Daj się pokochać

„Po urlopie się żegnamy” to pierwsza powieść autorstwa Alex Sand, którą miałam okazję poznać. Jest to opowieść w wakacyjnym klimacie i czytana zimą stanowi miłą odskocznię. W mojej ocenie pomysł na fabułę trafiony i niebanalny, a cała historia poprowadzona w interesujący sposób. Akcja książki toczy się w miejscowości Niesulice nad jeziorem Niesłysz, dokąd główna bohaterka Martyna razem z nastoletnim synem przyjeżdża na dwutygodniowy urlop. Tu poznaje Piotra instruktora golfa. Jak przebiegała cała historia – zainteresowanych odsyłam do kart powieści. Jest to opowieść, która zaskakuje czytelnika świetnie skonstruowanymi dialogami i napotykanymi perypetiami podczas odpoczynku bareterów. Autorka dobrze wykreowała głównych i drugoplanowych bohaterów, którzy są wyraziści ale nie przerysowani. Jest to dobra i lekka opowieść, która zarówno rozśmiesza jak i wzrusza. Szczególnie gdy historie bohaterów splatają się, ponieważ każdy został doświadczony przez los. Jednakże jest to bardzo pozytywna książka z przesłaniem, że nie powinniśmy oceniać ludzi po pozorach, gdyż nie wiemy co powoduje ich zachowanie. Lekkie pióro Autorki, dodatkowo sprawia że powieść czyta się płynnie i szybko. Kolejnym atutem jest też fakt, iż zarówno miejscowość oraz jezioro istnieją w Polce rzeczywiście. Jest to lektura, przy której można zrelaksować się i przyjemnie spędzić czas. Polecam tę powieść również ze względu na niebanalną fabułę, aczkolwiek wakacyjną.

"Aniołek z różkami" - to 2 część sagi mafijnej od Karoliny Kołbuc. Jak pierwsza część ("Rowieśniczka diabła"), była dla mnie słabiutka, tak tutaj zobaczyłam jak zmienił się styl pisania autorki, w moim odczuciu na plus oczywiście. Jak bardzo się mile tym razem zaskoczyłam, serio... Podobało mi się 👍. Nie ma już tych irytujących określeń typu:ciemnowłosy, blondyn, mordeczka (pojawia się, ale rzadko i zupełnie to nie przeszkadza)... Wątek urwany w poprzedniej części z kartą pamięci z sygnetu Baileya - wyjaśniony... Nawet sam Bailey zmienił się tutaj na korzyść i da się tego narcyza na swój sposób polubić, bo w "Rówieśniczce diabła" bardzo mnie irytował. Styl pióra autorki stał się tutaj bardziej dojrzały i choć nadal prosty w odbiorze, to jednak widać ogromną różnicę, czytało mi się to znacznie lepiej, niż część pierwszą. Miło spędziłam czas, ciekawiej i intensywniej. Ode mnie 7/10.

"Życie jest tylko jedno i nie warto robić sobie pod górkę. Należy cieszyć się chwilą, żyć pełną piersią i kochać... bo miłość, to najpiękniejsze, co nam ofiarował los". Veronica wiedzie na pozór spokojne życie, które byłoby idealne gdyby nie zdrada męża. Dochodzi do wniosku, że mężczyźni przynoszą tylko kłopoty. Na pewno? Do czasu aż w klubie nie poznaje Daria. Mężczyzna nie bawi się w związki, a kobiety traktuje przedmiotowo. Jednorazowe zbliżenie z Veronicą miało być nic nieznaczącym uniesieniem. Czy tak było? Kobieta dla mężczyzny staje się zakazanym owoce, który budzi w nim euforię jakiej jeszcze nie doświadczył. Jeśli macie ochotę na gorący romans z szefem to trafiliście idealnie. Książka rozpali wasze zmysły i przyprawi o szybsze bicie serca. Pokaże, że życie nie kończy się po rozwodzie, a rodzicielstwo nie jest przeszkodą aby ułożyć sobie życie na nowo. Książka bardzo lekka i naprawdę przyjemna w sam raz na dłuższe popołudnie. Pisana z perspektywy dwójki bohaterów, których można lepiej poznać, ich przemyślenia, pragnienia oraz lęki i smutki. Bohaterowie już od pierwszego spotkania poczuli to COŚ, chemia w stu procentach. Każde kolejne ich spotkanie było niczym wybuch wulkanu. Akcja jest dynamiczna, zawsze coś się dzieje więc nie będziecie się nudzić. Chociaż ja na początku nie polubiłam się z Dariem lecz im dalej tym powoli wkradał się również do mojego serca. Gorąco polecam z pewnością znajdziecie w niej coś dla siebie.

