Ból, który wzmacnia

W październiki 2021 roku podjęłam jedną z najtrudniejszych, ale najlepszych w moim życiu decyzji. Zdecydowałam się na przejście przez terapię. Znalazłam się w takim punkcie, że nie potrafiłam sama ruszyć dalej, czułam, że coś jest nie tak i zdobyłam się na odwagę, by poprosić o pomoc. Bywały dni, gdy nie chciałam tam wracać, kiedy myślałam, że nie dam rady, że to za trudne. Po kilku krokach zrobionych naprzód, nagle się cofałam, mając do siebie pretensje, że nie mogę pójść dalej, bo inni zostaną z tyłu. Nie poddałam się jednak i mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jestem z siebie dumna. To był pierwszy krok, żeby znów stanąć na własnych nogach, a nie próbować dopasować się tam, gdzie nie jest moje miejsce. Lektura tej książki była dla mnie podróżą w przeszłość, do czasów, gdy sama pielęgnowałam gorycz i uważałam, że świat jest zły, ja jestem beznadziejna, inni mają lepiej, a ci, którzy zrobili mi coś złego, powinni bosą stopą na klocek LEGO stanąć. Dzięki tej książce dowiecie się m.in., skąd biorą się natrętne myśli przed snem i czy można coś z nimi zrobić. Przekonacie się, jaki wpływ na życie ma temperament, a także czym różnią się między sobą poszczególne warianty psychoterapii. Całość jest napisana prostym językiem, więc nie będziecie mieli problemu, by zrozumieć, co autorka chce Wam przekazać. Każdy rozdział jest zakończony podsumowaniem, dzięki czemu można sobie poukładać zdobytą wcześniej wiedzę. Narracja jest skierowana do kobiet. To publikacja dobra dla osób, które są na początku drogi do odzyskania sprawczości nad swoim życiem. Najważniejszą dla mnie częścią była ta o przebaczaniu. Trochę sobie przy niej popłakałam, ale potrzebowałam tego. Karmienie w sobie niechęci do drugiego człowieka, złorzeczenie mu, nie sprawi, że nam zrobi się lepiej, wręcz przeciwnie, będziemy tylko tracić siły, a w naszym życiu nic się nie zmieni. I mówię to z własnego doświadczenia. Warto wybaczyć, żeby móc pójść dalej. Autorka pokazuje, jak działają, czasem od pokoleń, destrukcyjne przekonania. Jak to, w jakim towarzystwie się obracamy, wpływa na nas. Po terapii zaczęłam widzieć inaczej rzeczy, które uważałam za normalne. Nie miałam świadomości tego, że karanie ciszą to forma przemocy. Chociaż wcześniej dzielnie walczyłam o swoje, znalazłam się w środowisku, które pozbawiło się sprawczości, uznając, że na nic nie ma wpływu, na wszystko narzekało i sama zaczęłam się tak zachowywać. Dzisiaj wyznaję zasadę, że jeśli nie umiem zrobić czegoś sama, wejść drzwiami czy oknem, to trzeba znaleźć kogoś, kto pokaże mi, jak otworzyć drzwi albo podsadzi mnie do okna. Nie ma nic złego w proszeniu o pomoc, to oznaka siły, nie słabości. Ta książka to kopalnia cytatów, skłania do refleksji i daje do myślenia. Pozwala zastanowić się nad tym, gdzie znajduje się nasze poczucie kontroli i skąd się wzięło. Będziecie mogli przekonać się, skąd biorą się automatyczne myśli i jaką rolę odgrywa w naszym życiu stres. Dziękuję autorce za możliwość wyruszenia w tę podróż, była pełna emocji, mogłam dzięki niej spojrzeć za ramię, uśmiechnąć się i poczuć dumę, widząc to, jaką drogę pokonałam, by znaleźć się tu, gdzie jestem. Na koniec pozwolę sobie zacytować kilka fragmentów, które będą miały specjalne miejsce w moim sercu.

