Arq tom 1

Name: Arq tom 1
Rating: 7,9 (62 reviews)
Author: Andreas Martens
ISBN: 9788323725084

7,9 / 10

Wydawnictwo: Egmont Polska Cykl: Arq (tom 1-6) Seria: Plansze Europy komiksy

288 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Cykl:: Arq (tom 1-6)
Seria:: Plansze Europy
Tytuł oryginału:: Arq
Data wydania:: 2009-02-23
Data 1. wyd. pol.:: 2009-02-23
Liczba stron:: 288
Czas czytania: 4 godz. 48 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788323725084
Tłumacz:: Elżbieta Żbik

Arq to znakomity sześcioksiąg przygodowo-fantastyczny mistrza komiksu mistycznego, Andreasa, znanego w Polsce z opowieści Rork i Cromwell Stone.

Skłócone małżeństwo naukowców, prostytutka, nawiedzony geniusz komputerowy i bandyta, który przeszedł operację zmiany twarzy... Co łączy tych ludzi?

Otóż znaleźli się w tym samym czasie, w tym samym miejscu. A właściwie - w nieodpowiednim czasie i w nieodpowiednim miejscu. Za sprawą niewytłumaczalnego zjawiska wszyscy zostali przeniesieni do nieznanego ludziom świata Arq. Większość z nich wpadła w ręce walczących między sobą prymitywnych tubylców, z których część żyje w przestworzach, część na ziemi, a część pod wodą. Istnieją wszakże odosobnione przyczółki cywilizacji technologicznej, choć wydają się niezamieszkane. Jedności świata Arq strzeże tajemniczy samotny wojownik Nonac, zwany Panem Umysłów...

Czym jest i gdzie leży Arq? Jak dostali się tam nasi bohaterowie? Czy możliwy jest powrót do ziemskiej rzeczywistości?

Andreas stawia przed czytelnikiem wciąż nowe pytania, ale czy na którekolwiek odpowie?

Średnia ocen

7,9 / 10

7 opinii 62 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Arq tom 1 w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,4

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Arq tom 1

Średnia ocen

7,9 / 10

62 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Arq tom 1

1693

731

vandenesse

14.11.2022

9 / 10

Na półkach: , , , , ,

Bezdyskusyjnie jestem ogromną fanką Andreasa. Rork, Koziorożec i Cromwell Stone to moim zdaniem jego najwybitniejsze dzieła. I choć monumentalizm ARQ sprawia, że oczy mi się świecą gdy trzymam w ręku ten przepiękny album, to jednak dzieło to leży dużo dużo niżej niż wymienione trzy tytuły.
ARQ to rewelacyjna historia fantastyczna, ze świetnymi rozwiązaniami (naukowymi i nie tylko),z ciekawą fabułą, pomysłami, nawet ze świetnymi wątkami obyczajowymi – i tyle... albo aż tyle. Niestety brakuje mi tu symboliki i metafizyki, do której Andreas namiętnie mnie przywiązał. Brakuje mi artyzmu Rorka, brakuje drugiego, trzeciego... setnego dna, powiązań i tajemniczości.
Jest jednak mała nadzieja, gdyż w ARQ Andreas zostawił wiele niewyjaśnionych tropów – być może w kolejnych tomach odkryje ich znaczenie, być może zaskoczy, poprowadzi ku jakimś osobliwym rozwiązaniom. Jestem ciekawa dalszego ciągu. Ale bez tej szalonej fascynacji.

więcej Pokaż mimo to

880

870

Lis

14.11.2022

8 / 10

Na półkach: , , ,

Nadszedł czas na ARQ, kolejny ze światów Andreasa, zamknięty w trzech integralach. No i zamknięty gdzieś jeszcze, ale to już kwestia fabuły. Przedziwny świat ARQ i jego tajemnice. Tym razem jest zupełnie inaczej niż w przypadku Rorka czy Koziorożca... Cromwell Stone, Cyrus/Mill czy Jaskini wspomnień. Tym razem jest... słabiej. Mniej czuje tej andreasowskiej wibracji. Owszem, jest niezwykły świat, niezwykła i tajemnicza fabuła, przycięta w niesamowite kadry. Ale jest słabiej.