Krótka powieść o kontrowersyjnej miłości. Książka trafiła w moje ręce przypadkiem. Początkowe strony zirytowały mnie niemiłosiernie. Przedstawiały perspektywę durnej dziewuchy, dla której jedynym życiowym celem było wyrwanie się z biedy i zerwanie kontaktów z rodzicami, których się wstydziła. Czytnik o mały włos nie zaliczył lotu koszącego, ale uznałam, że szkoda poświęcać sprzęt na taki gniot. Stwierdziłam, że się przemęczę, przeczytam te kilkadziesiąt stron, a na koniec dam upust emocjom w opinii o książce. Jakże mocno byłam zaskoczona, bo historia okazała się naprawdę niezła. Jednocześnie myślę, że sposób ukazania romansu księdza i zamężnej parafianki nie godzi w uczucia wierzących. Opisy nie były wulgarne. Zaskoczyła mnie również ładna stylistyka i całkiem bogate słownictwo, jakim odznacza się autorka. W tekście znalazło się kilka niepasujących rzeczy, jak np. satynowa pościel, która miała być oznaką luksusu. Ale dobra... Nie będę się czepiać, bo nie miało to znaczenia dla fabuły.

'- Niczego więcej nie potrzebuję, mam wszystko. Jestem w stanie swoimi ramionami objąć cały świat. To brzmi jak jakiś cud i właściwie nim jest, bo jak mam nazwać to, że los postawił nas na swojej drodze? Wydawało się, że tak wiele nas dzieli, ale tak naprawdę o wiele więcej nas łączy. – O czym myślisz? – pyta mnie Violet, gdy stoimy w strugach deszczu, ciężko dysząc po szalonym tańcu. – O tym, że szczęście ma fioletowy kolor i pachnie jesiennym deszczem. -'

Nina po rozwodzie z mężem, postanawia wrócić w rodzinne strony, by na nowo odnaleźć samą siebie. Będąc w małżeństwie z Noah, poświęciła całe swoje życie, dla męża, zapominając o własnych potrzebach. Współmałżonek docenił trud, który kobieta wkładała w ich związek i dopuścił się zdrady. Zraniona kobieta, postanowiła zamknąć swe serce i nie pozwolić nigdy więcej by jakikolwiek mężczyzna znów ją tak zranił. Wszelakie uczucia, przelewała na papier, co sprawiło, że w dość szybkim tempie Nina została autorka bestsellerów! W dniu premiery jej najnowszej książki, wraz z najlepszym przyjacielem Landonem postanowiła uczcić swój sukces, w pobliskim pubie. Los tak chciał, że wpadła tam wprost w ręce Matteo. Matteo jest znanym reżyserem w Los Angeles, który postanowił na jakiś czas wyjechać z miasta, gdyż nie chciał być kojarzony z pewnym skandalem. Jako miejsce swojego tymczasowego pobytu wybrał Payson - mieścinę, gdzie tutejszych mieszkańców bardziej ciekawili sąsiedzi, niż skandale wielkiego miasta. Właśnie tego potrzebował na chwile obecna Matteo. Anonimowości i spokoju. Pomimo niefortunnego zapoznania i początkowych wzajemnych niechęci do siebie, para spotyka się coraz częściej i powoli rodzi się między nimi uczucie. Czy Nina złamie swoje zasady i dopuści do swojego serca Matteo? Czy Matteo otworzy się przed Niną i zdradzi jej swój skandal? Początkową historie Niny i Matteo poznałam dzięki antologii „W pogoni za…”, już wtedy byłam zakochana w tej historii i chciałam poznać więcej! Dzięki zaufaniu @daria.jedrzejek i powierzeniu jej dzieciątka pod moje skrzydła miałam taką możliwość! Rozszerzenie historii pozwoliło mi, bliżej poznać bohaterów oraz bardziej wczuć się w ich emocje! Mogliśmy obserwować jak bohaterzy powieści, zmagają się z demonami przeszłości i jak ciężko jest wybrać między tym co mówi serce a rozum. Możemy też zobaczyć jak przypadkowa znajomość może zmienić się w coś wyjątkowego, oraz, że prawdziwi przyjaciele zostaną z nami na zawsze. Książka posiada w sobie wiele emocji, głównie tych pozytywnych, ale smutek, nostalgia oraz bezsilność również się w niej pojawiają. Jestem zachwycona, że historia Niny i Matteo dostała rozwiniecie, ale droga autorko….czekam na kontynuacje!!!