Dobry podręcznik który pomoże ci rozpoznać mowę ciała innej osoby. Jeśli się czyta z zrozumieniem i ma się dobrą pamięć, z pewnością dużo wyniesiecie z tej książki. Jedyny minus - to że zdjęcia mają dość złą jakość, i kartki są cienkie. Oprócz tego, jeśli ktoś szuka dobrej książki która pomoże w odczytywania mowy ciała - ta książka jest z pewnością dla tej osoby.

Susie Moore w 143 radach przedstawia, jak można pracować nad własnym rozwojem w kontekście nauki łatwiejszego i lżejszego życia (ujęte z grubsza), bez stresu, a przynajmniej przy mocnym jego ograniczeniu na podstawie między innymi własnych doświadczeń oraz historii z gabinetu jej pacjentów.  Każda z tych zasad jest możliwa do wykonania w zasięgu ręki. Nie trzeba tej książki czytać wedle kolejności, można ją czytać według dowolności i losowości.  Z jednej strony jest to forma jednego z licznych poradników z zakresu samorozwoju, czyli Czytelnik zapewne nie odkryje nic nowatorskiego z dotychczasowych podobnych przeczytanych lektur, ale to chyba rozbrajająca forma, ujęcie tych przemyśleń jest takie urocze, z pozytywnością bijącą od autorki, a więc tym bardziej te treści do mnie przemawiają, wręcz je chłonę z niezwykłym spokojem wewnątrz. Napisana lekkim piórem, z wyczuwalnym poczuciem humoru, swobodą i wesołością bijącą od autorki.

Warta uwagi książka mówiąca o toksycznych zachowaniach, manipulacjach i tym jak sobie z nimi radzić. Prawdopodobnie każdy z nas miał w swoim życiu toksyczną osobę, a ta książka pokazuje jak wiele takich osób jest wokół nas i jakimi zachowaniami możemy to rozpoznać. Świadomość to duży krok do zmiany.

Luźno napisana książka o wrzucaniu na luz. Potencjalnie idealne połączenie, w praktyce... Czyta się szybko i przyjemnie. Język jest przyziemny, a jednocześnie wyrozumiały. Autor nie próbuje wmawiać, że jego metody wystarczą, by jednym ćwiczeniem zmienić utarte schematy postępowania - zamiast tego stara się raczej wspierać w zrozumieniu, jak trudne to jest i że dostrzeżenie efektów wymaga czasu. Do tego przytaczane cytaty są trafne, a przy tym niebanalne. Z drugiej strony jednak strony: - zbyt pobłażliwie wybrzmiewają stwierdzenia "wypisz x", które już jako pierwszy krok są trudne, a zwłaszcza, kiedy ktoś znajduje się np. w takiej sytuacji jak toksyczny związek (który autor często przywołuje), gdzie własne potrzeby oraz samoocena są czasem widziane jak z zakrzywionym zwierciadle - "nie powinniśmy" obwiniać współpracownika za to, że zabrał nam lunch i teraz jesteśmy głodni, powinniśmy przyjąć naszą część winy i następnym razem położyć go w lepszym miejscu... co. (i to nie jedyny taki kwiatek) - wszystkie ćwiczenia polegają na siadaniu i pisaniu, nawet jeśli innych rzeczy, to ta powtarzalność była nieco nurząca. Mimo to pozycja i tak mocno się trzyma - po części dzięki długości rozdziałów. Są krótkie, ale przy tym bardzo konkretne, co sprawia, że wręcz płynie się po tej i tak cieniutkiej książeczce. Ciekawostka - jakieś 2 czy 3 cytaty są oprawione źródłem, a jedno z nich (dodane przez tłumacza bądź redakcję), zamiast odnosić się bezpośrednio do danej książki... Odnosi się do cytatu wstawionego na LC z tejże książki. Istna błazenada. Osobiście nie uważam, żeby lektura jakoś kosmicznie otworzyła mi oczy, ale pozwoliła w przyjemny sposób zastanowić się nad tym, jak ciężko mnie samej jest odpuszczać pewne rzeczy. Bez wątpienia polecam.