Po pierwsze brakuje mi tych wymagających zagadek, tej gry z czytelnikiem jakiej doświadczaliśmy w Koziorożcu, Rorku czy Cromwell Stone. Tak, będzie nieco zagadek ale fabularnych. Wciąż trzeba odrobiny uwagi, ale nie trzeba przeszukiwać kadru po kadrze. Nie ma tych znamienitych pętli fabularnych, tak znamiennych dla Rorka czy Koziorożca. Autor stawia tajemnice, czytelnik dostrzega je i po prostu płynie z nurtem by zobaczyć rozwiązanie. Czasami zdarzą się drobne smaczki... ale nie ma ukrytych ni zakodowanych wiadomości. ARQ jest bliżej Coutoo niż innym jego komiksom. Czy to źle? Nie... ale odczuwa się ten brak... ja odczuwam.

Po drugie, tak jak we wcześniejszych albumach bywały trwożące sceny, to jednak nie odczuwało się obrzydliwości. W ARQ mam takie podskórne dreszcze wstrętu. Wstrętu wizualnego... ale i emocjonalnego ("losy" Juliana czy Laury). To zupełnie nowy (w twórczości Andreasa) zabieg. Może miał nieco wstrząsnąć wrażliwymi, może miał właśnie zbudować nieco odpychające wrażenie (eksperymenty na ludziach). Może... ale to nie jest to czego szukam u Andreasa.

Po trzecie, nie znajdziemy wielu naprawdę monumentalnych ilustracji, niezwykle dynamicznych kadrów tak charakterystycznych dla Koziorożca. Owszem, jest kilka dobrych zabiegów kompozycyjnych, Andreas jest wciąż w nich mistrzem. Ale wszystko wydaje się być takie oszczędne... jakby najważniejsza była historia... dziwna, brutalna... inna.

Daję 8. Nieco więcej niż Coutoo ale mniej niż cudowne serie.

więcej Pokaż mimo to

404

279

smotex

26.06.2021

5 / 10

Na półkach: , ,

Ojej. Pomysł na historię jest spoko, ale egzekucja poniżej moich oczekiwań. Narracja - fatalna (taka sama - wysoka - intensywność niemal całej opowieści zabija zainteresowanie). Rysunki - może nawet gorsze niż narracja.
Ale pomysł fajny i tylko dla niego sięgnę po kolejny tom.

Pokaż mimo to

1571

1292

Michał Jachimek

30.01.2016

6 / 10

Na półkach:

Dobry komiks, ale na pewno nie arcydzieło. O sile tego albumu decydują tak naprawdę dwa ostatnie rozdziały, wcześniej jest zwyczajnie średnio, żeby nie powiedzieć - nudnawo. Ogromny plus za zaskakujące (i w sumie bardzo sensowne) wyjaśnienie głównej tajemnicy. Bardzo chciałbym się dowiedzieć, co wydarzy się dalej, niestety zdobycie tomu drugiego graniczy dziś z niemożliwością. Szkoda, wielka szkoda.

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

więcej Pokaż mimo to

1548

nephi

07.01.2016

9 / 10

Na półkach: , ,

Świetny komiks. Z klimatem i tą całą niepewnością:) Polecam!

Pokaż mimo to

565

Ireksamb

30.08.2015

10 / 10

Na półkach: , ,

Bez dwóch zdań - arcydzieło.

Pokaż mimo to

imaginaryLost

19.06.2012

10 / 10

Na półkach: , ,

Najdoskonalszy z komiksów Andreasa, absolutne arcydzieło.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

109 użytkowników ma tytuł Arq tom 1 na półkach głównych

Przeczytane 75
Chcę przeczytać 34

67 użytkowników ma tytuł Arq tom 1 na półkach dodatkowych

Posiadam 28
Komiksy 15
Ulubione 8
Komiks 6
Komiksy 4
Komiks 2
2014 2
Komiks 2

Tagi i tematy do książki Arq tom 1

komiks

Inne książki autora

Więcej

7,2

Pośmiertne objawienia Andreas Martens

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 45 Boris Bakliža, Łukasz Bogacz, Daniel Chmielewski, Djief, Roman Gajewski, Gir, Piotr Herla, Grzegorz Janusz, Tomasz Kontny, Jacques Lob, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Daniel Odija, Yanick Paquette, Tomasz Piorunowski, Mark Russell, Antoni Serkowski, Liam Sharp, Wojciech Stefaniec, Marko Stojanović, Jakub Topor, Jean Van Hamme, Robert Waga, Bernie Wrightson