Nie pamiętam kiedy tak szybko przeczytałam książkę! Ta dostarczyła wielu emocji, była też spójna i z końcem każdego rozdziału chciało się przeczytać jeszcze jeden i jeszcze jeden... 🥰 Znajdzie się w niej również sporo nut pikanterii. Bohaterowie na plus choć zachowanie Callie w pewnym momencie mnie zaskoczyło ale czego nie robi się dla miłości 😉 Mimo wszystko, z chęcią przeczytam kolejny tom nawet jeśli znów zajmie mi to jeden dzień. Polecam ❤️

„Czy to jest przyjaźń…?” to ciepła i zabawna opowieść o relacjach, które balansują na granicy przyjaźni i czegoś więcej. Alexa Lavenda z lekkością przedstawia codzienne życie czwórki przyjaciół, których łączy wspólna przeszłość i dom. Szczególnie ujmuje naturalność dialogów oraz chemia między bohaterami, która rozwija się w sposób niewymuszony. Autorka świetnie uchwyciła niepewność, zazdrość i tęsknotę, które towarzyszą budzącemu się uczuciu między ludźmi dobrze się znającymi. Książkę czyta się z uśmiechem, ale nie brakuje też momentów wzruszenia. To lekka, przyjemna lektura, która poprawia nastrój i przypomina, że najpiękniejsze historie często zaczynają się od przyjaźni. Idealna na relaksujący wieczór.

Całkiem ciekawy pomysł na historię, aczkolwiek podejrzewałam dużo mroczniejsze tajemnice skrywane przez głównych bohaterów. Końcówka książki jednak pozamiatała. Kompletnie nie tego się spodziewałam, już biegłam w stronę happy endu, a tu zderzenie i ciemność. Chętnie sięgnęła bym po inna książkę autorki, bo czytało się całkiem przyjemnie.

