Co słychać w Londynie

10

10

Interesujący romans.

Interesujący romans.

Nieoczekiwany zwrot akcji wywołał u mnie takie (pozytywne) zdenerwowanie, którego nie spodziewałabym się przy takim harlequinie. Postacie nie zakochały się od razu, zbudowały w sobie uczucie, co też uznaję na plus. Historia nie była przesłodzona i znalazło się też trochę ciekawej akcji. Przeczytałam większość książek Julii Quinn i mimo, że ta jest krótka to i tak znajduje się w moim TOP10 książek autorki 🙏🏻

Nieoczekiwany zwrot akcji wywołał u mnie takie (pozytywne) zdenerwowanie, którego nie spodziewałabym się przy takim harlequinie. Postacie nie zakochały się od razu, zbudowały w sobie uczucie, co też uznaję na plus. Historia nie była przesłodzona i znalazło się też trochę ciekawej akcji. Przeczytałam większość książek Julii Quinn i mimo, że ta jest krótka to i tak znajduje...

Postaci przyjemne, sympatyzujemy z nimi od poczatku. Wątek rosyjski sprawia, że historia jest trochę ciekawsza i mniej przewidywalna. Kilka razy uśmiechnęłam się szeroko, z rozbawienia - Sebastian i scena z recytacacja 🤣 generalnie historia bez rewelacji, lani Quinn ma lepsze natomiast dobre na jeden wieczór

Postaci przyjemne, sympatyzujemy z nimi od poczatku. Wątek rosyjski sprawia, że historia jest trochę ciekawsza i mniej przewidywalna. Kilka razy uśmiechnęłam się szeroko, z rozbawienia - Sebastian i scena z recytacacja 🤣 generalnie historia bez rewelacji, lani Quinn ma lepsze natomiast dobre na jeden wieczór

Fajna książka, momentami bardzo zabawna, chociaż nie mogło zabraknąć też dramatycznych wydarzeń ;)

Fajna książka, momentami bardzo zabawna, chociaż nie mogło zabraknąć też dramatycznych wydarzeń ;)

takie na jeden dzień, ale o to mi chodziło

takie na jeden dzień, ale o to mi chodziło

Fajna, lekka.

Fajna, lekka.

Luźna lekka nawet momentami banalna. Ta autorka miewa lepsze momenty. Tu czyta się szybko i można polubić Harr'ego. Nawet. Słodko, lekko i dowcipnie.

Luźna lekka nawet momentami banalna. Ta autorka miewa lepsze momenty. Tu czyta się szybko i można polubić Harr'ego. Nawet. Słodko, lekko i dowcipnie.

Przyjemna, lekka, skrząca się humorem książka w sam raz na jedno popołudnie. Miejscami słodka, lecz nie przesłodzona.
Zdecydowanie lepsza niż pierwsza część serii.
Bohaterowie wyraziści (także ci drugoplanowi),zdecydowani i konsekwentni w swoich działaniach, do tego (a może właśnie dlatego?) wzbudzający sympatię. Nie ma tu miłości od pierwszego wejrzenia, a jeśli już Olivia i Harry coś na początku do siebie czują, to jest to raczej antypatia, która rzecz jasna powoli i stopniowo ustępuje miejsca coraz cieplejszym odczuciom.
Pomysł na fabułę może niezbyt odkrywczy (dwóch mężczyzn starających się o względy jednej kobiety),ale dobrze go zrealizowano. Zabawne dialogi (szczególnie te dotyczące pewnego gotyckiego romansu) wywołują uśmiech na twarzy. Na koniec otrzymujemy małą dawkę sensacji. Nie powiem, żeby jakoś szczególnie mnie przeraziła, czy zmartwiła przygoda lady Olivii (w końcu bądźmy szczerzy, to nie ten typ literatury, w której możemy spodziewać się tragicznego finału),ale z pewnością może to odrobinę rozruszać czytelnika.
Jedyne, czego żałuję to faktu, że postać rosyjskiego księcia nie została trochę przychylniej potraktowana przez autorkę.
Idealna lektura na chwilę relaksu.

Przyjemna, lekka, skrząca się humorem książka w sam raz na jedno popołudnie. Miejscami słodka, lecz nie przesłodzona.
Zdecydowanie lepsza niż pierwsza część serii.
Bohaterowie wyraziści (także ci drugoplanowi),zdecydowani i konsekwentni w swoich działaniach, do tego (a może właśnie dlatego?) wzbudzający sympatię. Nie ma tu miłości od pierwszego wejrzenia, a jeśli już...

Druga część cyklu, o wiele lepsza niż "Sekretny pamiętnik Mirandy Cheever". Nie jest to może historia, którą czyta się z zapartym tchem, ale dostarcza ona tyle przyjemności co słodkie ciasteczko czy gorąca czekolada. To pogodna, urocza historia ze sporą dawką humoru. Romans rozwija się powoli, co osobiście mi się podoba. Lubię, gdy relacja bohaterów rozwija się naturalnie i stopniowo, jest to zresztą bardziej realistyczne. Jednak jeśli ktoś liczy na mnóstwo namiętnych scen, to się zawiedzie. Główna para bohaterów jest sympatyczna i inteligentna, ich początkowa niechęć względem siebie z czasem przeradza się w przyjaźń i miłość. Dodatkowo mamy tu wątek rosyjskich szpiegów, których przybycie do Londynu może sporo namieszać, księcia Aleksieja i jego ochroniarza Władimira ("Vlad od wbijania na pal", jak nazywa go Harry). Całość ubarwia sensacyjny gotycki romans krążący po stolicy, w którym zaczytują się (prawie) wszyscy, mający w sobie tyle głębi co wojenne okopy. Śmierć bodajże matki jego głównej bohaterki poniesiona w wyniku zadziobania przez gołębie nie jest raczej czymś, co łatwo zapomnę.

Druga część cyklu, o wiele lepsza niż "Sekretny pamiętnik Mirandy Cheever". Nie jest to może historia, którą czyta się z zapartym tchem, ale dostarcza ona tyle przyjemności co słodkie ciasteczko czy gorąca czekolada. To pogodna, urocza historia ze sporą dawką humoru. Romans rozwija się powoli, co osobiście mi się podoba. Lubię, gdy relacja bohaterów rozwija się naturalnie i...