6,4

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 45 Boris Bakliža, Łukasz Bogacz, Daniel Chmielewski, Djief, Roman Gajewski, Gir, Piotr Herla, Grzegorz Janusz, Tomasz Kontny, Jacques Lob, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Daniel Odija, Yanick Paquette, Tomasz Piorunowski, Mark Russell, Antoni Serkowski, Liam Sharp, Wojciech Stefaniec, Marko Stojanović, Jakub Topor, Jean Van Hamme, Robert Waga, Bernie Wrightson

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 44 Philippe Druillet, André Franquin, Roman Gajewski, Jean Giraud (Moebius), Andreas Martens, Milorad Vicanovic Maza, Bartosz Minkiewicz, Oktawia Ogniew, Yanick Paquette, Mark Russell, Przemysław Soroka, Wojciech Stefaniec, Marko Stojanović, Piotr Szulc, Tudor Topa, Robert Waga, Bernie Wrightson

6,8

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 44 Philippe Druillet, André Franquin, Roman Gajewski, Jean Giraud (Moebius), Andreas Martens, Milorad Vicanovic Maza, Bartosz Minkiewicz, Oktawia Ogniew, Yanick Paquette, Mark Russell, Przemysław Soroka, Wojciech Stefaniec, Marko Stojanović, Piotr Szulc, Tudor Topa, Robert Waga, Bernie Wrightson

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 43 Caza, Daniel Chmielewski, Przemysław Dedelis, Philippe Druillet, André Franquin, Janek Koza, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Daniel Odija, Yanick Paquette, Francois Riviere, Mark Russell, Debora Santos, Krzysztof Skiba, Kamil Śmiałkowski, Przemysław Soroka, Jimmy Stamp, Wojciech Stefaniec, Bernie Wrightson, Bartosz Zaskórski

7,0

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 43 Caza, Daniel Chmielewski, Przemysław Dedelis, Philippe Druillet, André Franquin, Janek Koza, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Daniel Odija, Yanick Paquette, Francois Riviere, Mark Russell, Debora Santos, Krzysztof Skiba, Kamil Śmiałkowski, Przemysław Soroka, Jimmy Stamp, Wojciech Stefaniec, Bernie Wrightson, Bartosz Zaskórski

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 42 Anchel, Julian Bohdanowicz, Pascal Croci, Roman Gajewski, Marcin Lechna, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Yanick Paquette, Francois Riviere, Craig Russell, Mark Russell, P. Craig Russell, Przemysław Soroka, Wojciech Stefaniec, Bernie Wrightson

6,7

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 42 Anchel, Julian Bohdanowicz, Pascal Croci, Roman Gajewski, Marcin Lechna, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Yanick Paquette, Francois Riviere, Craig Russell, Mark Russell, P. Craig Russell, Przemysław Soroka, Wojciech Stefaniec, Bernie Wrightson

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 41 Julian Bohdanowicz, Kurt Busiek, Paul Cauuet, Caza, Jagoda Czarnowska, Roman Gajewski, Gir, Jean Giraud (Moebius), Grzegorz Janusz, Wilfrid Lupano, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Piotr Nowacki, Yanick Paquette, Gerald Parel, Francois Riviere, Mark Russell, Wojciech Stefaniec, Mateusz Wiśniewski, Jan Żarnowiecki, Bartosz Zaskórski

6,7

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 41 Julian Bohdanowicz, Kurt Busiek, Paul Cauuet, Caza, Jagoda Czarnowska, Roman Gajewski, Gir, Jean Giraud (Moebius), Grzegorz Janusz, Wilfrid Lupano, Andreas Martens, Bartosz Minkiewicz, Tomasz Niewiadomski, Piotr Nowacki, Yanick Paquette, Gerald Parel, Francois Riviere, Mark Russell, Wojciech Stefaniec, Mateusz Wiśniewski, Jan Żarnowiecki, Bartosz Zaskórski

Okładka książki RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 40 Paul Cauuet, Caza, Tibor Cs. Horváth, Péter Kuczka, Wilfrid Lupano, Andreas Martens, Achim Raven, Francois Riviere, Rafał Skarżycki

7,0

RELAX Magazyn opowieści rysunkowych nr 40 Paul Cauuet, Caza, Tibor Cs. Horváth, Péter Kuczka, Wilfrid Lupano, Andreas Martens, Achim Raven, Francois Riviere, Rafał Skarżycki

więcej

Andreas Martens

Niemiecki twórca komiksów.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Opowieści Szeherezady

