Gwiazda Gigantów

Trzeci tom literacko może ciut słabszy, ale nadrabia historią. Świetne zakończenie trylogii, która utkwiła mi w pamięci, mimo, że czytałam już kilka lat temu.

Trzeci tom literacko może ciut słabszy, ale nadrabia historią. Świetne zakończenie trylogii, która utkwiła mi w pamięci, mimo, że czytałam już kilka lat temu.

SF dość stare (z lat 1977-1981),ale czy jare? No tak średnio na jeża – dramatu nie – ma, ale zachwytu też. Gdyby Trylogia Gigantów powstała obecnie, to wyceniłbym pewnie pierwszy tom na pięć, a drugi i trzeci na cztery. Ale to klasyka SF, więc za całość:

WIĘCEJ:
http://seczytam.blogspot.com/2025/07/james-p-hogan-giganci.html

SF dość stare (z lat 1977-1981),ale czy jare? No tak średnio na jeża – dramatu nie – ma, ale zachwytu też. Gdyby Trylogia Gigantów powstała obecnie, to wyceniłbym pewnie pierwszy tom na pięć, a drugi i trzeci na cztery. Ale to klasyka SF, więc za całość:

WIĘCEJ:
http://seczytam.blogspot.com/2025/07/james-p-hogan-giganci.html

Subiektywna ocena
----------
Sposób w jaki została napisana i narracja ★★☆☆
Historia, fabuła, temat ★★★☆
Postacie, bohaterowie ★★☆☆
Fun i przyjemność z czytania ★★☆☆
Czy bym ją polecił ★★☆☆
----------

Subiektywna ocena
----------
Sposób w jaki została napisana i narracja ★★☆☆
Historia, fabuła, temat ★★★☆
Postacie, bohaterowie ★★☆☆
Fun i przyjemność z czytania ★★☆☆
Czy bym ją polecił ★★☆☆
----------

najsłabsza część serii. Najmniej sci-fi, za to bardziej political fiction. I chyba najbardziej infantylna.

najsłabsza część serii. Najmniej sci-fi, za to bardziej political fiction. I chyba najbardziej infantylna.

Trzeci tom niestety potwierdza regułę - autor rozbestwił nas pierwszym tomem w stylu science... aby trójkę naładować ...fiction. Na całe szczęście ciekawie wyjaśnia całą historię, choć ostatnia scena - no to już prawdziwa dzikość umysłu może stworzyć tą ciekawą konstrukcję bez początku. Walka - jak to u Hogana, praktycznie bez naciśnięcia spustu - też ciekawe rozwiązanie ( zwłaszcza starcie z wykorzystaniem Zoraka ). Zakończenie cyklu - ciekawe, ale bez szaleństw z pierwszego tomu

Trzeci tom niestety potwierdza regułę - autor rozbestwił nas pierwszym tomem w stylu science... aby trójkę naładować ...fiction. Na całe szczęście ciekawie wyjaśnia całą historię, choć ostatnia scena - no to już prawdziwa dzikość umysłu może stworzyć tą ciekawą konstrukcję bez początku. Walka - jak to u Hogana, praktycznie bez naciśnięcia spustu - też ciekawe rozwiązanie (...

Trzecia część trylogii Jamesa P. Hogana. Cóż zrobię, że lubię takie klimaty. Trzyma w napięciu jak wcześniejsze tomy.

Trzecia część trylogii Jamesa P. Hogana. Cóż zrobię, że lubię takie klimaty. Trzyma w napięciu jak wcześniejsze tomy.

W mojej opinii niestety najsłabszy tom cyklu, co nie oznacza ,że jest słaby. Ale rozwinięte w poprzednich dwóch tomach pomysły z Ganimedanami i Lunarianami miały potencjał bomby atomowej, a wyszedł z tego dobry granat przeciwpancerny... . Takie mam wrażenie, że temat został potraktowany odrobinę po macoszemu. Nie pomaga nierówne tłumaczenie.
Na pewno jest to dobre zwieńczenie cyklu - łącznie z dość zaskakującym zakończeniem, pozostawiającym po sobie sporo pytań.