Przekonujący przewodnik, który inspiruje do aktywnego podejścia do życia i odważnego wychodzenia poza utartą ścieżkę. Autor zwraca uwagę na powszechne potrzeby zmiany w życiu wielu osób, które doświadczają stagnacji, kryzysów w związku, czy trudności w radzeniu sobie z problemami. Książka stanowi wartościowe źródło nauki. To poradnik, który nie tylko pomaga zrozumieć procesy rozwoju, ale także mobilizuje do podjęcia konkretnych działań,

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony książka jest pełna wartościowych informacji. Mądrości Wedy momentami przeszywają, dają do myślenia. Samostanowienie i odosobnienie jako fundament każdej relacji przekonują. Z drugiej strony, skrojony na miarę współczesności ton: idźcie razem do escape roomu albo jedźcie razem w nowe miejsce – podróżujcie – nie składa się z tymi mądrościami w spójną całość. Jeśli chociażby mamy kochać Ziemię, jak w zakończeniu twierdzi autor, by rozwijać w sobie miłość, to nie możemy ciągle latać samolotami, podróżować albo planować miliona randek, bo to nas jednak skłania ku konsumpcji, a nie miłości. Ale ton książki jest właśnie bliższy współczesnemu poradnikowi niż książce kontemplacyjnej. Do tego przykłady z idealnego małżeństwa autora, w opisie których nie ma żadnych pęknięć, a które, jak sam w innych miejscach pisze, budzą empatię i uczą miłości, rodziły mój dystans.

Na początku książka bardzo interesująca, jeżeli ktoś rzeczywiście trochę zagubił się w życiu i jest poszukiwaczem siebie. Z każdym kolejnym rozdziałem treści są powielane. Dużo przykładów, jak to bywa w tego typu książkach. Podsumowując. Wystarczy przeczytać kilka pierwszych rozdziałów żeby wiedzieć o co chodzi w tej książce. Reszta powtarza się.

Witajcie 🤩 dzis chcialam Wam pokazać conieco magii. To moje kolejne spotkanie z autorem @matauryn. Dzięki współpracy reklamowej z wydawnictwem @wydawnictwo.kobiece mogę Wam zdradzić co nieco z jej wnętrza 🤩 Kurs rzucania zaklęć. Rozwijaj swoje magiczne zdolności. Nie musze Wam mówić że okładki z tej serii sa naprawdę piękne. A wnętrze niesamowicie rozbudowane. Co w niej znajdziecie? ✨Przeróżne tajemnice i zakątki swojego wnętrza ✨Korzystanie z własnej intuicji, wizualizacji, intencji i współpracy ✨Wibracje które wysylamy w świat oraz ich skutki ✨Jak tworzyć bariery ochronne ✨Wszelakie narzędzia potrzebne do uruchomienia energii ✨Pory roku ich znaczenie i wpływ na nasze życie ✨Słońce i Księżyc różnorodna energia ✨Planety i ich oddziaływanie na aspekty życia ✨Tajniki alchemii ✨Praca z żywiołami ✨Świetnie opisane znaki zodiaku ✨I olbrzymia ilosc kąpieli, rytuałów, oczyszczania Tak naprawdę książka jest wspaniałym przewodnikiem który krok za krokiem prowadzi nas nie tylko po poznawaniu świata wokół nas i nauczenia jak z nim pracować ale również odnalezienia własnej ścieżki do swojego wnętrza by móc w pełni wykorzystać swój potencjał. Tak jak juz kiedyś stwierdzilam, człowiek zdobywa wiedzę i kształci zdolności całe życie więc co mogę Wam powiedzieć to był mile spędzony czas z lekturą. I wielokrotnie będę do niej wracać po kolejne pomysły ✨ ✨Macie w swoich domowych biblioteczkach jakieś ciekawe książki z zakresu ezoteryki?

