Rozalka Olaboga

Czuję się poniekąd jak ekspertka od tej książki, hah. Nie bez powodu też pisałam o niej swój licencjat na filologii polskiej.

Trzy razy czytałam powieść o Rozalce, co "wszystko przewraca do góry nogami" i powiem szczerze, że za każdym razem bawiłam się przednio. Przy każdej lekturze znajdowałam też coś nowego, kolejną myśl, refleksję. Nie jest to tylko książka dla dzieci. Jest w niej ponadczasowa historia, która może łączyć pokolenia. Niesie ze sobą paletę wartości, które chętnie przemyciłabym uczniom, zadając tę powieść jako lekturę. Z tej książki bije dobro i po jej przeczytaniu robi się lżej na duszy.

Bowiem Anna Kamieńska, pomimo cenzury uchwyciła autentyczny obraz PRL-owskiego miasteczka. Zawarła zarówno patologie społeczne, jak i próby naprawy rzeczywistości. Mamy tu problem alkoholizmu, niepełnosprawności, choroby psychicznej, wdowieństwa i sytuacji samotnych matek, ramy, w których musiała zmieścić się kobieta, ale również dziewczynka. Autorka porusza też kwestię warunków mieszkaniowych oraz presji, jaka ciążyła na dzieciach, które oprócz chodzenia do szkoły, musiały pomagać rodzicom w gospodarstwie. Są to trudne tematy, ale Kamieńska przedstawia je w przystępny dla młodego czytelnika sposób. Przeważnie jest to pejzaż optymistyczny, ale można też dostrzec także smugi prawdziwego życia.

Jest to moja ulubiona książka z charakterną młodą bohaterką w polskiej literaturze. Rozalka Bożek to dziewczynka, która nie da sobie w kaszę dmuchać. Wszędzie jest jej pełno. Nie bez powodu zdobyła miano Rozalki Olaboga. Ta niezmordowana mała kobietka, choć wciąż słyszy: "świata nie przerobisz", nie zamierza się poddawać. Jest niczym wróżka chrzestna dla mieszkańców miasteczka. Wnosi swoją osobą radość w monotonną wiejską rzeczywistość.

Czuję się poniekąd jak ekspertka od tej książki, hah. Nie bez powodu też pisałam o niej swój licencjat na filologii polskiej.

Trzy razy czytałam powieść o Rozalce, co "wszystko przewraca do góry nogami" i powiem szczerze, że za każdym razem bawiłam się przednio. Przy każdej lekturze znajdowałam też coś nowego, kolejną myśl, refleksję. Nie jest to tylko książka dla dzieci....

Cudowny rejestr wrażliwości Pani Anny Kamieńskiej w kapitalnym kostiumie litografii Ewy Salamon, tego nawet polecać nie trzeba bo to kosmos zupełnie już po za czasem ;)

To jak pracuje cisza w korespondencji Rozalki z przedwiecznym dzwonem, mocno stargało moje socjopatyczne serduszko ;)

więcej:
https://wasatekskowronki.blogspot.com/2025/04/malowanie-ciszy.html

Cudowny rejestr wrażliwości Pani Anny Kamieńskiej w kapitalnym kostiumie litografii Ewy Salamon, tego nawet polecać nie trzeba bo to kosmos zupełnie już po za czasem ;)

To jak pracuje cisza w korespondencji Rozalki z przedwiecznym dzwonem, mocno stargało moje socjopatyczne serduszko ;)

więcej:
https://wasatekskowronki.blogspot.com/2025/04/malowanie-ciszy.html

11-letnia Rozalka przyjeżdża do mamy nauczycielki, która od kilku miesięcy pracuje w miasteczku Bór. Lata 6O-te. Przy miasteczku powstaje kopalnia rudy. Będą budować drogę, elektryfikują miasteczko. Rozalka to rezolutna dziewczynka, pędziwiatr, o dobrym sercu, czuła na niesprawiedliwość i biedę ludzką. Ma fajnego kolegę Klimka z wielką fantazją, który lubi bajczyć, czyli zmyślać.
Sama historia w książce nie jest najważniejsza. Bardziej klimat, taki trochę poetycko-baśniowy z ogromnym poczuciem humoru. Mnie książka bardzo się podobała, ale dla współczesnych dzieci może być już za trudna.

11-letnia Rozalka przyjeżdża do mamy nauczycielki, która od kilku miesięcy pracuje w miasteczku Bór. Lata 6O-te. Przy miasteczku powstaje kopalnia rudy. Będą budować drogę, elektryfikują miasteczko. Rozalka to rezolutna dziewczynka, pędziwiatr, o dobrym sercu, czuła na niesprawiedliwość i biedę ludzką. Ma fajnego kolegę Klimka z wielką fantazją, który lubi bajczyć, czyli...

Uroczo naiwna książeczka aspirująca do polskiego (i niestety znacznie bardziej uładzonego) odpowiednika Pippi.

