do państwa i jego aparatu znacznie odbiera rzeczowości fragmentom, gdzie te grupy są zestawione - zajadła krytyka polskiego liberalizmu, bez gryzienia się w język - moim zdaniem wartościowa, choć czuć wyraźny resentyment - brak propozycji alternatyw wobec krytykowanej Unii Europejskiej i jej polityk przy jednoczesnych wschodnich ciągotach podtekstowo sugerują współpracę z Rosją - bezkrytyczne endeckie podejście - napisana dobrze, lekko, potocznie i miejscami bon-motowo

Warta przeczytania autobiografia arcybiskupa Fultona Sheena [1895-1979] (to na jego cześć amerykański aktor Martin Sheen przybrał swój pseudonim artystyczny). Wspomnienia - dziś powiedzielibyśmy CELEBRYTY - opisane na bez mała 500 stronach czyta sie wartko. Dobrze zanurzyć się w lata 50-60-te minionego wieku także dla uzmysłowienia sobie ówczesnej mentalności katolików (i nie tylko). Szczególnie godnym polecenia jest ostatni rozdział, w którym Autor podsumowuje swoje całe życie dzieląc je na trzy etapy, z ostatnim, w którym podkreśla znaczenie i wartość krzyża.

"...ale sądzić jeden drugiego nigdy nie mamy prawa,nawet swego wroga...Pan Bóg znajduje swój czas,aby wydać na niego swój wyrok,a my powinniśmy modlić się i prosić Boga, żeby mu przebaczył i dał nawrócenie ..."-Abp J.P.Lenga P.S. Szanuję Abp za wieloletnią pracę kapłańską na Obczyźnie. Zacytowałam jego słowa z niniejszej książki. Są one potrzebne nam wszystkim, włącznie z Abp.

Autor i jego poglądy są kontrowersyjne i często agresywne. Jednak fakty są takie, że od 2024 r. jest polskim posłem do Parlamentu Europejskiego wybranym z list Konfederacji. Jest również liderem partii Konfederacja Korony Polskiej, która pod koniec 2025 r. osiągała poparcie w wysokości prawie 10 % i byłym posłem na Sejm RP w latach 2019/24. W przyszłych wyborach polityk i jego partia może odegrać istotną rolę w powstaniu nowego prawicowego rządu. Mnie osobiście niektóre jego działania bardzo się podobają np. w Jedwabnem, mające na celu kwestionowanie pseudo historycznych ustaleń dotyczących pogromu z 10.07.1941 r. Polityk wzywał w nich do wznowienia ekshumacji, zakazanej przez środowiska żydowskie, a do tej pory służące do oczerniania na całym świecie Polaków jako sprawców tej zbrodni. Uważam też, że polski Sejm nie jest odpowiednim miejscem na celebrowanie żydowskich obrządków !!! Nie podoba mi się działanie osób związanych z Braunem przeciwko usunięciu sowieckich pomników i określenie ich jako miejsca pamięci, najgłośniejsze w Pyrzycach na początku marca 2026 r. Jego wypowiedzi na temat Rosji i Holokaustu też nie są dla mnie do przyjęcia. Jesteś zwolennikiem polityki autora to przeczytasz, nie jesteś, to powinieneś przeczytać, bo w liberalnych środkach masowego przekazu jest dużo kłamstw i przeinaczeń. 10 gwiazdek nie za treść, ale żeby zainteresować lekturą książki w celu wyrobienia sobie swojego zdania na temat poglądów polityka. POLECAM !!!