W mojej opinii niestety najsłabszy tom cyklu, co nie oznacza ,że jest słaby. Ale rozwinięte w poprzednich dwóch tomach pomysły z Ganimedanami i Lunarianami miały potencjał bomby atomowej, a wyszedł z tego dobry granat przeciwpancerny... . Takie mam wrażenie, że temat został potraktowany odrobinę po macoszemu. Nie pomaga nierówne tłumaczenie.
Na pewno jest to dobre...

Jak dla mnie - za krótka... poznajemy rozwiązania wielu wątków, spisków itp. mi zabrakło trochę dłuższej walki superkomputerów, za szybko nastąpiło rozwiązanie akcji pod koniec... Ale to tylko narzekania fana rozpuszczonego poprzednimi dwiema częściami - oczywiście znakomita, dosłownie esencja treści. Doskonała.

Jak dla mnie - za krótka... poznajemy rozwiązania wielu wątków, spisków itp. mi zabrakło trochę dłuższej walki superkomputerów, za szybko nastąpiło rozwiązanie akcji pod koniec... Ale to tylko narzekania fana rozpuszczonego poprzednimi dwiema częściami - oczywiście znakomita, dosłownie esencja treści. Doskonała.

W pierwszej połowie lat 90' Amber był potentatem wydającym fantazję i fantastykę naukową. Jednak ich książki cechowało to samo co tamte lata - bałagan. Każdą książkę w cyklu tłumaczyła inna osoba więc nic dziwnego, że zdarza się, ze nazwy własne brzmią inaczej. Do tego literówki...

Ale do rzeczy. To trzecia i ostatnia część Trylogii Gigantów. Początek szedł opornie. Przez pierwsze kilkadziesiąt stron się męczyłem... ale potem jak akcja przyspieszyła to zatrzymałem się na reklamie na ostatniej stronie :)

Hogan kontynuuje wątki danikenowskie... chociaż bardzo ciekawie je rozwija. Bardzo zgrabnie łączy wątki z poprzednich części i spina je w ciekawą całość. Na scenę wkraczają "Pomniejsi bogowie". Warto się nieco pomęczyć z pierwszymi rozdziałami by dotrwać do właściwej akcji. Wizja Hogana dotyczy czasów nam współczesnych a pisana była w latach 80'. Jak to bywa z wizjami, rozminęła się z rzeczywistością... a może po prostu Związek Radzicki nie doczekał? Za to "Zjednoczona Europa" jest obecna :) W 2017 roku, kiedy świat wrze (Syria, Korea) uderza nadzieja autora na pokój w sumie tak nie dalekiej przyszłości. A może to "Pomniejsi bogowie" wciąż nami manipulują?

Polecam dla miłośników fantastyki naukowej. Cykl może i nie wejdzie do kanonu ale wzbogaci kolekcję.

W pierwszej połowie lat 90' Amber był potentatem wydającym fantazję i fantastykę naukową. Jednak ich książki cechowało to samo co tamte lata - bałagan. Każdą książkę w cyklu tłumaczyła inna osoba więc nic dziwnego, że zdarza się, ze nazwy własne brzmią inaczej. Do tego literówki...

Ale do rzeczy. To trzecia i ostatnia część Trylogii Gigantów. Początek szedł opornie. Przez...

Cały cykl "Gigantów..." godny polecenia jedynie dla miłośników gatunku. Tak wiele spraw, w tak wielu dziedzinach zmieniło się od czasów w których te książki pisano, iż czytanie dziś może czasem wywołać uśmiech politowania. Wielkiego polotu nie należy się również spodziewać po dialogach i opisach niejednokrotnie wartko następujących po sobie wydarzeń. Także sam przekład, bardzo nierówny, nie jest najmocniejszą stroną cyklu.
Tym niemniej, rozmach z którym autor rozwinął iście fantastyczną koncepcję pochodzenia i początków naszej rasy sprawia, że cały cykl czyta się z zainteresowaniem dodatkowo przyprawionym szczyptą nostalgii za starym, dobrym gatunkiem SF.

Cały cykl "Gigantów..." godny polecenia jedynie dla miłośników gatunku. Tak wiele spraw, w tak wielu dziedzinach zmieniło się od czasów w których te książki pisano, iż czytanie dziś może czasem wywołać uśmiech politowania. Wielkiego polotu nie należy się również spodziewać po dialogach i opisach niejednokrotnie wartko następujących po sobie wydarzeń. Także sam przekład,...