Ewa Maciejczuk w swojej powieści "Highway of Dreams" przenosi czytelnika w świat pełen emocji, pasji oraz skomplikowanych relacji międzyludzkich. Ta lekka, a zarazem wciągająca opowieść o miłości, zaufaniu i pokonywaniu własnych lęków zasługuje na najwyższe uznanie. Książka, której mottem można uznać stwierdzenie, że prawda zawsze wyjdzie na jaw, a kłamstwo ma krótkie nogi, z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom romansów pełnych dramatyzmu i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Historia rozpoczyna się od przedstawienia głównej bohaterki, Amelii, której życie wydaje się sypać jak domek z kart. Zraniona i ośmieszona przez swojego chłopaka, Amelia znajduje się w punkcie, w którym każdy dzień wydaje się być wyzwaniem. Jednak wszystko zmienia się, gdy jej najbliższa przyjaciółka, nieustępliwa i pełna energii, namawia ją na spontaniczne spotkanie przy ognisku. Początkowo niechętna, Amelia pod wpływem swojej przyjaciółki zgadza się na udział w wydarzeniu, które w najmniejszy sposób nie świadczy o tym, jak głęboko wpłynie na jej życie. Podczas ogniska, w sercu obcego miejsca, Amelia zostaje pozostawiona sama, co wydaje się być pechem. To właśnie w tym momencie pojawia się Gabriel — tajemniczy motocyklista o niezwykłej pasji do prędkości. Jego obecność wprowadza do życia Amelii chaos, ale jednocześnie budzi w niej uczucia, o których wcześniej nie miała pojęcia. Gabriel, zafascynowany motocyklami i adrenalinom, staje się centralną postacią w życiu Amelii, zmuszając ją do konfrontacji z własnymi lękami i otwierając przed nią nowe możliwości. Los nieprzypadkowo postawił tych dwoje na swojej drodze, ale to oni muszą podjąć decyzję, którą ścieżkę życiową wybiorą. Amelia to postać, z którą wiele kobiet może się utożsamiać. Jej zmagania z własnymi emocjami, próby odnalezienia się po bolesnym rozstaniu i poszukiwanie nowego sensu życia czynią ją niezwykle autentyczną i bliską czytelnikowi. Jej przyjaciółka, pełna determinacji i wsparcia, jest kluczowym elementem w procesie, który prowadzi Amelię do spotkania z Gabrielem. Gabriel, z kolei, to postać tajemnicza i intrygująca. Jego zamiłowanie do motocykli i prędkości sprawia, że staje się on postacią dynamiczną i pełną pasji. Jednak za tą zewnętrzną siłą kryje się człowiek z własnymi problemami i sekretami, które stopniowo wychodzą na jaw. Jego próby zdobycia serca Amelii, pomimo niebezpiecznego hobby, tworzą napięcie i emocjonalną głębię w ich relacji. "Highway of Dreams" porusza wiele istotnych tematów, takich jak zaufanie, pokonywanie własnych lęków, budowanie relacji na fundamencie prawdy versus kłamstwa oraz rola pasji w życiu człowieka. Autorka w sposób subtelny, ale i przekonujący, pokazuje, jak ważne jest otwarcie się na nowe doświadczenia i ludzi, nawet jeśli wiążą się one z ryzykiem i niepewnością.  Powieść ukazuje, że prawdziwa miłość wymaga odwagi i gotowości do podjęcia trudnych decyzji. Amelia i Gabriel muszą zdecydować, czy ich uczucie jest wystarczająco silne, by przezwyciężyć obawy i niepewności, czy też strach i przeszłość zdecydują o ich przyszłości. To uniwersalne pytanie, które stawia przed czytelnikiem refleksję nad własnym życiem i relacjami. Nic, co przychodzi łatwo, nie jest tyle samo warte jak to, o co trzeba się postarać. Ewa Maciejczuk prezentuje styl pisania, który sprawia, że książka jest nie tylko przyjemna do czytania, ale również wciągająca od pierwszej do ostatniej strony. Narracja naprzemienna pozwala na głębsze zrozumienie myśli i uczuć obu głównych bohaterów, co dodatkowo wzbogaca fabułę i buduje silne więzi emocjonalne z czytelnikiem. Dynamiczny rozwój akcji, pełen zwrotów i niespodziewanych wydarzeń, sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Autorka nie zapomina o postaciach drugoplanowych, które dodają głębi i kolorytu całej historii. Złe charaktery, pojawiające się na drodze Amelii i Gabriela, podkręcają fabułę i wprowadzają dodatkowe konflikty, które bohaterowie muszą pokonać. Te postaci są starannie wykreowane, co sprawia, że ich obecność jest naturalna i nie wywołuje wrażenia