"Masz w sobie coś, co nigdy się nie narodziło i nigdy nie umrze. Woda tego nie zmoczy, ogień nie spali, wicher nie zdmuchnie." Bardzo dawno mnie tu nie było. w grudniu minie dwa lata. Brakowało mi czasu i trochę też motywacji, ale postanowiłam wrócić do Was i do pisania, bo chciałabym opowiedzieć o kolejnej książce - przeczytanej po bardzo długiej przerwie. Też tak macie, że książka „dopada" Was czasem z zaskoczenia? Ja miałam jechać w podróż pociągiem, poszłam do sklepu po coś do picia i ona z półki do mnie wołała. Przeczytałam opis i nie zastanawiając się długo, stwierdziłam, że będzie moja. Czy mój wybór był słuszny? "Nie możesz na zawsze zatrzymać bliskich przy sobie. Zostali ci wypożyczeni przez Boga i muszą iść dalej. (…). Twoje dzieci nie należą do ciebie. Bóg posyła je do ciebie, ale nie zatrzymują się u ciebie na zawsze. Dziecko, które żyło godzinę albo które urodziło się martwe, nadal żyje i dźwięczy chwalebną nutą w wielkiej symfonii stworzenia." „Percepcja psychiczna" to książka z zakresu rozwoju duchowego. Jest to tegoroczna pozycja Josepha Murphy'ego, który jest autorem m. in. „Potęgi podświadomości". Bardzo szybko przeczytałam kilka pierwszych rozdziałów, ale potem zniechęciłam się, zaczęło być nudno. Po przerwie dałam tej książce drugą szansę i nie żałuję. Choć od dawna interesuję się psychologią, działaniem mózgu i powstawaniem snów, książka dotycząca mechanizmu działania podświadomości wpadła pierwszy raz w moje ręce. Czy jesteście w stanie uwierzyć w to, że istnieje coś więcej niż jesteśmy w stanie dostrzec naszymi zmysłami? Czy poza racjonalnym myśleniem, jest coś, czemu warto się przyjrzeć? Okazuje się, że tak, zaskakująco duża ilość naszych codziennych zmartwień może zostać rozwiązana właśnie przy pomocy tytułowej podświadomości. Czym jest podświadomość zgodnie z definicją, którą zawiera w sobie ta lektura? Określiłabym ją jako część naszego umysłu podatną na sugestie naszej świadomości i jednocześnie mogącą zdziałać o wiele więcej niż jesteśmy w stanie objąć ludzkim rozumem. Mniej więcej w połowie lektury stwierdziłam, że nie chcę tego już czytać, bo po postu nie jestem w stanie uwierzyć w to, co autor pisze. Gdy jednak dałam mu drugą szansę i nabrałam nieco dystansu, udało mi się przekonać do tej książki, a nawet uznałam ją za bardzo wartościową i poszerzającą horyzonty. Autor ma bardzo obrazowy styl pisania i podaje mnóstwo ciekawych przykładów na potwierdzenie opisanych przez siebie teorii. Książka ta wbrew pozorom nie jest tylko abstrakcyjną teorią, tematyka podświadomości bowiem dotyka wielu sfer naszego codziennego życia, a znajomość mechanizmu jej działania, pozwala osiągnąć wiele korzyści. Szczególnie zaciekawiła mnie wypowiedź autora w kwestii wychowania dzieci, ale poruszył też inne istotne kwestie, w których świadomość postrzegania pozazmysłowego może nam naprawdę pomóc. Jeśli choć trochę Was zaciekawiłam, to zachęcam do sięgnięcia po lekturę. Znacznie zmienia sposób patrzenia na wiele rzeczy. Może komuś dzięki niej uda się zajrzeć do swojego wnętrza i wydobyć to, co od zawsze się tego domagało?

Jeśli masz gorszy czas w życiu i chcesz wyjść z dołka braku produktywność, zbrajantrejsuj się jedna z jego książek. Ta jest bardzo dobra. Uwielbiam autora za mało cenione dziś porady typu "więcej pracuj", "planuj", "chcesz schudnąć, mniej jedz". Tak. Mój podziw dla autora ma w sobie sporą dawkę ironii, ale serio, po co sobie tak utrudniamy życie. Brian niestety ma rację. Bez wysiłku, wyrzeczeń i ciężkiej pracy wiele nie osiągniesz. W każdej dziedzinie życia. Szkoda, że to teraz tak niemodne podejście. Brian jak zwykle pisze o tym samym (bo co tu nowego wymyślić??), chyba za bardzo polega na pozytywnym myśleniu i snuje dziwne opowiastki z własnego życia (wydaje mi się, ze są wyssane z palca), ale potrafi zmotywować jak nikt inny. Czytasz i aż rwiesz się do działania. I za to ma 7 gwiazdek.