Sergio Toppi

Powiadają by żelazo kuć póki gorące, kuję więc. Czas na Opowieści Szecherezady. Tytuł nie pozostawia miejsca na jakiekolwiek domysły. Jeszcze przed odbiorem przesyłki, oczami wyobraźni ujrzałem klucze otwierające Księgę tysiąca i jednej nocy. - Perskie księżniczki, wezyrów, olśniewające pałace, tchnące świeżością ogrody, oazy, dżinny, ifryty, zakazane manuskrypty i zapomniane miasta zatopione w morzach rozżarzonych piasków. Jednym słowem wszystko to, czym od setek lat Bliski Wschód kusi i uwodzi europejczyków. Nie zamierzałem wspominać więcej o Zaczarowanym świecie, ani porównywać go z Opowieściami Szecherezady. Okazało się to jednak czymś tak naturalnym, że aż nieodzownym. Będzie więc o Opowieściach Szecherezady, przez pryzmat Zaczarowanego Świata. Zaczarowany świat jest znacznie bardziej zróżnicowany, co daje mu olbrzymią przewagę. Kilka dni po zakończeniu lektury uzmysłowiłem sobie że nie pamiętam żadnej z opowiedzianych przez Szecherezadę historii i nie potrafię nic konkretnego na ich temat powiedzieć. Nie znam literackiego pierwowzoru, nie porównam więc oryginału z graficzną adaptacją, ale fabularnie wypada ona bardzo blado. Teoretycznie przynajmniej wszystko jest na swoim miejscu - magiczne artefakty, dżinny, czarna magia, zbrodnia, zdrada, zemsta i triumfująca sprawiedliwość. Niemniej jednak nic z tego nie wynika, opowieści nie zapadają w pamięć, nie pozostaje po nich najlichsze nawet wspomnienie. Obawiam się, że na taki właśnie los skazane są baśnie, legendy i podania ludowe w czystej, niezmodyfikowanej genem współczesnej rozrywki postaci. Słowo pisane pozostaje dla nich lepszym nośnikiem niż obraz. Sergio Toppi mimo perfekcyjnie wykonanych ilustracji nie zdołał atrakcyjnie oddać Księgi tysiąca i jednej nocy. Zakończenie również pozostawia niedosyt. Ostatnie opowiadanie kończy się mniej więcej tymi samymi słowami co poprzednie historie. - "Dla Szecherezady wstający dzień miał być ostatnim... Ale król, chcąc usłyszeć więcej opowieści, nie chciał by kobieta umarła. Stało się zgodnie z jego wolą." O dalszych losach sułtana Szachrijara i Szecherezady można sobie poczytać gdzie indziej. Być może w planach był kolejny tom, który nie powstał, być może takich planów wcale nie było. Ostatecznie jednak zakończenie jest mało satysfakcjonujące. Graficznie poprzeczka zawieszona jest bardzo wysoko - precyzyjny, mistrzowski styl o którym pisałem w poprzednim poście. Szczególną uwagę warto zwrócić na "Czekałem tysiąc lat" i "Skarb Jazida" które jako jedyne są kolorowe. Dzięki dobranej kolorystyce nabierają onirycznego, surrealistycznego, miejscami nawet psychodelicznego wymiaru. Bardzo udany zabieg. Sądzę że Zaczarowany świat w takiej formie zyskałby jeszcze więcej mocy. Nie mam zbytnich wątpliwości wydając ostateczny werdykt. W dziesięciostopniowej skali, zapożyczonej z LC daję 6 - dobry. Pomimo walorów wizualnych do Opowieści Szecherezady już nie powrócę. Sześć jest więc maksymalną oceną, możliwą do uzyskania przy takim stanie rzeczy.

Horyzont_Snu

ocenił na63 lata temu

Polowanie

Enki Bilal Pierre Christin

Jest 1983 rok gdzieś w polskich Bieszczadach. Prominentni działacze komunistyczni z bratnich państw spotykają się na polowaniu. Wszystko toczy się wokół towarzysza Wasylija Szewczenki. Każdy z przybyłych komunistów zawdzięcza mu życie. Historię ich powiązań oraz ważnych wydarzeń (rewolucja październikowa, II wojna światowa, Węgry 1956 itp.) opowiada stary tłumacz swemu młodemu następcy, obecnemu na polowaniu. Polowanie jawi mi się jako inicjacja młodego idealisty w grząskim świecie polityki. Podobna historia mogłaby się rozegrać w każdy innym wariancie sojuszu. Autorzy jednak wybrali ten, aby ukazuje zawiłą historię Europy środkowo-wschodniej w strefie wpływów ZSRR i dobrze się to udało. Wydaje się też zostawiać ocenę tego świata czytelnikowi, ale w moim odczucie to tylko subtelna zasłona... Ilustracje stanowią kwintesencje stylu Enki Bilala. Można je uwielbiać lub odrzucać, ale są niepowtarzalne jak odciski palców. I chyba coraz bardziej się do nich przekonuję.