Uroczo naiwna książeczka aspirująca do polskiego (i niestety znacznie bardziej uładzonego) odpowiednika Pippi.

𝐑𝐨𝐳𝐚𝐥𝐤𝐚 𝐎𝐥𝐚𝐛𝐨𝐠𝐚

W Borze Średnim mieszka pani Bożkowa, pewnego dnia dostaje telegram z wiadomością, że jej córka przyjedzie w wtorek. Rozalka jest dziewczynką, które wie wszystko i jest wszędzie. Przez co w jej życiu dzieją się różne przygody.

,,Rozalka Olaboga" jest starszą książką. Jej główna bohaterka żyje w latach siedemsiesiatych, w małym miasteczku przez co Książka ma niesamowicie ciepły klimat.

Rozalka czyli główna bohaterka jest bardzo ciekawą postacią. Jest wesoła, czasami jest jej za duzo, ale wszyscy ją uwielbiają. Zawsze ma nadzieję na lepsze jutro i walczy do końca. Mi samej bardzo przypominała Basię z książki ,,Awantura o Basię" ponieważ obie były dzielne i nie bały się ryzyka.

,,Rozalka Olaboga" jest wciagajaca książką, ale do czasu. Czasami są rozdziały, które spowalniają powieść przez co rośnie niechęć do czytania. W niektórych momentach jest nudząca i nieciekawa dlatego, nie warto się przymuszać do jej czytania.

Moja ocena to 4,5/5

𝐑𝐨𝐳𝐚𝐥𝐤𝐚 𝐎𝐥𝐚𝐛𝐨𝐠𝐚

W Borze Średnim mieszka pani Bożkowa, pewnego dnia dostaje telegram z wiadomością, że jej córka przyjedzie w wtorek. Rozalka jest dziewczynką, które wie wszystko i jest wszędzie. Przez co w jej życiu dzieją się różne przygody.

,,Rozalka Olaboga" jest starszą książką. Jej główna bohaterka żyje w latach siedemsiesiatych, w małym miasteczku przez co Książka...

Całkiem sympatyczna książka, dobra na chłodne wieczory przy herbacie, tak na poprawę humoru

Całkiem sympatyczna książka, dobra na chłodne wieczory przy herbacie, tak na poprawę humoru

http://zacofany-w-lekturze.pl/2019/12/szalenstwa-panny-rozalii-anna-kamienska-rozalka-olaboga.html

http://zacofany-w-lekturze.pl/2019/12/szalenstwa-panny-rozalii-anna-kamienska-rozalka-olaboga.html

Jakże to miło przenieść się do Polski z czasów pól pełnych ziół, wiejskich garncarzy, ludowych rzeźbiarzy, muzealnej apteki, Tekli pilnującej łąk i świętych uli. Gdzie nie wszytko toczyło się lekkim torem ale otaczane było szacunkiem i pomocą. Do świata gdzie powoli choć niebezboleśnie wdzierała się nowoczesność.
Świetna gawęda tylko nie wiem czy współczesna młodzież coś z tego zrozumie. Pozycja dla starszego czytelnika lubiącego powroty w przeszłość.

Jakże to miło przenieść się do Polski z czasów pól pełnych ziół, wiejskich garncarzy, ludowych rzeźbiarzy, muzealnej apteki, Tekli pilnującej łąk i świętych uli. Gdzie nie wszytko toczyło się lekkim torem ale otaczane było szacunkiem i pomocą. Do świata gdzie powoli choć niebezboleśnie wdzierała się nowoczesność.
Świetna gawęda tylko nie wiem czy współczesna młodzież coś z...

:))

:))

Znowu Śląsk i jego mieszkańcy. Dzięki Rozalce da się wejść w tę jakże ciekawą dla mnie społeczność. Klimat Rozalki przypomina mi nieco "Czarną Julkę" Gustawa Morcinka. Obie bohaterki to dziewczynki z osobowością. Zgodzę się z przedmówczynią, że Rozalka rozumie świat czasem lepiej niż dorośli. Chociaż niepokorna to ma piękną duszę i dobre serce. Oby każdy z nas trafił w życiu na kogoś tak upartego jak ona, kogoś kto chwyta świat jej sposobem. Piękna opowieść, momentami śmieszna, momentami wzruszająca :),obrazująca życie ówczesnych Ślązaków.

Znowu Śląsk i jego mieszkańcy. Dzięki Rozalce da się wejść w tę jakże ciekawą dla mnie społeczność. Klimat Rozalki przypomina mi nieco "Czarną Julkę" Gustawa Morcinka. Obie bohaterki to dziewczynki z osobowością. Zgodzę się z przedmówczynią, że Rozalka rozumie świat czasem lepiej niż dorośli. Chociaż niepokorna to ma piękną duszę i dobre serce. Oby każdy z nas trafił w...