Książka adresowana do kobiet w każdym wieku, na różnym etapie życia. Zawierająca porady dot. tego jak nauczyć się kochać samą siebie i co z tego może wyniknąć w krótszej i dłuższej perspektywie. Ogólnie jest to bardzo dobra książka. Klarownie napisana, choć trochę przesłodzona. Wiadomo, że jak ktoś ma negatywne nastawienie do zmian, twierdzi, że "starych drzew się nie przesadza" to się go do tych zmian siłą nie zmusi. Warto by z jej treścią zaznajomiły się osoby, które mają problemy z zagadnieniami z zakresu samorozwoju, miłości własnej. Można z niej wiele dla siebie wyciągnąć. Duży plus dla autorek za to, że nie ukrywają, iż taka praca nad sobą jest bardzo długim i wymagającym procesem. Powiedziałabym nawet, że jest to proces kilkuletni, który czasem będzie wymagał by przez to wszystko w chwilach zwątpienia przejść od nowa. Ja osobiście z tej pozycji nic nie wyniosłam, ponieważ podobne porady do tych tutaj przedstawionych czytałam już w innych książkach czy słuchałam audycji na ten temat.

Znam większość książek Bernstein i muszę przyznać, że w tej autorka dała się poznać od zupełnie innej strony. Widać tutaj dojrzałą już kobietę, nauczycielkę duchową, matkę i przede wszystkim człowieka, który wreszcie odważył się nazwać swoje traumy, przyjrzeć się im oraz coś z nimi zrobić. Bernstein dzieli się w tej książce własną drogą do wyzwolenia i opowiada o różnych typach możliwych terapii oraz duchowości, które warto ze sobą łączyć. Dobra, wartościowa, znów wspaniale napisana książka. Bardzo polecam. Może wnieść wiele ciepła.

Książka towarzyszyła mi przez cztery miesiące. Nie czytałam jej jednym ciągiem, ale wracałam do niej małymi fragmentami. I myślę, że właśnie w taki sposób najwięcej mi dała. Gdyby przeczytać ją od razu, można odnieść wrażenie, że wciąż mówi o tym samym. Dla mnie jednak te powtórzenia były momentami zatrzymania i zastanowienia się nad sobą. Autorka przypomina, że moje życie jest w moich rękach. Że szczęście nie zależy od innych ludzi, tylko ode mnie i od tego, jak interpretuję rzeczywistość. Uświadomiła mi też, że nie każda myśl jest prawdą, bo mózg potrafi nas „okłamywać”, a utrwalone schematy myślenia wcale nie muszą nas definiować. Skoro jest plastyczny, to znaczy, że naprawdę możemy wiele zmienić. Możemy zrezygnować z „wgranych” nam wzorców zachowań, ale tylko jeśli podejmiemy decyzję, że tego chcemy. Czytając po jednym lub dwóch rozdziałach naraz i dając sobie czas na refleksję, zaczęłam wyciągać z niej konkretne wnioski dla siebie. Właśnie dlatego oceniam ją wysoko. To książka, która może realnie pomóc w pracy nad sobą, jednak tylko wtedy, gdy czytelnik naprawdę chce się zatrzymać i przemyśleć jej treść. Nie polecam czytania jej jednym tchem. Fabuła jest tu znikoma, bo nie o nią chodzi. To raczej zbiór najważniejszych myśli podanych w przystępny sposób. Choć przyznam, że 50 lekcji w zupełności by wystarczyło, by uniknąć powtórzeń ;) Podsumowując: dla mnie była to wartościowa lektura i polecam ją tym, którzy są gotowi na odrobinę autorefleksji.

