Sam bądź księciem

Ta książka to typowa młodzieżówka i to z czasów rodziców lub dziadków obecnej młodzieży. W dalszym ciągu twierdzę, że brak mapy podróży trochę gmatwa fabułę. Mogę się tylko domyślać gdzie płynęli, że nad Morze Śródziemne wpłynęli cieśniną między Afryką a półwyspem Iberyjskim. Ale mogę się mylić. Cała akcja rozgrywa się przed wojną trojańską czyli w czasach legendarnych. Troja istnieje, Mykeny też, Ateny dopiero się rozwijają. Końcówka to upadek Krety. Co potem to wiemy z historii.

Ta książka to typowa młodzieżówka i to z czasów rodziców lub dziadków obecnej młodzieży. W dalszym ciągu twierdzę, że brak mapy podróży trochę gmatwa fabułę. Mogę się tylko domyślać gdzie płynęli, że nad Morze Śródziemne wpłynęli cieśniną między Afryką a półwyspem Iberyjskim. Ale mogę się mylić. Cała akcja rozgrywa się przed wojną trojańską czyli w czasach legendarnych....

Trochę mi zajęło dokończenie tego cyklu. Jeśli miałbym ją polecać to przede wszystkim jako przygodową powieść dla młodzieży. Starszych może momentami trochę razić, ale jeśli porównywać ją właśnie do popularnych młodzieżowych serii zachodnich autorów, których jest obecnie na pęczki w księgarniach to myślę że nie ma się czego wstydzić i śmiało może z nimi konkurować.

Trochę mi zajęło dokończenie tego cyklu. Jeśli miałbym ją polecać to przede wszystkim jako przygodową powieść dla młodzieży. Starszych może momentami trochę razić, ale jeśli porównywać ją właśnie do popularnych młodzieżowych serii zachodnich autorów, których jest obecnie na pęczki w księgarniach to myślę że nie ma się czego wstydzić i śmiało może z nimi konkurować.

Odpowiedź udzielona przez Macieja Słomczyńskiego na pytanie Przekroju “Nad czym Pan pracuje teraz ?”
Przekrój nr 1/1974 (nr 1500) str. 6:

[...]
Skończyłem właśnie najdłuższego Joe Alexa mego życia, powieść dla młodzieży, Czarne okręty - najgrubszą książkę roku: 1000 stron maszynopisu ! Sam bym w to nie uwierzył, gdyby nie leżała przede mną w tej chwili na stole gotowa. Wszystko tam dzieje się circa 1500 lat przed narodzeniem Chrystusa, więc trzeba było na nowo przeczytać masę książek, od komentarzy do tabliczek kreteńskich po historyczne podręczniki budowy okrętów, sprawdzić uzbrojenie i stwierdzić, jaka jest roślinność na Polesiu, czy w Norwegii. No i parę innych rzeczy. Przejechałem razem z moim bohaterem po łebkach, przez wszystkie niemal barbarzyństwa i cywilizacje ówczesne. Chciałem, żeby było ciekawe, a równocześnie starałem się przemycić do głów wczesnych nastolatków jak najwięcej informacji o tych czasach. Sądząc z pierwszych recenzji (bo rzecz wychodzi w wydawnictwie Ruch w odcinkach zanim ukaże się jako całość) krytycy reagują nad podziw prawidłowo. O reakcji czytelników (prócz jednego, Wojtka Słomczyńskiego) nie wiem nic. Ale Polacy w przeciwieństwie do innych ludów, piszą zwykle do autorów, kiedy im się coś nie podoba. W każdym razie 150.000 egzemplarzy do tej pory wykupili i listów z obelgami nie otrzymałem.
[...]

Odpowiedź udzielona przez Macieja Słomczyńskiego na pytanie Przekroju “Nad czym Pan pracuje teraz ?”
Przekrój nr 1/1974 (nr 1500) str. 6:

[...]
Skończyłem właśnie najdłuższego Joe Alexa mego życia, powieść dla młodzieży, Czarne okręty - najgrubszą książkę roku: 1000 stron maszynopisu ! Sam bym w to nie uwierzył, gdyby nie leżała przede mną w tej chwili na stole gotowa....

83/2015 (A)

83/2015 (A)