Anglia. Czas na herbatę

Anglia to największa część Zjednoczonego Królestwa, znana z bogatej historii, która sięga czasów rzymskich. Jej krajobraz łączy w sobie malownicze wzgórza, rozległe równiny oraz zielone pastwiska. To właśnie tutaj znajdują się jedne z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Europy, takie jak Stonehenge, zamek Windsor czy Muzeum Brytyjskie. Miasta, zarówno te duże, jak Londyn czy Manchester, jak i mniejsze, zachwycają różnorodnością kulturową oraz wyjątkową architekturą.

Stolica Anglii jest jednym z najważniejszych centrów finansowych i kulturalnych świata. Oferuje niezliczone atrakcje, wśród których znajdują się muzea, teatry, pałace i mosty. Kraj ten słynie również z długiej tradycji literackiej — to stąd pochodzili William Shakespeare, Charles Dickens czy Jane Austen. Łączy nowoczesność z tradycją, tworząc wyjątkowy klimat, który przyciąga miliony turystów każdego roku.

„Anglia. Czas na herbatę” Marty Dziok-Kaczyńskiej to interesująca pozycja, ale mam wrażenie, że o niewykorzystanym potencjale. Autorka, mieszkająca już pół życia na Wyspach Brytyjskich, podzieliła się swoimi spostrzeżeniami o ludziach, instytucjach i atrakcjach. Jednak w tym wszystkim czegoś brakuje. Zbyt ogólnikowe podejście do tematu ostatnio bardziej mnie irytuje, niż cieszy. Redaktor prowadzący mógł więcej wycisnąć z tej cytryny i niekiedy podzielić się uwagami dotyczącymi poszczególnych fragmentów.

Marta Dziok-Kaczyńska razem z rodziną mieszka w Londynie, więc wiele fragmentów książki dotyczy właśnie tego miasta i jego okolic. W efekcie inne regiony Anglii potraktowane są po macoszemu. Autorka oczywiście o nich wspomina, stara się nawet napisać coś więcej, ale nie jest to przekonujące. Zbyt wiele tematów jest ledwie zaczętych, bez głębszej analizy czy bardziej szczegółowego opisu. Moim koronnym przykładem będzie fragment dotyczący picia herbaty. Wiecie, dlaczego Anglicy dolewają do niej mleka? Ja się dowiedziałem, ale nie z książki, a z internetu. A przecież aż się prosi, aby opisać to zagadnienie szerzej. Zwłaszcza że kilka stron więcej bez problemu by się zmieściło, nawet kosztem wielu zdjęć.

Oczywiście to nie jest tak, że autorka nie potrafi nas zaciekawić. Wiele fragmentów jest interesujących, a samą książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Marta Dziok-Kaczyńska dzieli się licznymi ciekawostkami, których mieszkańcy pozostałej części kontynentu zapewne nie znają. Opisuje także swoje doświadczenia związane z opieką lekarską, brexitem, szkolnictwem, monarchią, klasami społecznymi czy kuchnią. W tych momentach lektura jest więcej niż satysfakcjonująca i wartościowa, gdyż Anglia to kraj, o którym wiemy naprawdę sporo, między innymi z filmów czy seriali, a jednak autorka potrafi nas czymś zaskoczyć.

„Anglia. Czas na herbatę” to książka na dwa wieczory. Lekka, łatwa i przyjemna. Serwująca osobistą perspektywę autorki o tym kraju. Jak zwykle czuję niedosyt, ale z tym chyba już nic nie zrobię. Może po następnej książce będę bardziej usatysfakcjonowany. W kolejne czeka już na mnie pozycja o Chorwacji. I kolejna literacka wyprawa.

Michał Wnuk