Jakoś tak się przyjęło, dosyć stereotypową, że z byciem kobietą wiąże się bycie na diecie. Jest bowiem sporo kobiet, które są na diecie notorycznie, nagminnie odmawiają sobie jedzeniowych przyjemności w imię szczupłej sylwetki i idealnego wyglądu. Wiele z nas przynajmniej kilka razy w życiu była na jakiejś diecie. Bardzo często są to tzw. „diety cud”, które obiecują szybkie zrzucenie kilogramów i albo wiążą się z głodówką, ale szybkim efektem jo-jo. Najważniejsza bowiem na drodze do zgrabnej sylwetki jest trwała zmiana nawyków żywieniowych i przyzwyczajeń. A pomocna na tej drodze jest świadomość, że robi to nie tyle dla bycia szczupła, ile dla swojego zdrowia i życia. 24 stycznia na wydawniczym rynku pojawiła się pozycja, która zdecydowanie pomaga zdobyć tą świadomość. „Dietooporne. Przewodnik po skutecznym odchudzaniu dla kobiet” autorstwa Patrycji Kłósek-Bzowskiej i Magdaleny Makarowskiej wydany nakładem Wydawnictwa Feeria to mądra pozycja, która nie tylko zawiera dietetyczne wskazówki, ale przede wszystkim odwołuje się do naszej psychiki. Pierwsza bowiem zmiana musi dokonać się w głowie i w świadomości. Najczęściej jestem dość sceptycznie nastawiona do tego typu pozycji, ale ta kupiła mnie całościowym ujęciem tematu. Mówi ona o diecie nie tylko w temacie przepisów, składników i tego co jemy, ale porusza również kwestie psychologiczne z tym związane. Żeby zmienić sposób życia i jedzenia, który ma być trwały, musimy zacząć od zmiany myślenia. Wiedzieć po co to robimy i potrafić się skutecznie motywować. Książka ma pomóc nam zaakceptować siebie. Na każdym poziomie. Wskazówki żywieniowe nie mają pomóc dopasować nas do jakiegoś wymyślonego ideału, ale pomóc nam zmienić nawyki tak, by żyć zdrowo i dobrze się ze sobą czuć. Nie ma tu więc restrykcyjnych diet i zakazów, ale wskazówki, przykłady, przepisy. Autorki podkreślają, że w procesie zmiany trzeba pamiętać, by nie stawiać sobie nierealnych celów, ale powoli, stopniowo dokonywać zmian. W innym przypadku szybko się zniechęcimy, a nasza opinia o sobie tylko się pogorszy. Warto też pamiętać, by nie wymagać od siebie za wiele, by dopuszczać wyjątki i nie pozwolić, by przyjęte zasady nami rządziły. Potrzeba zmiany powinna wynikać z naszego wnętrza i przekonań, tylko wtedy może się udać. Książka podkreśla, by nie poddawać się mimo porażek, obrać sobie realistyczne cele, by nie przytłoczyć się nierealnymi oczekiwaniami. Przypomina, by nie porównywać się z innymi, a zacząć doceniać siebie. Niezwykle zainteresowała mnie też część dotycząca tego jak zerwać ze słodyczami i przestać podjadać. Dużym plusem tej pozycji są praktyczne wskazówki. Bardzo też podobały mi się porady dotyczące tego jak zdrowo jeść bez liczenia kalorii, bez presji, bez martwienia się o dietę podczas imprez i wyjazdów. A przykłady prostych i zdrowych przepisów są świetną inspiracją. Jest to bardzo ciekawa i mądra pozycja, po którą będę sięgać jeszcze nie raz. I Wam również serdecznie polecam. Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję WYDAWNICTWU FEERIA.

Rewelacyjna książka. Polska wersja jest jednak okrojona, można z niej wyciągnąć znacznie więcej, jeśli wcześniej czytało się takie pozycje jak Antykruchość, O wojnie, Sztuka wojny, Atomowe nawyki, Księga pięciu kręgów, Książę czy Prawa natury ludzkiej. Nie jest to na pewno książka łatwa, ponieważ bywa skrótowa i pozbawiona szerszego kontekstu, przez co dla niektórych może okazać się niezrozumiała. Wiele poruszanych w niej zagadnień można odnaleźć również w książkach psychologicznych lub dotyczących nawyków. To bardzo dobra pozycja dla osób, które mają już pewne podstawy i znają wspomniane wcześniej tytuły. Osobiście skłoniła mnie do robienia notatek oraz pogłębiania tematów, które wydawały mi się niewystarczająco rozwinięte. Moja subiektywna ocena: 7–8/10.