nayenezgani

ocenił na61 rok temu

Biały Lama

Alexandro Jodorowsky Georges Bess

Nietypowa spirytualistyczna fantastyka, po którą pewnie sama bym normalnie nie sięgnęła gdyby okładka nie przykuwała mojego wzroku za każdym gdy odwiedzałam bibliotekę. Pomimo mojego braku zaznajomienia z wiarą buddyjską i kulturą Tybetu to lektura nie sprawiała większych trudności. Widać było że autor poczynił wiele starań by ta tematyka była zrozumiała dla przeciętnego czytelnika. Piękne ilustracje dobrze oddają klimat przedstawianych wydarzeń. Jedyną większą krytyką z mojej strony jest karykaturalne przedstawienie chrześcijaństwa. Potępienie działań misjonarzy i supresji religijnych w Tybecie jak najbardziej ma miejsce w tej opowieści, ba wręcz tego oczekiwałam, jednak mogło być to zrobione w sposób bardziej taktowny. Na szczęście nie jest to duża część fabuły dlatego też nie zmienia mojej oceny.

Nixet

ocenił na85 miesięcy temu

Towarzysze zmierzchu

François Bourgeon

I znów (jak w przypadku drugich "Pasażerów wiatru") OKŁADKA robi robotę, kusi roznegliżowanymi dziewczętami wbrew ich woli i bezkarnymi w tych sytuacjach mężczyznami. Ach średniowiecze, piękne to były czasy, kiedy gwałcić można było do woli i zapłacić za to głową... Czy warto? A sam komiks? Cóż, Francois Bourgeon nigdy nie był Van Hamme/Rosińskim ani Duchateau/Kasprzakiem i tym razem też nie jest. Komiks znów ma rozmach, ale opowiedziany bywa, niezrozumiale (nieczytelne kadry, dziwne punkty widzenia). Na korzyść przemawia znakomite zakończenie - pozbawione złudzeń, nadziei, wszystkiego. A przecież jest to komiks o wierze...

SimonSays

ocenił na62 lata temu

Animal'z

Enki Bilal

Te rysunki, ten styl, niezwykle zapadł mi w pamięć. Bardzo lubię wpatrywać się w nie, nawet bez czytania fabuły, tak po prostu popatrzeć, jakoś, nie wiem czemu, uspokaja mnie to, pokazując jak wielką wyobraźnię i talent może mieć twórca. Fabularne to dzieło dziwaczne, ale ja takie lubię akurat, chociaż nie zawsze. Tutaj to wszystko idealnie pasuje pod grafikę. Ja osobiście uwielbiam, chociaż do końca nie mam pojęcia czemu. Ciężkie dzieło.

Anonim

ocenił na109 miesięcy temu

Mroczne Miasta - Mury Samaris

François Schuiten Benoît Peeters

Opinia dotyczy wydania SCREAM 2023 Cudownie było wrócić do Samaris i Xhystos, pierwszych z Mrocznych Miast, które miałem okazję poznać. "Mury Samaris" zyskały przez wydanie w formacie zainicjowanym przez wydawnictwo SCREAM. A historia? IMO to najlepsza frankofońska seria po dziełach Andreasa Martensa. Głębia, tajemnica, obcowanie z architektoniczną niesamowitością. Uwielbiam te niedopowiedzenia, te fragmenty, które trzeba sobie samemu złożyć. Skojarzenia i symbolika. Można bez końca wracać do tej historii i interpretować ją na nową. Bardzo lubię ten subtelny erotyzm który pojawia się w komiksach tego belgijskiego duetu. SCREAM obdarowało nas dodatkowymi historiami... i to jakimi! "Sekrety Pahry" są absolutnym sztosem, zwłaszcza trzy pierwsze części. Czerń i biel, styl w którym świetnie sprawdza się François Schuiten, dodaje tajemnicy fabule Peetersa. Niczego nie wyjaśniają, niczego nie sugerują, prowadzą czytelnika przez kadry... przecież to jest genialne! Chodzi o emocje, współdzielenie uczuć z głównym bohaterem. Zagubienie, "funkcjonowanie gdzieś obok"... bardzo mnie to poruszył, dotarło do mojego jestestwa. Doskonale rozumiem to miejsce. "Niezwykły przypadek doktora Abrahama" nawiązuje tytułem do opowiadania Lovecrafta. To jak przedstawiono rodząca się ideę wyprzedzającą swoje czasy... łał... no nie mam słów. Historia architektury... nie będę zdradzał znaczeń, ale warto poszukać samemu. Bez tego... traci się bardzo wiele. To wydanie jest kompletne i zasługuje tylko na 10 gwiazdek.