sztuczności. Wsparcie przyjaciółek i rodziny, a także ich własne wewnętrzne demony, tworzą bogaty i złożony obraz świata, w którym żyją główni bohaterowie. Relacja między Amelią a Gabrielem przechodzi przez wiele faz – od nieufności i strachu, po zaufanie i głębokie uczucie. Ich historia jest pełna wzlotów i upadków, co czyni ją autentyczną i wiarygodną. Emocjonalne sceny zbliżeń są opisane z wyczuciem, bez zbędnej wulgarności, co dodaje powieści elegancji i subtelności. Maciejczuk umiejętnie balansuje między romantycznymi momentami a dramatycznymi zwrotami akcji, co sprawia, że książka jest nie tylko lekką lekturą, ale również pełną napięcia i emocji. Ewa Maciejczuk umiejętnie wplata w narrację pytania, które zmuszają czytelnika do refleksji nad własnym życiem i wyborami. Czy Amelia i Gabriel zdecydują się na wspólną przyszłość mimo przeciwności? Czy zaufanie i otwartość wystarczą, by pokonać bariery i budować trwałą relację? Te pytania, pozostawione otwarte, angażują czytelnika i sprawiają, że historia staje się nie tylko opowieścią, ale również inspiracją do własnych przemyśleń. Autorka dba również o estetykę książki, co widać zarówno na okładce, jak i w samej narracji. Okładka, choć różni się od typowych romantycznych powieści, idealnie oddaje ducha historii – mieszankę tajemnicy, pasji i emocji. Dbałość o szczegóły w opisie scenerii, postaci i ich emocji sprawia, że czytelnik może w pełni zanurzyć się w świecie przedstawionym przez Maciejczuk. Motocykle odgrywają kluczową rolę w "Highway of Dreams", stanowiąc nie tylko pasję Gabriela, ale również symbol wolności, adrenaliny i ryzyka. Pragnienie prędkości i niezależności, które reprezentują motocykle, odzwierciedla wewnętrzne pragnienia i dylematy bohaterów. Amelia, która na początku jest nieufna wobec tego świata, stopniowo odkrywa w sobie odwagę i determinację, by stawić czoła swoim lękom i otworzyć się na nowe doświadczenia. Motocykle stają się więc metaforą przemiany i rozwoju osobistego, który przechodzą główni bohaterowie. Książka kończy się w sposób zaskakujący, pozostawiając czytelnika z mieszanką satysfakcji i niepewności. Otwarte zakończenie sugeruje możliwość kontynuacji historii Amelii i Gabriela, co tylko podkreśla głębię ich relacji i złożoność ich losów. Taki finał sprawia, że czytelnik pozostaje z pragnieniem dalszego poznawania bohaterów i obserwowania, jak poradzą sobie z przyszłymi wyzwaniami. "Highway of Dreams" to książka, która łączy w sobie wszystko, co najlepsze w gatunku romansu. Autorka Ewa Maciejczuk stworzyła opowieść pełną emocji, pasji i autentycznych postaci, które pozostają w pamięci na długo po zamknięciu ostatniej strony. Lekki, przystępny styl pisania sprawia, że książkę czyta się szybko i z przyjemnością, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Powieść porusza ważne tematy, takie jak zaufanie, prawda i kłamstwo w relacjach, oraz pokazuje, jak pasja i odwaga mogą zmienić życie człowieka. Złożone postaci, dynamiczna fabuła i emocjonalne napięcie sprawiają, że "Highway of Dreams" to nie tylko romantyczna opowieść, ale również głęboka refleksja nad naturą miłości i ludzkich relacji. Podsumowując: "Highway of Dreams" Ewy Maciejczuk to książka, która spełnia oczekiwania zarówno fanów romantycznych historii, jak i tych, którzy szukają czegoś więcej – głębszej refleksji nad miłością, zaufaniem i pasją. Autorka zdołała stworzyć opowieść, która jest jednocześnie lekką lekturą na wieczór i pełną emocji podróżą przez skomplikowane relacje międzyludzkie. Amelia i Gabriel to postaci, które pozostają w pamięci, a ich historia inspiruje do myślenia o własnych życiowych wyborach i wartościach. Dzięki dynamicznej fabule, autentycznym postaciom i emocjonalnej głębi, "Highway of Dreams" jest książką, którą warto sięgnąć. Polecam ją wszystkim, którzy cenią sobie dobrze skonstruowane romanse, pełne pasji, tajemnic i prawdziwych uczuć. Ewa Maciejczuk pokazała, że potrafi tworzyć historie, które nie tylko bawią, ale również uczą i inspirują. To zdecydowanie jedna z tych książek, które pozostają w sercu na długo po zakończeniu lektury.