Książka opowiada o kocie poszukującym własnej drogi. Na swoim trakcie spotyka różne zwierzęta. Jest to pretekstem autora publikacji do wplatania w utwór mądrości pochodzących od mistrzów zen. Wspiera się w tym celu przez taki zabieg literacki jak uosobienie, czyli nadawanie cech ludzkich zwierzętom. Niektóre ilustracje wykonane przez autora, zawarte w książce nawiązują do japońskiej, czarnobiałej stylistyki sumi-e. Mowa tu o obrazach wykonanych tuszem i pędzlem na papierze ryżowym. Właśnie te najbardziej mi spodobały się, ponieważ według mnie, są bardziej od kolorowych, spójne z treścią tekstu jeśli chodzi o źródło przekazu. Z książki mogą skorzystać nie tylko dzieci lecz również i dorośli. Tomasz Merton porównywał opowieści buddystów z kręgu zen do apoftegmatów Ojców Pustyni (krótkich wypowiedzi chrześcijańskich pustelników żyjących w IV wieku naszej ery). Widział w nich podobieństwa. Zapraszam na mojego bloga. https://christophorusartifex.blogspot.com/2026/03/kot-ktory-naucza-zen.html

Przyjemnie słuchało się tej książki. Autorka używa ciepłych i trafiających do słuchacza zwrotów. Buduje relacje z czytelnikiem, przekazuje treści w sposób zrozumiały. Książka porusza takie tematy, jak: szukanie szczęścia, stawianie czoła naszym lękom, kierowanie się miłością w życiu i pozytywną energią oraz osądzanie innych ludzi. Przekazana jest nam prosta zależnosc, że dobra energia nas buduje, a zła rujnuje w każdym aspekcie. Autorka zachęca także, żebyśmy patrzyli na świat z miłością i w ten sposób wysyłali do wszechświata pozytywne komunikaty, a wszechświat nam w ten sam sposób odpowie. Pozycja dodaje energii do działania, motywuje, otwiera głowę na dobroć. Jeśli szukasz lekkiej pozycji o magii przyciągania, odzyskiwaniu kontaktu z własną mocą i kierowania się w życiu miłością to jest to książka dla Ciebie.

W końcu jakaś książka tej autorki, która do mnie trafiła. Wyciągnęłam z niej kilka przydatnych informacji, część z nich zaczęłam już wcześniej stosować. Jednak ta pozycja utwierdziła mnie w przekonaniu do drogi, którą objęłam. Moim zdaniem lektura zawiera sporo wartościowych rzeczy, które już tak nie uciekają, jak przy poprzednich książkach autorki, choć i tak warto by było je sobie wynotować.

Jeśli chodzi o minusy tej książki to jest nim samo wydanie. W środku zdania na kolejnej stronie pojawia się ćwiczenie, a zaraz po nim na kolejnej stronie jest kontynuacja poprzedniego zdania. Przecież to nie ma sensu. Było mnóstwo odpowiednich miejsc na wciśnięcie tego ćwiczenia, a w ten sposób totalnie źle się to czyta. Również jest kilka błędów. Głównie chodzi o literówki lub złą odmianę wyrazu (tego jest dość sporo). Natomiast sama książka jest skierowana do osób, które nigdy wcześniej nie miały styczności z psychoterapią i to bardzo czuć. Szczerze trochę się nudziłam, bo ja to wszystko wiem właśnie z terapii. Książka nie jest zła, wręcz przeciwnie -jest doskonała, dla osób, które nic na ten temat nie wiedzą. Autorka doskonale radzi sobie z wyjaśnieniem zarówno naukowych terminów jak i samych problemów ze zdrowiem psychicznym. W prostym języku przekazuje cenne informacje. Z niektórych rad na pewno skorzystam i z całego serca książkę mogę polecić tym, którzy nie mają zielonego pojęcia o naszym zdrowiu psychicznym.