Lis Gracki

ocenił na1011 miesięcy temu

Saga o Potworze z Bagien

Alan Moore John Totleben Stephen Bissette

Kiedy na forach/facebookowych grupach poświęconych komiksom powraca kwestia wznowień przerwanych w połowie tytułów, jedną z najczęściej wymienianych pozycji jest „Saga o Potworze z Bagien” Alana Moore’a. Samo nazwisko scenarzysty automatycznie sprawiło, iż przystępując do lektury, byłem absolutnie pewien, że mam do czynienia z dziełem co najmniej dobrym. I rzeczywiście - „Swamp Thing” w wykonaniu Maga z Northampton to scenariopisarski majstersztyk. Oprawa graficzna co prawda mocno się już zestarzała, ale umówmy się - ten album malowany jest przede wszystkim słowami. Cała historia jest mroczna i nieustannie zaskakuje niekonwencjonalnymi rozwiązaniami fabularnymi; także bohaterowie są „jacyś” i autentycznie intrygują. Słowem: wszystko tu jest na swoim miejscu; nie bolą nawet te z pupy wzięte - zapewne podyktowane kwestiami marketingowymi - crossovery z klasycznymi bohaterami z uniwersum DC. // Niniejszym dołączam do grona internetowych krzykaczy walczących o wznowienie tej serii na naszym rynku. Egmoncie, CZEKAM! Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

Arcydzieło pod względem ilustracyjnym. Plansze z dużą ilością detali są genialne. Może nie mój klimat, więc fabularnie trochę nudne i na tyle chaotyczne, że czasami gubiłem wątek. Niektóre sceny nie wyjaśniały dobrze tego, co się właściwie dzieje. Mimo wszystko, rewelacyjna praca.

Brzezmic

ocenił na71 rok temu

Zagubione dziewczęta

Alan Moore Melinda Gebbie

Mało który komiks wprawił mnie w takie zakłopotanie. W zasadzie trudno powiedzieć czy przeczytałem arcydzieło czy rzecz poniżej skali. „Zagubione dziewczęta” to piękny obraz końca pewnej epoki. Z fantastycznymi kolorami, urozmaiconymi grafikami często zahaczającymi o secesję i niesamowitym klimatem końca. To wyczuwalny między kadrami moment przejścia z życia do śmierci i koniec pięknego snu, z którego wybudza cię koszmar wojny. Brzmi dobrze? Jasne, że tak. Problem w tym, że Moore opakował całość w fabułę porno. No i nie jest to „standardowe” (jeśli to w ogóle dobre określenie) porno, ale takie, które wchodzi w najbardziej skrywane tematy tabu. Są gwałty, jest kazirodztwo, zoofilia i jeszcze kilka innych wątków, które zrobią ci w głowie mętlik. To oczywiście pole do popisu dla czytelników, bo wchodzi Freud ze swoją psychoanalizą i liczne nawiązania do literatury (dobry materiał na pracę magisterską, jeśli tylko ktoś by się odważył). Jak odbierać to dzieło, które jednak mocno mnie wymęczyło? Skoro samo porno jest już groteską to mamy to traktować jak jeden wielki cudzysłów? Coś co ma tylko szokować? Chcę wierzyć, że nie. Absurd i groteska zwielokrotnione do monstrualnych wymiarów przestają spełniać swoją funkcję. Ten komiks staje się pornosem, który nie podnieca, ale mówi coś samą formą. To intelektualne wyzwanie. Cholernie niejednoznaczne, męczące, obrazoburcze, ale jednak pociągające