Ta książka totalnie mnie zaskoczyła. Myślałam, że dostanę po prostu romans z dramatem w tle, a dostałam historię pełną emocji, napięcia i trudnych wyborów. Bohaterowie są bardzo ludzcy – mają swoje słabości, błędy, przeszłość, od której nie da się uciec. A ten klimat… momentami ciężki, momentami wzruszający, ale cały czas wciągający. To nie jest lekka historia „na raz i zapomnieć” – ona zostaje w głowie i w sercu. Dla mnie: dużo emocji, trudne relacje, powrót tego, co miało nigdy nie wrócić i miłość, która musi zmierzyć się z przeszłością. Polecam, jeśli lubisz książki, które bolą, wzruszają i nie są cukierkowe 🤍

Książka była dobra. Oczywiście są pewne niedociągnięcia, które nie mieszczą się w głowie jak to, że nie szukała córki, bo nie umiem sobie wyobrazić by nie szukać swojego dziecka tym bardziej jak wiedziała, kto za tym stoi. Całość tej historii jednak mimo tego mnie do siebie przekonuje, dużo się dzieje co sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko.

Uwielbiam książki Pani Agnieszki. Przeczytałam ta historię za pierwszym podejściem całą i to nie tylko dlatego, że miałam tyle czasu, a dlatego, że od pierwszych stron byłam zakochana w tej historii. Zakochałam się w pierwszych stronach jak para staruszków wraca wspomnieniami do swojej młodości na prośbę córki, która myśli, że zawsze byli spokojni. On był bad boyem, a ona dziewczyna pokrzywdzoną przez los. Ona stała się tą, przy której on się zaczął zmieniać. Gdzie zaprowadziła ich ta miłość? Jaka lekcje wyciagnie z ich historii córka?

Drugi tom cykli „Dylogia uczuć.” Przeszłość przeplata się z teraźniejszością i to trochę utrudnia śledzenie akcji. W tym tomie dowiadujemy się dlaczego Ava zniknęła i straciła pamięć. Podobnie jak w pierwszym tomie, tak i tu historia ukazana jest z perspektywy Avę i Masona, ale Ava dominuje. Zmienia się też jej nastawienie do ludzi. Intrygi i manipulacje dotyczą prawie wszystkich bohaterów.

Show-biznes to nie tylko blask fleszy, to często oślepiające światło, w którym łatwo zgubić własny cień” – ta myśl zdaje się przyświecać lekturze powieści Małgorzaty Kasprzyk. „Kusząca propozycja” to historia Emilii Kobus, młodej aktorki, która całkowicie zachłysnęła się światem mediów. Emi płynie na fali popularności, a sławy i związanych z nią benefitów zazdroszczą jej niemal wszyscy, w tym młodsza siostra, marząca o pójściu w jej ślady. Dzięki postawie głównej bohaterki poznajemy blaski, ale i mroczne cienie telewizyjnego brylowania. Imprezy, ścianki i wywiady to tylko fasada – autorka pyta, co dzieje się, gdy blask gwiazdy zaczyna przygasać i czy świat mediów faktycznie jest tak idealny, jak widzą go osoby postronne. W sercu tej opowieści pojawia się Czarek, kuzyn Izy, najlepszej przyjaciółki Emilii. Mężczyzna, będący na życiowym zakręcie po bolesnym zawodzie miłosnym, składa aktorce zaskakujący układ. Choć początkowo propozycja ta może wydawać się czytelnikowi dziwna, a nawet nierealna, warto nie odkładać książki zbyt wcześnie. Z każdym kolejnym rozdziałem perspektywa się zmienia, a relacja głównej pary nabiera rumieńców, ewoluując w stronę, której trudno się spodziewać na początku lektury. Moja ocena to solidne 7/10 – to literatura lekka, ale niosąca ze sobą istotne pytania o autentyczność w dobie filtrów z Instagrama. Małgorzata Kasprzyk sprawnie kreśli portret współczesnej branży rozrywkowej. Najmocniejszą stroną powieści jest ukazanie kontrastu między tym, co publiczne, a tym, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami garderoby. Emilia, choć początkowo może drażnić swoją powierzchownością, z czasem zyskuje w oczach czytelnika. Jej ambicja i lęk przed porażką są opisane w sposób bardzo ludzki. To przestroga przed tym, jak łatwo stać się produktem w rękach menedżerów i specjalistów od wizerunku. Wątek z Czarkiem wprowadza do fabuły niezbędną dynamikę. Choć motyw „udawanego związku” czy „specyficznego układu” jest dobrze znany w literaturze kobiecej, autorka potrafi tchnąć w niego odrobinę świeżości. Chemia między bohaterami budowana jest powoli, co pozwala nam uwierzyć w ich przemianę. To właśnie ta ewolucja postaci sprawia, że książka zyskuje na wartości w drugiej połowie. „Kusząca propozycja” to idealna lektura na dwa wieczory. Choć niektóre zwroty akcji bywają przewidywalne, a świat przedstawiony momentami wydaje się zbyt jaskrawy, całość broni się emocjami i trafną obserwacją ludzkich słabości. To opowieść o tym, że pod grubą warstwą makijażu i uśmiechem do kamery zawsze kryje się człowiek łaknący prawdziwego uczucia, a nie tylko kolejnych „lajków”. Jeśli szukasz wciągającej historii z romansem w tle, która przy okazji skłoni do refleksji nad ceną popularności, propozycja od Małgorzaty Kasprzyk będzie strzałem w dziesiątkę.

To moje drugie spotkanie z twórczością Katarzyny Przybysz i muszę przyznać, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej uwielbiam jej pióro. Na mojej półce czekają już dwie następne książki autorki, co tylko potwierdza, że ta literacka relacja rozwija się w najlepszym kierunku. Tym razem dałam się porwać „Werandzie pachnącej jaśminem” - historii, która choć niepozorna objętościowo, niesie w sobie ogromny ładunek emocjonalny. Autorka zabiera nas do urokliwej osady nad Narwią, gdzie wśród zapachu jaśminu i szumu rzeki krzyżują się ścieżki dwojga poranionych ludzi. Ania, mierząca się z bolesną zdradą męża, oraz Łukasz, introwertyczny programista uwięziony w toksycznej relacji, to bohaterowie z krwi i kości. To, co w tej powieści najcenniejsze, to jej autentyczność - to nie jest przesłodzona bajka, ale obraz życia bez zbędnego pudru, pełen trudnych wyborów i konsekwencji, które nie zawsze dają o sobie znać od razu. Stylistycznie książka jest bardzo przystępna, pisana lekkim, ale niezwykle obrazowym językiem. Autorka ma rzadką umiejętność oddawania emocji w taki sposób, że czytelnik chłonie je całym sobą. Sceny mają w sobie coś kojącego, niemal filmowego, co stanowi doskonałą przeciwwagę dla bolesnych doświadczeń bohaterów. Bardzo ciekawym zabiegiem jest wprowadzenie wątku pisarki Michaliny - ta historia w historii dodaje całości głębi i sprawia, że powieść staje się wielowymiarowa. Jeśli chodzi o mocne strony, na szczególne wyróżnienie zasługuje kreacja Łukasza. Postać introwertyka w świecie zdominowanym przez przebojowych bohaterów jest niezwykle odświeżająca. Pięknie nakreślona została również jego relacja z córeczką Ani, Jagodą - te momenty są pełne czułości i stanowią jeden z najjaśniejszych punktów książki. Z rzetelności recenzenckiej muszę jednak wspomnieć o pewnych mankamentach. Momentami odnosiłam wrażenie, że akcja toczy się zbyt szybko, przez co niektóre wątki, zwłaszcza te poboczne, prosiły się o mocniejsze rozbudowanie. Również niektóre dialogi i zbiegi okoliczności wydawały się nieco nienaturalne, co mogło delikatnie wybijać z rytmu lektury. Niemniej jednak, ładunek emocjonalny i prawda płynąca z tej historii skutecznie przykrywają te drobne niedociągnięcia. Moja subiektywna opinia? Jestem poruszona. Zakończenie dosłownie wbija w fotel i pozostawia czytelnika w stanie emocjonalnego zawieszenia. To książka o tym, że warto walczyć o siebie, nawet gdy świat rozpada się na kawałki, i o tym, że każda lekcja od losu, choć bolesna, ma swoją wartość.