Przemek Skoczyński

ocenił na74 lata temu

Dziadek Leon

Chomet Nicolas de Crécy

Troszkę Mrożek, a troszkę Gombrowicz z tymi ustalonymi rolami i przekręconym portretem poszczególnych pokoleń. Zachwycił mnie ten komiks kilka lat temu, dziś myślę sobie, że pokazanie tych jednowymiarowych bohaterów przestało robić aż takie wrażenie , choć wrzucenie ich wszystkich w jeden kontekst, którego kulminacją jest kupa na talerzu, zawsze będzie ok. Kreska brzydka programowo, więc się to wszystko klei. Przynajmniej raz w życiu przeczytać należy

Andreas zrobi wszystko, żebyś z założenia prostą historię o seryjnym mordercy odbierał jako skomplikowaną, tajemniczą i pełną luk fabularnych jak u Davida Lyncha. To czasem może zniechęcać, wymuszać aż nadto uważną lekturę, czy po prostu drażnić, ale mi udaje się czerpać z tego satysfakcję. Rysunkowo jak zawsze, czyli świetnie, choć mniej zabawy kadrami niż się spodziewałem.

Przemek Skoczyński

ocenił na75 miesięcy temu

Przebiegłe dochodzenie Ottona i Watsona #1: Esencja

Grzegorz Janusz Krzysztof Gawronkiewicz

Kristo - krótko. Ta miniseria z Ottonem to znakomite połąaczenie talentów obu autorów, które dało niezapomniany efekt. Prócz rewelacyjnych rozwiązań kompozycyjnych i wyśmienitego odwzorowania Warszawy mamy dowcipną, zaskakującą, stylową i sentymentalną historię kryminalną, której smaczne szczególiki odkrywa się dopiero za 3 razem. Dla miłośników dobrych komiksów polska pozycja obowiązkowa.

Kristo

ocenił na103 lata temu

Trylogia Nikopola: Targi Nieśmiertelnych, Kobieta Pułapka, Zimny Równik

Enki Bilal

Specyficzna, nie do końca moja stylistyka komiksu nie odrzuca, ale też nie jest w stanie wprawić w zachwyt. Najbardziej urzekają mnie ujęcia bogów i wnętrza piramidy. Samą treść nie wciąga szczególnie. Część pierwsza, najlepsza, a pozostałe stają się ciekawsze przy ich zakończeniach. Jednak w wydaniu trylogii dużą wartość niesie analiza pracy Enkila Bilala autorstwa S. Lehmana. Po tej analizie, warto jeszcze raz przeczytać trylogie i poszukać prawdopodobnych odniesień i ukrytych znaczeń.

Brzezmic

ocenił na72 lata temu

Garaż hermetyczny

Jean Giraud (Moebius)

Nie ma sensu traktować tego zbyt poważnie. To czysta improwizacja, żonglowanie obrazami i dialogami, by posunąć fabułę do przodu. Pastisz komiksu superbohaterskiego. Moebius ma fajne poczucie humoru, żarty dobrze mu wychodzą, szczególnie w pierwszej połowie. W drugiej nagromadzenie wątków z kapelusza oraz zmiany akcji powodują lekki bigos. Kiedyś taka lekkość, zabawa z czytelnikiem pewnie robiła wielkie wrażenie. Dzisiaj – to po prostu bardzo sprawnie zrobiona historyjka, ale jest wiele lepszych. Świetnie, że jest tu bardzo mało przemocy, słownej i fizycznej. Oraz sztucznie podkręcanych emocji. Wizualnie - bardzo dobre. Zgrabne, pomysłowe, z rozmachem. Dwa słowa o wydaniu – okładka (skąd oni wzięli te gwiazdy i kolory?),skład wstępniaka, typografia – są zupełnie bez wyczucia.

zenon_kokon

ocenił na62 lata temu

El Gaucho

Milo Manara Hugo Pratt

Obecne komiksy nie mają tego czegoś. Filmy, książki nie są prowadzone już w taki sposób. Historia zaczyna się w indiańskim namiocie. Stary, leciwy już cringo opowiada historie tamtych dziejów. Kiedy był jeszcze młodym szczeniakiem, pełniącym funkcje dobosza na okręcie marynarki brytyjskiej. Wspomina pewną piękną dziewkę i uczucie które do niej czuł. - Trochę taki Tytanik. Jest to komiks przygodowy osadzony w realich historycznych z elementami erotyki. Podobał mi się. Był smaczny. Rysunków nie mi oceniać. Manara już zapisał się w historii, jest to artysta najwyższych lotów. Historia Pratta według mnie taka sobie ale lektura komiksu była miłym doświadczeniem. Ciekawe są również dodatki.