Lubisz romanse biurowe i tajemnice w książkach? Polecam przeczytanie książki Sabiny Moone ,,My office now''. Dla mnie sama książka niczym specjalnie się nie wyróżniła, a niektóre wydarzenia wcześniej mogłam przewidzieć. Jednak kilka sytuacji mnie zaskoczyły. Bardzo fascynująca relacja między głównymi bohaterami, chociaż były sytuację, gdy zaczynali mnie denerwować tym, że zachowywali się jak para, a wmawiali sobie, że to tylko przyjaźń. W książkę bardzo dużo się dzieje, ale niektóre wydarzenia zbyt szybko się kończyły. Bardziej bym rozwinęła niektóre sceny i dała więcej opisów. Mimo kilku minusów uważam, że warto przeczytać tę książkę. Łatwo się przy niej odprężyć i szybko się ją czyta.

🍷🍇Passion Love&Wine #2 / Nana Bekher🍷🍇 TYTUŁ: Passion. Love&Wine #2 AUTOR: Nana Bekher WYDAWNICTWO: LoveBook DATA PREMIERY: 27.09.2023 MOJA OCENA:⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️/10. Druga z dwóch książek dnia dzisiejszego to najnowsza powieść Nany Bekher pt. "Passion". Pierwszy tom opowiadał o siostrze głównego bohatera. W tym tomie bliżej poznaliśmy Granta Tumblera, którego w pewnym stopniu poznaliśmy już w pierwszym tomie, chociaż w niezbyt sprzyjających mu warunkach. Grant, jako drugi z czwórki rodzeństwa przyjeżdża na 3 miesiące zajmować się rodzinnym ranczem oraz winiarnią. Niedawno rozstał się z swoją narzeczoną, która postanowiła go zdradzić. Mężczyzna stwierdził, iż nie jest gotowy na następny związek, jednak gdy spotyka młodą kobietę, której ojciec jest pastorem, a mama prowadzi lokalną cukiernię coś się zmienia. Coś w młodej Isabelle Barrington przyciąga go bardzo mocno. Czy ta relacja ma rację bytu? Czy konserwatywny ojciec dziewczyny zaakceptuje starszego mężczyznę? Kolejna świetna powieść wydana przez Oliwię, kolejna świetna historia, która zapada w pamięć. Kolejne przyjemnie wykreowane postacie i kolejna przyjemna fabuła. Mimo, iż to właśnie pierwszy tom całkowicie skradł moje serce, to ten tom był fenomenalnie napisany. Przyjemnie z wartką akcją oraz ciekawymi postaciami. Mamy tutaj wątek thrillera, więc nie będziecie się nudzić! Czy polecam powieść? Oczywiście, zdecydowanie! Książka na jesienne wieczory przy winie nada się idealnie! Umili Wam wieczór, może dwa, chociaż ona sama jest do połknięcia na raz! Opisy wydarzeń są przyjemne dla oka, nie są za krótkie jednak mogłyby być lekko krótsze, niemniej nie przeszkadza to w czytaniu. Zdecydowanie polecam te recenzje na każdą porę roku! :) Wasza, Wspaniałe Czytanie [współpraca reklamowa: Wydawnictwo LoveBook i Nana Bekher].

Cudowna historia. Z ciekawością sięgnę po drugą część. Czy zostaną przełamane pewne bariery? Człowiek na rozdrożu, poznający siebie i efekty swoich zachowań. Zarówno dla dorosłego, jak i dojrzewającego człowiek to czasami nadludzki wyczyn. Z taką książka o takiej treści się nie spotkałam. Trochę za dużo zbędnych opisów (ale tylko niektórych wg mnie ;) ) ale akcja dość wartka i sensowna. Polecam!