PajęczyCzytelnik

ocenił na66 miesięcy temu

Indiańskie lato

Milo Manara Hugo Pratt

Pięknie zilustrowana opowieść o konflikcie między dwiema społecznościami żyjącymi dotąd w przyjaźni. Gwałt dokonany przez dwóch Indian na białej osadniczce prowadzi do krwawej wojny, w której nie będzie zwycięzców. Wojna ta jest jednak tłem do opowieści o moralności i roli kobiet w ówczesnym świecie. Rzecz dzieje się podczas babiego lata (czyli indiańskiego lata) i ta malownicza pora roku na planszach Manary wygląda prześlicznie - niemal czuć zapach morza, szum traw i trzepot mew. Jest tutaj również erotyka ale nie nachalna, choć niekiedy mam wrażenie wciśnięta na siłę.

morkel

ocenił na74 lata temu

Piotruś Pan

Régis Loisel

Mam mieszane uczucia. Klasyczna dziecięca opowieść podana w formie "dla dorosłych" - przy czym ta "dorosłość" nie objawia się tutaj jakąś zwiększoną głębią przekazu, ale epatowaniem nagością i elementami często mocno niesmacznej seksualności (chociaż nie w rozumieniu XIX-wiecznej rzeczywistości rzecz jasna),a także surowością świata, wydarzeń oraz elementami motywacji postaci rodem z "Władcy much", plus co za tym idzie, lub po prostu przy okazji (uwaga na krokodyle!!) sporą dawką dosłownej brutalności, krwi, śmierci. Całość okraszona specyficznymi (na modłę znakomitej serii o "Ptaku czasu"),ale technicznie bardzo dobrymi rysunkami, stylistyka i kolory zawsze pasujące do miejsca i czasu akcji (żywe w świecie Nibylandii, ponure w świecie prawdziwym),robi to robotę i pasuje do przyjętej konwencji, dla fanów tej kreski zdecydowanie +1 do oceny, chociaż jeśli komuś się ta specyficzna "brzydota" nie widzi, to w powiązaniu z powyższymi uwagami sugeruję się zastanowić nad siadaniem do tej lektury. Mam mieszane uczucia. Raczej już nigdy w życiu tego nie przeczytam, ale uważam, że warto było poznać i tę wersję tej klasycznej opowieści.

plast

ocenił na72 lata temu

Pasażerowie wiatru. Cykl pierwszy

François Bourgeon

Recenzja z pisma „Playboy” [nr 5 / 2015]: Bodaj najsłynniejszy cykl francuskiego rysownika i scenarzysty uchodzącego za mistrza komiksu historycznego. Akcja przenosi nas w schyłek XVIII wieku na transatlantycki front francusko-angielskiej wojny o dominację w Nowym Świecie. Podróż do Ameryki, z przystankiem na targu niewolników w Dahomeju i przygody w zamorskich koloniach to świetne pole do popisu dla rysownika starannie odtwarzającego realia epoki w oparciu o żmudne studia w muzeach i bibliotekach. Drugi wymiar albumu stanowi awanturnicza akcja, w której centrum stoi bohaterka w ulubionym typie Bourgeona. Isa to piękna i twarda dziewczyna, która wbrew epoce i otoczeniu walczy o niezależność, wykorzystując zarówno inteligencję, jak i seksualność. [Rafał Księżyk] zapraszam na blog: https://tesinblog.wordpress.com/

san-escobar

ocenił na924 dni temu

Samotnik

Christophe Chabouté

Piękna kreska i ciekawy pomysł na suspens, który ostatecznie został wygaszony i spłaszczony, niestety. Tajemniczy nieznajomy, może potwór, jakiś samotnik, który odrzucił świat...A okazuje się, że gościowi tylko brakowało folderów, żeby zechcieć się wybrać na urlop w świat. Jedyny ciekawy zabieg, to wyobraźnia rysownika, który pokazuje jakie psikusy może płatać wyobraźnia, gdyby się miało polegać jedynie na słowniku i na słowach. Apoteoza obrazka w ubogim w tekst komiksie. No a czego miała być? To komiks. Przecież nie słowa będą promowane...

tsantsara

oceniła na66 lat temu

Cytaty z książki Arq tom 1

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Arq tom 1